II Aka.122/21

Sąd Apelacyjny
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko życiu i zdrowiuŚredniaapelacyjny
obrona koniecznaprzekroczenie granicocena dowodówustalenia faktyczneapelacjaprawo karnesąd apelacyjnyuniewinnienie

Sąd Apelacyjny uchylił wyrok uniewinniający Sąd Okręgowego, uznając częściowo zasadność zarzutów prokuratora dotyczących błędów w ocenie dowodów i ustaleń faktycznych w kwestii obrony koniecznej.

Prokurator zaskarżył wyrok Sądu Okręgowego uniewinniający oskarżonego G. A. od zarzutu usiłowania zabójstwa, zarzucając m.in. obrazę prawa materialnego i procesowego oraz błąd w ustaleniach faktycznych w zakresie obrony koniecznej. Sąd Apelacyjny uznał częściowo zarzuty za zasadne, wskazując na sprzeczności w ocenie dowodów i ustaleń faktycznych sądu pierwszej instancji, co czyniło przyjęcie obrony koniecznej przedwczesnym. W konsekwencji, Sąd Apelacyjny uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Sąd Apelacyjny rozpoznał apelację prokuratora wniesioną na niekorzyść oskarżonego G. A., który został uniewinniony przez Sąd Okręgowy w Szczecinie od zarzutu usiłowania zabójstwa z powodu działania w ramach obrony koniecznej. Prokurator zarzucił sądowi pierwszej instancji obrazę prawa materialnego (art. 25 § 1 k.k. w zw. z art. 438 pkt 1a k.p.k.), błąd w ustaleniach faktycznych (art. 438 pkt 3 k.p.k.) oraz obrazę przepisów postępowania (art. 438 pkt 2 k.p.k.), argumentując, że sąd dowolnie ocenił dowody i poczynił ustalenia sprzeczne z zeznaniami świadków, co doprowadziło do nieprawidłowego przyjęcia obrony koniecznej. Sąd Apelacyjny przychylił się do części zarzutów, wskazując na wątpliwości co do wiarygodności wyjaśnień oskarżonego oraz sprzeczności ustaleń sądu okręgowego z zeznaniami kluczowych świadków, takich jak M. L. i G. G. Sąd odwoławczy stwierdził, że ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji była dowolna, a ustalenia faktyczne, w tym dotyczące przebiegu zdarzenia i zadania ciosu nożem, były nieprawidłowe i nie uwzględniały w pełni zebranego materiału dowodowego. W związku z tym, Sąd Apelacyjny uznał, że uniewinnienie oskarżonego z powodu działania w ramach obrony koniecznej jest niesłuszne, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność ponownej oceny dowodów i ustaleń faktycznych.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Sąd Apelacyjny uznał, że ocena sądu pierwszej instancji w tym zakresie budzi wątpliwości i jest przedwczesna, co skutkuje koniecznością ponownego rozpoznania sprawy.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny wskazał na sprzeczności w ocenie dowodów i ustaleń faktycznych sądu pierwszej instancji, które uniemożliwiają jednoznaczne przyjęcie, że oskarżony działał w obronie koniecznej. W szczególności, analiza zeznań świadków i wyjaśnień oskarżonego wykazała nieścisłości dotyczące przebiegu zdarzenia, wzajemnej wymiany ciosów i momentu zadania ciosu nożem.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie wyroku

Strona wygrywająca

Prokurator

Strony

NazwaTypRola
G. A.osoba_fizycznaoskarżony
Prokuratororgan_państwowyoskarżyciel publiczny
P. K.osoba_fizycznapokrzywdzony
M. L.osoba_fizycznaświadek
G. G.osoba_fizycznaświadek
B. S.osoba_fizycznaświadek
K. K.osoba_fizycznażona pokrzywdzonego

Przepisy (6)

Główne

k.p.k. art. 438 § pkt 1a

Kodeks postępowania karnego

Obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu.

k.p.k. art. 438 § pkt 2

Kodeks postępowania karnego

Obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia.

k.p.k. art. 438 § pkt 3

Kodeks postępowania karnego

Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia.

k.p.k. art. 454 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Zakres rozpoznania apelacji przez sąd odwoławczy.

Pomocnicze

k.k. art. 25 § § 1

Kodeks karny

Obrona konieczna.

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

Zasady oceny dowodów (swobodna ocena).

Argumenty

Skuteczne argumenty

Dowolna ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji. Sprzeczność ustaleń faktycznych sądu pierwszej instancji z zeznaniami świadków. Nieprzekonywujące wyjaśnienia oskarżonego. Przedwczesne przyjęcie obrony koniecznej.

Godne uwagi sformułowania

ocena niektórych dowodów dokonana przez sąd rozstrzygający budzi wątpliwości wyjaśnienia oskarżonego złożone na rozprawie są dowolne i nie korzysta z ochrony art. 7 kpk część ustaleń sądu rozstrzygającego jest SPRZECZNA z istotnymi fragmentami tych zeznań ocena, że oskarżony działał w ramach obrony koniecznej jest co najmniej przedwczesna

Skład orzekający

Andrzej Olszewski

sędzia

Jacek Szreder

sędzia

Maciej Żelazowski

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących obrony koniecznej, oceny dowodów w postępowaniu karnym oraz błędów w ustaleniach faktycznych."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i oceny dowodów przez sąd pierwszej instancji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy kluczowego zagadnienia obrony koniecznej i błędów proceduralnych, które mogą prowadzić do uniewinnienia, a następnie uchylenia wyroku. Pokazuje, jak ważna jest skrupulatna analiza dowodów.

Czy obrona konieczna zawsze usprawiedliwia użycie noża? Sąd Apelacyjny kwestionuje uniewinnienie w sprawie o usiłowanie zabójstwa.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Aka.122/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 18 lutego 2022r. 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☒ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 1.5. Ustalenie faktów 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. 1.6. Ocena dowodów 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. Prokurator zarzucił wyrokowi: „- obrazę prawa karnego materialnego w postaci art. 25 §1 kk poprzez przyjęcie , że oskarżony zadając pokrzywdzonemu cios nożem działał w obronie koniecznej odpierając bezpośredni i bezprawny zamach na swoje życie i zdrowie a zastosowany przez oskarżonego środek obronny w postaci noża jak i intensywność jego użycia nie dały podstaw do przyjęcia aby doszło do przekroczenia granic obrony koniecznej, czego konsekwencją było uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu; - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść , polegający na bezpodstawnym uznaniu , że oskarżony zadając uderzenia i szarpiąc się z pokrzywdzonym jedynie się bronił a w chwili zadania ciosu pokrzywdzonemu miał prawo obawiać się , że pokrzywdzony ponowi atak , w którym zagrożone będzie życie lub zdrowie oskarżonego; - obrazę przepisów prawa karnego procesowego postaci art. 7 kpk poprzez brak wszechstronnego rozważenia zebranego materiału dowodowego w oparciu o zasady prawidłowego rozumowania , wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego i dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny dowodów poprzez przyjęcie, że oskarżony w trakcie zdarzenia był osobą wyłącznie odbierającą uderzenia od pokrzywdzonego oraz , że opisany w zeznaniach M. L. (1) opis zadania ciosu oraz ucieczka oskarżonego z miejsca zdarzenia bezpośrednio po zadaniu ciosu świadczą, że działanie oskarżonego miało walor typowo obronny w sytuacji gdy prawidłowa i kompleksowa ocena dowodów wskazywała, że oskarżony zadawał pokrzywdzonemu uderzenia w podobnej ilości i z podobną siłą , sposób zadania ciosu nożem pokrzywdzonemu odbiegał od opisu M. L. (1) a ucieczka z miejsca zdarzenia była wynikiem strachu przed odwetem osób towarzyszących pokrzywdzonemu za spowodowanie u niego obrażeń ciała i chęcią uniknięcia odpowiedzialności karnej.” ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Rację ma skarżący podnosząc, że ocena niektórych dowodów dokonana przez sąd rozstrzygający budzi wątpliwości. Pierwszym z nich są wyjaśnienia oskarżonego złożone na rozprawie. Tłumaczenie oskarżonego, iż dopiero przed sądem postanowił " wszystko opowiedzieć ", bo przemyślał "bardzo wiele rzeczy " jest, w ocenie Sądu Apelacyjnego, nieprzekonywujące. Analiza wyjaśnień G. A. złożonych na rozprawie 18 listopada 2020r. prowadzi do wniosku, iż w znacznej części zostały one "dopasowane " do linii obrony oskarżonego i starają się uwzględniać te zeznania świadków, które mogą być dla niego korzystne. Jednocześnie oskarżony unikał, mimo deklaracji odpowiadania na pytania sądu, wyjaśnienia kilku istotnych elementów zdarzenia. W szczególności nie wyjaśnił jaki rodzaj noża miał ze sobą. Sąd Okręgowy przyjął, że był to scyzoryk, ale takie ustalenie nie wynika z oświadczenia oskarżonego /vide k.486 odw. /. Jeżeli oskarżony miał nóż typu kuchennego, to nie wyjaśnił po co nosił go w kieszeni spodni, przecież taki nóż utrudnia poruszanie się. Natomiast, jeżeli to był klasyczny scyzoryk, to oskarżony nie wskazał kiedy miał czas go wyjąć z kieszeni spodni i otworzyć jego ostrze skoro, jak twierdził, był atakowany przez " pokrzywdzonego i jeszcze jakieś dwie osoby", a jednocześnie dziewczyna trzymała go za koszulę. Zresztą ten fragment wyjaśnień oskarżonego jest sprzeczny z zeznaniami innych świadków, które sąd I instancji ocenił jako wiarygodne / o czym niżej /. A zatem ocena, iż wyjaśnienia oskarżonego złożone na rozprawie są wiarygodne, zdaniem Sądu Odwoławczego, jest dowolna i nie korzysta z ochrony art. 7 kpk . Sąd Okręgowy uznał, że jednym z najistotniejszych dowodów są zeznania świadka M. L. , które ocenił jako wiarygodne. Jednak część ustaleń sądu rozstrzygającego jest SPRZECZNA z istotnymi fragmentami tych zeznań złożonymi na rozprawie w dniu 18 listopada 2020r.. Wtedy M. L. m.in. zeznał: "Ten pokrzywdzony uderzył Gruzina, tamten zaczął się bronić i też uderzał pokrzywdzonego. Wtedy pokrzywdzony się przewrócił i jak wstał, to Gruzin uderzył go nożem. Potem Gruzin uciekł. Oni się szarpali chwilkę. Widziałem moment uderzenia tego pokrzywdzonego nożem. Widziałem w ręku Gruzina ten nóż"/ por. k.488 odw./. Z powyższego wynika wprost, że nastąpiła wzajemna wymiana ciosów pomiędzy oskarżonym, a P. K. , nikt więcej nie atakował G. A. , nie trzymała go za koszulę kobieta, oskarżony zyskał przewagę nad poszkodowanym i wtedy zadał cios nożem. Za w pełni wiarygodne uznał Sąd Okręgowy także zeznania G. G. . A ten świadek, na w/w rozprawie zeznał m.in.: "Najpierw ten Gruzin oddzielił tego pokrzywdzonego od mojego kolegi, a potem zaczęli się szarpać. Padły ciosy między nimi, nie pamiętam, kto uderzył jako pierwszy. Po pewnym czasie przewrócili się na ziemię. Oskarżony przewrócił się na pokrzywdzonego, widziałem jak wstając oskarżony uderzył tego drugiego w brzuch, myślałem na początku, że z pięści, a potem okazało się, że nożem. Wtedy oskarżony uciekł" / por. k.489 /. A zatem była wzajemna wymiana ciosów, oskarżony uzyskał przewagę nad pokrzywdzonym, zadał cios nożem i dopiero po tym działaniu - uciekł. Tymczasem ustalenia sądu rozstrzygające , mimo akceptacji przywołanych zeznań, stoją w sprzeczności do nich. Te ustalenia Sądu Okręgowego są także sprzeczne z twierdzeniem świadka B. S. /"Nie wiem, jak doszło do tego, że oni się bili. Widziałem, że obydwaj okładali się pięściami" - k.586/ czy też zeznaniami poszkodowanego P. K. /k. 487 odw./ oraz jego żony, K. K. /k. 490/. Choć rację ma Sąd Okręgowy, że zeznania poszkodowanego i jego żony należy oceniać bardzo dokładnie i ostrożnie, gdyż zaprzeczają oni pewnym oczywistym ustaleniom /np. że P. K. złapał za szyję i docisnął do ogrodzenia M. L. , i to spowodowało interwencję Gruzina /. Niemniej, w ocenie Sądu Apelacyjnego, niektóre ustalenia faktyczne są nieprawidłowe i nie uwzględniają w/w przytoczonych dowodów. Wniosek Prokurator wniósł o uchylenie wyroku uniewinniającego i przekazanie sprawy G. A. Sądowi Okręgowemu w Szczecinie do ponownego rozpoznania. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Jak wykazano powyżej, choć sąd I instancji uznał większość zeznań świadków za wiarygodne, to jednak częściowo poczynił ustalenia faktyczne sprzeczne z zeznaniami tych świadków. To zaś prowadzi do wniosku, iż ocena, że oskarżony działał w ramach obrony koniecznej jest co najmniej przedwczesna. Możliwe jest zarówno stwierdzenie, iż do takiej obrony wcale nie doszło albo, nastąpiło istotne przekroczeni jej granic. Tym samym uniewinnienie oskarżonego nie jest do zaakceptowania przez Sąd Odwoławczy. A zatem, zaskarżony wyrok należało uchylić i sprawę przekazać Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Zwięźle o powodach utrzymania w mocy 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. Nie można było skazać oskarżonego, który został uniewinniony przez sąd I instancji. ☒ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Częściowo odmienna ocena dowodów od oceny dokonanej przez Sąd Okręgowy, a w konsekwencji nieprawidłowe, niektóre, ustalenia faktyczne uzasadniają, zdaniem Sądu Apelacyjnego tezę, że uniewinnienie G. A. z powodu działania w ramach obrony koniecznej jest niesłuszne. 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II. O wynagrodzeniu za obronę z urzędu przed Sądem Apelacyjnym orzeczono na podstawie § 17 ust. 2 pkt. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3.10.2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu / Dz. U. z 2018r., poz 18/. 7. PODPIS SSA Andrzej Olszewski SSA Jacek Szreder SSA Maciej Żelazowski 1.11. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Prokurator Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Uniewinnienie oskarżonego z powodu działania w ramach obrony koniecznej. 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☒ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI