II AKA 79/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny podwyższył kwotę zadośćuczynienia za krzywdę doznaną przez W. D. z tytułu wydania decyzji o internowaniu w PRL.
Sąd Apelacyjny rozpoznał sprawę o zadośćuczynienie za krzywdę doznaną przez W. D. w związku z wydaniem decyzji o internowaniu w PRL. Po rozpoznaniu apelacji pełnomocnika wnioskodawcy oraz pełnomocnika Skarbu Państwa, sąd zmienił wyrok Sądu Okręgowego, podwyższając zasądzoną kwotę zadośćuczynienia z 30.000 zł do 50.000 zł. Apelacja Skarbu Państwa została uznana za niezasadną.
Sąd Apelacyjny w Warszawie rozpoznał sprawę z powództwa W. D. przeciwko Skarbowi Państwa o zadośćuczynienie za krzywdę doznaną w wyniku wydania decyzji o internowaniu w okresie PRL. Sąd pierwszej instancji (Sąd Okręgowy w Warszawie) zasądził od Skarbu Państwa na rzecz W. D. kwotę 30.000 zł. Zarówno pełnomocnik wnioskodawcy, jak i pełnomocnik Komendanta Stołecznego Policji wnieśli apelacje. Sąd Apelacyjny, uwzględniając apelację pełnomocnika wnioskodawcy, uznał, że kwota 50.000 zł będzie adekwatną rekompensatą za doznaną krzywdę, biorąc pod uwagę całokształt okoliczności związanych z ukrywaniem się wnioskodawcy przed organami ścigania PRL. Apelacja pełnomocnika Skarbu Państwa została uznana za niezasadną, a sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania ustaleń faktycznych i prawnych dokonanych przez sąd pierwszej instancji w zakresie zasadności przyznania zadośćuczynienia. W konsekwencji, Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok w punkcie dotyczącym wysokości zadośćuczynienia, podwyższając je do 50.000 zł, a w pozostałym zakresie utrzymał go w mocy. Kosztami postępowania odwoławczego obciążono Skarb Państwa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Kwota 50.000 zł jest adekwatną rekompensatą za doznaną krzywdę.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny uznał, że kwota 50.000 zł jest słuszna, biorąc pod uwagę całokształt okoliczności towarzyszących wnioskodawcy podczas ukrywania się przed organami ścigania PRL. Podkreślono potrzebę indywidualnej analizy okoliczności sprawy i miarkowania wysokości zadośćuczynienia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zmiana wyroku
Strona wygrywająca
W. D.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| W. D. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | pozwany |
| Komenda Stołeczna Policji | instytucja | pełnomocnik pozwanego |
Przepisy (5)
Główne
ustawa o uznaniu za nieważne orzeczeń... art. 8
Ustawa o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego
Podstawa do dochodzenia zadośćuczynienia za krzywdę doznaną w wyniku represji.
k.c. art. 445 § § 1
Kodeks cywilny
Reguluje zasady przyznawania zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.
Pomocnicze
k.p.k. art. 438
Kodeks postępowania karnego
Określa podstawy apelacji w sprawach karnych, w tym obrazy prawa materialnego i procesowego oraz błędy w ustaleniach faktycznych.
k.p.c. art. 232
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy ciężaru dowodu.
k.c. art. 6
Kodeks cywilny
Dotyczy ciężaru dowodu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Apelacja pełnomocnika wnioskodawcy była zasadna, ponieważ kwota 50.000 zł stanowi adekwatne zadośćuczynienie za doznaną krzywdę. Sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił zasadność przyznania zadośćuczynienia i dokonał wnikliwej analizy dowodów.
Odrzucone argumenty
Zarzuty apelacji pełnomocnika Skarbu Państwa dotyczące obrazy przepisów prawa materialnego i procesowego oraz błędów w ustaleniach faktycznych były niezasadne. Wniosek Skarbu Państwa o całkowite oddalenie żądania lub zmniejszenie kwoty zadośćuczynienia nie zasługiwał na aprobatę.
Godne uwagi sformułowania
adekwatną kwotą zadośćuczynienia będzie kwota 50.000,00 zł należy indywidualnie przeanalizować okoliczności sprawy i miarkować wysokość należnego zadośćuczynienia profesjonalnie uzasadnione stanowisko tego skarżącego nie zasługiwało na aprobatę twierdzenia te są nie tylko gołosłowne, ale przede wszystkim stoją w jaskrawej sprzeczności z profesjonalnymi ustaleniami
Skład orzekający
Dorota Radlińska
przewodniczący-sprawozdawca
Przemysław Radzik
sędzia
Piotr Bojarczuk
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalanie wysokości zadośćuczynienia za krzywdę doznaną w wyniku represji politycznych PRL, w szczególności internowania."
Ograniczenia: Każda sprawa o zadośćuczynienie wymaga indywidualnej oceny okoliczności faktycznych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy zadośćuczynienia za krzywdę doznaną w wyniku represji politycznych PRL, co ma znaczenie historyczne i społeczne. Podwyższenie kwoty zadośćuczynienia przez sąd apelacyjny pokazuje ewolucję w ocenie szkód doznanych w tamtym okresie.
“Więcej pieniędzy za internowanie w PRL: Sąd Apelacyjny podwyższył zadośćuczynienie dla W. D.”
Dane finansowe
WPS: 50 000 PLN
zadośćuczynienie: 50 000 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II AKa 79/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 lutego 2023 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SA – Dorota Radlińska (spr.) Sędziowie: SA – Przemysław Radzik SO (del.) – Piotr Bojarczuk Protokolant: Katarzyna Wójcik przy udziale Prokuratora Stanisława Wieśniakowskiego po rozpoznaniu w dniu 16.02.2023r. sprawy W. D. przeciwko Skarbowi Państwa o zadośćuczynienie za krzywdę doznaną z tytułu wydania decyzji o internowaniu na skutek apelacji wniesionej przez pełnomocnika Skarbu Państwa – Komendy Stołecznej Policji oraz pełnomocnika wnioskodawcy od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 2 grudnia 2021r. sygn. akt XVIII Ko 67/20 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że kwotę zasądzonego od Skarbu Państwa na rzecz W. D. w punkcie 1 podwyższa o 30.000,00 /trzydzieści tysięcy/ złotych tj. do kwoty 50.000,00 /pięćdziesięciu tysięcy/ złotych; II. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. kosztami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa; IV. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz W. D. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu wydatków związanych z ustanowieniem pełnomocnika w postępowaniu odwoławczym. UZASADNIENIE UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 79/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 2 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 2.12.2021 r. sygn. akt XVIII Ko 67/20 . 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☒ inny – pełnomocnik wnioskodawcy oraz pełnomocnik Komendanta Stołecznej Policji 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty Nie dotyczy – Sąd II instancji nie przeprowadzał postępowania dowodowego 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1. Apelacja pełnomocnika wnioskodawcy zarzuty: 1. obrazy art. 7 i art. 410 k.p.k. 2. obrazy prawa materialnego, tj. art. 8 ustawy o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego w zw. z art. 445§1 k.c. ☒ zasadny ☐częściowo zasadny ☐ niezasadny Apelacja pełnomocnika Komendanta Stołecznego Policji zarzuty: 1. obrazy art. 7 k.p.k. ; 2. obrazy art. 8 ustawy o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego i art. 558 k.p.k. w zw. z art. 232 k.p.c. w zw. z art. 6 k.c. ; 3. błędu w ustaleniach faktycznych; 4. obrazy prawa materialnego, tj. art. 8 ustawy o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego w zw. z art. 445§1 k.c. ☐ zasadny ☐częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Apelacja pełnomocnika wnioskodawcy Podniesione przez pełnomocnika wnioskodawcy zarzuty były zasadne. Nie kwestionując ustaleń, które poczynił Sąd I instancji, zdaniem Sądu Apelacyjnego mając na uwadze całokształt okoliczności, które miały miejsce i towarzyszyły wnioskodawcy podczas ukrywania się przed organami ścigania PRL w okresie od 16 września 1982r. do 5 listopada 1982r. adekwatną kwotą zadośćuczynienia będzie kwota 50.000,00 zł. Nie ulega wątpliwości, że w każdej sytuacji należy indywidualnie przeanalizować okoliczności sprawy i miarkować wysokość należnego zadośćuczynienia. Zdaniem Sądu Apelacyjnego żądana przez pełnomocnika wnioskodawcy kwota 50.000,00 zł była zasadna. W pisemnym uzasadnieniu apelacji pełnomocnik w całości wykazał, iż faktycznie wnioskodawcy z tytułu doznanej krzywdy wynikającej z faktu ukrywania się przed organami ścigania PRL w okresie od 16 września 1982r. do 5 listopada 1982r.należy się kwota 50.000,00zł. Zauważyć należy, iż kwota przyznanego zadośćuczynienia stanowić ma rekompensatę za doznaną krzywdę. Pełnomocnik uzasadnił swoje stanowisko na tyle precyzyjnie, że przekonało ono Sąd Apelacyjny o słuszności podnoszonych zarzutów. W tym miejscu Sąd Apelacyjny uznał za zbędne przytaczanie tego stanowiska poprzestając na uznaniu je w całości za słuszne. Apelacja pełnomocnika Komendanta Stołecznego Policji. Wszystkie zarzuty uznać należało za niezasadne. Wbrew twierdzeniom tego skarżącego, Sąd I instancji nie dopuścił się wskazywanych uchybień. Warto w tym miejscu wskazać, iż obecny na sali rozpraw prokurator, który uczestniczył w rozprawie także nie podzielił argumentacji tego skarżącego i wnosił o utrzymanie w mocy zaskarżonego orzeczenia. Już sam fakt, że Sąd Apelacyjny w całości podzielił stanowisko strony przeciwnej, tj. wnioskodawcy i jego pełnomocnika – a contrario- w ocenie Sądu II instancji stanowisko tego skarżącego nie zasługiwało na aprobatę. Tak też wbrew twierdzeniom skarżącego wnioskodawca wskazał jakiej krzywdy doznał podczas gdy ukrywał się przed organami ścigania PRL w okresie od 16 września 1982r. do 5 listopada 1982r. Ta okoliczność ustalona została przez Sąd I instancji i w tym zakresie zostało to profesjonalnie przez Sąd meriti uzasadnione. Argumentacja skarżącego nie jest przekonująca i stanowi jedynie nieuprawnioną polemikę. W żadnym razie nie sposób zgodzić się ze skarżącym jakoby Sąd I instancji niezasadnie ustalił, że wnioskodawcy przyznać należało kwotę zadośćuczynienia. Twierdzenia te są nie tylko gołosłowne, ale przede wszystkim stoją w jaskrawej sprzeczności z profesjonalnymi ustaleniami w tym zakresie, których dokonał Sąd Okręgowy. Sąd Apelacyjny w całości podzielił stanowisko Sądu Okręgowego a poczynione ustalenia w tym zakresie uznał za dalece profesjonalne i poprzedzone wnikliwą analizą zgromadzonych w sprawie dowodów. Za zbędne zatem uznać należało ponowne przytaczanie tej argumentacji. Nie zasługiwał na aprobatę wniosek skarżącego o całkowite oddalenie żądania wnioskodawcy, jak też wniosek alternatywny o zmniejszenie kwoty zasądzonego zadośćuczynienia. W tym zakresie w ocenie Sądu Apelacyjnego na aprobatę zasługiwał wniosek pełnomocnika wnioskodawcy, tj. strony przeciwnej. W tych okolicznościach podnoszona przez skarżącego argumentacja, zdaniem Sądu Apelacyjnego była oczywiście nieprzekonująca. Wnioski Pełnomocnika wnioskodawcy : O zasądzenie roszczenia w pełnej dochodzonej wysokości ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Pełnomocnika Komendanta Stołecznego Policji : O oddalenie wniosku w całości, bądź o zmniejszenie kwoty zadośćuczynienia ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wobec uznania zarzutów apelacyjnych pełnomocnika wnioskodawcy – wniosek jego zasługiwał na uwzględnienie. Wniosek pełnomocnika Komendanta Stołecznego Policji uznany został w całości za niezasadny, wobec faktu, że Sąd Apelacyjny uznał zarzuty apelacyjne za niezasadne. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. Nie wystąpiły. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności Nie dotyczy. 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Zwięźle o powodach utrzymania w mocy 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany Podwyższono kwotę zadośćuczynienia do 50.000 zł. Zwięźle o powodach zmiany Wobec uwzględnienia apelacji. 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. Nie dotyczy ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Nie dotyczy 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Nie dotyczy 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia Nie dotyczy 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Nie dotyczy 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania Nie dotyczy 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Brak 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 2. 2. Kosztami postępowania odwoławczego obciążono Skarb Państwa. 7. PODPIS Dorota Radlińska Piotr Bojarczuk Przemysław Radzik 1.3 Granice zaskarżenia Wpisać kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Pełnomocnik wnioskodawcy Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Orzeczenie Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 2.12.2021r. sygn. akt XVIII Ko 67/20 1.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐w całości ☒w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2 Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji. ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 1.3 Granice zaskarżenia Wpisać kolejny numer załącznika 2 Podmiot wnoszący apelację Pełnomocnik Komendanta Stołecznego Policji Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Orzeczenie Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 2.12.2021r. sygn. akt XVIII Ko 67/20 1.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2 Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji. ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI