II AKZ 676/14

Sąd Apelacyjny w Katowicach rozpoznał zażalenie obrońcy oskarżonego M. J. na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 6 października 2014 roku, które przedłużyło stosowanie środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania do dnia 31 stycznia 2015 roku. Sąd Okręgowy uzasadnił decyzję dużym prawdopodobieństwem popełnienia zarzucanego czynu (art. 156 § 3 kk) oraz przesłanką szczególną z art. 258 § 2 kpk (zagrożenie surową karą). Obrońca oskarżonego zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych i wniósł o uchylenie lub zmianę środka zapobiegawczego na wolnościowy. Sąd Apelacyjny uznał zażalenie za niezasadne. Kontrola odwoławcza wykazała, że Sąd I instancji trafnie ustalił przesłanki do dalszego stosowania tymczasowego aresztowania. Materiał dowodowy (zeznania świadków, dokumentacja medyczna, opinie) uprawdopodabnia popełnienie czynu. Sąd podkreślił, że analiza dowodów na tym etapie ma inny charakter niż w fazie wyrokowania. Przesłanka szczególna z art. 258 § 2 kpk również pozostała aktualna, biorąc pod uwagę zagrożenie karą od 2 do 12 lat pozbawienia wolności, wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu oraz uprzednią karalność oskarżonego. Sąd odwołał się do uchwały Sądu Najwyższego (sygn. KZP 18/11) wskazującej, że grożąca wysoka kara może być samodzielną przesłanką stosowania aresztu. Biorąc pod uwagę termin rozprawy głównej (13 listopada 2014 r.), dalsze stosowanie tymczasowego aresztowania uznano za konieczne dla zapewnienia prawidłowego toku postępowania, a łagodniejsze środki zapobiegawcze nie spełniłyby tego celu. Nie stwierdzono również ujemnych przesłanek stosowania aresztu z art. 259 § 1 i 2 kpk. W związku z tym Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający