II AKZ 403/12

Sąd Apelacyjny w Warszawie rozpoznał zażalenie skazanej B. K. na postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 19 kwietnia 2012 r. Sąd Okręgowy odmówił wówczas uchylenia wobec B. K. środka zapobiegawczego w postaci poręczenia majątkowego oraz odmówił zwrotu kwoty 20.000 złotych będącej przedmiotem zabezpieczenia majątkowego. Skazana zarzuciła błędny pogląd sądu, że poręczenie majątkowe może zabezpieczyć spłatę grzywny, a także wskazała na trudną sytuację zdrowotną i finansową, w związku z którą Sąd Okręgowy rozłożył spłatę grzywny na raty. Sąd Apelacyjny stwierdził, że nie jest rzeczowo właściwy do rozpoznania zażalenia dotyczącego odmowy uchylenia poręczenia majątkowego, przekazując je do Sądu Okręgowego. Natomiast w odniesieniu do odmowy zwrotu kwoty 20.000 złotych, Sąd Apelacyjny uznał zażalenie za słuszne. Wskazał, że zgoda na ratalne spłacanie grzywny, zgodnie z art. 49 k.k.w., oznacza ustanie zabezpieczenia majątkowego, o ile nie zastrzeżono inaczej i nie ma innych roszczeń do zabezpieczenia (art. 294 k.p.k.). Sąd Apelacyjny uznał, że rozłożenie grzywny na raty i jednoczesna odmowa zwrotu zabezpieczenia majątkowego są orzeczeniami wykluczającymi się. W związku z tym, postanowienie Sądu Okręgowego w tej części (pkt V) zostało uchylone i sprawa przekazana do ponownego rozpoznania, aby Sąd Okręgowy ostatecznie rozstrzygnął sposób wykonania kary grzywny. Odnosząc się do zażalenia na pkt IV postanowienia, Sąd Apelacyjny powołał się na art. 254 § 3 k.p.k. oraz uchwałę Sądu Najwyższego (I KZP 19/04), zgodnie z którymi zażalenie na postanowienie sądu dotyczące uchylenia lub zmiany środka zapobiegawczego zapadłego na wniosek oskarżonego rozpoznaje ten sam sąd, który wydał orzeczenie w pierwszej instancji. Dlatego też, zażalenie dotyczące odmowy uchylenia poręczenia majątkowego zostało przekazane do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Warszawie.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający