II AKZ 480/12

Sąd Apelacyjny w SzczecinieSzczecin2012-12-19
SAOSKarnewykonanie karŚredniaapelacyjny
wyrok łącznyumorzenie postępowaniazażalenieprzesłanka procesowaprawo karne wykonawczesąd apelacyjnysąd okręgowypomoc prawna z urzędu

Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy postanowienie o umorzeniu postępowania w sprawie wydania wyroku łącznego, stwierdzając, że toczy się już inne postępowanie w tym samym przedmiocie.

Sąd Okręgowy umorzył postępowanie w sprawie wydania wyroku łącznego wobec G. R., ponieważ toczyło się już inne postępowanie w tej samej sprawie (sygn. II K 156/12), które obejmowało te same wyroki. Obrońca skazanego złożyła zażalenie, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych i naruszenie przepisów postępowania. Sąd Apelacyjny uznał zażalenie za niezasadne, potwierdzając, że wystąpiła negatywna przesłanka procesowa z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., uniemożliwiająca ponowne rozpoznanie sprawy.

Sąd Apelacyjny w Szczecinie rozpoznał zażalenie obrońcy skazanego G. R. na postanowienie Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 31 października 2012r. (sygn. akt II K 173/12), które umorzyło postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego. Sąd Okręgowy uzasadnił umorzenie faktem, że w tym samym sądzie toczyło się już inne postępowanie o wydanie wyroku łącznego (sygn. akt II K 156/12), które obejmowało wyroki Sądu Rejonowego w Myśliborzu (II K 109/06) i Sądu Rejonowego w Gorzowie Wlkp. (II K 1/01), a także inne skazania skazanego. Postanowienie z dnia 17 października 2012r. w sprawie II K 156/12 było nieprawomocne. Obrońca skazanego zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych oraz naruszenie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. i art. 571 § 1 k.p.k. Sąd Apelacyjny nie podzielił tych zarzutów. Stwierdził, że Sąd Okręgowy prawidłowo zastosował art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., uznając, że toczy się już inne postępowanie o wydanie wyroku łącznego, które obejmuje te same wyroki. Podkreślono, że wcześniejsza sprawa (II K 156/12) dotyczyła rozpoznania kar i wyroków, które miały być przedmiotem obecnego postępowania, co stanowi negatywną przesłankę procesową. W związku z tym, zaskarżone postanowienie o umorzeniu postępowania zostało utrzymane w mocy. Zasądzono również koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, sąd nie może prowadzić postępowania o wydanie wyroku łącznego, jeśli występuje negatywna przesłanka procesowa z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., czyli toczy się już wcześniej wszczęte postępowanie dotyczące tych samych skazań.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny potwierdził, że jeśli postępowanie o wydanie wyroku łącznego zostało już wszczęte i obejmuje te same wyroki, które mają być przedmiotem nowego wniosku, to ponowne postępowanie nie może być prowadzone. Jest to negatywna przesłanka procesowa uniemożliwiająca merytoryczne rozpoznanie sprawy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

utrzymanie w mocy postanowienia o umorzeniu

Strona wygrywająca

Skarb Państwa (w zakresie kosztów postępowania)

Strony

NazwaTypRola
G. R.osoba_fizycznaskazany
Skarb Państwaorgan_państwowyodpowiedzialny za koszty
adw. J. U.inneobrońca z urzędu
Prokuratura Apelacyjnaorgan_państwowyprokurator

Przepisy (6)

Główne

k.p.k. art. 437 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 17 § 1

Kodeks postępowania karnego

Wystąpienie negatywnej przesłanki procesowej w postaci toczącego się już postępowania o wydanie wyroku łącznego, obejmującego te same skazania.

Pomocnicze

k.p.k. art. 571 § 1

Kodeks postępowania karnego

Prawo o adwokaturze art. 29 § 1

Ustawa - Prawo o adwokaturze

Podstawa do zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości art. 2 § 3

Podstawa do zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości art. 14 § 5

Podstawa do zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wystąpienie negatywnej przesłanki procesowej z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. z uwagi na toczące się już postępowanie o wydanie wyroku łącznego, obejmujące te same wyroki.

Odrzucone argumenty

Zarzuty obrońcy dotyczące błędu w ustaleniach faktycznych i naruszenia przepisów postępowania (art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., art. 571 § 1 k.p.k.).

Godne uwagi sformułowania

wystąpiła negatywna przesłanka procesowa, nie pozwalająca na kontynuowanie w niniejszej sprawie postępowania inną sprawę skazanego o to samo toczy się i postępowanie należało w niniejszej sprawie umorzyć

Skład orzekający

Stanisław Kucharczyk

przewodniczący

Stanisław Stankiewicz

sędzia

Andrzej Wiśniewski

sędzia-sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Potwierdzenie stosowania art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w kontekście wyroku łącznego, gdy toczy się już inne postępowanie dotyczące tych samych skazań."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej w sprawach o wydanie wyroku łącznego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy specyficznej przesłanki procesowej w prawie karnym wykonawczym, co czyni ją interesującą głównie dla prawników specjalizujących się w tej dziedzinie.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II AKz 480/12 POSTANOWIENIE Dnia 19 grudnia 2012r. Sąd Apelacyjny w Szczecinie, II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSA Stanisław Kucharczyk Sędziowie: SA Stanisław Stankiewicz SA Andrzej Wiśniewski (spr.) Protokolant: st. sekr. sądowy Anita Jagielska przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Jerzego Masierowskiego po rozpoznaniu w sprawie G. R. zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 31 października 2012r., sygn. akt II K 173/12 w przedmiocie umorzenia postępowania na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanawia: 1. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy; 2. na podstawie art. 29 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 maja 1982r. – Prawo o adwokaturze (Dz. U. Nr 16, poz. 124 z późn. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 i § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. J. U. kwotę 147,60 (stu czterdziestu siedmiu 60/100) złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu G. R. z urzędu. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 31 października 2012r. Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim umorzył postępowanie w przedmiocie wydania wobec G. R. wyroku łącznego, stwierdzając, że w Sądzie Okręgowym w Gorzowie Wielkopolskim zawisło postępowanie o wydanie wyroku łącznego wobec G. R. i toczy się pod sygnaturą II K 156/12. Postępowanie to dotyczy wyroków Sądu Rejonowego w Myśliborzu w sprawie II K 109/06 i Sądu Rejonowego w Gorzowie Wlkp. w sprawie II K 1/01. W dniu 17.10.2012r. w ww. sprawie o wyrok łączny wydane zostało nieprawomocne postanowienie o umorzeniu postępowania. Orzeczenie to jest nieprawomocne i obejmuje kary wymierzone wyrokami, które wskazał w swoim wniosku skazany. Dlatego też z uwagi na zakres obecnie złożonego wniosku skazanego, który dotyczy części z całości skazań jakie objął rozpoznaniem Sąd Okręgowy w Gorzowie Wlkp. w sprawie II K 156/12 oraz nieprawomocność wydanego w dniu 17.10.2012r. postanowienia, należy uznać, że inna sprawa skazanego o to samo toczy się i postępowanie należało w niniejszej sprawie umorzyć. Na powyższe postanowienie zażalenie złożyła obrońca skazanego i zarzuciła: 1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który mógł mieć wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia poprzez przyjęcie, że postanowienie Sądu Okręgowego w Gorzowie Wlkp., sygn. II K 156/12 z dnia 17 października 2012r. obejmowało rozpoznaniem kary, które skazany wskazał w swoim wniosku i nie było jeszcze prawomocne w chwili orzekania w niniejszej sprawie, tym samym uznanie, że sprawa skazanego o to samo nadal się toczy, a w konsekwencji 2. naruszenie przepisów postępowania tj. art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. poprzez błędne zastosowanie; 3. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 571 § 1 k.p.k. poprzez niezastosowanie. Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia oraz wydanie wyroku łącznego przy zastosowaniu pełnej absorpcji. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Wniesione zażalenie okazało się niezasadne. W pełni słuszne było bowiem stanowisko Sądu I instancji odnośnie braku możliwości merytorycznego rozpoznania sprawy i wniosku skazanego o wydanie wyroku łącznego. Prawidłowo Sąd I instancji uznał, iż w przedmiotowej sprawie wystąpiła negatywna przesłanka procesowa, nie pozwalająca na kontynuowanie w niniejszej sprawie postępowania, gdyż toczy się wcześniej wszczęte postępowanie o wydanie wobec skazanego wyroku łącznego, które to obejmuje także wskazane we wniosku G. R. wyroki w sprawach Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim, sygn. II K 1/01 oraz Sądu Rejonowego w Myśliborzu, sygn. II K 109/06, które były przedmiotem rozpoznania w sprawie Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim II K 156/12 ( art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. ). Rozważana tutaj przesłanka występuje zatem w przypadku, gdy przedmiotem wcześniejszej wszczętego postępowania w kwestii wydania wyroku łącznego były skazania objęte tymi samymi wyrokami, które mają być przedmiotem obecnego postępowania. Sąd Okręgowy w uzasadnieniu postanowienia o umorzeniu postępowania z dnia 17.10.2012r. w sprawie II K 156/12 (k.7 – 11) wskazał układ kar i wyroków wydanych wobec skazanego G. R. i stwierdzić trzeba, że istotnie wyroki Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim, sygn. II K 1/01 oraz Sądu Rejonowego w Myśliborzu, sygn. II K 109/06 były przedmiotem rozpoznania w sprawie II K 156/12 o wyrok łączny. Z wymienionego wyżej postanowienia o umorzeniu postępowania (str. 3 i 4) wynika, że Sąd Okręgowy we wcześniej wszczętej sprawie rozważał i nieprawomocnie wypowiedział się już co do kwestii połączenia wyroków w sprawach II K 1/01 i II K 109/06 jak i innych dotyczących skazanego orzeczeń, kierując się zasadą, że skoro dysponował danymi wskazującymi na inne skazania dotyczące skazanego w tym wyroki w ww. sprawach II K 1/01 i II K 109/06, to winien w jednym postępowaniu zbadać warunki do wydania wyroku łącznego. Skoro zatem przedmiotem oceny wszczętej wcześniej sprawy o wyrok łączny były wyroki wydane w sprawach II K 1/01 i II K 109/06, to zasadnie Sąd I instancji uznał, że w przedmiotowej sprawie zaistniała okoliczność, że wcześniej wszczęta sprawa dotycząca G. R. o wyrok łączny toczy się i ponowne postępowanie obejmujące te wyroki nie może być prowadzone. W konsekwencji nie było potrzeby zasięgania opinii z zakładu karnego o zachowaniu się skazanego w czasie odbywania kary. W tej zatem sytuacji zaskarżone postanowienie, jako prawidłowe należało utrzymać w mocy.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI