II AKZ 662/22

Sąd Apelacyjny w Poznaniu rozpatrzył zażalenie skazanej K. Z. na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia (...) roku, sygn. akt (...), dotyczące przejęcia do wykonania na terytorium Austrii kary 2 lat i 9 miesięcy pozbawienia wolności. Kara ta została orzeczona wyrokiem Sądu Okręgowego w S. P. z dnia (...) roku, w sprawie o sygn. akt (...). Skazana, obywatelka Polski, wniosła zażalenie, argumentując, że odbywanie kary w Austrii zapewnia jej lepsze warunki i że po jej odbyciu zamierza tam pozostać i ułożyć sobie życie. Sąd Apelacyjny, powołując się na przepisy Kodeksu postępowania karnego (rozdział 66g k.p.k.) oraz Decyzję Ramową Rady UE nr 2008/909/WSiSW, stwierdził, że kwestia przejęcia kary do wykonania w innym państwie UE jest ściśle uregulowana. Podkreślono, że ocena warunków odbywania kary przez skazaną nie może decydować o odmowie przejęcia jej wykonania. Co więcej, zgodnie z art. 611 tk § 1 pkt 3 lit. a k.p.k., zgoda skazanej na przekazanie nie jest wymagana, gdy kara ma być wykonana w państwie jej obywatelstwa i stałego pobytu. Ponieważ K. Z. jest obywatelką Polski i przed wyjazdem do Austrii miała stałe miejsce pobytu w Polsce, jej zgoda nie była konieczna. Sąd Apelacyjny uznał, że wszystkie przesłanki do wykonania kary w Austrii zostały spełnione, a wykonanie jej tam może lepiej zrealizować cele wychowawcze i zapobiegawcze. Nie stwierdzono również występowania obligatoryjnych lub fakultatywnych podstaw do odmowy wykonania orzeczenia. W konsekwencji, Sąd Apelacyjny utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający