II AKA 93/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny utrzymał w mocy orzeczenie Komisji Dyscyplinarnej, uniewinniające komornika od zarzutów rażącego naruszenia prawa i zasad etyki zawodowej, uznając jego działania za usprawiedliwione wadliwą legislacją przepisów intertemporalnych.
Sąd Apelacyjny w Warszawie rozpoznał odwołanie od orzeczenia Komisji Dyscyplinarnej, która uniewinniła komornika T. L. od zarzutów deliktu dyscyplinarnego. Zarzuty dotyczyły wszczęcia egzekucji z rachunku bankowego mimo braku tytułu zabezpieczającego. Sąd odwoławczy uznał, że działania komornika były usprawiedliwione niejasnościami prawnymi dotyczącymi przepisów intertemporalnych, co potwierdziła analiza orzeczenia Komisji Dyscyplinarnej.
Sąd Apelacyjny w Warszawie rozpoznał sprawę z odwołania J. Ś. od orzeczenia Komisji Dyscyplinarnej przy Krajowej Radzie Komorniczej, która uniewinniła komornika T. L. od zarzutów popełnienia deliktu dyscyplinarnego z art. 222 pkt 1 i 11 ustawy o komornikach sądowych. Zarzuty dotyczyły wszczęcia i prowadzenia egzekucji w celu zabezpieczenia z rachunku bankowego podmiotu J. Ś. notariusz, A. S. notariusz spółka partnerska, pomimo braku tytułu zabezpieczającego. Sąd Apelacyjny, utrzymując w mocy zaskarżone orzeczenie, uznał je za słuszne. Kluczowym argumentem było stwierdzenie, że wadliwość legislacyjna przepisów intertemporalnych, w szczególności art. 10 ustawy nowelizującej Kodeks postępowania cywilnego, powodowała powszechne wątpliwości interpretacyjne wśród praktyków i sędziów. Sąd podkreślił, że w praktyce, nawet nieprawomocny wyrok sądowy mógł stanowić podstawę wszczęcia postępowania zabezpieczającego, a komornik i sądy bazowały na różnych kierunkach wykładni przepisów. W związku z tym, sąd odwoławczy uznał, że nie można postawić komornikowi zarzutu rażącej obrazy prawa ani uchybienia zasadom etyki zawodowej, zwłaszcza biorąc pod uwagę jego aktywność w zakresie zwolnienia zajętych środków po wniesieniu skargi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, komornik nie ponosi odpowiedzialności dyscyplinarnej, jeśli jego działania były usprawiedliwione wadliwą legislacją przepisów intertemporalnych, która powodowała powszechne wątpliwości interpretacyjne.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że wadliwość legislacyjna przepisów intertemporalnych, w szczególności art. 10 ustawy nowelizującej KPC, stworzyła niejasności co do stosowania nowych lub starych regulacji. W praktyce, nawet nieprawomocny wyrok mógł stanowić podstawę zabezpieczenia. W związku z tym, nie można było postawić komornikowi zarzutu rażącej obrazy prawa ani uchybienia zasadom etyki.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymanie w mocy orzeczenia Komisji Dyscyplinarnej
Strona wygrywająca
T. L. (obwiniony)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| T. L. | inne | obwiniony |
| J. Ś. | inne | pełnomocnik |
| Komisja Dyscyplinarna przy Krajowej Radzie Komorniczej w Warszawie | instytucja | organ dyscyplinarny |
| Krajowa Rada Komornicza | instytucja | strona postępowania |
Przepisy (12)
Główne
u.k.s. art. 222 § pkt 1
Ustawa o komornikach sądowych
Przewinienie dyscyplinarne polegające na uchybieniu zasadom etyki zawodowej.
u.k.s. art. 222 § pkt 11
Ustawa o komornikach sądowych
Przewinienie dyscyplinarne polegające na rażącej obrazie przepisów prawa.
Dz. U. z 2019r. poz. 1469 art. 10
Ustawa o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw
Przepis intertemporalny, którego wadliwość legislacyjna była podstawą obrony komornika.
Pomocnicze
k.e.z.k.s. § § 2
Kodeks Etyki Zawodowej Komornika Sądowego
Podstawa do zarzutu uchybienia zasadom etyki zawodowej.
k.p.c. art. 458
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis dotyczący egzekucji w celu zabezpieczenia.
k.p.c. art. 492 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis dotyczący tytułu wykonawczego.
k.p.c. art. 747 § pkt 1
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis dotyczący tytułu zabezpieczenia.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 167
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wadliwość legislacyjna przepisów intertemporalnych (art. 10 ustawy nowelizującej KPC) usprawiedliwiała działania komornika. Nie można postawić zarzutu rażącej obrazy prawa, gdy przepisy są niejasne i budzą wątpliwości interpretacyjne. Zeznania świadka J. Ś. zostały uwzględnione przez organ dyscyplinarny.
Odrzucone argumenty
Zarzuty rażącej obrazy przepisów prawa i uchybienia zasadom etyki zawodowej komornika. Pominięcie dowodów, w tym zeznań świadka J. Ś.
Godne uwagi sformułowania
wadliwość legislacyjna przepisów intertemporalnych powszechnie podnoszona, nie tylko w doktrynie ale przede wszystkim wśród praktyków trudności w interpretacji przepisu intertemporalnego ww ustawy wynikały z użycia zbędnego określenia „w brzmieniu dotychczasowym”
Skład orzekający
Małgorzata Janicz
przewodniczący
Rafał Kaniok
sędzia
Ewa Gregajtys
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów intertemporalnych w kontekście odpowiedzialności zawodowej komorników, znaczenie wad legislacyjnych dla oceny działań urzędników państwowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z nowelizacją KPC z 2019 roku i jej stosowaniem do spraw gospodarczych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak niejasności legislacyjne mogą wpływać na praktykę prawną i prowadzić do uniewinnienia od zarzutów dyscyplinarnych, co jest interesujące dla prawników zajmujących się odpowiedzialnością zawodową.
“Niejasne przepisy uratowały komornika przed odpowiedzialnością dyscyplinarną – Sąd Apelacyjny wyjaśnia.”
Sektor
prawo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II AKa 93/22 ORZECZENIE W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 października 2024 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSA – Małgorzata Janicz Sędziowie SA - Rafał Kaniok SA – Ewa Gregajtys Protokolant: – Wiktoria Siporska po rozpoznaniu w dniu 17 października 2024 r. sprawy T. L. – Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy Pragi -Południe w Warszawie obwinionego o popełnienie deliktu dyscyplinarnego z art. 222 pkt 1 i 11 ustawy z dnia 22 marca 2018r. o komornikach sądowych; na skutek odwołania J. Ś. od orzeczenia Komisji Dyscyplinarnej przy Krajowej Radzie Komorniczej w Warszawie z dnia 16 września 2021 r., sygn. akt D 7/21 1. utrzymuje w mocy zaskarżone orzeczenie wobec obwinionego T. L. ; 2. kosztami postępowania odwoławczego obciąża Krajową Radę Komorniczą. UZASADNIENIE UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 93/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Orzeczenie Komisji Dyscyplinarnej przy KRK w Warszawie, sygn. D/7/21 Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny ☒ pełnomocnik J. Ś. ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońcy oskarżonych ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji. ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ Uchylenie (wniosek zmodyfikowany na rozprawie, pierwotnie pomimo uniewinnienia-wniosek o zmianę i skazanie) ☐ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Wskazać oskarżonego. Wskazać fakt. Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód. 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Wskazać oskarżonego. Wskazać fakt. Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód. 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Wskazać fakt Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu. 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Wskazać fakt Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu. . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut Odwołanie pełnomocnika J. Ś. ( k 1-4) ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadne Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny. Wniosek Vide odwołanie ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny. 4. OKOLICZNO ŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU Wskazać wszystkie okoliczności, które sąd uwzględnił z urzędu, niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów ( art. 439 k.p.k. , art. 440 k.p.k. ). Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności. 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1 Przedmiot utrzymania w mocy Zwięźle o powodach utrzymania w mocy. Sąd Apelacyjny zważył co następuje : odwołanie pełnomocnika J. Ś. od orzeczenia Komisji Dyscyplinarnej przy Krajowej Radzie Komorniczej w Warszawie z dnia 16 września 2021r okazało się niezasadne przeto i zmodyfikowany przez pełnomocnika na rozprawie apelacyjnej wniosek końcowy w postaci żądania uchylenia przedmiotowego orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi dyscyplinarnemu nie mógł być uwzględniony. Na wstępie stwierdzić należy iż pisemne motywy zaskarżonego Orzeczenia są niezwykle szczegółowe i obszerne, a w ich treści Komisja Dyscyplinarna przy KRK w Warszawie przedstawiła cały tok rozumowania, wynikiem którego było zaskarżone Orzeczenie. Przypomnieć należy, iż obwiniony Komornik T. L. został orzeczeniem tym uniewinniony od zarzucanych mu deliktów dyscyplinarnych. Orzeczenie to uznać należy za słuszne. Przypomnieć w tym miejscu należy iż głównym zarzutem z którego w konsekwencji wywiedzione zostały uchybienie zasadom etyki zawodowej tj przewinienie dyscyplinarne z art. 222 pkt 1 ustawy z dnia 22 marca 2028r o komornikach sądowych w zw. z paragrafem 2 Kodeksu Etyki Zawodowej Komornika Sądowego, oraz rażąca obraza przepisów prawa tj. przewinienie dyscyplinarne z art. 222 pkt 11 ustawy z dnia 22 marca 2028r o komornikach sądowych, było działanie podjęte przez T. L. w postaci wszczęcia i prowadzenia egzekucji w celu zabezpieczenia z rachunku bankowego podmiotu J. Ś. notariusz , A. S. notariusz spółka partnerska w Warszawie. Zarzucono, iż obwiniony komornik działał pomimo braku tytułu zabezpieczenia uprawniającego organ egzekucyjny do dokonywania czynności egzekucyjnych w celu zabezpieczenia, naruszając tym normę art. 458 w zw. z art. 492par 1 w zw. z art. 747 pkt 1 ustawy kpc z dnia 17 XI 1964r oraz w zw. z art. 10 ustawy z dnia 4 lipca 2019r o zmianie ustawy – kpc oraz niektórych innych ustaw. Zarzuty odwołania koncentrują się na obrazie przepisów postępowania , w szczególności art. 7 kpk , 410 kpk , 167 kpk oraz w gruncie rzeczy tych samych zarzutach ujętych jako błąd w ustaleniach faktycznych mający zdaniem skarżącej wpływ na treść orzeczenia. Zauważyć należy, iż kwestia pominięcia dowodów, w tym zeznań świadka J. Ś. ( pkt 2 odwołania ) nie znajduje potwierdzenia w pisemnych motywach zaskarżonego orzeczenia , albowiem w sekcji 2, w zakresie dowodów będących podstawą ustalenia faktów wymienione są owe zeznania. Kolejną kwestią są ustalenia dotyczące ewentualnego objęcia działania komornika czynnościami nadzoru wynikającymi z art. 166 ust 4 ustawy z dnia 22 marca 2018r o komornikach sądowych. W tym zakresie postępowanie uzupełniono na etapie rozpoznawania odwołania , z informacji od Prezesa Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Południe w Warszawie wynika, że nie sięgał on po wyżej wspomniane regulacje. W tym miejscu przejść należy do kluczowego zagadnienia będącego w istocie podstawą wysuniętych zarzutów, a mianowicie kwestii rażącej obrazy prawa. Zarzuty te są niezasadne. Przypomnieć należy, iż wadliwość legislacyjna przepisów intertemporalnych tj art. 10 ustawy z dnia 04 07 2019r o zmianie ustawy kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw ( Dz. U. z 2019r. poz. 1469), była w czasie zdarzenia będącego przedmiotem postępowania, powszechnie podnoszona, nie tylko w doktrynie ale przede wszystkim wśród praktyków, w szczególności sędziów stosujących te przepisy. W praktyce, co ważne powodowała wątpliwości co do stosowania nowych czy starych regulacji odnosząc je do spraw gospodarczych. Dość wspomnieć o treści pouczenia którego udzielił sąd rejonowy , a co zostało zapisane w protokole rozprawy głównej, iż postępowanie toczy się wg przepisów kodeksu postępowania cywilnego w wersji znowelizowanej ustawą która weszła w życie 7 listopada 2019r. Zgodnie z tym pouczeniem można było zasadnie uznać, iż wyrok sądowy jeszcze przed jego uprawomocnieniem może stanowić i stanowi podstawę wszczęcia postępowania , zgodnie z wnioskiem złożonym do komornika ( vide protokół rozprawy w sprawie o sygn.. akt XXGC 704/16). Zarówno sądy , jak i komornik , bazowały także na poglądach doktryny. Tu godzi się przypomnieć, iż trudności w interpretacji przepisu intertemporalnego ww ustawy wynikały z użycia zbędnego określenia „w brzmieniu dotychczasowym”, czy to literalna wykładnia przepisu prowadziła do wniosku, ze dotyczy on spraw, które wg przepisów dotychczasowych ( obowiązujących od 03 05 2012r do 06 11 2019r- podlegałaby rozpoznaniu w postępowaniu w sprawach gospodarczych, a z taką mieliśmy do czynienia w sprawie będącej przedmiotem rozpoznania. Dość powiedzieć, iż komentarze do KPC wskazują na trzy kierunki wykładni tego przepisu, z czego jeden w powiązaniu z art. 492par. 1 i 2 kpc , który mówi o tym, że ten wyrok, mimo, ze nie prawomocny, stanowił tytuł zabezpieczenia bez konieczności nadania mu klauzuli wykonalności. Sąd Apelacyjny w pełni akceptuje wywody komisji Dyscyplinarnej przy Krajowej Radzie Komorniczej w Warszawie zawarte w pkt 3 pisemnych motywów zaskarżonego orzeczenia, gdzie niezwykle szczegółowo i klarownie przedstawiono kwestie wadliwej legislacyjnie regulacji stojącej u podstaw działania obwinionego. W związku z tym , nie może być mowy o skutecznym postawieniu T. L. zarzutu rażącej obrazy przepisów prawa oraz uchybienia zasadom etyki zawodowej komornika, biorąc nadto pod uwagę natychmiastowe niemalże zwolnienie zajętych środków i aktywność obwinionego w tym zakresie ( po wniesieniu skargi na czynności komornika), nie można skutecznie uznać, iż postępowanie będące przedmiotem rozpoznania było sprzeczne z dobrem wymiaru sprawiedliwości, naruszało powagę i godność urzędu komornika sądowego. . 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany Co do kary łącznej ( vide pisemne motywy wyroku sądu II instancji) Zwięźle o powodach zmiany. 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☒ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia. Co do obowiązku naprawienia szkody, vide pisemne motywy wyroku sądu II instancji Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia. 4. Konieczność warunkowego umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i warunkowego umorzenia ze wskazaniem podstawy prawnej warunkowego umorzenia postępowania. 5. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia. 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania Co do części uchylającej -vide pisemne motywy wyroku sądu II instancji 5.4. Inne rozstrzygnięcia z wyroku Lp. Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku. Przytoczyć okoliczności. 6. Koszty Procesu Wskazać oskarżonego. Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku. Przytoczyć okoliczności. Pkt 2 orzeczenia 7. PODPIS Rafał Kaniok Małgorzata Janicz Ewa Gregajtys
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI