II AKA 98/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła apelacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela subsydiarnego od wyroku Sądu Okręgowego w Ostrołęce, który uniewinnił K. G. od zarzutu popełnienia oszustwa na szkodę firmy franczyzowej, polegającego na wyłudzeniu towarów handlowych o wartości ponad 236 tys. zł poprzez składanie zamówień z odroczonym terminem płatności bez zamiaru zapłaty. Oskarżyciel zarzucił sądowi pierwszej instancji błąd w ustaleniach faktycznych oraz naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 4 kpk i art. 7 kpk. Sąd Apelacyjny uznał apelację za oczywiście bezzasadną. Wskazał, że zarzut błędu w ustaleniach faktycznych nie może sprowadzać się do polemiki z ustaleniami sądu, lecz wymaga wykazania konkretnych uchybień w logicznym rozumowaniu sądu przy ocenie dowodów. Sąd podkreślił, że występek oszustwa jest przestępstwem umyślnym kierunkowym, a zamiar sprawcy należy ustalać na podstawie całokształtu okoliczności. W niniejszej sprawie całokształt materiału dowodowego i ustalenia sądu pierwszej instancji nie stwarzały podstaw do uznania, że oskarżona działała z zamiarem oszustwa. Sąd zwrócił uwagę na straty generowane przez działalność gospodarczą oskarżonej, które były znane pokrzywdzonemu, a także na fakt, że inni dostawcy nie ponieśli strat, wstrzymując dostawy. Sąd Apelacyjny podzielił ocenę dowodów dokonaną przez sąd pierwszej instancji, uznając ją za logiczną i przekonywującą. Ponadto, sąd odwoławczy zauważył, że skazanie oskarżonej za przestępstwo z art. 286 § 1 kk i art. 300 § 1 kk byłoby niedopuszczalne, gdyż została ona już prawomocnie skazana za czyn z art. 300 § 1 kk.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja znamion oszustwa w kontekście złej kondycji finansowej przedsiębiorcy i świadomości pokrzywdzonego, a także zasady oceny dowodów w postępowaniu karnym.
Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i relacji franczyzowej. Ograniczone zastosowanie w sprawach, gdzie zamiar oszustwa jest ewidentny.
Zagadnienia prawne (3)
Czy zachowanie oskarżonej, polegające na składaniu zamówień z odroczonym terminem płatności w sytuacji złej kondycji finansowej jej sklepów, wypełnia znamiona oszustwa z art. 286 § 1 k.k.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli zła kondycja finansowa była znana pokrzywdzonemu, a brak jest dowodów na zamiar wprowadzenia w błąd i doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny uznał, że apelacja oskarżyciela subsydiarnego była bezzasadna, ponieważ nie wykazał on błędów w ocenie dowodów przez sąd pierwszej instancji. Podkreślono, że oszustwo wymaga umyślności kierunkowej, a w tej sprawie brak było dowodów na zamiar wyłudzenia. Zła kondycja finansowa sklepów oskarżonej była znana pokrzywdzonemu, a dostawy były kontynuowane mimo tego.
Czy zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę wyroku, jest zasadny, jeśli sprowadza się do polemiki z ustaleniami sądu i nie wykazuje konkretnych uchybień w logicznym rozumowaniu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut taki jest niezasadny, jeśli skarżący nie wykazuje konkretnych uchybień w logicznym rozumowaniu sądu, a jedynie przedstawia odmienną ocenę dowodów.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny przywołał pogląd Sądu Najwyższego, zgodnie z którym zarzut błędu w ustaleniach faktycznych wymaga wykazania konkretnych uchybień w logicznym rozumowaniu sądu, a nie samej polemiki z jego ustaleniami.
Czy skazanie oskarżonej za przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. jest dopuszczalne, jeśli została ona już prawomocnie skazana za czyn z art. 300 § 1 k.k. w tożsamym stanie faktycznym?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, skazanie za oba te przestępstwa w ustalonym stanie faktycznym byłoby niedopuszczalne.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny podzielił pogląd prawny Sądu Okręgowego, że skazanie za przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. i art. 300 § 1 k.k. przy tożsamości pokrzywdzonego i stanu faktycznego byłoby niedopuszczalne, powołując się na orzecznictwo Sądu Najwyższego.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. G. | osoba_fizyczna | oskarżona |
| (...) sp. z o.o. | spółka | oskarżyciel subsydiarny |
| Lech Zazulin | inne | Prokurator Prokuratury Okręgowej w Łomży |
Przepisy (13)
Główne
k.k. art. 286 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 294 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 12
Kodeks karny
k.k. art. 300 § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 427 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § § 1 i 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 74 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 437 § § 1
Kodeks postępowania karnego
u.o.p.k. art. 13 § ust. 2
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
k.p.k. art. 632 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak dowodów na zamiar popełnienia oszustwa przez oskarżoną. • Zła kondycja finansowa sklepów oskarżonej była znana pokrzywdzonemu. • Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy. • Skazanie za oszustwo i działanie na szkodę wierzyciela w tym samym stanie faktycznym byłoby niedopuszczalne.
Odrzucone argumenty
Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia. • Naruszenie przepisów postępowania (art. 4 kpk, art. 7 kpk).
Godne uwagi sformułowania
zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę wyroku, jest tylko wówczas słuszny, gdy zasadność ocen i wniosków, wyprowadzonych przez sąd orzekający z okoliczności ujawnionych w toku przewodu sądowego nie odpowiada prawidłowości logicznego rozumowania. • zarzut ten nie może jednak sprowadzać się do samej polemiki z ustaleniami sądu, wyrażonymi w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, lecz do wykazania, jakich mianowicie konkretnych uchybień w zakresie zasad logicznego rozumowania dopuścił się sąd w ocenie zebranego materiału dowodowego. • występek oszustwa (...) jest przestępstwem umyślnym kierunkowym, co oznacza, że można go popełnić wyłącznie z zamiarem bezpośrednim, który powinien obejmować zarówno cel działania sprawcy (uzyskanie korzyści majątkowej) jak i sposób działania zmierzającego do osiągnięcia tego celu (doprowadzenie innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wykorzystania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania). • całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego i poczynione na jego podstawie przez Sąd I instancji ustalenia faktyczne nie stwarzały podstaw do uznania, iż oskarżona K. G. pobierając towar z firmy (...) działała z zamiarem doprowadzenia jej do niekorzystnego rozporządzenia mieniem (oszustwa). […]
Skład orzekający
Jacek Dunikowski
przewodniczący
Andrzej Czapka
sprawozdawca
Adam Barczak
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja znamion oszustwa w kontekście złej kondycji finansowej przedsiębiorcy i świadomości pokrzywdzonego, a także zasady oceny dowodów w postępowaniu karnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i relacji franczyzowej. Ograniczone zastosowanie w sprawach, gdzie zamiar oszustwa jest ewidentny.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest udowodnienie zamiaru w przestępstwach gospodarczych i jak sąd ocenia dowody w kontekście kondycji finansowej stron. Jest to interesujące dla prawników karnistów i procesualistów.
“Czy problemy finansowe to od razu oszustwo? Sąd Apelacyjny wyjaśnia, kiedy brak zapłaty nie jest przestępstwem.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.