II AKA 76/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego, oddalając apelację prokuratora dotyczącą kwalifikacji prawnej czynów oskarżonego.
Prokurator złożył apelację od wyroku Sądu Okręgowego w Suwałkach, kwestionując kwalifikację prawną czynów przypisanych oskarżonemu F. P. Zarzuty dotyczyły niezastosowania przepisów dotyczących prania pieniędzy (art. 299 § 1 kk) oraz oszustwa w formie usiłowania (art. 286 § 1 kk w zw. z art. 13 § 1 kk). Sąd Apelacyjny uznał apelację za niezasadną, stwierdzając, że zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu, a zarzuty nie stanowią podstawy do uchylenia lub zmiany wyroku. Utrzymano w mocy wyrok Sądu Okręgowego.
Sąd Apelacyjny w Białymstoku rozpoznał apelację prokuratora wniesioną na niekorzyść oskarżonego F. P. od wyroku Sądu Okręgowego w Suwałkach z dnia 15 lutego 2024 r. (sygn. akt II K 71/23). Apelacja zarzucała obrazę przepisów prawa materialnego, w szczególności niezastosowanie art. 299 § 1 kk (pranie pieniędzy) oraz art. 14 kk (usiłowanie oszustwa) w odniesieniu do przypisanych oskarżonemu czynów. Prokurator domagał się uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Apelacyjny uznał jednak zarzuty apelacji za niezasadne. Wskazał, że kwalifikacja prawna czynu z art. 299 § 1 i 6a kk w zw. z art. 12 § 1 kk, z karą uzgodnioną w trybie art. 387 k.p.k., odpowiada prawu i nie stanowi podstawy do zmiany orzeczenia. Podobnie, zarzut dotyczący usiłowania oszustwa (art. 286 § 1 kk w zw. z art. 13 § 1 kk) został uznany za niezasadny, podkreślając dopuszczalność łączenia w jeden czyn ciągły zachowań stanowiących dokonanie i usiłowanie tego samego czynu zabronionego. Sąd odwoławczy nie stwierdził również okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu. W konsekwencji, Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, zasądził koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz obciążył Skarb Państwa kosztami postępowania odwoławczego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, orzeczenie odpowiada prawu, a kara została uzgodniona w trybie art. 387 k.p.k.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny uznał, że kwalifikacja prawna czynu z art. 299 § 1 i 6a kk w zw. z art. 12 § 1 kk, z karą uzgodnioną w trybie art. 387 k.p.k., jest prawidłowa i nie stanowi podstawy do zmiany wyroku.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku
Strona wygrywająca
Oskarżony
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| F. P. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Prokurator | organ_państwowy | oskarżyciel publiczny |
| W. M. | osoba_fizyczna | obrońca z urzędu |
Przepisy (11)
Główne
k.k. art. 12 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 286 § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 299 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 190 § a
Kodeks karny
k.k. art. 275 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 14 § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 438 § 1a
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 387
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 437 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Apelacja prokuratora jest niezasadna, ponieważ zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu. Kwalifikacja prawna czynu z art. 299 § 1 i 6a kk w zw. z art. 12 § 1 kk, z karą uzgodnioną w trybie art. 387 k.p.k., jest prawidłowa. Dopuszczalne jest łączenie w jeden czyn ciągły zachowań wyczerpujących znamiona dokonania i usiłowania tego samego czynu zabronionego.
Odrzucone argumenty
Niezastosowanie art. 299 § 1 kk jako podstawy wymiaru kary. Niezastosowanie art. 14 kk jako podstawy wymiaru kary, gdyż część czynów stanowiła usiłowanie oszustwa.
Godne uwagi sformułowania
skarżący powołał się na podstawę odwoławczą z art. 438 pkt 1 a k.p.k. nie stanowi o zaistnieniu podstawy do zmiany bądź uchylenia rozstrzygnięcia, gdyż orzeczenie odpowiada prawu można wskazać, że przy sekwencji wielu zachowań oskarżonego w warunkach art. 12 § 1 k.k. (stanowiących jeden czyn zabroniony), czyn zabroniony, o którym mowa w art. 12 § 1 k.k. , należy traktować jako jeden czyn zabroniony z wszelkimi tegoż konsekwencjami dopuszczalne jest łączenie w jeden czyn ciągły zachowań wyczerpujących znamiona dokonania i formy stadialnej - usiłowania tego samego czynu zabronionego
Skład orzekający
Halina Czaban
przewodniczący-sprawozdawca
Alina Kamińska
sędzia
Grzegorz Skrodzki
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących czynu ciągłego (art. 12 § 1 kk) w kontekście łączenia zachowań stanowiących dokonanie i usiłowanie tego samego przestępstwa, a także stosowania art. 299 kk i art. 286 kk."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i zastosowania trybu konsensualnego (art. 387 k.p.k.).
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnych przestępstw gospodarczych (pranie pieniędzy, oszustwo) i porusza kwestię interpretacji czynu ciągłego, co jest istotne dla praktyków prawa karnego.
“Czyn ciągły: Jak sąd rozstrzygnął o łączeniu dokonanego oszustwa z jego usiłowaniem?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II AKa 76/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 czerwca 2024 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku w II Wydziale Karnym w składzie Przewodniczący Halina Czaban (spr.) Sędziowie Alina Kamińska Grzegorz Skrodzki Protokolant Elżbieta Niewińska przy udziale prokuratora Adama Szczytko po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2024 r. sprawy F. P. oskarżonego z art. 299 § 1 i 6 a kk w zb. z art. 190 a § 2 kk w zb. z art. 275 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 § 1 kk , art. 299 § 1 i 6 a kk w zb. z art. 190 a § 2 kk w zb. z art. 275 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk , art. 299 § 1 kk w zw. z art. 190 a § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk ,, art. 286 § 1 kk , z powodu apelacji prokuratora od wyroku Sądu Okręgowego w Suwałkach z dnia 15 lutego 2024 r., sygn. akt II K 71/23 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok. II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnej W. M. (...) (jeden tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć) złotych, w tym 247 złotych podatku VAT, tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną oskarżonemu z urzędu przed sądem odwoławczym oraz 294, 40 (dwieście dziewięćdziesiąt cztery 40/100) złotych tytułem zwrotu kosztów dojazdu. III. kosztami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 76/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Okręgowego w Suwałkach z dnia 15 lutego 2024 roku w sprawie sygn. akt II K 71/23 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☒ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut - obraza prawa materialnego: - art. 299 § 1 kk poprzez jego niezastosowanie jako podstawy wymiaru kary podczas, gdy czyny popełnione przez oskarżonego zawarte w pkt 3, 5, 53, 62, 72, 73, 92, 113, 114, 124, 137, 138, 146, 147, 149, 150, 159, 161, 174, 191, 197, 209, 223, 227, 242, 245, 246, 247, 256, 263, 279. 285, 295, 311, 318, 325, 330, 341, 346 w/w wyroku wypełniają znamiona czynu stypizowanego w art. 299 § 1 kk (dokonania przestępstwa prania pieniędzy), nie zaś jedynie przygotowania do tego czynu, - art. 14 kk poprzez jego niezastosowanie jako podstawy wymiaru kary podczas, gdy czyny zawarte w pkt 42-46, 54, 57, 58, 64, 65, 67, 84-88, 97, 99,100,104, 109,110,116-119, 126-128,139,143,144,163-169,171,172, 176, 180-186, 189, 199, 201, 202, 220-222, 228, 230, 232, 236. 249-251, 153,15259, 264, 265, 270, 275-277, 286-287, 291,293, 298-299, 302, 303, 308, 309, 313-315, 319, 322, 326, 327, 331, 332, 337-339, 342-343, 347, 348. 353. 354 w/w wyroku stanowiły usiłowanie popełnienia oszustwa, do którego de facto nie doszło, co stanowi czyn kwalifikowany z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 13 § 1 kk , ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny - skarżący powołał się na podstawę odwoławczą z art. 438 pkt 1 a k.p.k. o treści: orzeczenie ulega uchyleniu lub zmianie w razie stwierdzenia obrazy przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w pkt 1 (obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu), chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu; - czyn przypisany oskarżonemu w punkcie I to czyn z art. 299 § 1 i 6 a k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. ; wskazanie w podstawie wymiaru kary art. 299 § 6a k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i wymierzenie kary 1 roku pozbawienia wolności – kara w granicach zagrożenia z art. 299 § 1 k.k. uzgodniona w trybie art. 387 k.p.k. - nie stanowi o zaistnieniu podstawy do zmiany bądź uchylenia rozstrzygnięcia, gdyż orzeczenie odpowiada prawu; - czyn przypisany oskarżonemu w punkcie II to czyn określony w art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. , a zarzut niewskazania w podstawie wymiaru kary art. 14 k.k. – przez pryzmat, że część z zachowań jednostkowych to usiłowanie dokonania oszustwa również nie stanowi o uchybieniu dającym podstawę do zmiany bądź uchylenia rozstrzygnięcia; można wskazać, że przy sekwencji wielu zachowań oskarżonego w warunkach art. 12 § 1 k.k. (stanowiących jeden czyn zabroniony), czyn zabroniony, o którym mowa w art. 12 § 1 k.k. , należy traktować jako jeden czyn zabroniony z wszelkimi tegoż konsekwencjami; dopuszczalne jest łączenie w jeden czyn ciągły zachowań wyczerpujących znamiona dokonania i formy stadialnej - usiłowania tego samego czynu zabronionego, co w kwalifikacji prawnej czynu przypisanego w warunkach art. 12 § 1 k.k. może wyrazić się jako czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. ; Wniosek - o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. - nie ma warunków ustawowych do uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji z racji bezzasadności zarzutów apelacyjnych, ze wskazaniem też na aktualną treść art. 437 § 2 k.p.k. zdanie drugie. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Utrzymano w mocy zaskarżony wyrok Zwięźle o powodach utrzymania w mocy - podniesione przez apelującego zarzuty są nieskuteczne; nie stwierdzono okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności I - zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnej W. M. (...) (jeden tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć) złotych, w tym 247 złotych podatku VAT, tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną oskarżonemu z urzędu przed sądem odwoławczym oraz 294,40 (dwieście dziewięćdziesiąt cztery 40/100) złotych tytułem zwrotu kosztów dojazdu. Jest to rozstrzygnięcie zgodne z Rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu; II - kosztami postępowania odwoławczego obciążono Skarb Państwa, zgodnie z art. 636 § 1 k.p.k. , albowiem w przypadku nieuwzględnienia środka odwoławczego złożonego wyłącznie przez oskarżyciela publicznego, koszty procesu za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa. 7. PODPIS
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI