II AKz 259/12

Sąd Apelacyjny w BiałymstokuBiałystok2012-08-23
SAOSKarneśrodki zapobiegawczeŚredniaapelacyjny
tymczasowe aresztowaniezażaleniepowaga rzeczy osądzonejkontrola instancyjnakodeks postępowania karnego

Sąd Apelacyjny pozostawił bez rozpoznania zażalenie oskarżonego na postanowienie o przedłużeniu tymczasowego aresztowania, ponieważ sprawa została już prawomocnie rozstrzygnięta na skutek wcześniejszego zażalenia.

Sąd Okręgowy przedłużył oskarżonemu W. K. tymczasowe aresztowanie do 30 sierpnia 2012 r. Oskarżony złożył zażalenie na to postanowienie. Sąd Apelacyjny, rozpoznając sprawę, stwierdził, że oskarżony wniósł już wcześniej zażalenie na to samo postanowienie, które zostało już rozstrzygnięte. W związku z tym, na podstawie art. 430 § 1 kpk i zasady powagi rzeczy osądzonej, sąd pozostawił kolejne zażalenie bez rozpoznania.

Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2012 r. Sąd Okręgowy w Ostrołęce przedłużył wobec oskarżonego W. K. środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania na okres 2 miesięcy, do dnia 30 sierpnia 2012 r. Oskarżony złożył zażalenie na to postanowienie, domagając się uchylenia aresztu tymczasowego. Sąd Apelacyjny w Białymstoku, II Wydział Karny, rozpoznał zażalenie i postanowił je pozostawić bez rozpoznania. Sąd stwierdził, że chociaż zażalenie zostało wniesione w terminie, to nie mogło zostać rozpoznane, ponieważ sprawa została już rozstrzygnięta na skutek wcześniejszego zażalenia wniesionego przez tego samego oskarżonego na to samo postanowienie. Wniesienie kolejnego zażalenia na postanowienie, które uzyskało cechę prawomocności po rozpoznaniu pierwszego środka odwoławczego, jest niedopuszczalne z mocy ustawy, zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 21 października 2003 r. (sygn. I KZP 31/03). Powstała w ten sposób powaga rzeczy osądzonej stanowi negatywną przesłankę procesową (art. 17 § 1 pkt 7 kpk), skutkującą pozostawieniem kolejnego zażalenia bez rozpoznania na podstawie art. 430 § 1 kpk.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, kolejne zażalenie na postanowienie, które zostało już poddane kontroli instancyjnej i uzyskało cechę prawomocności, jest niedopuszczalne.

Uzasadnienie

Wniesienie kolejnego zażalenia na postanowienie, które zostało już prawomocnie rozstrzygnięte na skutek rozpoznania pierwszego środka odwoławczego, narusza zasadę powagi rzeczy osądzonej, która stanowi negatywną przesłankę procesową.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

pozostawienie zażalenia bez rozpoznania

Strony

NazwaTypRola
W. K.osoba_fizycznaoskarżony

Przepisy (2)

Główne

k.p.k. art. 430 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Pomocnicze

k.p.k. art. 17 § § 1 pkt 7

Kodeks postępowania karnego

Powaga rzeczy osądzonej jako negatywna przesłanka procesowa.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wniesienie kolejnego zażalenia na postanowienie prawomocnie już rozstrzygnięte jest niedopuszczalne z mocy ustawy.

Godne uwagi sformułowania

powaga rzeczy osądzonej stanowi negatywną przesłankę procesową uzyskało cechę prawomocności

Skład orzekający

Alina Kamińska

przewodniczący-sprawozdawca

Jacek Dunikowski

sędzia

Dariusz Czajkowski

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Niedopuszczalność wnoszenia kolejnych zażaleń na postanowienia, które zostały już prawomocnie rozstrzygnięte."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy kolejne zażalenie dotyczy tego samego postanowienia, które zostało już rozpoznane przez sąd wyższej instancji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy kwestii proceduralnej związanej z prawomocnością orzeczeń i niedopuszczalnością ponownego rozpoznania sprawy, co jest istotne dla praktyków prawa karnego, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.

Kolejne zażalenie na areszt? Sąd Apelacyjny wyjaśnia, kiedy jest to niedopuszczalne.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II AKz 259/12 POSTANOWIENIE Dnia 23 sierpnia 2012 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku, w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący :SSA Alina Kamińska (spr.) Sędziowie :SSA Jacek Dunikowski SSA Dariusz Czajkowski Protokolant : Anna Tkaczyk przy udziale Danuty Dąbrowskiej - Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Białymstoku, upoważnionej przez Prokuratora Apelacyjnego do udziału w sprawie po rozpoznaniu w sprawie W. K. s. H. oskarżonego z art. 207 § 2 kk i inne zażalenia wniesionego przez oskarżonego na postanowienie Sądu Okręgowego w Ostrołęce z dnia 28 czerwca 2012r. sygn. akt II K 31/11 w przedmiocie przedłużenia tymczasowego aresztowania na podstawie art. 430§1kpk postanawia zażalenie pozostawić bez rozpoznania UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2012r. Sąd Okręgowy w Ostrołęce przedłużył wobec W. K. środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania na okres 2 miesięcy, to jest do dnia 30 sierpnia 2012 r. Zażalenie na to postanowienie złożył oskarżony wnosząc o uchylenie aresztu tymczasowego. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie należało pozostawić bez rozpoznania. Jakkolwiek zażalenie W. K. zostało wniesione w terminie, to jednak nie mogło zostać rozpoznane, z uwagi na fakt uprzedniego rozstrzygnięcia zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego w Ostrołęce z dnia 28 czerwca 2012r., wniesionego w tej sprawie także przez oskarżonego. Wniesienie kolejnego zażalenia – nawet w terminie – na postanowienie, które zostało już poddane kontroli instancyjnej na skutek rozpoznania pierwszego środka odwoławczego, a tym samym uzyskało cechę prawomocności, jest niedopuszczalne z mocy ustawy (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 października 2003r. sygn. I KZP 31/03, OSNKW 2003/11-12 poz.95) Powstała w ten sposób powaga rzeczy osądzonej stanowi negatywną przesłankę procesową ( art. 17 § 1 pkt 7 kpk ), skutkującą w niniejszej sprawie, stosownie do treści art. 430 § 1 kpk , pozostawieniem kolejnego zażalenia bez rozpoznania. Kierując się powyższym Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji. AK/ms/at

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI