II AKo – 34/12

Sąd Apelacyjny we WrocławiuWrocław2012-02-15
SAOSKarnewykonanie karyNiskaapelacyjny
tymczasowe aresztowaniekara pozbawienia wolnościdowody rzeczowewykonanie wyrokupostępowanie karne wykonawcze

Sąd Apelacyjny we Wrocławiu nie uwzględnił wniosku skazanego o zaliczenie dodatkowych okresów tymczasowego aresztowania, przekazując wniosek o zwrot dowodów rzeczowych do rozpoznania sądowi pierwszej instancji.

Skazany K.B. złożył wnioski o zaliczenie dalszych okresów tymczasowego aresztowania na poczet kary oraz o zwrot dowodów rzeczowych (kurtki i plecaka). Sąd Apelacyjny uznał, że okresy tymczasowego aresztowania zostały już prawidłowo zaliczone na poczet kary przez Sąd Okręgowy, a ewentualne dalsze okresy zostaną uwzględnione przez administrację zakładu karnego. Wniosek o zwrot dowodów rzeczowych, co do których zapadło już prawomocne rozstrzygnięcie, został przekazany do rozpoznania Sądowi Okręgowemu.

Skazany K.B. złożył wnioski o zaliczenie na poczet orzeczonej kary 3 lat pozbawienia wolności dalszych okresów tymczasowego aresztowania oraz o zwrot dowodów rzeczowych w postaci kurtki zimowej i plecaka. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, rozpoznając te wnioski, postanowił nie uwzględnić wniosku o zaliczenie dodatkowych okresów tymczasowego aresztowania. Sąd wskazał, że podstawę do takiego rozstrzygnięcia daje przepis art. 420 § 1 i 2 k.p.k., a okresy tymczasowego aresztowania zostały już prawidłowo zaliczone przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu w poprzednich postanowieniach. Sąd zaznaczył, że wszelkie dalsze okresy tymczasowego aresztowania zostaną uwzględnione przez administrację zakładu karnego przy obliczaniu kary. Natomiast wniosek o zwrot dowodów rzeczowych, co do których zapadło już prawomocne rozstrzygnięcie w wyroku Sądu Okręgowego, został przekazany do rozpoznania Sądowi Okręgowemu we Wrocławiu, traktując go jako ponaglenie o niezwłoczne wydanie przedmiotów.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli pierwotne orzeczenie sądu pierwszej instancji lub postanowienie sądu w przedmiocie zaliczenia zostało już zmienione lub utrzymane w mocy przez sąd wyższej instancji, a okresy te zostały prawidłowo uwzględnione.

Uzasadnienie

Sąd wskazał, że podstawę do zaliczenia dodatkowych okresów tymczasowego aresztowania daje art. 420 § 1 i 2 k.p.k., jednakże nie ma podstaw do wydania kolejnego rozstrzygnięcia, gdy okresy te zostały już prawidłowo określone i uwzględnione w poprzednich orzeczeniach, a postępowanie apelacyjne nie objęło tej kwestii.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

nie uwzględniono wniosku o zaliczenie dalszych okresów aresztowania, przekazano wniosek o zwrot dowodów rzeczowych do rozpoznania sądowi I instancji

Strona wygrywająca

Skarb Państwa (w zakresie nieuwzględnienia wniosku)

Strony

NazwaTypRola
K. B.osoba_fizycznaskazany

Przepisy (5)

Główne

k.p.k. art. 420 § 1

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do orzekania postanowieniem o kwestiach nieobjętych wyrokiem, w tym o zaliczeniu tymczasowego aresztowania.

k.p.k. art. 420 § 2

Kodeks postępowania karnego

Stosuje się odpowiednio przepis § 1, gdy sąd nieprawidłowo zaliczył okres tymczasowego aresztowania.

Pomocnicze

k.k. art. 63 § 1

Kodeks karny

Podstawa do zaliczenia okresu zatrzymania i tymczasowego aresztowania na poczet orzeczonej kary.

k.p.k. art. 230 § 2

Kodeks postępowania karnego

Obowiązek zwrotu zatrzymanych rzeczy osobie uprawnionej po stwierdzeniu ich zbędności dla postępowania.

k.k.w. art. 24 § 1

Kodeks karny wykonawczy

Argumenty

Skuteczne argumenty

Okresy tymczasowego aresztowania zostały już prawidłowo zaliczone na poczet kary. Nie zachodzi podstawa do wydania kolejnego rozstrzygnięcia w trybie art. 420 k.p.k. w przedmiocie zaliczenia aresztu. Wniosek o zwrot dowodów rzeczowych, co do których zapadło prawomocne rozstrzygnięcie, powinien być rozpoznany przez sąd pierwszej instancji.

Godne uwagi sformułowania

Nie ma zatem podstaw do wydania kolejnego rozstrzygnięcia co do zaliczenia dodatkowych okresów tymczasowego aresztowania, gdyż wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 17 sierpnia 2011r. sygn. III K 214/11, ze zmianami co do zaliczenia okresów tymczasowego aresztowania oskarżonego K. B. wynikającymi z postanowienia Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 20 października 2011r. sygn. akt III K – 214/11 ( k. 635), prawidłowo określił okresy tymczasowego aresztowania na poczet orzeczonej kary. W drodze obliczenia kary przez administrację zakładu karnego wspomniany okres tymczasowego aresztowania zostanie bowiem policzony skazanemu K. B. na poczet kary pozbawienia wolności. Należy więc kolejny wniosek skazanego w tym przedmiocie przekazać do rozpoznania Sądowi Okręgowemu we Wrocławiu, traktując go jako ponaglenie o niezwłoczne wydanie wspomnianych przedmiotów.

Skład orzekający

Bogusław Tocicki

przewodniczący-sprawozdawca

Jerzy Skorupka

sędzia

Tadeusz Kiełbowicz

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty zaliczania tymczasowego aresztowania i zwrotu dowodów rzeczowych w postępowaniu karnym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie wnioski składane są po prawomocnym zakończeniu postępowania apelacyjnego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy wykonania kary, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II AKo – 34/12 POSTANOWIENIE Dnia 15 lutego 2012r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący SSA Bogusław Tocicki (spr.) Sędziowie SSA Jerzy Skorupka SSA Tadeusz Kiełbowicz Protokolant Iwona Łaptus przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Marii Walkiewicz w sprawie skazanego K. B. za przestępstwo z art. 280 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. po rozpoznaniu wniosków skazanego K. B. z dnia 31 stycznia 2012r., złożonych pocztą w dniu 1.02.2012r. w przedmiocie: 1) zaliczenia skazanemu K. B. okresu tymczasowego aresztowania na poczet kary 3 lat pozbawienia wolności orzeczonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 17 sierpnia 2011r. sygn. akt III K – 214/11; 2) zwrot skazanemu K. B. dowodów rzeczowych w postaci kurtki zimowej i plecaka, na podstawie art. 420 § 1 i 2 k.p.k. p o s t a n o w i ł: I. nie uwzględnić wniosku skazanego K. B. w przedmiocie zaliczenia mu na poczet kary 3 lat pozbawienia wolności orzeczonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 17 sierpnia 2011r. sygn. akt III K – 214/11 dalszych okresów tymczasowego aresztowania; II. wniosek skazanego K. B. o zwrot dowodów rzeczowych w postaci kurtki zimowej i plecaka, co do których rozstrzygnięto prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 17 sierpnia 2011r. sygn. akt III K – 214/11 – przekazać do rozpoznania Sądowi Okręgowemu we Wrocławiu. UZASADNIENIE Prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 17 sierpnia 2011r. sygn. III K 214/11, m.in. orzeczono następująco: 1) na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonych kar pozbawienia wolności zaliczono oskarżonemu K. B. okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od 21.12.2010 r. do 22.02.2011 r.; 2) na podstawie art. 230 § 2 k.p.k. zarządził zwrot oskarżonemu K. B. – dowodów rzeczowych zarejestrowanych w wykazie dowodów rzeczowych o numerze 1/33/11 na karcie 407 akt sprawy pod pozycją 5 i 6, tj. kurtki zimowej i plecaka. Rozpoznając zażalenie obrońcy oskarżonego K. B. jako wniosek o właściwe zaliczenie okresu tymczasowego aresztowania na poczet kary pozbawienia wolności w trybie art. 420 k.p.k. , postanowieniem z dnia 20 października 2011r. sygn. akt III K – 214/11 ( k. 635) Sąd Okręgowy we Wrocławiu, powołując się na przepisy art. 24 § 1 k.k.w. w zw. z art. 420 § 2 k.p.k. zmienił postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 26 sierpnia 2011r. sygn. akt III K – 214/11, w ten sposób, że zaliczył oskarżonemu K. B. , s. R. , na poczet kary 3 (trzech) lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Zastępca Przewodniczącego Wydziału III Karnego Sądu Okręgowego we Wrocławiu na podstawie art. 420 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z. z art. 446 § 1 k.p.k. , okresy tymczasowego aresztowania: ⚫ od dnia 21.12.2010r. do dnia 22.02.2011r.; ⚫ oraz od dnia 23.05.2011r. do dnia 17.08.2011r.. Wyrokiem z dnia z dnia 31 stycznia 2012r. sygn. akt II AKa – 367/11 Sąd Apelacyjny we Wrocławiu utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 17 sierpnia 2011r. sygn. III K 214/11, ze zmianami co do zaliczenia okresów tymczasowego aresztowania oskarżonego K. B. wynikającymi z postanowienia Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 20 października 2011r. sygn. akt III K – 214/11 ( k. 635). Po zakończeniu postępowania apelacyjnego, skazany K. B. złożył pocztą w dniu 1 lutego 2012r. (datowane na dzień 31 stycznia 2012r.) wnioski w przedmiocie: 1) zaliczenia skazanemu K. B. na poczet kary 3 lat pozbawienia wolności orzeczonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 17 sierpnia 2011r. sygn. akt III K – 214/11 dalszych okresów tymczasowego aresztowania, czyli od dnia 21.12.2010r. do dnia 7.02.2012r.; 2) zwrot skazanemu K. B. dowodów rzeczowych w postaci kurtki zimowej i plecaka, zarejestrowane w wykazie dowodów rzeczowych o numerze 1/33/11 na karcie 407 akt sprawy pod pozycją 5 i 6. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: I. Nie zasługuje na uwzględnienie wniosek skazanego K. B. o właściwe zaliczenie mu dodatkowych okresów tymczasowego aresztowania, gdyż podstawę do takiego rozstrzygnięcia daje wyłącznie przepis art. 420 § 1 i 2 k.p.k. . Zgodnie z art. 420 § 1 k.p.k. jeżeli wyrok nie zawiera rozstrzygnięcia co do przepadku, zaliczenia tymczasowego aresztowania, zatrzymania lub środków zapobiegawczych wymienionych w art. 276 k.p.k. albo dowodów rzeczowych, sąd orzeka o tym postanowieniem na posiedzeniu. Natomiast na podstawie art. 420 2 k.p.k. jeżeli sąd nieprawidłowo zaliczył okres tymczasowego aresztowania na poczet orzeczonej kary, stosuje się odpowiednio przepis 420 § 1 k.p.k. . Nie ma zatem podstaw do wydania kolejnego rozstrzygnięcia co do zaliczenia dodatkowych okresów tymczasowego aresztowania, gdyż wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 17 sierpnia 2011r. sygn. III K 214/11, ze zmianami co do zaliczenia okresów tymczasowego aresztowania oskarżonego K. B. wynikającymi z postanowienia Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 20 października 2011r. sygn. akt III K – 214/11 ( k. 635), prawidłowo określił okresy tymczasowego aresztowania na poczet orzeczonej kary. Co więcej, w trakcie postępowania apelacyjnego, wspomniane zaliczenie nie było już kwestionowane przez strony procesowe, a zatem nie było objęte zakresem zaskarżenia wyroku Sądu I instancji. Nie zachodziła zatem podstawy do uchylenia lub zmiany rozstrzygnięcia w przedmiocie zaliczenia okresów tymczasowego aresztowania. II. Wprawdzie także od dnia wydaniu wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 17 sierpnia 2011r. sygn. III K 214/11 skazany K. B. było w tej sprawie stosowane tymczasowe aresztowanie i okres ten przedłużono aż do czasu wprowadzenia kary 3 lat pozbawienia wolności do wykonania, jednak nie ma potrzeby wydania dodatkowego orzeczenia co do zaliczenia wspomnianych okresów w trybie art. 420 § 1 i 2 k.p.k. . W drodze obliczenia kary przez administrację zakładu karnego wspomniany okres tymczasowego aresztowania zostanie bowiem policzony skazanemu K. B. na poczet kary pozbawienia wolności. III. Jeżeli chodzi o rozstrzygniecie co do dowodów rzeczowych w postaci kurtki zimowej i plecaka, zarejestrowane w wykazie dowodów rzeczowych o numerze 1/33/11 na karcie 407 akt sprawy pod pozycją 5 i 6, to w wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 20 października 2011r. sygn. akt III K – 214/11 prawomocnie zarządzono ich zwrot skazanemu K. B. . Zgodnie z art. 230 § 2 k.p.k. należy również zwrócić osobie uprawnionej zatrzymane rzeczy niezwłocznie po stwierdzeniu ich zbędności dla postępowania karnego. Należy więc kolejny wniosek skazanego w tym przedmiocie przekazać do rozpoznania Sądowi Okręgowemu we Wrocławiu, traktując go jako ponaglenie o niezwłoczne wydanie wspomnianych przedmiotów.