II AKA 83/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny w Łodzi rozpoznał sprawę z apelacji prokuratora, pełnomocnika oskarżycielek posiłkowych oraz obrońców od wyroku Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim, który skazał U. G. za zabójstwo P. T. na karę 13 lat pozbawienia wolności. Oskarżona miała zadać pokrzywdzonemu co najmniej 19 ciosów nożem, co doprowadziło do jego śmierci. Prokurator wnosił o zaostrzenie kary do 25 lat pozbawienia wolności, zarzucając rażącą niewspółmierność kary łagodzącej. Pełnomocnik oskarżycielek posiłkowych domagał się zmiany kwalifikacji prawnej czynu na zabójstwo ze szczególnym okrucieństwem (art. 148 §2 pkt 1 kk) lub z motywacji zasługującej na szczególne potępienie (art. 148 §2 pkt 3 kk), a także podniósł zarzuty procesowe. Obrońcy kwestionowali ustalenia faktyczne dotyczące zamiaru bezpośredniego, sugerując zamiar ewentualny, oraz zarzucali dowolną ocenę dowodów, wnosząc o złagodzenie kary lub uchylenie wyroku. Sąd Apelacyjny, po analizie wszystkich apelacji, uznał je za bezzasadne. Stwierdził, że sprawa została należycie wyjaśniona, a ustalenia Sądu Okręgowego są prawidłowe. Sąd odrzucił zarzuty dotyczące stanu psychicznego oskarżonej i oceny opinii biegłych, a także zarzuty procesowe dotyczące oddalenia wniosków dowodowych. Utrzymał w mocy ustalenie, że oskarżona działała z bezpośrednim zamiarem pozbawienia życia, odrzucając argumenty o działaniu w afekcie lub zamiarze ewentualnym, wskazując na dynamikę zdarzenia, użyty nóż i liczbę ciosów, w tym ranę szyi. Sąd nie dopatrzył się szczególnego okrucieństwa ani motywacji zasługującej na szczególne potępienie. Odnosząc się do wymiaru kary, Sąd Apelacyjny uznał, że 13 lat pozbawienia wolności jest karą adekwatną, uwzględniającą zarówno naganność czynu, jak i okoliczności łagodzące, takie jak przyznanie się do winy i skrucha, a także prawidłowe funkcjonowanie oskarżonej przed zdarzeniem. W konsekwencji, Sąd Apelacyjny utrzymał zaskarżony wyrok w mocy, zasądził od oskarżonej koszty zastępstwa procesowego na rzecz oskarżycielek posiłkowych i zwolnił ją od kosztów sądowych za II instancję.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja znamion zabójstwa z art. 148 §1, §2 pkt 1 i 3 kk, ocena zamiaru bezpośredniego i ewentualnego, kwestia silnego wzburzenia, ocena opinii biegłych i wniosków dowodowych w sprawach karnych.
Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego, choć porusza ogólne zagadnienia prawne.
Zagadnienia prawne (6)
Czy czyn oskarżonej wypełnia znamiona zabójstwa popełnionego ze szczególnym okrucieństwem (art. 148 §2 pkt 1 kk)?
Odpowiedź sądu
Nie, sposób dokonania zabójstwa, choć drastyczny, nie jest wystarczający do przypisania szczególnego okrucieństwa, gdyż brak szczególnego nastawienia sprawcy na zadawanie zbędnych cierpień.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że dynamizm zdarzenia i reakcja obronna pokrzywdzonego po pierwszym ciosie sprawiły, że wielość ciosów nie była zbędna dla pozbawienia życia, a brak było szczególnego nastawienia na torturowanie ofiary.
Czy czyn oskarżonej wypełnia znamiona zabójstwa popełnionego w wyniku motywacji zasługującej na szczególne potępienie (art. 148 §2 pkt 3 kk)?
Odpowiedź sądu
Nie, motywacja oskarżonej (rozpad związku, poczucie krzywdy) nie zasługuje na szczególne potępienie w rozumieniu przepisu.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że motywacja związana z rozpadem związku i emocjami wynikłymi z subiektywnego poczucia krzywdy nie spełnia kryteriów motywacji zasługującej na szczególne potępienie.
Czy oskarżona działała z bezpośrednim zamiarem pozbawienia życia, czy też z zamiarem ewentualnym?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Oskarżona działała z bezpośrednim zamiarem pozbawienia życia.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na stronie przedmiotowej czynu: użycie noża o długości 19 cm, zadanie 19 ciosów, w tym śmiertelnej rany szyi, co jednoznacznie wskazuje na zamiar bezpośredni.
Czy stan psychiczny oskarżonej w chwili czynu uzasadnia kwalifikację z art. 148 §4 kk (zabójstwo w wyniku silnego wzburzenia)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, brak jest podstaw do przyjęcia afektu fizjologicznego ani usprawiedliwienia silnego wzburzenia.
Uzasadnienie
Biegli wykluczyli afekt fizjologiczny, a zachowanie oskarżonej przed i po zdarzeniu (chwycenie noża, zaplanowane działania po zabójstwie) świadczy o braku afektu i świadomości czynu. Okoliczności konfliktu nie usprawiedliwiają silnego wzburzenia.
Czy sąd I instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy i oddalił wnioski dowodowe?
Odpowiedź sądu
Tak, ocena dowodów była prawidłowa, a oddalenie wniosków dowodowych (np. o dodatkowe opinie biegłych, ustalenie wspólnika) było uzasadnione.
Uzasadnienie
Sąd uznał opinie biegłych za jasne i pełne, a prywatną opinię za nierzetelną. Wnioski dowodowe dotyczące wspólnika były bezzasadne z uwagi na brak dowodów i możliwość samodzielnego wyniesienia sprzętu.
Czy kara 13 lat pozbawienia wolności jest rażąco niewspółmierna (łagodna lub surowa)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, kara jest adekwatna.
Uzasadnienie
Kara uwzględnia naganność czynu (19 ciosów, śmiertelna rana szyi) oraz okoliczności łagodzące (przyznanie się, skrucha, prawidłowe funkcjonowanie przed zdarzeniem). Nie ma podstaw do jej zaostrzenia ani złagodzenia.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| U. G. | osoba_fizyczna | oskarżona |
| K. T. | osoba_fizyczna | oskarżycielka posiłkowa |
| E. R. | osoba_fizyczna | oskarżycielka posiłkowa |
| Prokurator Prokuratury Apelacyjnej w Łodzi | organ_państwowy | prokurator |
Przepisy (6)
Główne
kk art. 148 § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
kk art. 148 § 2
Kodeks karny
Sąd odrzucił kwalifikację z pkt 1 (szczególne okrucieństwo) i pkt 3 (motywacja zasługująca na szczególne potępienie).
kk art. 148 § 4
Kodeks karny
Sąd odrzucił możliwość zastosowania przepisu dotyczącego zabójstwa w stanie silnego wzburzenia.
kpk art. 437 § 1
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 624 § 1
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 170 § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawidłowość ustaleń faktycznych sądu I instancji dotyczących zamiaru bezpośredniego. • Wystarczająca ocena dowodów przez sąd I instancji, w tym opinii biegłych. • Adekwatność wymierzonej kary 13 lat pozbawienia wolności.
Odrzucone argumenty
Zarzut rażącej niewspółmierności kary (prokurator). • Konieczność zmiany kwalifikacji prawnej na zabójstwo ze szczególnym okrucieństwem lub z motywacji zasługującej na szczególne potępienie (pełnomocnik oskarżycielek). • Obraza prawa procesowego (pełnomocnik oskarżycielek). • Obraza prawa procesowego i błąd w ustaleniach faktycznych dotyczących zamiaru (obrońcy). • Zarzut rażącej niewspółmierności kary (obrońca).
Godne uwagi sformułowania
Sposób dokonania zabójstwa pokrzywdzonego, związany z wielością zadanych mu uderzeń nożem, choć sam w sobie drastyczny, nie jest wystarczający do przypisania oskarżonej zbrodni z art. 148 §2 pkt 1 kk. • Brak tu szczególnego nastawienia oskarżonej, by okazać ofierze swoje okrucieństwo, przysporzyć dodatkowych cierpień lub nawet tortur. • Sąd I instancji trafnie zwraca uwagę na orzeczenia Sądów Apelacyjnych w Lublinie i Krakowie definiujące znamię motywacji zasługującej na szczególne potępienie. Czyn oskarżonej nie mieści się w tej definicji. • Oskarżona przejawia zresztą przewagę sfery popędowo-emocjonalnej nad poznawczą, więc w sytuacjach trudnych stosuje szantaż emocjonalny, manipulację, agresję werbalną i fizyczną.
Skład orzekający
Wiesław Masłowski
przewodniczący
Paweł Misiak
sędzia sprawozdawca
Maria Wiatr
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja znamion zabójstwa z art. 148 §1, §2 pkt 1 i 3 kk, ocena zamiaru bezpośredniego i ewentualnego, kwestia silnego wzburzenia, ocena opinii biegłych i wniosków dowodowych w sprawach karnych."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego, choć porusza ogólne zagadnienia prawne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy brutalnego zabójstwa i skomplikowanego procesu apelacyjnego, w którym ścierają się różne interpretacje prawa i oceny dowodów. Pokazuje złożoność wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych.
“Sąd Apelacyjny rozstrzyga: czy 19 ciosów nożem to zwykłe zabójstwo, czy zbrodnia ze szczególnym okrucieństwem?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.