II AKZ 480/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny utrzymał w mocy postanowienie o umorzeniu postępowania w sprawie wydania wyroku łącznego, stwierdzając, że toczy się już inne postępowanie w tym samym przedmiocie.
Sąd Okręgowy umorzył postępowanie w sprawie wydania wyroku łącznego wobec G. R., ponieważ toczyło się już inne postępowanie w tej samej sprawie (sygn. II K 156/12), które obejmowało te same wyroki. Obrońca skazanego złożyła zażalenie, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych i naruszenie przepisów postępowania. Sąd Apelacyjny uznał zażalenie za niezasadne, potwierdzając, że wystąpiła negatywna przesłanka procesowa z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., uniemożliwiająca ponowne rozpoznanie sprawy.
Sąd Apelacyjny w Szczecinie rozpoznał zażalenie obrońcy skazanego G. R. na postanowienie Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 31 października 2012r. (sygn. akt II K 173/12), które umorzyło postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego. Sąd Okręgowy uzasadnił umorzenie faktem, że w tym samym sądzie toczyło się już inne postępowanie o wydanie wyroku łącznego (sygn. akt II K 156/12), które obejmowało wyroki Sądu Rejonowego w Myśliborzu (II K 109/06) i Sądu Rejonowego w Gorzowie Wlkp. (II K 1/01), a także inne skazania skazanego. Postanowienie z dnia 17 października 2012r. w sprawie II K 156/12 było nieprawomocne. Obrońca skazanego zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych oraz naruszenie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. i art. 571 § 1 k.p.k. Sąd Apelacyjny nie podzielił tych zarzutów. Stwierdził, że Sąd Okręgowy prawidłowo zastosował art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., uznając, że toczy się już inne postępowanie o wydanie wyroku łącznego, które obejmuje te same wyroki. Podkreślono, że wcześniejsza sprawa (II K 156/12) dotyczyła rozpoznania kar i wyroków, które miały być przedmiotem obecnego postępowania, co stanowi negatywną przesłankę procesową. W związku z tym, zaskarżone postanowienie o umorzeniu postępowania zostało utrzymane w mocy. Zasądzono również koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, sąd nie może prowadzić postępowania o wydanie wyroku łącznego, jeśli występuje negatywna przesłanka procesowa z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., czyli toczy się już wcześniej wszczęte postępowanie dotyczące tych samych skazań.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny potwierdził, że jeśli postępowanie o wydanie wyroku łącznego zostało już wszczęte i obejmuje te same wyroki, które mają być przedmiotem nowego wniosku, to ponowne postępowanie nie może być prowadzone. Jest to negatywna przesłanka procesowa uniemożliwiająca merytoryczne rozpoznanie sprawy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymanie w mocy postanowienia o umorzeniu
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (w zakresie kosztów postępowania)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| G. R. | osoba_fizyczna | skazany |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | odpowiedzialny za koszty |
| adw. J. U. | inne | obrońca z urzędu |
| Prokuratura Apelacyjna | organ_państwowy | prokurator |
Przepisy (6)
Główne
k.p.k. art. 437 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 17 § 1
Kodeks postępowania karnego
Wystąpienie negatywnej przesłanki procesowej w postaci toczącego się już postępowania o wydanie wyroku łącznego, obejmującego te same skazania.
Pomocnicze
k.p.k. art. 571 § 1
Kodeks postępowania karnego
Prawo o adwokaturze art. 29 § 1
Ustawa - Prawo o adwokaturze
Podstawa do zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości art. 2 § 3
Podstawa do zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości art. 14 § 5
Podstawa do zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wystąpienie negatywnej przesłanki procesowej z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. z uwagi na toczące się już postępowanie o wydanie wyroku łącznego, obejmujące te same wyroki.
Odrzucone argumenty
Zarzuty obrońcy dotyczące błędu w ustaleniach faktycznych i naruszenia przepisów postępowania (art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., art. 571 § 1 k.p.k.).
Godne uwagi sformułowania
wystąpiła negatywna przesłanka procesowa, nie pozwalająca na kontynuowanie w niniejszej sprawie postępowania inną sprawę skazanego o to samo toczy się i postępowanie należało w niniejszej sprawie umorzyć
Skład orzekający
Stanisław Kucharczyk
przewodniczący
Stanisław Stankiewicz
sędzia
Andrzej Wiśniewski
sędzia-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie stosowania art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w kontekście wyroku łącznego, gdy toczy się już inne postępowanie dotyczące tych samych skazań."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej w sprawach o wydanie wyroku łącznego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy specyficznej przesłanki procesowej w prawie karnym wykonawczym, co czyni ją interesującą głównie dla prawników specjalizujących się w tej dziedzinie.
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II AKz 480/12 POSTANOWIENIE Dnia 19 grudnia 2012r. Sąd Apelacyjny w Szczecinie, II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSA Stanisław Kucharczyk Sędziowie: SA Stanisław Stankiewicz SA Andrzej Wiśniewski (spr.) Protokolant: st. sekr. sądowy Anita Jagielska przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Jerzego Masierowskiego po rozpoznaniu w sprawie G. R. zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 31 października 2012r., sygn. akt II K 173/12 w przedmiocie umorzenia postępowania na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanawia: 1. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy; 2. na podstawie art. 29 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 maja 1982r. – Prawo o adwokaturze (Dz. U. Nr 16, poz. 124 z późn. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 i § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. J. U. kwotę 147,60 (stu czterdziestu siedmiu 60/100) złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu G. R. z urzędu. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 31 października 2012r. Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim umorzył postępowanie w przedmiocie wydania wobec G. R. wyroku łącznego, stwierdzając, że w Sądzie Okręgowym w Gorzowie Wielkopolskim zawisło postępowanie o wydanie wyroku łącznego wobec G. R. i toczy się pod sygnaturą II K 156/12. Postępowanie to dotyczy wyroków Sądu Rejonowego w Myśliborzu w sprawie II K 109/06 i Sądu Rejonowego w Gorzowie Wlkp. w sprawie II K 1/01. W dniu 17.10.2012r. w ww. sprawie o wyrok łączny wydane zostało nieprawomocne postanowienie o umorzeniu postępowania. Orzeczenie to jest nieprawomocne i obejmuje kary wymierzone wyrokami, które wskazał w swoim wniosku skazany. Dlatego też z uwagi na zakres obecnie złożonego wniosku skazanego, który dotyczy części z całości skazań jakie objął rozpoznaniem Sąd Okręgowy w Gorzowie Wlkp. w sprawie II K 156/12 oraz nieprawomocność wydanego w dniu 17.10.2012r. postanowienia, należy uznać, że inna sprawa skazanego o to samo toczy się i postępowanie należało w niniejszej sprawie umorzyć. Na powyższe postanowienie zażalenie złożyła obrońca skazanego i zarzuciła: 1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który mógł mieć wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia poprzez przyjęcie, że postanowienie Sądu Okręgowego w Gorzowie Wlkp., sygn. II K 156/12 z dnia 17 października 2012r. obejmowało rozpoznaniem kary, które skazany wskazał w swoim wniosku i nie było jeszcze prawomocne w chwili orzekania w niniejszej sprawie, tym samym uznanie, że sprawa skazanego o to samo nadal się toczy, a w konsekwencji 2. naruszenie przepisów postępowania tj. art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. poprzez błędne zastosowanie; 3. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 571 § 1 k.p.k. poprzez niezastosowanie. Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia oraz wydanie wyroku łącznego przy zastosowaniu pełnej absorpcji. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Wniesione zażalenie okazało się niezasadne. W pełni słuszne było bowiem stanowisko Sądu I instancji odnośnie braku możliwości merytorycznego rozpoznania sprawy i wniosku skazanego o wydanie wyroku łącznego. Prawidłowo Sąd I instancji uznał, iż w przedmiotowej sprawie wystąpiła negatywna przesłanka procesowa, nie pozwalająca na kontynuowanie w niniejszej sprawie postępowania, gdyż toczy się wcześniej wszczęte postępowanie o wydanie wobec skazanego wyroku łącznego, które to obejmuje także wskazane we wniosku G. R. wyroki w sprawach Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim, sygn. II K 1/01 oraz Sądu Rejonowego w Myśliborzu, sygn. II K 109/06, które były przedmiotem rozpoznania w sprawie Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim II K 156/12 ( art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. ). Rozważana tutaj przesłanka występuje zatem w przypadku, gdy przedmiotem wcześniejszej wszczętego postępowania w kwestii wydania wyroku łącznego były skazania objęte tymi samymi wyrokami, które mają być przedmiotem obecnego postępowania. Sąd Okręgowy w uzasadnieniu postanowienia o umorzeniu postępowania z dnia 17.10.2012r. w sprawie II K 156/12 (k.7 – 11) wskazał układ kar i wyroków wydanych wobec skazanego G. R. i stwierdzić trzeba, że istotnie wyroki Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim, sygn. II K 1/01 oraz Sądu Rejonowego w Myśliborzu, sygn. II K 109/06 były przedmiotem rozpoznania w sprawie II K 156/12 o wyrok łączny. Z wymienionego wyżej postanowienia o umorzeniu postępowania (str. 3 i 4) wynika, że Sąd Okręgowy we wcześniej wszczętej sprawie rozważał i nieprawomocnie wypowiedział się już co do kwestii połączenia wyroków w sprawach II K 1/01 i II K 109/06 jak i innych dotyczących skazanego orzeczeń, kierując się zasadą, że skoro dysponował danymi wskazującymi na inne skazania dotyczące skazanego w tym wyroki w ww. sprawach II K 1/01 i II K 109/06, to winien w jednym postępowaniu zbadać warunki do wydania wyroku łącznego. Skoro zatem przedmiotem oceny wszczętej wcześniej sprawy o wyrok łączny były wyroki wydane w sprawach II K 1/01 i II K 109/06, to zasadnie Sąd I instancji uznał, że w przedmiotowej sprawie zaistniała okoliczność, że wcześniej wszczęta sprawa dotycząca G. R. o wyrok łączny toczy się i ponowne postępowanie obejmujące te wyroki nie może być prowadzone. W konsekwencji nie było potrzeby zasięgania opinii z zakładu karnego o zachowaniu się skazanego w czasie odbywania kary. W tej zatem sytuacji zaskarżone postanowienie, jako prawidłowe należało utrzymać w mocy.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI