II AKz 623/15

Sygn. akt II AKz 623/15 POSTANOWIENIE Dnia 28 października 2015 roku Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym, w składzie: Przewodniczący-Sędzia: SA Bożena Summer – Brasom Sędziowie: SA Piotr Filipiak SA Robert Kirejew Protokolant: Agnieszka Przewoźnik przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Andrzeja Kuklisa po rozpoznaniu w sprawie przeciwko L. G. oskarżonemu o przestępstwo z art. 148 § 1 kk i in. zażalenia wniesionego przez obrońcę oskarżonego L. G. na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 13.10.2015r., sygn. akt XVI K 124/15, w przedmiocie przedłużenia czasu trwania tymczasowego aresztowania, na podstawie art. 437 § 1 kpk postanawia utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 13.10.2015r., sygn. akt XVI K 124/15, Sąd Okręgowy w Katowicach, na podstawie art. 249 § 1 kpk , art. 258 § 1 pkt. 1 i 2 oraz § 2 kpk i art. 263 § 7 kpk , przedłużył stosowanie środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania wobec oskarżonego L. G. , zastosowanego postanowieniem Sądu Rejonowego w Będzinie z dnia 19.02.2015r., sygn. akt II Kp 60/15, na czas do dnia 19.02.2016r., do godz. 13.30. Na postanowienie to zażalenie wniósł obrońca oskarżonego L. G. , który kwestionując zachodzenie po stronie oskarżonego przyjętych przez Sąd Okręgowy przesłanek szczególnych stosowania aresztu tymczasowego, wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i uchylenie stosowania wobec oskarżonego środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania. Sąd Apelacyjny zważył co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zważywszy na fakt, że we wniesionym zażaleniu obrońca oskarżonego nie kwestionuje zachodzenia w sprawie przesłanki ogólnej stosowania wobec oskarżonego środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania, za wystarczające uznać należy poprzestanie na stwierdzeniu, iż Sąd Okręgowy w sposób prawidłowy uznał, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje na duże prawdopodobieństwo popełnienia przez oskarżonego zarzuconego mu czynu. Odnosząc się natomiast do zakwestionowania prawidłowości ustaleń poczynionych przez Sąd Okręgowy w odniesieniu do przesłanek szczególnych stosowania tymczasowego aresztowania, w pierwszej kolejności zwrócić należy uwagę na aktualne brzmienie przepisu art. 258 § 2 kpk , który obecnie wprost stanowi, że zagrożenie surową karą implikuje obawy utrudniania prawidłowego toku procesu, o których mowa w art. 258 § 1 kpk („…obawy utrudniania prawidłowego toku postępowania, o których mowa w § 1 , uzasadniające stosowanie środka zapobiegawczego, mogą wynikać także z surowości grożącej oskarżonemu kary”). Nie ulega natomiast wątpliwości, że zarzucony oskarżonemu czyn nie tylko należy do kategorii przestępstw wskazanych w przepisie art. 258 § 2 kk , ale co więcej, z uwagi na okoliczności wskazane w zaskarżonym postanowieniu, wymierzenie zań oskarżonemu surowej kary jest w pełni realne. Ponadto Sąd Okręgowy w sposób miarodajny wykazał, że po stronie oskarżonego przesłanki stosowania aresztu określone dyspozycją art. 258 § 1 pkt. 1 i 2 kpk zachodzą także same w sobie i aspektu tego nie podważają, w realiach przedmiotowej sprawy, okoliczności podniesione w zażaleniu. Zaznaczyć również trzeba, że stosowanie aresztu tymczasowego zazwyczaj skutkuje pogorszeniem sytuacji materialnej osób najbliższych dla tymczasowo aresztowanego, natomiast obrońca oskarżonego L. G. nie wykazał, aby w przedmiotowej sprawie miało ono skutkować wyjątkowo ciężkimi skutkami dla najbliższej rodziny podejrzanego, a zatem uznać trzeba, iż w sprawie nie zachodzi ujemna przesłanka stosowania aresztu tymczasowego określona dyspozycją art. 259 § 1 pkt. 2 kpk . Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w części dyspozytywnej. Z/ - odpis postanowienia doręczyć oskarżonemu oraz jego obrońcy, - akta zwrócić.