II AKZ 723/15

Sąd Apelacyjny w KatowicachKatowice2015-12-30
SAOSKarneśrodki zapobiegawczeŚredniaapelacyjny
tymczasowe aresztowanieśrodki zapobiegawczezażalenieprzedłużenie aresztuprawo karnepostępowanie karnesąd apelacyjnyoskarżony

Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy postanowienie o przedłużeniu tymczasowego aresztowania wobec oskarżonej o zabójstwo, uznając, że izolacyjny środek zapobiegawczy jest nadal konieczny dla prawidłowego toku postępowania.

Sąd Apelacyjny w Katowicach rozpoznał zażalenie obrońcy oskarżonej J. Z. na postanowienie Sądu Okręgowego w Częstochowie o przedłużeniu tymczasowego aresztowania. Obrońca zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, twierdząc, że środek izolacyjny nie jest konieczny, a można zastosować łagodniejszy środek wolnościowy. Sąd Apelacyjny nie uwzględnił zażalenia, uznając, że nadal istnieje wysokie prawdopodobieństwo popełnienia przez oskarżoną zarzucanego jej przestępstwa z art. 148 § 1 k.k. oraz obawa zakłócenia postępowania, co uzasadnia stosowanie tymczasowego aresztowania.

Sąd Apelacyjny w Katowicach rozpoznał zażalenie obrońcy oskarżonej J. Z. na postanowienie Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 27 listopada 2015 roku, które przedłużyło okres tymczasowego aresztowania oskarżonej do dnia 5 marca 2016 roku. Oskarżona jest podejrzana o popełnienie czynu z art. 148 § 1 k.k. (zabójstwo). Obrońca oskarżonej zarzucił sądowi pierwszej instancji błąd w ustaleniach faktycznych, argumentując, że dalsze stosowanie środka zapobiegawczego o charakterze izolacyjnym nie jest konieczne, a zamiast tego można zastosować łagodniejszy środek wolnościowy, taki jak dozór Policji i poręczenie majątkowe. Sąd Apelacyjny nie przychylił się do tych argumentów. Analiza akt sprawy wykazała, że nadal istnieją przesłanki do stosowania izolacyjnego środka zapobiegawczego, w szczególności obawa bezprawnego zakłócenia prawidłowego toku postępowania, wynikająca z charakteru zarzucanego czynu (zbrodnia przeciwko życiu) oraz grożącej oskarżonej surowej kary. Sąd podkreślił, że wysokie prawdopodobieństwo popełnienia zarzucanego przestępstwa, potwierdzone zgromadzonym materiałem dowodowym, uzasadnia obawę, iż oskarżona może podejmować działania destabilizujące postępowanie. Sąd Apelacyjny uznał, że w obecnej sytuacji jedynie tymczasowe aresztowanie jest w stanie zapewnić prawidłowy tok postępowania, a zastosowanie łagodniejszych środków nie jest możliwe. Nie stwierdzono również negatywnych przesłanek stosowania tymczasowego aresztowania. W konsekwencji, sąd utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, dalsze stosowanie tymczasowego aresztowania jest uzasadnione, jeśli istnieje wysokie prawdopodobieństwo popełnienia zarzucanego przestępstwa i obawa bezprawnego zakłócenia prawidłowego toku postępowania.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny uznał, że grożąca oskarżonej surowa kara za zbrodnię z art. 148 § 1 k.k. oraz okoliczności popełnienia czynu uzasadniają obawę destabilizacji postępowania, co czyni tymczasowe aresztowanie koniecznym środkiem zapobiegawczym.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie

Strony

NazwaTypRola
J. Z.osoba_fizycznaoskarżona
Prokuratura Apelacyjna w Katowicachorgan_państwowyprokurator

Przepisy (7)

Główne

k.p.k. art. 437 § 1

Kodeks postępowania karnego

Pomocnicze

k.p.k. art. 249 § 1

Kodeks postępowania karnego

Analiza materiału dowodowego pozwala na stwierdzenie dużego prawdopodobieństwa popełnienia przez oskarżoną zarzucanego jej przestępstwa, co stanowi przesłankę ogólną stosowania środków zapobiegawczych.

k.p.k. art. 258 § 2

Kodeks postępowania karnego

Występuje szczególna przesłanka stosowania tymczasowego aresztowania w postaci obawy bezprawnego zakłócenia prawidłowego toku postępowania, wynikająca z charakteru zarzucanego czynu i grożącej surowej kary.

k.p.k. art. 258 § 1

Kodeks postępowania karnego

Ryzyko podejmowania przez oskarżoną bezprawnych działań destabilizujących postępowanie w celu uchronienia się przed karą.

k.k. art. 148 § 1

Kodeks karny

k.p.k. art. 259 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 259 § 2

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Istnienie przesłanek ogólnych stosowania środków zapobiegawczych (art. 249 § 1 k.p.k.) Wysokie prawdopodobieństwo popełnienia zarzucanego przestępstwa Obawa bezprawnego zakłócenia prawidłowego toku postępowania (art. 258 § 2 k.p.k.) Grożąca surowa kara jako podstawa obawy destabilizacji postępowania Konieczność stosowania izolacyjnego środka zapobiegawczego dla zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania

Odrzucone argumenty

Możliwość zastosowania łagodniejszego środka zapobiegawczego (środka wolnościowego) Zastosowanie dozoru Policji i poręczenia majątkowego oraz zakazu opuszczania kraju Brak uzasadnionej obawy utrudniania postępowania przez oskarżoną

Godne uwagi sformułowania

aktualne pozostają w dalszym ciągu przesłanki stosowania izolacyjnego środka zapobiegawczego pozwala na stwierdzenie dużego prawdopodobieństwa popełnienia przez J. Z. zarzucanego jej przestępstwa na pełną akceptację zasługuje wskazanie przez Sąd I instancji na obawę bezprawnego zakłócenia przez nią prawidłowego toku postępowania w związku z grożącą jej realnie surową karą surowość wyroku, jaki może w przyszłości wobec oskarżonej zapaść, daje uzasadnioną podstawę do przyjęcia ryzyka podejmowania przez oskarżoną bezprawnych działań destabilizujących postępowanie w dalszym ciągu jedynie izolacyjny środek zapobiegawczy jest w stanie zabezpieczyć prawidłowy tok postępowania sądowego

Skład orzekający

Marek Charuza

przewodniczący-sprawozdawca

Wiesław Kosowski

członek

Mirosław Ziaja

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie stosowania tymczasowego aresztowania w sprawach o poważne przestępstwa, gdy istnieje obawa zakłócenia postępowania."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnej sytuacji procesowej i faktycznej; nie stanowi przełomu w interpretacji prawa.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy przedłużenia tymczasowego aresztowania w sprawie o zabójstwo, co jest zawsze tematem budzącym zainteresowanie ze względu na wagę zarzucanego czynu i środka zapobiegawczego.

Areszt tymczasowy utrzymany: Sąd Apelacyjny o obawie zakłócenia postępowania w sprawie o zabójstwo.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II AKz 723/15 POSTANOWIENIE Dnia 30 grudnia 2015 roku Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący-Sędzia: SA Marek Charuza (spr.) SA Wiesław Kosowski SA Mirosław Ziaja Protokolant: Magdalena Bauer przy udziale Prokuratora Prok. Apel. Andrzeja Kuklisa po rozpoznaniu w sprawie przeciwko J. Z. ( Z. ) oskarżonej o czyn z art. 148 §1 k.k. zażalenia obrońcy oskarżonej na postanowienie Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 27 listopada 2015 roku sygn. akt II K 22/15 w przedmiocie przedłużenia okresu tymczasowego aresztowania na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 27 listopada 2015 roku w sprawie o sygn. akt II K 22/15 Sąd Okręgowy w Częstochowie postanowił o dalszym stosowaniu wobec oskarżonej J. Z. środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania, który zastosowano postanowieniem Sądu Rejonowego w Myszkowie z dnia 8 października 2014 roku sygn. akt II Kp 298/14, określając okres jego trwania do dnia 5 marca 2016 roku godz. 15:40. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył obrońca oskarżonej, który zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że: 1. na obecnym etapie postępowania koniecznym jest dalsze stosowanie środka zapobiegawczego o charakterze izolacyjnym, podczas gdy zastosowanie wobec oskarżonej łagodniejszego środka zapobiegawczego, środka wolnościowego zabezpieczy prawidłowy tok postępowania, 2. ze strony oskarżonej zachodzi uzasadniona obawa bezprawnego utrudniania postepowania karnego, gdyż jest osobą uzależnioną od alkoholu i środków psychoaktywnych, i z tego powodu prawdopodobnym jest, iż w przypadku pozostawania na wolności mogłaby zakłócić przebieg postępowania. Zarzucając powyższe obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i uchylenie w wobec oskarżonej tymczasowego aresztowania, ewentualnie zmianę tego środka na łagodniejszy w postaci dozoru Policji i poręczenia majątkowego oraz zakazu opuszczania kraju połączonego z zatrzymaniem paszportu. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Wniesione zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wbrew zawartym w nim twierdzeniom, analiza akt sprawy nie pozostawia wątpliwości, że w sprawie przeciwko J. Z. aktualne pozostają w dalszym ciągu przesłanki stosowania izolacyjnego środka zapobiegawczego powodujące konieczność zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania przed Sądem Okręgowym w Częstochowie. Mimo, że brak w zaskarżonym orzeczeniu wyraźnego omówienia występowania w sprawie przesłanki ogólnej stosowania wszystkich środków zapobiegawczych, tj. art. 249 §1 k.p.k. , analiza materiału dowodowego zgromadzonego w dotychczasowym postępowaniu przygotowawczym oraz sądowym, w tym w postaci częściowych wyjaśnień samej oskarżonej, zeznań bezpośrednich świadków zdarzenia, protokołu sekcji zwłok, specjalistycznych opinii czy dokumentacji fonograficznej z miejsca zdarzenia, pozwala na stwierdzenie dużego prawdopodobieństwa popełnienia przez J. Z. zarzucanego jej przestępstwa, wymagany art. 249 § 1 k.p.k. Należy pamiętać, iż przyjęcie istnienia przesłanki ogólnej stosowania środków zapobiegawczych, w dalszym ciągu w żadnej mierze nie przesądza o sprawstwie czy winie oskarżonej w odniesieniu do zarzuconego jej czynu. Dokonanie powyższej oceny, należało będzie do sądu meriti po przeprowadzeniu całości postępowania dowodowego i szczegółowej ocenie jego wyników. Wobec ustalenia dużego prawdopodobieństwa popełnienia przez J. Z. zarzuconej jej zbrodni określonej w art. 148 § 1 k.k. , na pełną akceptację zasługuje wskazanie przez Sąd I instancji na obawę bezprawnego zakłócenia przez nią prawidłowego toku postępowania w związku z grożącą jej realnie surową karą, tj. na występowanie w sprawie szczególnej przesłanki stosowania tymczasowego aresztowania, określonej w przepisie art. 258 § 2 k.p.k. Owa obawa wynika zarówno z charakteru postawionego jej zarzutu, popełnienia czynu przeciwko najwyższemu dobru prawem chronionemu jak i z okoliczności jego popełnienia. Słusznie w tej sytuacji wskazał Sąd a quo, że surowość wyroku, jaki może w przyszłości wobec oskarżonej zapaść, daje uzasadnioną podstawę do przyjęcia ryzyka podejmowania przez oskarżoną bezprawnych działań destabilizujących postępowanie, celem uchronienia się przed karą, bądź chociażby maksymalnego odsunięcia w czasie momentu prawomocnego jej wymierzenia, w tym okoliczności o których mowa w art. 258 § 1 pkt 2 k.p.k. Jakkolwiek rację ma obrońca, że z faktu uzależnienia oskarżonej od alkoholu i środków psychoaktywnych nie można wywodzić, iż będzie zakłócała prawidłowy tok postepowania, nie można też zakładać, że wobec tego, że dotychczas oskarżona nie utrudniała prawidłowego toku postępowania, to podejmowanie próby takich działań w przyszłości przez nią jest wykluczone. Mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności, w tym rodzaj i charakter obaw przyjętych za podstawę stosowania środka zapobiegawczego oraz ich nasilenie i zagrożenie dla prawidłowego przebiegu postępowania uznać należy, że właściwie uznał Sąd Okręgowy w Częstochowie, iż w dalszym ciągu jedynie izolacyjny środek zapobiegawczy jest w stanie zabezpieczyć prawidłowy tok postępowania sądowego, zaś zastosowanie łagodniejszego środka zapobiegawczego, w tym proponowanych przez obrońcę, wiążących się z pozostawaniem oskarżonej na wolności na tym etapie postępowania, nie jest obecnie możliwe ze względów wskazanych w wyżej przeprowadzonych rozważaniach. Mając na uwadze naprowadzone okoliczności oraz przeprowadzone rozważania, a nadto nie dopatrując się w sprawie ujemnych przesłanek stosowania tymczasowego aresztowania wynikających z art. 259 §1 i §2 k.p.k. , Sąd Apelacyjny orzekł jak w części dyspozytywnej. SSA Wiesław Kosowski SSA Marek Charuza SSA Mirosław Ziaja Z. - odpis postanowienia wraz z pouczeniem doręczyć oskarżonej oraz obrońcy, - akta zwrócić. Katowice, 30 grudnia 2015 roku.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI