II AKz 516/12

Sygn. akt II AKz 516/12 POSTANOWIENIE Dnia 22 sierpnia 2012 roku Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący-Sędzia: SA Waldemar Szmidt (spr.) Sędziowie: SA Grażyna Wilk SA Marek Charuza Protokolant: Oktawian Mikołajczyk przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Tadeusza Trzęsimiecha po rozpoznaniu w sprawie D. S. zażalenia wniesionego przez tłumacza na postanowienie Sądu Okręgowego w Gliwicach Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku z dnia 17 lipca 2012 roku, sygn. akt. V Kop 132/08 w przedmiocie wynagrodzenia za dokonane tłumaczenie na podstawie art. 437 § 2 k.p.k. , art. 618 § 1 pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 619 § 1 k.p.k. oraz § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a i § 8 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 24.01.2005 roku (Dz. U. nr 15, poz. 131) w sprawie wynagrodzenia za czynności tłumacza przysięgłego p o s t a n a w i a zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że zasądzić od Skarbu Państwa (Sądu Okręgowego w Gliwicach Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku) na rzecz tłumacza przysięgłego A. P. kwotę 420,98 zł (czterysta dwadzieścia 98/100), tytułem wynagrodzenia za sporządzenie pisemnego tłumaczenia z języka polskiego na język niemiecki Europejskiego Nakazu Aresztowania z dnia 28.10.2008 roku dotyczącego D. S. . UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 2 lipca 2012 roku, Przewodniczący Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w Gliwicach Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku skierował do tłumacza, z prośbą o przetłumaczenie na język niemiecki, sprostowany Europejski Nakaz Aresztowania dotyczący D. S. wydany w dniu 28.10.2008 roku. Wraz z wykonanym tłumaczeniem biegły przesłał do Sądu Okręgowego rachunek za usługę nr (...) opiewający na kwotę 420,98 zł. Zaskarżonym postanowieniem Sąd a quo odmówił przyznania tłumaczowi przysięgłemu wynagrodzenia za tłumaczenie Europejskiego Nakazu Aresztowania, swoją decyzję uzasadniając faktem uprzedniego przetłumaczenia przez tego samego tłumacza wskazanego ENA w dniu 8 listopada 2008 roku. Różnica w tekście obu nakazów (przed i po sprostowaniu) sprowadzała się w istocie do zmiany sygnatury sprawy oraz oznaczenia prokuratury prowadzącej postępowanie. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł tłumacz, podnosząc, że ustawa o zawodzie tłumacza nie nakłada na niego obowiązku przechowywania wszystkich tłumaczonych dokumentów, zaś w praktyce, w jego przypadku, dokumenty przechowywane są w wersji elektronicznej przez okres 12 miesięcy. Poza tym w piśmie przewodnim skierowanym do niego zawarto sformułowanie o przetłumaczeniu Europejskiego Nakazu Aresztowania, a nie o jego sprostowaniu. Wobec powyższego skarżący wniósł o przyznanie pełnej kwoty wynagrodzenia zgodnie z wystawionym rachunkiem. Sąd Apelacyjny stwierdził, co następuje: Zażalenie jest słuszne, wobec czego doprowadziło do zmiany zaskarżonego postanowienia. Zgodzić należy się w pełni ze skarżącym, że ustawa o zawodzie tłumacza nie przewiduje konieczności prowadzenia przez biegłych bazy tłumaczeń. Nawet jeśli tłumacz prowadzi w ramach swojej działalności zbiór takich dokumentów to czyni to dla własnej wygody i pożytku. Brak tego typu archiwizacji nie może zatem stanowić zarzutu, w oparciu o który możliwym byłaby odmowa przyznania tłumaczowi wynagrodzenia za wykonaną pracę. W niniejszej sprawie poprzednie tłumaczenie przedmiotowego dokumentu miało miejsce przed czterema laty. Jeśli więc intencją Sądu a quo było jedynie sprostowanie przetłumaczonego uprzednio dokumentu, to należało w odpowiedni, jasny i precyzyjny sposób sformułować zarządzenie oraz pismo przewodnie skierowane do tłumacza, a także przesłać wraz z polskim tekstem Europejskiego Nakazu Aresztowania po sprostowaniu, tłumaczenie dokumentu dokonane w 2008 r. Ponieważ jednak do tłumacza przesłano jedynie polski tekst Europejskiego Nakazu Aresztowania po sprostowaniu „z prośbą o jego przetłumaczenie na język niemiecki”, to w zgodzie z powyższym poleceniem dokonano jego tłumaczenia, za co należnym jest stosowne wynagrodzenie. Nic w tym zakresie nie zmienia fakt poinformowania tłumacza o kosmetycznej zmianie w tekście w stosunku do dokumentu tłumaczonego przez niego w 2008 roku, skoro tłumacz tym dokumentem nie dysponował. Stosownie do § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 24.01.2005 roku (Dz. U. nr 15, poz. 131) w sprawie wynagrodzenia za czynności tłumacza przysięgłego, stawka wynagrodzenia tłumacza za jedną stronę tłumaczenia z języka polskiego na język niemiecki wynosi 30,07 zł. Zgodnie z § 8 rzeczonego rozporządzenia przy obliczaniu wynagrodzenia za stronę uważa się 25 wierszy, a za wiersz - 45 znaków (ust. 1). Ponieważ tłumaczenie zamykało się w 14 stronach, przeto biegłemu należy się, zgodnie z rachunkiem, wynagrodzenie w kwocie 420,98 zł. Mając na uwadze powyższe, Sąd Apelacyjny orzekł jak w części dyspozytywnej.