II AKA 98/20

Sąd Apelacyjny w WarszawieWarszawa2020-06-26
SAOSKarneprzestępstwa gospodarczeŚredniaapelacyjny
przestępstwa gospodarczeniegospodarnośćoszustwoprzywłaszczenieodpowiedzialność karnapostępowanie karneapelacjasąd apelacyjnyspółka z o.o.

Podsumowanie

Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy wyrok skazujący K.M. za przestępstwa gospodarcze, oddalając apelację obrony zarzucającą błędy w ustaleniach faktycznych i ocenie dowodów.

Sąd Apelacyjny rozpoznał apelację obrońcy K.M. od wyroku skazującego ją za przestępstwa gospodarcze, w tym oszustwo i działanie na szkodę spółki. Obrońca zarzucał m.in. naruszenie przepisów postępowania i błędy w ustaleniach faktycznych, kwestionując ocenę zeznań kluczowego świadka M.W. oraz opinii biegłego księgowego. Sąd odwoławczy uznał zarzuty za niezasadne, podkreślając zasadę swobodnej oceny dowodów i utrzymując w mocy wyrok sądu pierwszej instancji.

Sąd Apelacyjny w Warszawie rozpoznał sprawę K.M. zaskarżając wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie, który skazał ją m.in. za przestępstwa z art. 586 ksh (niegospodarność), art. 286 §1 k.k. (oszustwo) i art. 296 §1 i §2 k.k. w zb. z art. 284 §1 k.k. w zw. z art. 294 §1 k.k. (przywłaszczenie). Apelację wniósł obrońca oskarżonej, podnosząc szereg zarzutów dotyczących naruszenia przepisów postępowania (m.in. art. 344a kpk, art. 7 kpk, art. 410 kpk) oraz błędów w ustaleniach faktycznych. Kwestionowano m.in. sposób oceny zeznań świadka M.W., która miała być kluczowa dla ustaleń sądu pierwszej instancji, a także ocenę opinii biegłego księgowego. Obrońca argumentował, że M.W. powinna mieć status oskarżonej, a nie świadka czy oskarżyciela posiłkowego, oraz że sąd wybiórczo ocenił materiał dowodowy. Sąd Apelacyjny uznał wszystkie zarzuty apelacji za niezasadne. Wskazał, że zasada skargowości ogranicza rolę prokuratora w kształtowaniu kręgu oskarżonych, a zeznania świadków podlegają swobodnej ocenie sądu. Podkreślono, że odmowa wiarygodności niektórym dowodom nie jest naruszeniem przepisów, lecz realizacją uprawnień sądu. Sąd odwoławczy przywołał fragmenty wyjaśnień oskarżonej oraz zeznań innych świadków, a także opinię biegłej, które potwierdzały wiedzę oskarżonej o złej kondycji finansowej spółki i jej zobowiązaniach, co uzasadniało przypisanie jej zamiaru wyrządzenia szkody. Utrzymano w mocy zaskarżony wyrok i zasądzono od oskarżonej koszty postępowania odwoławczego.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy, a zarzuty apelacji dotyczące naruszenia art. 7 kpk i art. 410 kpk okazały się niezasadne.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy podkreślił, że zasada swobodnej oceny dowodów pozwala sądowi na odmówienie wiarygodności niektórym dowodom, a ocena ta nie jest naruszeniem przepisów. Przytoczone dowody, w tym wyjaśnienia oskarżonej i zeznania innych świadków, potwierdzały wiedzę oskarżonej o złej kondycji finansowej spółki, co uzasadniało przypisanie jej zamiaru wyrządzenia szkody.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

Strona wygrywająca

Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
K. M. (1)osoba_fizycznaoskarżona
M. W. (1)osoba_fizycznaoskarżycielka posiłkowa
Gabriela Marczyńska – Tomalainneprokurator
K. M. (2)osoba_fizycznaoskarżona

Przepisy (13)

Główne

k.s.h. art. 586

Kodeks spółek handlowych

k.k. art. 286 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 296 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 296 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 284 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 294 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 11 § 2

Kodeks karny

Pomocnicze

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

Zasada swobodnej oceny dowodów

k.p.k. art. 410

Kodeks postępowania karnego

Obowiązek wszechstronnej oceny materiału dowodowego

k.p.k. art. 438

Kodeks postępowania karnego

Podstawy apelacji

k.p.k. art. 344a

Kodeks postępowania karnego

Obowiązek przekazania sprawy prokuratorowi

k.p.k. art. 636 § 1

Kodeks postępowania karnego

Orzekanie o kosztach postępowania odwoławczego

k.k. art. 59

Kodeks karny

Odstąpienie od wymierzenia kary

Argumenty

Skuteczne argumenty

Prawidłowa ocena materiału dowodowego przez sąd pierwszej instancji. Zasada swobodnej oceny dowodów. Wiedza oskarżonej o złej kondycji finansowej spółki. Zamiar wyrządzenia szkody spółce. Niewystarczająca społeczna szkodliwość czynu nie uzasadnia odstąpienia od kary.

Odrzucone argumenty

Naruszenie przepisów postępowania (art. 344a, 7, 410 kpk). Błędy w ustaleniach faktycznych. Wybiórcza ocena dowodów. Niewłaściwy status M.W. (powinna być oskarżoną). Nierzetelna opinia biegłego księgowego. Znikoma społeczna szkodliwość czynu.

Godne uwagi sformułowania

To prokurator jest organem powołanym m.in. do wnoszenia aktu i oskarżenia do sądu i na tej podstawie wyznaczony jest zakres podmiotowy osób oskarżonych. Nie każdy bowiem z przeprowadzonych na rozprawie głównej dowodów ma stanowić podstawę ustaleń faktycznych. Odmówienie wiary niektórym zeznaniom lub wyjaśnieniom złożonym przez świadków lub oskarżonych, a w rezultacie ich pominięcie jako podstawy dowodowej podczas dokonywanych ustaleń faktycznych, nie może być utożsamiane ani z brakiem oceny okoliczności, których tego rodzaju dowód dotyczy w kontekście finalnego rozstrzygnięcia, ani też nie jest wyrazem złamania zasady bezstronności sądu. Logicznym i zgodnym z doświadczeniem życiowym jest fakt, że posiadając wiedze o niewypłacalności kontrahenta nie zawiera się umów pożyczki lecz jest się gotowym na bezzwrotną darowiznę kapitału. Gdyby natomiast M. W. (1) zechciała przekazać oskarżonej łącznie kwotę 80 000 zł bezzwrotnie - umowa nazywałaby się darowizną a nie oprocentowaną umowa pożyczki.

Skład orzekający

Dorota Tyrała

przewodniczący

Anna Zdziarska

sędzia

Katarzyna Capałowska

sędzia-sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów w postępowaniu karnym, zasady swobodnej oceny dowodów, odpowiedzialności za przestępstwa gospodarcze, w tym niegospodarność i oszustwo."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i oceny dowodów w tej sprawie. Nie stanowi przełomowej wykładni prawa.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy przestępstw gospodarczych i błędów w ocenie dowodów, co jest istotne dla prawników procesowych. Argumentacja obrony jest szczegółowa, a sądowa odpowiedź na nią pokazuje praktyczne zastosowanie zasad oceny dowodów.

Sąd Apelacyjny rozstrzyga spór o ocenę dowodów w sprawie o oszustwo i niegospodarność.

Sektor

inne

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II AKa 98/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 czerwca 2020 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący SSA Dorota Tyrała Sędziowie SA Anna Zdziarska SO del. Katarzyna Capałowska (spr.) Protokolant: sekr. sąd. Sylwester Leńczuk przy udziale prokuratora Gabrieli Marczyńskiej – Tomali i oskarżycielki posiłkowej M. W. (1) po rozpoznaniu 22 czerwca 2020 r. sprawy K. M. (1) z d. L. , córki M. i T. . ur. (...) w J. oskarżonej z art. z art. 586 ksh (x2), art. 286 §1 k.k. (x2), art. 296 §1 i §2 k.k. w zb. z art. 284 §1 k.k. w zw. z art. 294 §1 k.k. w zw. z art. 11 §2 k.k. na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonej od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 25 października 2019 r. sygn. akt XVIII K 149/16 1. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w stosunku do K. M. (2) ; 2. zasądza od oskarżonej K. M. (2) na rzecz Skarbu Państwa kwotę 980 (dziewięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem opłaty za drugą instancję oraz obciąża oskarżoną pozostałymi kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze. UZASADNIENIE UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 98/20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 25 października 2019 r. sygn. akt XVIII K 149/16 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu Załączona informacja Krajowego Rejsestru Sądowego dot. D. sp. zo.o. Nie miała wpływu na rozstrzygnięcie jako nie zawiązana ze stanem (...) spółek (...) sp. zo.o i (...) sp.zo.o. 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 344a kpk poprzez jego niezastosowanie, tj. nieprzekazanie sprawy prokuratorowi w celu uzupełnienia postępowania przygotowawczego w zakresie rozważenia przedstawienia M. W. (1) zarzut-u z art. 296 § 1 i 2 kk o działanie na szkodę spółki (...) Sp. z o.o. , których to czynności Sąd nie mógł samodzielnie dokonać, a w konsekwencji błędne przyznanie M. W. (1) statusu świadka a następnie oskarżyciela posiłkowego w niniejszej sprawie i poczynienie na podstawie jej depozycji głównych ustaleń faktycznych, w sytuacji gdy osoba ta w ocenie obrony powinna mieć status oskarżonej w niniejszej sprawie, co w sposób oczywisty miało wpływ na wynik sprawy; 2. naruszenie art. 7 kpk poprzez wybiórcze ustalenie stanu faktycznego sprawy, a w szczególności nieustalenie stanu faktycznego na podstawie dowodów, które zostały uznane za wiarygodne, tj. zeznań świadka M. W. (1) , tj. pominięcie ich w zakresie w jakim: zeznała, że od początku brała udział w (...) Sp. z o.o. , w tym brała udział w wykańczaniu lokalu przy ul. (...) w W. , sporządzała dokumenty księgowe, podejmowała istotne decyzje, znała stan finansowy Spółki, miała dostęp do wszystkich dokumentów i rachunków bankowych, co miało istotny wpływ na wynik sprawy poprzez błędne uznanie, że K. M. (2) wykorzystała M. W. (1) , w tym jej stan zdrowia w celu uzyskania od niej pożyczek na rzecz Spółki, których nie miała zamiaru spłacić oraz, że K. M. (2) działała na szkodę Spółki; 3. naruszenie art. 7 kpk poprzez pobieżną, wewnętrznie sprzeczną, ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, tj. zeznań M. W. (1) i uznanie ich za wiarygodne: . w zakresie w jakim podała, że nie znała stanu finansowego spółki oraz nie zajmowała się jej sprawami, w sytuacji gdy okoliczność przeciwna wynika nie tylko z jej depozycji ale również z zeznań uznanych za wiarygodnych świadków, tj. m. in. K. B. , K. P. , J. K. (1) czy E. W. ; w zakresie w jakim podała, że przeznaczeniem pożyczki był tylko remont lokali, w sytuacji gdy M. W. (2) zeznał, że pierwsza pożyczka była przeznaczona na zatowarowanie, zaś z dokumentów pożyczek (niepodpisanych) wynika, że były one przeznaczone na finansowanie inwestycji, w tym na zatowarowanie, remont oraz zakup środków trwałych; w zakresie w jakim zeznała, że została oszukana przez K. M. (2) , w sytuacji gdy okoliczności sprawy w szczególności takich jak warunki zawarcia umów pożyczek, zakres udzielonych M. W. (1) uprawnień świadczą, że została jej przekazana pełna kontrola nad Spółką; w sytuacji gdy na rozprawie w dniu 15 marca 2019 roku M. W. (1) wskazała, że: „nigdy nie prowadziła żadnej firmy", a z powszechnie dostępnego Krajowego Rejestru Sądowego wynika, że w okresie od 9 stycznia 2007 roku do 10 września 2007 roku była prezesem spółki (...) Sp. z o.o. (KRS: (...) ), zaś przez okres od 7 marca 2007 roku do 24 czerwca 2010 roku była również wspólnikiem tej spółki; w sytuacji gdy podpisała w dniu 1 stycznia 2012 roku oraz 1 marca 2012 roku, tj. w okresie, w którym zeznaje, że nie wykonywała żadnych czynności na rzecz Spółki dwie umowy z A. W. , których przedmiotem była pomoc w zawarowaniu, oraz w sytuacji gdy najprawdopodobniej podpisała się pod tymi umowami nazwiskiem K. M. (2) ; w sytuacji zatajania w toku postępowania przez M. W. (1) swojej roli w sprawie, a w szczególności w zakresie sporządzania i podpisywania przez nią nazwiskiem K. M. (2) dokumentów kasowych Spółki, list płac, rozliczeń zaliczek zaliczki co miało istotny wpływ na wynik sprawy poprzez błędne uznanie, że K. M. (2) wykorzystała M. W. (1) , w tym jej stan zdrowia i że w celu uzyskania od niej pożyczek na rzecz Spółki, których nie miała zamiaru spłacić oraz, że K. M. (2) działała na szkodę Spółki; 4. naruszenie art. 7 kpk poprzez wybiórcze ustalenie stanu faktycznego sprawy, a w szczególności nieustalenie stanu faktycznego na podstawie dowodów, które zostały uznane za wiarygodne, tj. zeznań J. K. (1) , E. W. , K. P. , R. S. w zakresie w jakim wskazały, że M. W. (1) posiadła wiedzę o złym stanie finansów spółki (...) Sp. z o.o. , co miało istotny wpływ na wynik sprawy poprzez błędne uznanie, że K. M. (2) wykorzystała M. W. (1) , w tym jej stan zdrowia i że w celu uzyskania od niej pożyczek na rzecz Spółki, których nie miała zamiaru spłacić; 5. naruszenie art. 7 kpk poprzez błędną, nielogiczną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, tj. wyjaśnień K. M. (2) i odmowę uznania ich za wiarygodne w całości w sytuacji gdy są one logiczne, konsekwentne i spójne oraz korespondują ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, m. in. w zakresie w jakim wskazują na przyczyny zaprzestania prowadzenia działalności w P. w P. , że K. M. (2) wraz z M. W. (1) postanowiły o prowadzeniu działalności polegającej na prowadzeniu sklepu mięsnego, wiedzy M. W. (1) o stanie finansowym sklepów, wykorzystania pożyczek dla (...) Sp. z o.o. od M. W. (1) wyłącznie na cele Spółki, przyczyn fiaska przedsięwzięcia gospodarczego polegającego na braku specjalistycznej wiedzy w tej branży oraz braku klientów, nie zaś umyślnego działania czy to K. M. (2) czy M. W. (1) , a także naruszenie art. 410 kpk przez pominięcie jej wyjaśnień złożonych w dniach 13 marca 2017 roku oraz 12 września 2019 roku, które to naruszenia miały istotny wpływ na wynik sprawy poprzez błędne uznanie, że K. M. (2) wykorzystała M. W. (1) w celu uzyskania od niej pożyczek na rzecz spółki, których nie miała zamiaru spłacić oraz, że działała na szkodę spółki (...) Sp. z o.o. ; 6. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7 kpk poprzez błędną, a także pobieżną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, tj. opinii biegłej sądowej z zakresu księgowości B. D. i uznanie jej za wiarygodną, a dalej poczynienie na jej podstawie ustaleń faktycznych: . w sytuacji gdy została sporządzona na podstawie dokumentów kasowych (kasa przyjmie, kasa wypłaci) i rozliczeniowych opatrzonych podpisem K. M. (2) , wykonanym przez M. W. (1) , co w konsekwencji czyni całą opinię niewiarygodną, co miało istotny wpływ na wynik sprawy poprzez błędne przypisanie K. M. (2) zarzucanego jej czynu działania na szkodę Spółki; .-w sytuacji gdy została sporządzona nierzetelnie, tj. pominęła znajdujące się w aktach sprawy dokumenty księgowe - korektę do zera faktury vat do spółki (...) s.c. tytułem sprzedaży temu podmiotowi środków trwałych za kwotę 62309,76 zł, a w konsekwencji błędne uznanie, że K. M. (2) wyrządziła Spółce szkodę, w sytuacji gdy ten składnik majątku pozostał w spółce (...) Sp. z o.o. oraz w sytuacji gdy opinia nie oparła się na wyciągach z rachunków bankowych Spółki, przez co nie można uznać, że odzwierciedla rzeczywisty stan finansów i rozliczeń Spółki, chociażby w zakresie wpłat gotówki z utargu na konta Spółki, a w konsekwencji błędne poczynienie ustaleń, że K. M. (2) wyrządziła Spółce szkodę; . że suma przywłaszczonych przez K. M. (2) środków ze spółki (...) Sp. z o.o. wynosi 257 006,00 zł, podczas gdy z opinii (str. 109) wynika, że suma nierozliczonych zaliczek w części przypadającej na K. M. (2) wynosi 56 709, 94 zł, co jednocześnie wskazuje, że K. M. (2) nie miała zamiaru przywłaszczyć żadnej kwoty z majątku Spółki; 7. mający wpływ na wynik sprawy błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że K. M. (2) działała z zamiarem wyrządzenia Spółce (...) Sp. z o.o. szkody majątkowej w celu uzyskania korzyści majątkowej, a także przywłaszczenia środków, w sytuacji gdy powyższe ustalenie nie wynika ani z charakteru ustalonego zadłużenia/strat tej spółki, przyczyn fiaska inwestycji wskazanej przez biegłą oraz postawy w spółce (...) ; 8. błędną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego w zakresie dotyczącym działania przez K. M. (2) na rzecz spółki (...) Sp. z o.o. , polegającym na nienadaniu odpowiedniej wagi okolicznościom jak jej praca na rzecz Spółki, chęci jej rozwoju i wyciągnięcia z zadłużenia, chęci zaspokojenia wierzycieli w jak największym stopniu, jak również w zakresie, że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości wynikało z obiektywnego braku środków na przeprowadzenie takiego postępowania oraz, w dalszym czasie, nie powodowało żadnego zagrożenia dla obrotu gospodarczego, gdyż Spółka nie prowadziła działalności, a w konsekwencji błędne nieuznanie, że społeczna szkodliwość czynów zarzucanych z art. 586 kk K. M. (2) jest znikoma, a w konsekwencji niezasadne niezastosowanie art. 59 kk tj. nieodstąpienie od wymierzania jej kary. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadne Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ad 1/ Zarzut 1 wskazany w apelacji okazał się nie zasadny z uwagi na zasadę skargowości w polskim procesie karnym. To prokurator jest organem powołanym m.in. do wnoszenia aktu i oskarżenia do sądu i na tej podstawie wyznaczony jest zakres podmiotowy osób oskarżonych. Depozycje innych uczestników postępowania oceniane są w korelacji ze w wszystkimi dowodami w sprawie, zgodnie także z zasadą swobodnej oceny dowodów wyrażoną w art. 7 kpk . Ad 2/ -6/ Zarzuty obrazy art. 7 kpk i art. 410 kpk poprzez wybiórcze ustalenie stanu faktycznego, i pobieżną wewnętrznie sprzeczną ocenę materiału dowodowego okazały się niezasadne. Nie każdy bowiem z przeprowadzonych na rozprawie głównej dowodów ma stanowić podstawę ustaleń faktycznych. Byłoby to w wielu wypadkach w istocie niemożliwe ze względu na wzajemną sprzeczność okoliczności wynikających z różnych dowodów. Odmówienie wiary niektórym zeznaniom lub wyjaśnieniom złożonym przez świadków lub oskarżonych, a w rezultacie ich pominięcie jako podstawy dowodowej podczas dokonywanych ustaleń faktycznych, nie może być utożsamiane ani z brakiem oceny okoliczności, których tego rodzaju dowód dotyczy w kontekście finalnego rozstrzygnięcia, ani też nie jest wyrazem złamania zasady bezstronności sądu, bowiem odmowa przyznania waloru wiarygodności niektórym z przeprowadzonych dowodów, przy jednoczesnej aprobacie i uwzględnieniu innych dowodów, jest niczym więcej niż realizacją przysługującego sądowi orzekającemu uprawnienia w ramach czynienia ustaleń faktycznych, z pełnym uwzględnieniem zasady swobodnej oceny dowodów wymienionej w art. 7 kpk . O tym, że Sąd I instancji dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych i wyciągnął prawidłowe wnioski, logiczne oraz zgodne z doświadczeniem życiowym po przeprowadzeniu postępowania rozpoznawczego świadczą następujące dowody: - wyjaśnienia oskarżonej K. M. (2) T.7 k.1265, odnośnie wiedzy o stanie spraw finansowych prowadzonej spółki w roku 2011, przed udzieleniem K. M. (2) pożyczek przez M. W. (1) : „ Wiedziałyśmy, że nie jesteśmy w stanie tego ciągnąc obydwie ( tj. z D. C. ) ta działalność nie jest dochodowa. ( …) Logiczne wydaje mi się, że rozmawiałyśmy, że firma nie przynosi zysków. Wielokrotnie rozmawiałyśmy jak rozbudować (...) P. , ( …) rozmów było dużo , że nie jesteśmy w stanie tego prowadzić i nie stać nas na to, żeby ten kredyt później spłacić”. - dodatkowo jak wynika z opinii biegłej z zakresu księgowości warunki do ogłoszenia upadłości działalności gospodarczej prowadzonej przez oskarżoną pod firmą (...) zaistniały 15 maja 2011 r., ( a bilans spółki za rok 2011 k. 1538 zawierał po stronie pasywów, zobowiązań wynosił 467 219 , 37 zł). Mimo to ( k.1266 T.VII) oskarżona przekonywała M. W. (1) do udzielenia pożyczek, do przedstawionego „biznesplanu” i zapewniała o zwrocie pieniędzy, zatrudnieniu. Logicznym i zgodnym z doświadczeniem życiowym jest fakt, że posiadając wiedze o niewypłacalności kontrahenta nie zawiera się umów pożyczki lecz jest się gotowym na bezzwrotną darowiznę kapitału. M. W. (1) przekonana natomiast o „biznesplanie’ zadecydowała się o zawarciu umowy pożyczki a 30 000 zł i 50 000 zł, przy czym nawet w umowie pożyczki było wskazane jej oprocentowanie. - Z zeznań J. K. (2) k. 559 T III sprzedawcy i kierownika sklepu w spółce (...) sp. zo.o wynika, że utargi dzienne rozliczała K. M. (2) i to ona dokonywała zamówień, Wszystkimi sprawami dotyczącymi sklepu zajmowała się K. M. (2) . - Podobnie z zeznań E. W. T. III k. 572 wynika, że działalnością sklepu zajmowała się K. M. (2) . Również to oskarżona zabierała rolki z kasy fiskalnej. K. M. (2) posiada wykształcenie wyższe, składając wyjaśnienia podała (k. 1063), że zajmuje się doradztwem zarządom spółek, prowadziła wcześniej działalność gospodarcza. W okresie zarzucanych jej czynów posiadała zatem wystarczające rozeznanie co do sytuacji finansowej prowadzonej przez nią spółki i możliwości powodzenia przedsięwzięć finansowych czy też powinności zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości. Ad 6- 8/ Powyższa konstatacja wraz z treścią opinii biegłej prowadzi do wniosku, że zarzuty podnoszone w pkt. 6-8 apelacji także nie są zasadne. Po pierwsze opinia przedstawiona przez biegłą z zakresu księgowości, jest pełna, jasna a wnioski w niej zawarte logiczne i oparte na zebranym materiale dowodowym. Opinia była wielokrotnie uzupełniana w tym pisemnie i ustnie na rozprawie, uczestnicy postępowania mieli możność konfrontować ustalenia biegłej na bieżąco. Z opinii tej jasno wynika jakich rozporządzeń finansowych dokonywała oskarżona będąc prezesem zarządu oraz prokurentem spółki (...) sp. z o.o. przekształconej aktem notarialnym z dnia 20 października 2011 r. w spółkę (...) sp. zo.o. Biegła obliczyła ( k. 941-933) wskaźnik płynności bieżącej oraz wskaźnik ogólnego zadłużenia. Bilans spółki za rok 2011 (opinia biegłej k. 1538, 1539) wykazał po stronie pasywów zobowiązania i rezerwy na zobowiązania w kwocie 467 219,37 zł, a bilans za rok 2012 wykazał po stronie pasywów zobowiązania i rezerwy a zobowiązania na kwotę 678 405, 64 zł. Rosnące w skali roku kwoty zobowiązań spółki , w tym wypłaty na swoją rzecz dokonywane przez oskarżoną ( szczegółowo opisane w zarzucie V aktu oskarżenia i posiadające swoje odzwierciedlenie w opinii biegłej z zakresu księgowości) uprawniały do przekonania Sądu I instancji o zamiarze wyrządzenia szkody spółce. Długotrwałość i wysokość generowanych zaległości wobec wierzycieli, wobec ZUS, przez spółkę zarządzaną przez K. M. (2) , która nie była przecież nową adeptką sztuki biznesu, również uprawiała do przypisania oskarżonej także czynów z art. 586 ksh . Wniosek Ponieważ zarzuty podniesione wobec orzeczenia Sądu pierwszej instancji okazały się niezasadne, w konsekwencji wniosek apelacji również nie podlegał uwzględnieniu. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Motywy uznania zarzutów opisanych w apelacji za niezasadne opisano powyżej. W tym miejscu nie zachodzi potrzeba powtarzania przytoczonej już argumentacji i wskazanych dowodów. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Zaskarżony wyrok wobec oskarżonej K. M. (2) . Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Zarzuty przedstawione w apelacji obrońców oskarżonej okazały się nie zasadne, zatem nie było powodów do zmiany zaskarżonego wyroku. Opinia biegłej z zakresu księgowości odnośnie sytuacji finansowej spółek (...) smaki nie pozostawiały wątpliwości co do dyspozycji finansowych wykonywanych przez oskarżoną. Oskarżona posiadała świadomość co do braku możliwości finansowych spółki ( k.1276) a mimo to zawarła umowę pożyczki z M. W. (1) . To od stanu świadomości osoby oskarżonej i strony wolitywnej zależy odpowiedzialność karna. Gdyby natomiast M. W. (1) zechciała przekazać oskarżonej łącznie kwotę 80 000 zł bezzwrotnie - umowa nazywałaby się darowizną a nie oprocentowaną umowa pożyczki. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności O kosztach postępowania odwoławczego Sąd orzekł na postawie art. 636 §1 kpk . 7. PODPIS Katarzyna Capałowska Dorota Tyrała Anna Zdziarska 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok skazujący oskarżoną K. M. (2) . 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę