Orzeczenie · 2014-12-10

II AKz 749/14

Sąd
Sąd Apelacyjny w Katowicach
Miejsce
Katowice
Data
2014-12-10
SAOSKarneśrodki zapobiegawczeŚredniaapelacyjny
areszt tymczasowyśrodki zapobiegawczeprzedłużenie aresztukodeks postępowania karnegozażaleniesąd apelacyjnysąd okręgowypodejrzanypostępowanie karne

Sąd Apelacyjny w Katowicach rozpoznał zażalenie obrońcy podejrzanej A. S. na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach o przedłużeniu tymczasowego aresztowania. Obrońca zarzucał naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 249 § 1 kpk, art. 258 § 2 kpk i art. 257 § 1 kpk w zw. z art. 251 § 3 kpk, argumentując brak konkretyzacji zabezpieczenia toku postępowania, automatyczne stosowanie aresztu z powodu grożącej kary oraz niedostateczne rozważenie środków nieizolacyjnych. Sąd Apelacyjny stwierdził, że zażalenie było skuteczne jedynie w części dotyczącej wyeliminowania przepisu art. 258 § 1 pkt 2 kpk z podstawy prawnej, co jednak nie wpłynęło na prawidłowość rozstrzygnięcia. Sąd odwoławczy zgodził się z Sądem Okręgowym co do uprawdopodobnienia sprawstwa podejrzanej i uznał za zasadne stosowanie tymczasowego aresztowania ze względu na grożącą surową karę (zbrodnia z art. 148 § 2 pkt 2 kk i art. 280 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i art. 64 § 2 kk), wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu oraz sposób jego popełnienia. Podkreślono, że zasada minimalizmu nie nakazuje bezwzględnego stosowania łagodniejszych środków, a w tym przypadku środek izolacyjny był niezbędny do zapewnienia prawidłowego toku śledztwa. Sąd odwoławczy zaznaczył również, że postępowanie przygotowawcze jest prowadzone intensywnie, a przedłużenie aresztu o kolejne dwa miesiące powinno wystarczyć do zakończenia śledztwa.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

interpretacja przesłanek stosowania i przedłużania tymczasowego aresztowania, w szczególności w kontekście grożącej surowej kary i zasady minimalizmu.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy konkretnej sytuacji procesowej i faktycznej; nie stanowi przełomu w orzecznictwie.

Zagadnienia prawne (3)

Czy naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 249 § 1 kpk, art. 258 § 2 kpk i art. 257 § 1 kpk w zw. z art. 251 § 3 kpk, uzasadnia uchylenie lub zmianę postanowienia o przedłużeniu tymczasowego aresztowania?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, w przeważającej części. Zażalenie było skuteczne jedynie w zakresie wyeliminowania przepisu art. 258 § 1 pkt 2 kpk z podstawy prawnej, co nie wpłynęło na prawidłowość rozstrzygnięcia. Utrzymano w mocy postanowienie o przedłużeniu aresztu.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny uznał, że zgromadzony materiał dowodowy uprawdopodabnia sprawstwo podejrzanej, a grożąca surowa kara, charakter czynu i sposób jego popełnienia, a także multirecydywa, uzasadniają stosowanie tymczasowego aresztowania. Stwierdzono, że postępowanie jest prowadzone sprawnie, a środek izolacyjny jest niezbędny do zapewnienia prawidłowego toku śledztwa.

Czy grożąca surowa kara za zarzucony czyn stanowi automatyczną przesłankę stosowania tymczasowego aresztowania, zwłaszcza w późniejszym etapie postępowania?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie automatycznie, ale w połączeniu z innymi okolicznościami, takimi jak charakter czynu i jego społeczna szkodliwość, może stanowić uzasadnienie dla stosowania tymczasowego aresztowania.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny podkreślił, że grożąca surowa kara (zbrodnia zagrożona karą pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 12, karą 25 lat pozbawienia wolności albo karą dożywotniego pozbawienia wolności) w połączeniu z charakterem czynu, jego społeczną szkodliwością i multirecydywą, czyni orzeczenie surowej kary realnym i uzasadnia stosowanie tymczasowego aresztowania.

Czy zasada minimalizmu (art. 257 § 1 kpk) nakazuje bezwzględne stosowanie łagodniejszych środków zapobiegawczych, gdy wystarczają inne środki wolnościowe?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zasada minimalizmu nakazuje stosowanie środka izolacyjnego tylko wtedy, gdy inne środki nie zapewnią prawidłowego toku postępowania.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny wyjaśnił, że zasada minimalizmu nie oznacza bezwzględnego stosowania łagodniejszych środków, lecz wymóg niestosowania środka izolacyjnego, gdy wystarczają inne środki wolnościowe. W rozpoznawanej sprawie uznano, że środek izolacyjny był niezbędny do zapewnienia prawidłowego toku śledztwa.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Zmiana postanowienia w części i utrzymanie w mocy w pozostałym zakresie
Strona wygrywająca
podejrzana A. S. (w zakresie zmiany podstawy prawnej)

Strony

NazwaTypRola
A. S.osoba_fizycznapodejrzana

Przepisy (12)

Główne

kpk art. 437 § 1

Kodeks postępowania karnego

Pomocnicze

kpk art. 258 § 1

Kodeks postępowania karnego

Wyeliminowano z podstawy prawnej orzeczenia przepis art. 258 § 1 pkt 2 kpk.

kpk art. 249 § 1

Kodeks postępowania karnego

kpk art. 258 § 2

Kodeks postępowania karnego

kpk art. 257 § 1

Kodeks postępowania karnego

kpk art. 251 § 3

Kodeks postępowania karnego

kk art. 148 § 2

Kodeks karny

kk art. 280 § 1

Kodeks karny

kk art. 11 § 2

Kodeks karny

kk art. 64 § 2

Kodeks karny

kpk art. 263 § 2

Kodeks postępowania karnego

kpk art. 259 § 1

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Naruszenie przepisów postępowania, mające wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 249 § 1 kpk poprzez przyjęcie, że konieczność przeprowadzenia w sprawie dalszych czynności, a także duże prawdopodobieństwo popełnienia czynu stanowią przesłanki uzasadniające dalsze stosowanie tymczasowego aresztowania pomimo braku konkretyzacji w jaki sposób środek ten ma zabezpieczać tok postępowania. • Naruszenie przepisów postępowania, które to naruszenie miało wpływ na treść wydanego postanowienia, a mianowicie art. 258 § 2 kpk poprzez uznanie, iż ustawowe zagrożenie karą za zarzucony czyn stanowi przesłankę stosowania wobec podejrzanej środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania w oderwaniu od całokształtu okoliczności sprawy. • Naruszenie przepisów postępowania, które to naruszenie miało wpływ na treść wydanego postanowienia, a mianowicie art. 257 § 1 kpk w zw. z art. 251 § 3 kpk poprzez niedostateczne rozważenie ewentualnego zastosowania wobec podejrzanej środków zapobiegawczych o charakterze nieizolacyjnym, np. dozoru Policji przy jednoczesnym braku należytego uzasadnienia w tym zakresie.

Odrzucone argumenty

Argumentacja Sądu Okręgowego, że zgromadzony materiał dowodowy wyszczególniony w zaskarżonym postanowieniu uprawdopodabnia sprawstwo podejrzanej w stopniu wymaganym przez przepis art. 249 § 1 kpk. • Argument o grożącej podejrzanej A. S. surowej karze, uzasadniający stosowanie tymczasowego aresztowania. • Argument, że stosowanie środka łagodniejszego rodzaju nie byłoby wystarczające, by zapewnić prawidłowy tok śledztwa.

Godne uwagi sformułowania

zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że wyeliminować z podstawy prawnej orzeczenia przepis art. 258 § 1 pkt 2 kpk • zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wyszczególniony w zaskarżonym postanowieniu uprawdopodabnia sprawstwo podejrzanej w stopniu wymaganym przez przepis art. 249 § 1 kpk • nie jest zasadny zarzut obrazy przepisu art. 258 § 2 kpk • orzeczenie surowej kary staje się realne, w przypadku uznania winy podejrzanej • przewidziana w nim tzw. zasada minimalizmu nie nakazuje bynajmniej bezwzględnego stosowania łagodniejszych środków zapobiegawczych • nie może też być mowy o naruszeniu przepisu art. 251 § 3 kpk • sprawność postępowania przygotowawczego z pewnością została zachowana • nie dopatrując się istnienia szczególnych względów, o których mowa w art. 259 § 1 kpk, a które przemawiałyby za odstąpieniem od dalszego stosowania wobec podejrzanej A. S. najsurowszego środka zapobiegawczego

Skład orzekający

Jolanta Śpiechowicz

przewodniczący

Gwidon Jaworski

sprawozdawca

Piotr Pośpiech

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "interpretacja przesłanek stosowania i przedłużania tymczasowego aresztowania, w szczególności w kontekście grożącej surowej kary i zasady minimalizmu."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnej sytuacji procesowej i faktycznej; nie stanowi przełomu w orzecznictwie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu postępowania karnego - tymczasowego aresztowania. Choć rozstrzygnięcie nie jest przełomowe, pokazuje praktyczne zastosowanie przepisów kpk i argumentację sądową.

Sąd Apelacyjny zmienia podstawę prawną aresztu, ale zatrzymuje podejrzaną w celi. Kluczowe argumenty obrony i decyzja sądu.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst