II AKZ 225/12

Sąd Apelacyjny w Białymstoku rozpoznał zażalenie obrońcy skazanego P. G. na postanowienie Sądu Okręgowego w Olsztynie, które oddaliło wniosek o wznowienie postępowania karnego. Obrońca zarzucił Sądowi Okręgowemu obrazę przepisów postępowania, w szczególności art. 542 § 1 kpk w zw. z art. 540 § 1, 2 i 3 kpk, argumentując, że odmowa wznowienia nastąpiła mimo zaistnienia ustawowych przesłanek. Jako podstawę wskazał wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 24 października 2007 r. (sygn. akt SK 7/06), który orzekł o niezgodności art. 135 § 1 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych z Konstytucją RP. Sąd Apelacyjny uznał jednak, że skarżący nie wykazał zarzucanej obrazy przepisów. Sąd podkreślił, że Trybunał Konstytucyjny w swoim wyroku zaznaczył, iż czynności asesorów sądowych nie podlegają wzruszeniu na podstawie art. 190 ust. 4 Konstytucji. Wyroki wydane w okresie, gdy powierzenie asesorom orzekania nie było zakwestionowane, nie mogą być kwestionowane. Sąd wskazał, że wyrok Sądu Rejonowego w B. w stosunku do P. G. zapadł przed datą wyroku Trybunału Konstytucyjnego, a zatem przepis art. 135 § 1 u.s.p. korzystał wówczas z domniemania jego konstytucyjności. Ochrona prawomocności ma umocowanie konstytucyjne, a podważanie prawomocnych orzeczeń z uwagi na stwierdzenie niekonstytucyjności pro futuro, dotyczącej obsady personalnej organów, byłoby nieproporcjonalne. Sąd odwoławczy zgodził się ze stanowiskiem Sądu I instancji i utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy, jednocześnie zwalniając skazanego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający