III K 298/05

Sąd Okręgowy w PoznaniuPoznań2016-05-30
SAOSKarnewyrok łącznyŚredniaokręgowy
wyrok łącznykara łącznares iudicatapowaga rzeczy osądzonejnowelizacja kodeksu karnegoprzepisy przejściowekodeks postępowania karnegopomoc prawna z urzędu

Sąd Okręgowy umorzył postępowanie o wydanie wyroku łącznego, uznając, że wniosek skazanego dotyczy sytuacji prawomocnie osądzonej i nie zaszły nowe okoliczności uzasadniające ponowne rozpoznanie sprawy.

Skazany D.S. złożył wniosek o wydanie nowego, korzystniejszego wyroku łącznego, powołując się na nowelizację przepisów Kodeksu karnego. Sąd Okręgowy w Poznaniu, po analizie akt i wcześniejszych orzeczeń, ustalił, że wszystkie skazania objęte wnioskiem zapadły przed wejściem w życie nowych przepisów, a sytuacja prawna skazanego nie uległa zmianie od czasu wydania prawomocnego wyroku łącznego w 2005 roku. W związku z tym, sąd umorzył postępowanie na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. (powaga rzeczy osądzonej).

Sąd Okręgowy w Poznaniu rozpoznał wniosek skazanego D.S. o wydanie wyroku łącznego, który miał objąć prawomocne skazania już uwzględnione w wyroku łącznym z dnia 20.09.2005 r. (sygn. akt III K 298/05) oraz inne wcześniejsze wyroki. Skazany argumentował, że nowelizacja Kodeksu karnego z 2015 roku może przynieść mu korzystniejsze rozstrzygnięcie. Sąd, działając z urzędu, ustalił stan faktyczny dotyczący wszystkich prawomocnych skazań D.S. Następnie, analizując przepisy przejściowe ustawy nowelizującej (art. 19 ust. 1), stwierdził, że nowe zasady orzekania kary łącznej nie mają zastosowania do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie ustawy (1 lipca 2015 r.), chyba że po tej dacie zapadło nowe skazanie. W przypadku D.S. nie zapadły nowe skazania, a wszystkie wcześniejsze wyroki, w tym te objęte wyrokiem łącznym z 2005 roku, nie uległy zmianie. Sąd podkreślił, że wyrok łączny z 2005 roku objął już wszystkie możliwe do połączenia kary, a późniejsze wnioski skazanego o wydanie nowego wyroku łącznego były już prawomocnie umarzane z powodu powagi rzeczy osądzonej. Wobec powyższego, sąd uznał, że w niniejszej sprawie zachodzi negatywna przesłanka procesowa w postaci powagi rzeczy osądzonej (res iudicata), co zgodnie z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 572 k.p.k. skutkuje koniecznością umorzenia postępowania. Zasądzono również koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, nie jest możliwe wydanie nowego wyroku łącznego w opisanej sytuacji.

Uzasadnienie

Przepisy przejściowe ustawy nowelizującej Kodeks karny wyłączają stosowanie nowych zasad orzekania kary łącznej do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie ustawy. Ponadto, wcześniejsze prawomocne orzeczenie w przedmiocie wyroku łącznego dla tych samych skazań stanowi przeszkodę procesową (res iudicata).

Rozstrzygnięcie

Decyzja

umorzenie postępowania

Strony

NazwaTypRola
D. S.osoba_fizycznaskazany
A. K.inneProkurator Prokuratury Okręgowej
P. W.inneadwokat z urzędu
Skarb Państwaorgan_państwowykosztodawca

Przepisy (18)

Główne

k.p.k. art. 572

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do umorzenia postępowania o wydanie wyroku łącznego.

k.p.k. art. 17 § § 1 pkt 7

Kodeks postępowania karnego

Negatywna przesłanka procesowa – powaga rzeczy osądzonej.

Dz. U. z 2015r., poz. 396 art. 19 § ust. 1

Ustawa o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw

Przepis intertemporalny wyłączający stosowanie nowych przepisów o karze łącznej do kar orzeczonych przed wejściem w życie ustawy.

k.k. art. 85

Kodeks karny

Przepisy dotyczące kary łącznej (w brzmieniu obowiązującym do 1 lipca 2015r.).

Pomocnicze

k.p.k. art. 575 § a contrario

Kodeks postępowania karnego

Wskazuje na brak warunków do wydania nowego wyroku łącznego.

k.p.k. art. 339 § § 3 pkt 1

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy umorzenia postępowania.

Dz. U. 2015, poz. 1801

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu

Podstawa do zasądzenia kosztów pomocy prawnej z urzędu.

k.p.k. art. 632 § pkt 2

Kodeks postępowania karnego

Obciążenie Skarbu Państwa kosztami postępowania w przypadku umorzenia.

k.p.k. art. 626 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do obciążenia Skarbu Państwa kosztami postępowania.

k.k. art. 211 § d

Kodeks karny

Przepis dotyczący przestępstwa (kradzież).

k.k. art. 11 § § 1 d

Kodeks karny

Przepis dotyczący zbiegu przepisów.

k.k. art. 58 § d

Kodeks karny

Przepis dotyczący zbiegu przepisów.

k.k. art. 214 § § 2 d

Kodeks karny

Przepis dotyczący przestępstwa (oszustwo).

k.k. art. 270 § § 1

Kodeks karny

Przepis dotyczący przestępstwa (fałszerstwo dokumentu).

k.k. art. 279 § § 1

Kodeks karny

Przepis dotyczący przestępstwa (kradzież z włamaniem).

k.k. art. 13 § § 1

Kodeks karny

Przepis dotyczący przygotowania do przestępstwa.

k.k. art. 91 § § 1

Kodeks karny

Przepis dotyczący ciągu przestępstw.

k.k. art. 148 § § 1

Kodeks karny

Przepis dotyczący przestępstwa (zabójstwo).

Argumenty

Skuteczne argumenty

Nowelizacja Kodeksu karnego z 2015 r. nie ma zastosowania do kar prawomocnie orzeczonych przed jej wejściem w życie, jeśli nie zapadły nowe skazania po tej dacie. Wcześniejsze prawomocne orzeczenie w przedmiocie wyroku łącznego dla tych samych skazań stanowi przeszkodę procesową (res iudicata). Sytuacja prawna skazanego nie uległa zmianie od czasu wydania prawomocnego wyroku łącznego w 2005 r.

Odrzucone argumenty

Wniosek skazanego o wydanie nowego, korzystniejszego wyroku łącznego w związku ze zmianą przepisów Kodeksu karnego.

Godne uwagi sformułowania

przepisy rozdziału IX ustawy kodeks karny, w brzmieniu nadanym ustawa nowelizująca kodeks karny, nie mają zastosowania do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy w niniejszej sprawie zachodzi powaga rzeczy osądzonej podstawę umorzenia postępowania w przedmiocie wyroku łącznego stanowić może nie tylko okoliczność wskazana w art. 572 k.p.k. , ale również i negatywne przesłanki procesowe określone w art. 17 § 1 k.p.k.

Skład orzekający

Dorota Biernikowicz

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów przejściowych dotyczących kary łącznej po nowelizacji Kodeksu karnego z 2015 r. oraz stosowanie instytucji powagi rzeczy osądzonej w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej skazanego i zastosowania przepisów intertemporalnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje ważne zagadnienia proceduralne dotyczące powagi rzeczy osądzonej oraz stosowania przepisów przejściowych po nowelizacjach prawa karnego, co jest istotne dla praktyków prawa.

Czy nowelizacja prawa karnego zawsze oznacza nowe szanse? Sąd wyjaśnia, kiedy powaga rzeczy osądzonej blokuje korzystniejszy wyrok.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
POSTANOWIENIE Poznań, dnia 30 maja 2016r . Sąd Okręgowy w Poznaniu w Wydziale III Karnym w składzie: Przewodniczący : SSO Dorota Biernikowicz Protokolant : sędzia przewodnicząca przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Poznaniu – A. K. po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 30 maja 2016r. sprawy skazanego D. S. s. A. i B. z domu A. , ur. (...) w P. na skutek wniosku skazanego o wydanie wyroku łącznego w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia 1. na podstawie art. 572 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. , art. 575 a contrario k.p.k. i art. 339 § 3 pkt 1 k.p.k. oraz art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (DZ. U. z 2015r., poz. 396) umorzyć postępowanie o wydanie wobec skazanego D. S. wyroku łącznego ; 2. na podstawie § 1, § 2, § 4 ust. 1, 2, 3, § 17 ust. 5, § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. 2015, poz. 1801) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata P. W. kwotę 147,60 zł (w tym VAT) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego przed Sądem Okręgowym w Poznaniu w związku z umorzeniem postępowania, jak w punkcie 1 sentencji; 3. na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. i art. 626 § 1 k.p.k. kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa. UZASADNIENIE W dniu 28 kwietnia 2016r. do Sądu Okręgowego w Poznaniu wpłynął wniosek skazanego D. S. o wydanie wobec niego wyroku łącznego, obejmującego prawomocne skazania w sprawach objętych wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Poznaniu o sygn. akt III K 298/05 oraz w sprawach II K 1529/97 i III K 274/03. Skazany wskazał, że wnosi o wydanie wobec niego nowego korzystniejszego wyroku łącznego w związku ze zmianą przepisów kodeksu karnego . Działając na podstawie art. 570 k.p.k. z urzędu Sąd ustalił w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego, że D. S. został skazany następującymi prawomocnymi wyrokami: I. Sądu Rejonowego w Środzie Wlkp. z dnia 05.06.1997 r. o sygn. akt II K 88/97 za przestępstwo z art. 211 d k.k. i z art. 11 § 1 d k.k. w zw. z art. 211 d k.k. w zw. z art. 58 d k.k. popełnione w okresie od listopada 1996 roku do 3 stycznia 1997r. na karę 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres 4 lat próby, wymierzono kare grzywny w wysokości 300 zł, przy czym postanowieniem z dnia 13.05.1998r. zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności, a w dniu 12.11.1997r. wykonano karę grzywny; II. Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 30.01.1998 r. o sygn. akt II K 1529/97 za przestępstwo z art. 214 § 2 d k.k. popełnione w dniu 28 sierpnia 1997r. na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres 4 lat próby, wymierzono karę grzywny w wysokości 200 zł, przy czym postanowieniem z dnia 09.03.2005r. zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności, a w dniu 05.08.1998r. wykonano karę grzywny; III. Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 29.10.1998r. o sygn. akt IV K 1238/98 za przestępstwo z art. 270 § 1 k.k. na karę 400 zł grzywny, która wykonano 29.12.1999r. IV. Sądu Rejonowego w Środzie Wlkp. z dnia 23.11.2001r. o sygn. akt II K 152/01 za ciąg przestępstw z art. 279 § 1 k.k. i z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. popełnionych w okresie od 19.08.1996r. do 23.09.1996r. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres 4 lat próby, wymierzono karę grzywny w wymiarze 30 stawek dziennych po 40 zł każda stawka, przy czym postanowieniem z dnia 09.03.2005r. zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności; V. Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 29.04.2004 r. o sygn. akt III K 274/03 za przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. popełnione w dniu 25.08.2002r. na karę 15 lat pozbawienia wolności pozbawienia wolności, za przestępstwo z art. 148 § 1 k.k. popełnione w dniu 11.09.2002r. na karę 25 lat pozbawienia wolności, w miejsce których top kar jednostkowych wymierzono skazanemu łączną kare 25 lat pozbawienia wolności ; VI. wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 20.09.2005 r. o sygn. akt III K 298/05 którym połączono kary pozbawienia wolności i kary grzywny orzeczone w sprawach II K 88/97 i II K 152/01 i wymierzono karę łączną 2 lat pozbawienia wolności i karę łączną grzywny w wymiarze 35 stawek dziennych po 40 zł jedna stawka, umorzono w pozostałym zakresie postępowanie o wydanie wyroku łącznego z uwagi na brak warunków; Z informacji o skazanym z Krajowego Rejestru Karnego (k. 33-34), a także z opinii o skazanym sporządzonej przez Dyrektora Zakładu Karnego w Rawiczu (k. 62) wynika, że D. S. po wydaniu wyroku łącznego z dnia 20.09.2005 roku w sprawie III K 298/05 nie został skazany innymi wyrokami, niż wymienione powyżej, poza tym żaden z wymienionych wyroków nie uległ uchyleniu lub zmianie. Po wejściu w życie zmiany przepisów kodeksu karnego , w tym dotyczących kary łącznej, nie zapadł wobec skazanego żaden wyrok skazujący. Ponadto Sąd ustalił, że skazany już po wydaniu wyroku łącznego w sprawie III K 298/05 składał wnioski o wydanie wyroku łącznego, a nie zmieniła się jego sytuacja od daty wydania wyroku łącznego w sprawie III K 298/05 i Sąd Okręgowy w Poznaniu umorzył postępowanie o wydanie wyroku łącznego z uwagi na powagę rzeczy osądzonej: - postanowieniem z dnia 10.09.2007r. w sprawie III K 254/07 - postanowieniem z dnia 03.07.2006r. w sprawie III K 242/06 - postanowieniem z dnia 18.06.2012r. w sprawie XVI K 99/12. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Na wstępie zaznaczyć jednak należy, że przepisy art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (DZ. U. z 2015r., poz. 396) uregulowały kwestię tzw. intertemporalną, to jest wyłączyły stosowanie przepisów rozdziału IX kodeksu karnego w nowym brzmieniu, a więc przepisów dotyczących nowych zasad orzekania kary łącznej w wyroku łącznym, do spraw w których połączeniu podlegałby wyłącznie kary prawomocnie orzeczone przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 20 lutego 2015r. Zgodnie z tym przepisem – przepisów rozdziału IX ustawy kodeks karny , w brzmieniu nadanym ustawa nowelizująca kodeks karny , nie stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Oznacza to, że przepisy art. 85 i następne k.k. w nowym brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015r. nie mają zastosowania w niniejszej sprawie do skazanego D. S. , ponieważ wszystkie skazania jakie zapadły wobec niego zostały orzeczone przed 1 lipca 2015r., a ponadto – jak wynika z karty karnej, opinii o skazanym i oświadczenia skazanego na posiedzeniu – po dniu 1 lipca 2015r. nie zapadł wobec niego żaden nowy wyrok skazujący na karę podlegającą łączeniu z poprzednimi karami . Tym samym stwierdzić należy na wstępie, że w stosunku do skazanego D. S. w niniejszym postępowaniu stosuje się przepisy art. 85 i nast. k.k. w brzmieniu starym tj. obowiązującym do dnia 1 lipca 2015r. Zważyć należy zatem, że zgodnie z art. 569 § 1 k.p.k. właściwy Sąd wydaje wyrok łączny w stosunku do osoby prawomocnie skazanej wyrokami różnych sądów, jeżeli zachodzą ku temu warunki określone w szczególności w art. 85 k.k. (w brzmieniu obowiązującym do 1 lipca 2015r.), a mianowicie sprawca popełniał dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy chociażby nieprawomocny wyrok co do któregokolwiek z nich i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju lub inne podlegające łączeniu. Rozważając dopuszczalność wydania nowego wyroku łącznego wobec skazanego D. S. , uwzględniając dotychczasową karalność skazanego i wydane dotychczas orzeczenia, tj. prawomocnie orzeczone kary wyrokami wymienionymi na wstępie, stwierdzić należy, iż po wydaniu wyroku łącznego przez Sąd Okręgowy w Poznaniu w dniu 20 września 2005 roku o sygn. akt III K 298/05, nie zmieniła się w żaden sposób sytuacja skazanego i co za tym idzie możliwości ukształtowania kary łącznej, a jak już wyżej Sąd wyjaśnił, sytuacji skazanego w zakresie możliwości wydania nowego wyroku łącznego nie zmienia także nowelizacja kodeksu karnego , która obowiązuje od 1 lipca 2015r, zgodnie z przytoczonym przepisem przejściowym art. 19 ust. 1cyt. ustawy. Z wyroku łącznego Sądu Okręgowego w Poznaniu dnia 20.09.2005 r. o sygn. akt III K 298/05 jednoznacznie wynika, że postępowaniem w przedmiocie wydania wyroku łącznego objęte były wszystkie powyżej opisane wyroki, II K 88/97, II K 1529/97, III K 152/01, III K 274/03, zatem te wyroki, o których połączenie skazany wnosi w niniejszym postępowaniu. Ponieważ połączeniu podlegają kary wymierzone w poszczególnych wyrokach, a nie kara łączna ukształtowana wyrokiem łącznym, uznać należy, iż skazany domaga się ponownie połączenia tych samych wyroków, które były przedmiotem rozpoznania Sądu wydającego wyrok łączny w sprawie III K 298/05, co wynika wprost z jego wniosku, gdyż domaga się on korzystniejszego połączenia kar w związku z nowelizacja kodeksu karnego . Sąd Okręgowy w Poznaniu, wydając wyrok łączny w sprawie III K 298/05 ukształtował natomiast karę łączną wobec skazanego, łącząc kary orzeczone w sprawach o sygnaturach II K 88/97 i II K 152/01 w takim zakresie, jak te wyroki podlegały łączeniu z uwagi warunki wynikające z art. 85 k.k. , umarzając w pozostałym zakresie postępowanie o wydanie wyroku łącznego z uwagi na brak warunków z art. 85 k.k. Analizując daty popełnienia przestępstw osądzonych wymienionymi wyżej wyrokami, zważyć należy, że nie jest możliwe połączenie kar wymierzonych wszystkim wymienionymi wyrokami w punktach od I do V w jedną karę łączną, a to z uwagi na daty popełnienia czynów osądzonych w tych sprawach. Sąd Okręgowy w Poznaniu, wydając wyrok łączny w sprawie III K 298/05, rozważał wszystkie kwestie dotyczące możliwości połączenia kar orzeczonych w wymienionych na wstępie wyrokach, połączył je jednak w takiej konfiguracji, jaka odpowiadała treści przepisów art. 85 i nast. k.k. . Zważyć należy jednocześnie, iż po wydaniu wyroku łącznego przez Sąd Okręgowy w Poznaniu w sprawie III K 298/05 nie zapadł wobec skazanego D. S. żaden wyrok skazujący, żaden z wyroków stanowiących podstawę wydania wyroku łącznego o sygn. akt III K 298/05 nie uległ uchyleniu lub zmianie, zatem nie zaistniała jakakolwiek potrzeba wydania wobec skazanego D. S. nowego wyroku łącznego i możliwości kształtowania ewentualnej kary łącznej zgodnie z art. 575 k.p.k. w zw. z art. 570 k.p.k. Tym samym w niniejszej sprawie zachodzi powaga rzeczy osądzonej, bowiem sytuacja prawna skazanego nie uległa w żaden sposób zmianie po wydaniu prawomocnego wyroku łącznego w sprawie III K 298/05 i zgodnie z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 572 k.p.k. postępowanie należy umorzyć. Wskazać bowiem należy w tym miejscu, że podstawę umorzenia postępowania w przedmiocie wyroku łącznego stanowić może nie tylko okoliczność wskazana w art. 572 k.p.k. , ale również i negatywne przesłanki procesowe określone w art. 17 § 1 k.p.k. Rozważenie wystąpienia określonych w art. 17 § 1 k.p.k. przesłanek warunkujących dopuszczalność postępowania karnego jest obowiązkiem organu procesowego na każdym etapie postępowania. Negatywna przesłanka procesowa res iudicate ma miejsce wówczas, gdy wcześniej wydane zostało postanowienie o umorzeniu postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego dotyczące tych samych wyroków skazujących (por. Sąd Najwyższy sygn. akt V KK 326/04, LEX nr 141340, SN II KK 156/04, OSNKW-R 2004, poz. 1263). Ponieważ przedmiotem wcześniejszego postępowania o wydanie wyroku łącznego w sprawie sygn. akt III K 298/05, jak i w sprawach III K 254/07, III K 242/06 i XVI K 99/12 były wszystkie tożsame wyroki, co do których zapadło prawomocne orzeczenie rozstrzygające kwestie orzeczenia kary łącznej, zachodzi przeszkoda ujęta w treści art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. skutkująca umorzeniem postępowania w niniejszej sprawie. Zaznaczyć należy również, że powaga rzeczy osądzonej uniemożliwia jakiekolwiek rozważania odnośnie innego ukształtowania wyroku łącznego odnośnie prawomocnych skazań wymienionych wyżej w punktach od I do V, a które były przedmiotem rozpoznania w sprawie III K 298/05 i w sprawach III K 254/07, III K 242/06 i XVI K 99/12 w zakresie wydania wyroku łącznego i brak jest jakichkolwiek przesłanek z art. 575 k.p.k. do wydania nowego wyroku łącznego. W związku z umorzeniem postępowania o wydanie wyroku łącznego - na podstawie § 1, § 2, § 4 ust. 1, 2, 3, § 17 ust. 5, § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. 2015, poz. 1801) - Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata P. W. kwotę 147,60 złotych (w tym VAT) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego. W związku z umorzeniem postępowania, jak w punkcie 1 sentencji, na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. i art. 626 § 1 k.p.k. kosztami postępowania w sprawie o wydanie wyroku łącznego obciążono Skarb Państwa. /-/ SSO Dorota Biernikowicz

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI