IV Ka 389/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego, uznając apelacje obrońcy oskarżonego i pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej za bezzasadne, zasądzając koszty zastępstwa procesowego od oskarżonego i dzieląc koszty sądowe.
Sąd Okręgowy rozpoznał apelacje od wyroku Sądu Rejonowego, który skazał P.S. za oszustwo i udaremnienie zaspokojenia wierzycieli, wymierzając łączną karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na 5 lat. Sąd Okręgowy uznał obie apelacje za bezzasadne, utrzymując wyrok w mocy. Oddalono wniosek o naprawienie szkody w postępowaniu karnym z uwagi na toczące się postępowanie upadłościowe. Zasądzono koszty zastępstwa procesowego od oskarżonego na rzecz oskarżycielki posiłkowej.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu rozpoznał sprawę z apelacji obrońcy oskarżonego P.S. oraz pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej E.M. od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Fabrycznej. Sąd Rejonowy uznał P.S. winnym popełnienia przestępstw z art. 286 § 1 k.k. (oszustwo) i art. 300 § 1 k.k. (udaremnienie zaspokojenia wierzycieli), wymierzając mu karę łączną 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 5 lat. Sąd Okręgowy, po rozpoznaniu obu apelacji, uznał je za oczywiście bezzasadne i utrzymał zaskarżony wyrok w mocy. Sąd odwoławczy odrzucił zarzuty dotyczące naruszenia przepisów prawa procesowego i materialnego, w tym zarzut rażącej niewspółmierności kary. Wskazano, że mimo wcześniejszej karalności, czyny popełnione zostały wiele lat temu, a pozytywna prognoza kryminologiczna uzasadniała warunkowe zawieszenie kary. Sąd Okręgowy podkreślił również, że kara wolnościowa umożliwi oskarżonemu spłatę zobowiązań. Oddalono wniosek o naprawienie szkody w postępowaniu karnym z uwagi na toczące się postępowanie upadłościowe dotyczące wierzytelności E.M., zgodnie z art. 415 § 5 k.p.k. Na koniec, Sąd Okręgowy zasądził od oskarżonego P.S. na rzecz oskarżycielki posiłkowej E.M. kwotę 1224 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz podzielił koszty sądowe za postępowanie odwoławcze między strony.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, sąd karny nie może orzec obowiązku naprawienia szkody, jeżeli roszczenie wynikające z popełnienia przestępstwa jest przedmiotem innego postępowania (np. upadłościowego).
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy powołał się na art. 415 § 5 k.p.k., który stanowi klauzulę antykumulacyjną, uniemożliwiającą orzekanie naprawienia szkody w sytuacji toczącego się innego postępowania dotyczącego tego samego roszczenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku
Strona wygrywająca
Oskarżony P.S. (w zakresie utrzymania wyroku), Oskarżycielka posiłkowa E.M. (w zakresie zasądzenia kosztów)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. S. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| E. M. | osoba_fizyczna | oskarżycielka posiłkowa |
| J. K. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| A. B. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Prokurator Rejonowy dla Wrocławia – Psie Pole | organ_państwowy | oskarżyciel publiczny |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | koszty sądowe |
Przepisy (20)
Główne
k.k. art. 286 § § 1
Kodeks karny
Dotyczy doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.
k.k. art. 300 § § 1
Kodeks karny
Dotyczy udaremnienia zaspokojenia wierzycieli.
k.k. art. 72 § § 2
Kodeks karny
Dotyczy obowiązku naprawienia szkody.
Pomocnicze
k.k. art. 12
Kodeks karny
Dotyczy czynu ciągłego.
k.p.k. art. 423 § § 1a
Kodeks postępowania karnego
Reguluje kwestię wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
k.p.k. art. 457 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy zakresu rozpoznania apelacji w przypadku braku wniosku o uzasadnienie.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy swobodnej oceny dowodów.
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy granic oceny dowodów.
k.p.k. art. 424 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy wymogów uzasadnienia wyroku.
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy zasądzenia kosztów procesu.
k.p.k. art. 616 § § 1 pkt.2
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy zwrotu kosztów postępowania przygotowawczego.
k.k. art. 85
Kodeks karny
Dotyczy kary łącznej.
k.k. art. 86 § § 1
Kodeks karny
Dotyczy wymiaru kary łącznej.
k.k. art. 69 § § 1 i 2
Kodeks karny
Dotyczy warunkowego zawieszenia wykonania kary.
k.k. art. 70 § § 1 pkt.1
Kodeks karny
Dotyczy okresu próby przy warunkowym zawieszeniu kary.
k.p.k. art. 415 § § 5
Kodeks postępowania karnego
Reguluje sytuacje, w których nie orzeka się obowiązku naprawienia szkody.
k.p.k. art. 636 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym.
k.p.k. art. 633
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy kosztów sądowych.
k.p.k. art. 624 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy zwolnienia od kosztów sądowych.
Dz. U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 z późn. zm. art. 17 § ust. 1
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Dotyczy opłat w sprawach karnych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak podstaw do orzekania obowiązku naprawienia szkody w postępowaniu karnym, gdy wierzytelność jest przedmiotem postępowania upadłościowego (art. 415 § 5 k.p.k.). Kara łączna z warunkowym zawieszeniem wykonania jest adekwatna, biorąc pod uwagę upływ czasu od popełnienia czynów i pozytywną prognozę kryminologiczną. Zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego na rzecz oskarżycielki posiłkowej.
Odrzucone argumenty
Zarzuty obrońcy oskarżonego dotyczące obrazu przepisów prawa materialnego i procesowego. Zarzuty pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej dotyczące wadliwego zastosowania instytucji warunkowego zawieszenia kary, niezastosowania art. 627 k.p.k. w zw. z art. 616 § 1 pkt. 2 k.p.k. oraz wadliwego niezastosowania art. 72 § 2 k.k.
Godne uwagi sformułowania
obie apelacje okazały się oczywiście bezzasadne klauzula antykumulacyjna zawarta w art.415§5 kpk oznacza zatem, iż sąd nie może orzekać naprawienia szkody w sytuacji, gdy zachodzi tożsamość roszczenia nie każda jednak nietrafność orzeczenia o karze, ale tylko jej rażąca niewspółmierność uzasadnia zmianę orzeczenia niewspółmierność rażąca to znaczna, zasadnicza, «bijąca w oczy» różnica między karą wymierzoną a karą sprawiedliwą również w interesie pokrzywdzonego – oskarżycielki posiłkowej - jest, by wobec oskarżonego orzeczona została kara o charakterze wolnościowym, albowiem tylko ona realnie umożliwi P. S. spłacanie swoich zobowiązań wobec dłużników.
Skład orzekający
Dorota Kropiewnicka
przewodniczący
Krzysztof Głowacki
sprawozdawca
Anna Bałazińska – Goliszewska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 415 § 5 k.p.k. w kontekście postępowania upadłościowego i karnego; ocena zasadności warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności w przypadku sprawców wcześniej karanych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i faktycznej, a jego zastosowanie może być ograniczone do podobnych stanów faktycznych i prawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje złożoność relacji między postępowaniem karnym a cywilnym (upadłościowym) w kontekście naprawienia szkody. Dodatkowo, analiza zasadności warunkowego zawieszenia kary dla sprawcy z przeszłością kryminalną jest zawsze interesująca dla prawników.
“Czy postępowanie upadłościowe blokuje naprawienie szkody w procesie karnym? Sąd Okręgowy wyjaśnia.”
Dane finansowe
zwrot kosztów zastępstwa procesowego: 1224 PLN
naprawienie szkody: 3300 PLN
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt. IV Ka 389/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 września 2014 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Dorota Kropiewnicka Sędziowie SSO Krzysztof Głowacki (spr.) SSO Anna Bałazińska – Goliszewska Protokolant Justyna Gdula przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Ireny Głogowskiej po rozpoznaniu w dniu 17 września 2014 r. sprawy P. S. oskarżonego o przestępstwa z art.286§1 kk ., z art.300§1 kk . na skutek apelacji wniesionych przez obrońcę oskarżonego oraz pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej E. M. od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej z dnia 3 grudnia 2013 r. sygn. akt XII K 198/12 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając obie apelacje za oczywiście bezzasadne; II. zasądza od oskarżonego P. S. na rzecz oskarżycielki posiłkowej E. M. łącznie kwotę 1224 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, w tym kwotę 720 zł za I instancję, a kwotę 504 zł za II instancję; III. zasądza od oskarżonego P. S. i od oskarżycielki posiłkowej E. M. koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w częściach równych, zwalniając ich od ponoszenia opłat. UZASADNIENIE Prokurator Rejonowy dla Wrocławia – Psie Pole oskarżył P. S. o to, że: I. w okresie od 2 czerwca 2004 r. do 20 września 2004 r. we W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz w warunkach czynu ciągłego, doprowadził firmę PW (...) R. ul. (...) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 18.079,74 zł. w ten sposób, że działając w ramach A (...) C Sp. z o.o. pobrał towar w postaci artykułów odzieżowych na podstawie faktur VAT (...) ., wprowadzając w błąd w/w firmę co do możliwości i zamiaru zapłaty za pobrany towar, to jest o czyn z art.286§1 kk . w zw. z art.12 kk .; II. w okresie od 30 lipca 2004 r. do 25 listopada 2004 r. we W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz w warunkach czynu ciągłego, doprowadził firmę PPHU (...) S. ul. (...) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 6.200,65zł w ten sposób, że działając w ramach A (...) C Sp. z o.o. pobrał towar w postaci artykułów odzieżowych na podstawie faktur VAT nr (...) z dnia 30.07.2004 r., nr (...) z dnia 1.10.2004 r., nr (...) z dnia 25.11.2004 r., wprowadzając w błąd w/w firmę co do możliwości i zamiaru zapłaty za pobrany towar, tj. o czyn z art.286§1 kk . w zw. z art.12 kk .; III. w dniu 17 marca 2009 r. we W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, kłamliwie podając się za komornika i obiecując sprzedanie trzech laptopów, wyłudził 3300 zł na szkodę J. K. , tj. o czyn z art.286§1 kk .; IV. w dniu 15 lutego 2005 r. we W. udaremnił zaspokojenie wierzycieli: „ (...) , R. M. ”, O. ul. (...) PPHU (...) M. E. W. ul. (...) (...) K. R. W. ul. (...) (...) Sp. z o.o. Z. ul. (...) Zakłady (...) S.A. ” B. ul. (...) „Firma (...) G. (...) L. ul. (...) (...) O. (...) Sp. z o.o. K. ul. (...) PPHU (...) Sp. j. Ś. ul. (...) (...) A. K. ul. (...) (...) D. O. (...) ul. (...) (...) B. Sp. j.” P. 111 N. PW (...) R. ul. (...) Zakład (...) J. E. ul. (...) (...) K. ul. (...) PPHU (...) Ł. ul. (...) (...) Ł. ul. (...) (...) Sp. z o.o. B. ul. (...) PPHU (...) S. ul. (...) (...) Sp. j. M. ul. (...) (...) sp. z o.o. ” S. ul. (...) (...) S.A. ” Z. ul. (...) (...) O. ul. (...) (...) O. ul. (...) (...) Sp. j., Ł. ul. (...) Zakład (...) sp. z o.o. B. ul. (...) (...) W. ul. (...) (...) T. i Wspólnicy sp. j. Z. ul. (...) (...) (...) L. ul. (...) (...) Sp. z o.o. (...) O. (...) M. ul. (...) (...) Ś. ul. (...) (...) P. ul. (...) (...) P. ul. (...) Zakład (...) S. ul. (...) (...) Sp. z o.o. S. ul. (...) PHU (...) K. (...) S.A. ” G. ul. (...) (...) Spółdzielnia (...) P. ul. (...) PPHU (...) J. ul. (...) (...) Sp. z o.o. ” Ś. ul. (...) (...) Wytwórnia (...) O. S. 14A (...) Sp. z o.o. L. 618 PPHU (...) R. D. 135 (...) C. ul. (...) Zakłady (...) S.A. ” K. ul. (...) (...) (...) P. ul. (...) (...) Sp.z o.o. ” W. ul. (...) PPHU (...) Ł. ul. (...) (...) S.A. ” C. ul. (...) PHU (...) Ł. ul. (...) (...) S.C. ” M. ul. (...) (...) Sp. z o.o. ” W. ul. (...) (...) W. ul. (...) „ (...) .H. (...) ” K. ul. (...) (...) Sp. z o.o. ” W. ul. (...) (...) D. ul. (...) PHU (...) Sp. z o.o. ” W. ul. (...) (...) Sp. z o.o. ” L. ul. (...) ID (...) J. ul. (...) (...) Sp. z o.o. ” T. ul. (...) (...) Sp. z o.o. M. 27A K. (...) sp. j. P. ul. (...) (...) K. ul. (...) (...) W. ul. (...) (...) S.A. ” W. ul. (...) (...) s.c. W. ul. (...) (...) Sp. z o.o. , W. ul. (...) Państwowy (...) , (...)-(...) W. Al. (...) II 13 (...) P. ul. (...) PW (...) O. ul. (...) Firma (...) W. ul. (...) (...) sp. j. W. ul. (...) Firma (...) W. ul. (...) (...) W. ul. (...) (...) Spółdzielnia (...) , W. ul. (...) (...) B. ul. (...) (...) S.A. ” W. al. (...) Firma (...) Ł. ul. (...) (...) Sp. z o.o. (...) ul. (...) PPHU (...) W. ul. (...) (...) Sp. z o.o. ” K. ul. (...) (...) W. ul. (...) PHU (...) W. ul. (...) (...) W. ul. (...) (...) (...) ul. (...) , (...) W. ul. (...) SI (...) K. ul. (...) „Agencja (...) B. B. ” W. ul. (...) (...) W. ul. (...) ¾ (...) W. ul. (...) (...) Ż. ul. (...) (...) W. ul. (...) (...) Sp. z o.o. W. ul. (...) Biuro Handlowe (...) W. ul (...) (...) Sp. z o.o. D. ul. (...) (...) s.c. P. ul. (...) (...) sp. j. W. ul. (...) Spółdzielnia (...) B. ul. (...) PHU (...) W. ul. (...) (...) S.A. ” W. ul. (...) (...) Przyrodniczy W. ul. (...) M. M. , J. M. (...) sp. j., P. ul. (...) (...) K. ul. (...) (...) P. ul. (...) Zakład (...) K. ul. (...) (...) W. ul. (...) „ Firma (...) sp.j.” J. ul. (...) Stowarzyszenie (...) , W. ul. (...) (...) Sp. z o.o. , W. ul. (...) Zakład (...) W. ul. (...) PPHU (...) P. ul. (...) PPHU (...) B. ul. (...) (...) Spółdzielnia (...) K. ul. (...) (...) K. ul. (...) (...) Sp.z o.o. W. ul. (...) „ (...) ” C. ul. (...) (...) Sp. z o.o. ” D. ul. (...) (...) W. ul. (...) (...) G. ul. (...) (...) G. ul. (...) (...) W. ul. (...) (...) W. ul. (...) (...) Sp. z o.o. ”, W. ul. (...) PW (...) S. ul. (...) (...) Sp. z o.o. ” W. ul. (...) Zakład (...) P. ul. (...) „ Zakład (...) ’S F. ” C. ul. (...) (...) o.o.” M. Al. (...) (...) sp. j. K. ul. (...) Firma (...) B. ul. (...) (...) Sp. z o.o. w likwidacji, Ł. ul. (...) (...) S.A. ” S. ul. (...) (...) / W. , (...)-(...) W. ul. (...) T. P. , (...) , (...)-(...) G. G. 3 O. „ Zakład (...) . j., (...)-(...) P. , (...) (...) W. ul. (...) (...) Sp. z o.o. J. ul. (...) lok 117 przez to, że w sytuacji grożącej spółce A (...) upadłości na podstawie umowy sprzedaży z dnia 15 lutego 2005 r. faktura VAT nr (...) zbył towary na kwotę 2.261.286,04 zł do (...) Sp. z o.o. , czym działał na szkodę w/w wierzycieli, tj. o czyn z art.300§1 kk .; V. w dniu 17 lutego 2005 r. we W. udaremnił zaspokojenie wierzycieli: „ (...) , R. M. ”, O. ul. (...) PPHU (...) M. E. W. ul. (...) (...) K. R. W. ul. (...) (...) Sp. z o.o. Z. ul. (...) Zakłady (...) S.A. ” B. ul. (...) (...) G. (...) L. ul. (...) (...) O. (...) Sp. z o.o. K. ul. (...) PPHU (...) Sp. j. Ś. ul. (...) (...) A. K. ul. (...) (...) D. O. (...) ul. (...) (...) B. Sp. j.” P. 111 N. PW (...) R. ul. (...) Zakład (...) J. E. ul. (...) (...) K. ul. (...) PPHU (...) Ł. ul. (...) (...) Ł. ul. (...) (...) Sp. z o.o. B. ul. (...) PPHU (...) S. ul. (...) (...) Sp. j. M. ul. (...) (...) sp. z o.o. ” S. ul. (...) (...) S.A. ” Z. ul. (...) (...) O. ul. (...) (...) O. ul. (...) (...) Sp. j., Ł. ul. (...) „ Zakład (...) ” sp. z o.o. (...) ul. (...) (...) W. ul. (...) (...) T. i Wspólnicy sp. j. Z. ul. (...) (...) L. ul. (...) (...) Sp. z o.o. (...) O. (...) M. ul. (...) (...) Ś. ul. (...) (...) P. ul. (...) (...) P. ul. (...) Zakład (...) S. ul. (...) (...) Sp. z o.o. S. ul. (...) PHU (...) K. (...) S.A. ” G. ul. (...) (...) Spółdzielnia (...) P. ul. (...) PPHU (...) J. ul. (...) (...) Sp. z o.o. ” Ś. ul. (...) (...) Wytwórnia (...) O. S. 14A (...) Sp. z o.o. L. 618 PPHU (...) R. D. 135 (...) C. ul. (...) Zakłady (...) S.A. ” K. ul. (...) (...) P. ul. (...) (...) Sp.z o.o. ” W. ul. (...) PPHU (...) Ł. ul. (...) (...) S.A. ” C. ul. (...) PHU (...) Ł. ul. (...) (...) S.C. ” M. ul. (...) (...) Sp. z o.o. ” W. ul. (...) (...) W. ul. (...) „ (...) .H. (...) ” K. ul. (...) (...) Sp. z o.o. ” W. ul. (...) (...) D. ul. (...) PHU (...) Sp. z o.o. ” W. ul. (...) (...) Sp. z o.o. ” L. ul. (...) ID (...) J. ul. (...) (...) Sp. z o.o. ” T. ul. (...) (...) Sp. z o.o. M. (...) K. (...) sp. j. P. ul. (...) (...) K. ul. (...) (...) W. ul. (...) (...) S.A. ” W. ul. (...) (...) s.c. W. ul. (...) (...) Sp. z o.o. , W. ul. (...) Państwowy (...) , (...)-(...) W. Al. (...) II 13 (...) P. ul. (...) PW (...) O. ul. (...) Firma (...) W. ul. (...) (...) sp. j. W. ul. (...) Firma (...) W. ul. (...) (...) W. ul. (...) (...) Spółdzielnia (...) , W. ul. (...) (...) B. ul. (...) (...) S.A. ” W. al. (...) Firma (...) Ł. ul. (...) (...) Sp. z o.o. (...) PPHU (...) W. ul. (...) (...) Sp. z o.o. ” K. ul. (...) (...) W. ul. (...) PHU (...) W. ul. (...) (...) W. ul. (...) (...) .”, (...) ul. (...) , (...) W. ul. (...) SI (...) K. ul. (...) (...) B. B. ” W. ul. (...) (...) W. ul. (...) ¾ (...) W. ul. (...) (...) Ż. ul. (...) (...) W. ul. (...) (...) Sp. z o.o. W. ul. (...) (...) W. ul. (...) V (...) Sp. z o.o. D. Ul. (...) (...) s.c. P. ul. (...) (...) sp. j. W. ul. (...) Spółdzielnia (...) B. ul. (...) PHU (...) W. ul. (...) S.A. ” W. ul. (...) (...) Przyrodniczy W. ul. (...) M. M. , J. M. (...) sp. j., P. ul. (...) (...) K. ul. (...) (...) P. ul. (...) Zakład (...) K. ul. (...) (...) W. ul. (...) „ Firma (...) sp.j.” J. ul. (...) (...) W. ul. (...) (...) Sp. z o.o. , W. ul. (...) Zakład (...) W. ul. (...) PPHU (...) P. ul. (...) PPHU (...) B. ul. (...) (...) Spółdzielnia (...) K. ul. (...) (...) K. ul. (...) (...) Sp.z o.o. W. ul. (...) (...) C. ul. (...) (...) Sp. z o.o. ” D. ul. (...) (...) W. ul. (...) (...) G. ul. (...) (...) G. ul. (...) (...) W. ul. (...) (...) W. ul. (...) (...) Sp. z o.o. ”, W. ul. (...) PW (...) S. ul. (...) (...) Sp. z o.o. ” W. ul. (...) Zakład (...) P. ul. (...) „ Zakład (...) ’S F. ” C. ul. (...) (...) o.o.” M. Al. (...) (...) sp.j. K. ul. (...) Firma (...) B. ul. (...) (...) Sp. z o.o. w likwidacji, Ł. ul. (...) (...) S.A. ” S. ul. (...) (...) / W. , (...)-(...) W. ul. (...) T. P. , (...) , (...)-(...) G. G. 30b „ Zakład (...) .j., (...)-(...) P. , (...) (...) W. ul. (...) (...) Sp. z o.o. J. ul. (...) lok 117 przez to, że w sytuacji grożącej spółce A (...) upadłości na podstawie umowy przedwstępnej z dnia 25 stycznia 2005 r. faktura VAT nr (...) zbył środki trwałe na kwotę 572.713,15 zł do (...) sp. j. A. G. & E. G. , czym działał na szkodę w/w wierzycieli, tj. o czyn z art.300§1 kk .; A. B. o to, że: VI. w okresie od 11 lutego 2004 r. do 7 kwietnia 2004 r. we W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz w warunkach czynu ciągłego, doprowadził firmę PW (...) R. ul. (...) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 15.179,02 zł w ten sposób, że działając w ramach A (...) C Sp. z o.o. pobrał towar w postaci artykułów odzieżowych na podstawie faktury VAT (...) r., wprowadzając w błąd w/w firmę co do możliwości i zamiaru zapłaty za pobrany towar, tj. o czyn z art.286§1 kk . w zw. z art.12 kk . Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Fabrycznej wyrokiem z dnia 3 grudnia 2013 r., sygn. akt XII K 198/12,: I. uniewinnił oskarżonego P. S. od popełnienia czynów opisanych w punktach I i II części wstępnej wyroku, tj. przestępstw z art.286§1 kk . w zw. z art.12 kk .; II. uznał oskarżonego P. S. za winnego tego, że w dniu 17 marca 2009 r. we W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, kłamliwie podając się za komornika, wprowadził w błąd J. K. co do możliwości i zamiaru sprzedania mu trzech laptopów, doprowadzając go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 3300 zł, czym działał na szkodę J. K. , tj. za winnego popełnienia czynu z art.286§1 kk . i za to na podstawie art.286§1 kk . wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; III. uznał oskarżonego P. S. za winnego tego, że w dniu 15 lutego 2005 r. jako prezes zarządu A (...) C sp. z o.o. z siedzibą we W. przy ul. (...) udaremnił zaspokojenie wierzycieli: „ (...) , R. M. ”, O. ul. (...) PPHU (...) M. E. W. ul. (...) (...) K. R. W. ul. (...) (...) Sp. z o.o. Z. ul. (...) Zakłady (...) S.A. ” B. ul. (...) (...) G. (...) L. ul. (...) (...) O. (...) Sp. z o.o. K. ul. (...) PPHU (...) Sp. j. Ś. ul. (...) (...) A. K. ul. (...) (...) D. O. (...) ul. (...) (...) B. Sp. j.” P. 111 N. PW (...) R. ul. (...) Zakład (...) J. E. ul. (...) (...) K. ul. (...) PPHU (...) Ł. ul. (...) (...) Ł. ul. (...) (...) Sp. z o.o. B. ul. (...) PPHU (...) S. ul. (...) (...) Sp. j. M. ul. (...) (...) sp. z o.o. ” S. ul. (...) (...) S.A. ” Z. ul. (...) (...) O. ul. (...) (...) O. ul. (...) (...) Sp. j., Ł. ul. (...) Zakład (...) sp. z o.o. B. ul. (...) (...) W. ul. (...) (...) T. i (...) . Z. ul. (...) (...) L. ul. (...) (...) Sp. z o.o. (...) O. (...) M. ul. (...) (...) Ś. ul. (...) (...) P. ul. (...) (...) P. ul. (...) Zakład (...) S. ul. (...) (...) Sp. z o.o. S. ul. (...) PHU (...) K. (...) S.A. ” G. ul. (...) (...) Spółdzielnia (...) P. ul. (...) PPHU (...) J. ul. (...) (...) Sp. z o.o. ” Ś. ul. (...) (...) Wytwórnia (...) O. S. 14A (...) Sp. z o.o. L. 618 PPHU (...) R. D. 135 (...) C. ul. (...) Zakłady (...) S.A. ” K. ul. (...) (...) (...) P. ul. (...) (...) Sp.z o.o. ” W. ul. (...) PPHU (...) Ł. ul. (...) (...) S.A. ” C. ul. (...) PHU (...) Ł. ul. (...) (...) S.C. ” M. ul. (...) (...) Sp. z o.o. ” W. ul. (...) (...) W. ul. (...) „ (...) .H. (...) ” K. ul. (...) (...) Sp. z o.o. ” W. ul. (...) (...) D. ul. (...) PHU (...) Sp. z o.o. ” W. ul. (...) (...) Sp. z o.o. ” L. ul. (...) ID (...) J. ul. (...) Sp. z o.o. ” T. ul. (...) Sp. z o.o. M. 27A K. (...) sp. j. P. ul. (...) (...) K. ul. (...) (...) W. ul. (...) (...) S.A. ” W. ul. (...) (...) s.c. W. ul. (...) (...) Sp. z o.o. , W. ul. (...) Państwowy (...) , (...)-(...) W. Al. (...) II 13 (...) P. ul. (...) PW (...) O. ul. (...) Firma (...) W. ul. (...) (...) sp. j. W. ul. (...) Firma (...) W. ul. (...) (...) W. ul. (...) (...) Spółdzielnia (...) , W. ul. (...) (...) B. ul. (...) (...) S.A. ” W. al. (...) Firma (...) Ł. ul. (...) (...) Sp. z o.o. (...) ul. (...) PPHU (...) W. ul. (...) (...) Sp. z o.o. ” K. ul. (...) (...) W. ul. (...) PHU (...) W. ul. (...) (...) W. ul. (...) (...) .”, (...) ul. (...) , (...) W. ul. (...) SI (...) K. ul. (...) (...) B. B. ” W. ul. (...) W. ul. (...) ¾ (...) W. ul. (...) (...) Ż. ul. (...) (...) W. ul. (...) (...) Sp. z o.o. W. ul. (...) Biuro Handlowe (...) W. ul (...) (...) Sp. z o.o. D. ul. (...) (...) s.c. P. ul. (...) (...) sp. j. W. ul. (...) Spółdzielnia (...) B. ul. (...) PHU (...) W. ul. (...) (...) S.A. ” W. ul. (...) (...) Przyrodniczy W. ul. (...) M. M. , J. M. (...) sp. j., P. ul. (...) Przedsiębiorstwo Handlowe A- (...) S.A. ” K. ul. (...) (...) P. ul. (...) Zakład (...) K. ul. (...) (...) W. ul. (...) „ Firma (...) sp.j.” J. ul. (...) Stowarzyszenie (...) , W. ul. (...) (...) Sp. z o.o. , W. ul. (...) Zakład (...) W. ul. (...) PPHU (...) P. ul. (...) PPHU (...) B. ul. (...) (...) Spółdzielnia (...) K. ul. (...) (...) K. ul. (...) (...) Sp.z o.o. W. ul. (...) „ (...) ” C. ul. (...) (...) Sp. z o.o. ” D. ul. (...) (...) W. ul. (...) (...) G. ul. (...) (...) G. ul. (...) (...) W. ul. (...) (...) W. ul. (...) (...) Sp. z o.o. ”, W. ul. (...) PW (...) S. ul. (...) (...) Sp. z o.o. ” W. ul. (...) Zakład (...) P. ul. (...) „ Zakład (...) ’S F. ” C. ul. (...) (...) o.o.” M. Al. (...) (...) sp. j. K. ul. (...) Firma (...) B. ul. (...) (...) Sp. z o.o. w likwidacji, Ł. ul. (...) (...) S.A. ” S. ul. (...) (...) / W. , (...)-(...) W. ul. (...) T. P. , (...) , (...)-(...) G. G. 3 O. „ Zakład (...) . j., (...)-(...) P. , (...) (...) W. ul. (...) (...) Sp. z o.o. J. ul. (...) lok 117 przez to, że sytuacji grożącej spółce A (...) upadłości na podstawie umowy sprzedaży z dnia 15 lutego 2005 r. faktura VAT nr (...) zbył towary spółki opiewające na kwotę 2.261.286,04 zł do (...) Sp. z o.o. , z siedzibą we W. przy ul. (...) , czym działał na szkodę w/w wierzycieli, tj. za winnego popełnienia czynu z art.300§1 kk . i za to na podstawie art.300§1 kk . wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; IV. uznał oskarżonego P. S. za winnego tego, że w dniu 7 lutego 2005 r. jako prezes zarządu A (...) C sp. z o.o. z siedzibą we W. przy ul. (...) udaremnił zaspokojenie wierzycieli: „ (...) , R. M. ”, O. ul. (...) PPHU (...) M. E. W. ul. (...) (...) K. R. W. ul. (...) (...) Sp. z o.o. Z. ul. (...) Zakłady (...) S.A. ” B. ul. (...) „Firma (...) G. (...) L. ul. (...) (...) O. (...) Sp. z o.o. K. ul. (...) PPHU (...) Sp. j. Ś. ul. (...) (...) A. K. ul. (...) (...) D. O. (...) ul. (...) (...) B. Sp. j.” P. 111 N. PW (...) R. ul. (...) Zakład (...) J. E. ul. (...) (...) K. ul. (...) PPHU (...) Ł. ul. (...) (...) Ł. ul. (...) (...) Sp. z o.o. B. ul. (...) PPHU (...) S. ul. (...) (...) Sp. j. M. ul. (...) (...) sp. z o.o. ” S. ul. (...) (...) S.A. ” Z. ul. (...) (...) O. ul. (...) (...) O. ul. (...) (...) Sp. j., Ł. ul. (...) „ Zakład (...) ” sp. z o.o. (...) ul. (...) (...) W. ul. (...) (...) T. i Wspólnicy sp. j. Z. ul. (...) (...) L. ul. (...) (...) Sp. z o.o. (...) O. (...) M. ul. (...) (...) Ś. ul. (...) (...) P. ul. (...) (...) P. ul. (...) Zakład (...) S. ul. (...) (...) Sp. z o.o. S. ul. (...) PHU (...) K. (...) S.A. ” G. ul. (...) (...) Spółdzielnia (...) P. ul. (...) PPHU (...) J. ul. (...) (...) Sp. z o.o. ” Ś. ul. (...) (...) Wytwórnia (...) O. S. 14A (...) Sp. z o.o. L. 618 PPHU (...) R. D. 135 (...) C. ul. (...) Zakłady (...) S.A. ” K. ul. (...) (...) P. ul. (...) (...) Sp.z o.o. ” W. ul. (...) PPHU (...) Ł. ul. (...) (...) S.A. ” C. ul. (...) PHU (...) Ł. ul. (...) (...) S.C. ” M. ul. (...) (...) Sp. z o.o. ” W. ul. (...) (...) W. ul. (...) „ (...) .H. (...) ” K. ul. (...) (...) Sp. z o.o. ” W. ul. (...) (...) .” D. ul. (...) PHU (...) Sp. z o.o. ” W. ul. (...) (...) Sp. z o.o. ” L. ul. (...) ID (...) J. ul. (...) (...) Sp. z o.o. ” T. ul. (...) (...) Sp. z o.o. M. 27A K. (...) sp. j. P. ul. (...) (...) K. ul. (...) (...) W. ul. (...) (...) S.A. ” W. ul. (...) (...) s.c. W. ul. (...) (...) Sp. z o.o. , W. ul. (...) Państwowy (...) , (...)-(...) W. Al. (...) II 13 (...) P. ul. (...) PW (...) O. ul. (...) Firma (...) W. ul. (...) (...) sp. j. W. ul. (...) Firma (...) W. ul. (...) (...) W. ul. (...) (...) Spółdzielnia (...) , W. ul. (...) (...) B. ul. (...) (...) S.A. ” W. al. (...) Firma (...) Ł. ul. (...) (...) Sp. z o.o. (...) ul. (...) PPHU (...) W. ul. (...) (...) Sp. z o.o. ” K. ul. (...) (...) W. ul. (...) PHU (...) W. ul. (...) (...) W. ul. (...) (...) .”, (...) ul. (...) , (...) W. ul. (...) SI (...) K. ul. (...) (...) B. B. ” W. ul. (...) (...) W. ul. (...) ¾ (...) W. ul. (...) (...) Ż. ul. (...) (...) W. ul. (...) (...) Sp. z o.o. W. ul. (...) Biuro Handlowe (...) W. ul. (...) V (...) Sp. z o.o. D. Ul. (...) (...) s.c. P. ul. (...) (...) sp. j. W. ul. (...) Spółdzielnia (...) B. ul. (...) PHU (...) W. ul. (...) S.A. ” W. ul. (...) (...) Przyrodniczy W. ul. (...) M. M. , J. M. (...) sp. j., P. ul. (...) (...) K. ul. (...) (...) P. ul. (...) Zakład (...) K. ul. (...) (...) W. ul. (...) „ Firma (...) sp.j.” J. ul. (...) „ Stowarzyszenie (...) , W. ul. (...) (...) Sp. z o.o. , W. ul. (...) Zakład (...) W. ul. (...) PPHU (...) P. ul. (...) PPHU (...) B. ul. (...) (...) Spółdzielnia (...) K. ul. (...) (...) K. ul. (...) (...) Sp.z o.o. W. ul. (...) (...) C. ul. (...) (...) Sp. z o.o. ” D. ul. (...) (...) W. ul. (...) (...) G. ul. (...) (...) G. ul. (...) (...) W. ul. (...) (...) W. ul. (...) (...) Sp. z o.o. ”, W. ul. (...) PW (...) S. ul. (...) (...) Sp. z o.o. ” W. ul. (...) Zakład (...) P. ul. (...) „ Zakład (...) ’S F. ” C. ul. (...) (...) o.o.” M. Al. (...) (...) sp.j. K. ul. (...) Firma (...) B. ul. (...) (...) Sp. z o.o. w likwidacji, Ł. ul. (...) (...) S.A. ” S. ul. (...) (...) / W. , (...)-(...) W. ul. (...) T. P. , (...) , (...)-(...) G. G. 30b „ Zakład (...) .j., (...)-(...) P. , (...) (...) W. ul. (...) (...) Sp. z o.o. J. ul. (...) lok 117 przez to, że w sytuacji grożącej (...) upadłości na podstawie umowy przedwstępnej z dnia 25 stycznia 2005 r. faktura VAT nr (...) zbył środki trwałe spółki na kwotę 572.713,15 zł do (...) sp. j. A. G. , E. G. , R. G. , czym działał na szkodę w/w wierzycieli, tj. za winnego popełnienia czynu z art.300§1 kk . i za to na podstawie art.300§1 kk . wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; V. na podstawie art.85 kk . i art. 86§1 kk . połączył oskarżonemu P. S. wyżej wymierzone wobec niego kary pozbawienia wolności i wymierzył mu karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; VI. na podstawie art.69§1 i 2 kk . i art.70§1 pkt.1 kk . wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zawiesił oskarżonemu P. S. warunkowo na 5 (pięć) lat okresu próby; VII. uniewinnił oskarżonego A. B. od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie VI części wstępnej wyroku, tj. od popełnienia przestępstwa z art.286§1 kk . w zw. z art.12 kk .; VIII. na podstawie art.72§2 kk . zobowiązał oskarżonego P. S. do naprawienia w całości szkody wyrządzonej przestępstwem opisanym w punkcie III części wstępnej wyroku poprzez zapłatę na rzecz J. K. kwoty 3300 zł w terminie 1 (jednego) roku od uprawomocnienia się wyroku; IX. zasądził od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego A. B. kwotę 1476 zł tytułem kosztów poniesionych przez oskarżonego w związku z ustanowieniem obrońcy w sprawie; X. zasądził od oskarżonego P. S. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe na niego przypadające w zakresie skazań, w tym wymierzył mu opłatę w kwocie 300 zł, kosztami sądowymi w zakresie uniewinnienia obciążył Skarb Państwa; XI. kosztami procesu w zakresie uniewinnienia A. B. obciążył Skarb Państwa. Wyrok zaskarżył obrońca oskarżonego i pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej E. M. . Obrońca oskarżonego zaskarżył wyrok w części, tj. w pkt III-VI części dyspozytywnej wyroku na korzyść oskarżonego i zarzucił: 1. obrazę przepisów prawa materialnego, a to art.300§1 kk . wyrażającą się w nieprawidłowej interpretacji znamion ww. przestępstwa poprzez przyjęcie, że przestępstwo to jest przestępstwem formalnym; 2. obrazę przepisów posterowana, mogącą mieć wpływ na treść wyroku, a to art.7 kpk . w zw. z art.410 kpk . poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów wyrażające się w przyjęciu, że oskarżony wiedział o niewypłacalności lub upadłości spółki, zaś jego działanie podejmowane było w celu uszczuplenia lub udaremnienia zaspokojenia wierzycieli. Pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej zaskarżył wyrok na niekorzyść oskarżonego w punktach III-VIII oraz X części dyspozytywnej wyroku zarzucając: I. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, a to: 1. przepisów art.4, art.5§1 i §2, art.7, art.410 i art.424§1 kpk . poprzez dowolne przyjęcie, że w niniejszej sprawie zasadnym jest zastosowanie instytucji zawieszenia kary pozbawienia wolności, podczas gdy motywacja sprawcy (oczywisty cel osiągnięcia korzyści majątkowych) i sposób zachowania sprawcy, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa (szkody), sposób życia przed popełnieniem przestępstwa (uprzednia karalność za przestępstwa przeciwko mieniu, czyli przestępstwa podobne do czynów objętych zaskarżanym orzeczeniem) nie uzasadniają wysokości orzeczonej kary, a tym bardziej zastosowania instytucji warunkowego zawieszenia kary; ponadto z zebranego w sprawie materiału dowodowego i wysokości orzeczonych kwot tytułem naprawienia szkody za wyrządzone przestępstwa jasno wynika, że oskarżony P. S. nie będzie realnie w stanie uczynić zadość orzeczonym obowiązkom, w konsekwencji cele zapobiegawcze i wychowawcze, w stosunku do oskarżonego nie zostaną osiągnięte; 2. art.627 kpk . w zw. z art.616§1 pkt.2 kpk . poprzez ich wadliwie niezastosowanie i wadliwie nie zasądzenie od oskarżonego P. S. na rzecz oskarżyciela posiłkowego E. M. zwrotu kosztów procesu za postępowanie przygotowawcze, oraz postępowanie przed Sądem I instancji, pomimo złożenia stosownego wniosku o zwrot kosztów przez oskarżyciela posiłkowego; II. obrazę przepisów prawa materialnego, a to art.72§2 kk . poprzez wadliwie jego niezastosowanie i niezobowiązanie oskarżonego P. S. do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz oskarżycielki posiłkowej E. M. kwoty 30.612, 18 zł w okresie próby płatnej w terminie 6 miesięcy od uprawomocnienia się wyroku, mimo złożenia przez oskarżycielkę posiłkową stosownego wniosku w tym zakresie w dniu 25.04.2012 r.; III. rażącą niewspółmierność kary polegającą na wymierzeniu kary łącznej za popełnione czyny określone pkt. III - IV części dyspozytywnej wyroku w wysokości 2 lat pozbawienia wolności, z jej warunkowym zawieszeniem na okres 5 lat okresu próby w rezultacie zastosowania wadliwych kryteriów wymiaru kary, podczas gdy motywacja sprawcy (oczywisty cel osiągnięcia korzyści majątkowej) i sposób zachowania sprawcy, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa (uprzednia karalność za przestępstwa przeciwko mieniu, czyli przestępstwa podobne do czynów objętych zaskarżanym orzeczeniem) nie uzasadniają tak łagodnego wymiaru kary, a tym bardziej zastosowania instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary; ponadto z zebranego w sprawie materiału dowodowego i wysokości orzeczonych kwot tytułem naprawienia szkody za wyrządzone przestępstwa jasno wynika, że oskarżony P. S. nie będzie realnie w stanie uczynić zadość orzeczonym obowiązkom, w konsekwencji cele zapobiegawcze i wychowawcze, w stosunku do oskarżonego nie zostaną osiągnięte. Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o: 1. uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowego do ponownego rozpoznania, ewentualnie 2. zmianę zaskarżonego wyroku w ten sposób, że w zakresie rozstrzygnięcia zawartego w pkt VIII wyroku, zobowiązuje P. S. do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem opisanym w pkt. IV i V części wstępnej wyroku poprzez zapłatę na rzecz E. M. w okresie próby kwoty 30.612,18 zł, płatnej w terminie 6 miesięcy od uprawomocnienia się wyroku oraz zasądzenie od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego E. M. zwrotu kosztów procesu za postępowanie przygotowawcze oraz postępowanie przed Sądem I instancji, 3. zasądzenie od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego E. M. zwrotu kosztów procesu tytułem zastępstwa procesowego poniesionych w postępowaniu odwoławczym. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Obie wniesione w sprawie apelacje okazały się bezzasadne. Odnośnie apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego należy stwierdzić, że w tym przypadku nie został złożony wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, stąd też Sąd Odwoławczy nie był zobligowany do przedstawienia motywów wyroku w tym zakresie ( art.423§1a kpk . w zw. z art.457§2 kpk .), a w konsekwencji ograniczył zakres uzasadnienia do rozważenia okoliczności podnoszonych przez pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej E. M. . W tym kontekście wskazać należy, że Sąd I instancji przeprowadził postępowanie dowodowe z niezbędną wnikliwością, wyczerpując wszystkie możliwości dowodowe w granicach koniecznych dla ustalenia faktów istotnych dla rozstrzygnięcia zarówno w kwestii sprawstwa, jak też winy i kwalifikacji prawej czynów przypisanych P. S. . Przy rozpatrywaniu sprawy Sąd Rejonowy respektował wszelkie zasady procesowe i nie dopuścił się obrazy przepisów prawa procesowego wskazywanych przez apelującego, w tym dokonał właściwej i szczegółowej oceny dowodów, co znalazło swój wyraz w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku. Podzielić zatem należało dokonane przez Sąd meriti ustalenia faktyczne, które poczyniono bez naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów wynikającej z art.7 kpk . Ocenę dokonaną przez Sąd I instancji uznać trzeba za logiczną i zgodną z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego. W szczególności budzi zdziwienie Sądu Okręgowego drugi z zarzutów apelacji, zwłaszcza wobec jednoznacznie brzmiącej treści art.415§5 kpk ., powołanej już w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku. W myśl art.415§5 kpk nawiązki na rzecz pokrzywdzonego, obowiązku naprawienia szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę nie orzeka się, jeżeli roszczenie wynikające z popełnienia przestępstwa jest przedmiotem innego postępowania albo o roszczeniu tym prawomocnie orzeczono. Przepis ten odnosi się do każdego określonego w ustawie przypadku prawno-karnego obowiązku naprawienia szkody, a więc również do zobowiązania do naprawienia szkody przy warunkowym zawieszeniu wykonania kary. Klauzula antykumulacyjna zawarta w art.415§5 kpk oznacza zatem, iż sąd nie może orzekać naprawienia szkody w sytuacji, gdy zachodzi tożsamość roszczenia, którego dotyczy wniosek o naprawienie szkody z roszczeniem, które jest przedmiotem innego postępowania. Jak wynika natomiast z akt rozpoznawanej sprawy wierzytelność E. M. wobec oskarżonego P. S. została zgłoszona do postępowania upadłościowego, które pozostaje w toku. Uwzględniając powyższe konstatacje w kontekście treści żądania oskarżycielki posiłkowej o naprawienie szkody wskazać należy, iż skoro w rozpoznawanej sprawie wierzytelność E. M. na kwotę 30.612,18 zł, której zaspokojenie udaremnił oskarżony, jest już przedmiotem postępowania upadłościowego, to nie może być ona przedmiotem rozstrzygania w sprawie karnej. Orzeczenie obowiązku naprawienia szkody na podstawie art.72§2 kk . byłoby sprzeczne z prawem. Istota podniesionych w punktach I.1 i III zarzutów wywiedzionej przez pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej apelacji sprowadza się z kolei do kwestionowania trafności rozumowania Sądu I instancji w zakresie oceny stopnia społecznej szkodliwości czynu oskarżonego oraz jego zawinienia, a co za tym idzie kwestionowania trafności wymiary kary i spełnienia przesłanek do warunkowego zawieszenia wymierzonej mu kary łącznej pozbawienia wolności. Zarzuty te obligowały Sąd Okręgowy do przeanalizowania, czy orzeczenie Sądu I instancji nie nosi cech rażącej niewspółmierności w zakresie wymierzonej oskarżonemu kary. Wskazać przy tym należy, iż sąd karny uprawniony jest do wymierzania kary wedle swego uznania w granicach przewidzianych przez ustawę, uwzględniając dyrektywy wymiaru kary określone w art.53§1 i 2 kk . Nie każda jednak nietrafność orzeczenia o karze, ale tylko jej rażąca niewspółmierność uzasadnia zmianę orzeczenia w tym zakresie ( art.438 pkt.4 kpk ). Niewspółmierność rażąca to znaczna, zasadnicza, „bijąca w oczy” różnica między karą wymierzoną a karą sprawiedliwą. Zarzut rażącej niewspółmierności kary, jako zarzut z kategorii ocen, można zasadnie podnosić tylko wówczas, gdy kara jakkolwiek mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, nie uwzględnia w sposób właściwy zarówno okoliczności popełnienia przestępstwa, jak i osobowości sprawcy. W świetle powyższego nie sposób zgodzić się z twierdzeniem apelującego, jakoby kara wymierzona wyrokiem Sądu I instancji była rażąco niewspółmierna. Zwrócić należy uwagę na fakt, iż Sąd I instancji czytelnie wskazał, z jakich konkretnie powodów orzekł wobec oskarżonego karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, a także czym się kierował ustalając wysokość kar jednostkowych i kary łącznej. Sąd Rejonowy trafnie przeanalizował okoliczności przemawiające zarówno na korzyść jak i na niekorzyść P. S. , a w dalszej kolejności przełożył na wymiar kary oraz rozważył, czy wymierzona kara spełni stawiane jej przez ustawodawcę cele. Swoje stanowisko oraz argumentację towarzyszącą ferowaniu tego rozstrzygnięcia sąd meriti przedstawił w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku. W szczególności zwrócić należy uwagę na fakt, iż jak trafnie stwierdził Sąd I instancji, oskarżony, mimo iż był już w przeszłości wielokrotnie karany, w tym za czyny z art.286§1 kk ., to jednak czyny, za które został skazany w niniejszym postępowaniu, zostały popełnione wiele lat temu (w 2005 i 2009 roku), co nie pozostaje bez wpływu na cele kary, które ma ona osiągnąć w stosunku do oskarżonego. Zauważyć przy tym wypada, że zachowanie oskarżonego w warunkach izolacji więziennej oceniane było pozytywnie, co pozwoliło mu na skorzystanie z dobrodziejstwa warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbywania orzeczonej wobec niego kary. Powyższe skłania do postawienia pozytywnej prognozy kryminologicznej w stosunku do oskarżonego i uzasadnia słuszność zastosowania instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. Również w ocenie Sądu Okręgowego oskarżony nie jest osobą zdemoralizowaną, na której zmianę postępowania i zapobieżenie ponownemu łamaniu prawa wpłynąć może, jak twierdzi apelujący, jedynie efektywne wykonywanie kary pozbawienia wolności. W tym miejscu podkreślić należy, iż również w interesie pokrzywdzonego – oskarżycielki posiłkowej - jest, by wobec oskarżonego orzeczona została kara o charakterze wolnościowym, albowiem tylko ona realnie umożliwi P. S. spłacanie swoich zobowiązań wobec dłużników. Gdyby natomiast, jak domaga się tego apelujący, oskarżonemu wymierzono bezwzględną karę pozbawienia wolności, realnie pozbawiony zostałby on możliwości zarobkowania. Wymierzonej oskarżonemu karze nie sposób zarzucić nadmierną surowość czy łagodność, co automatycznie implikuje stwierdzenie, że brak jest jakichkolwiek podstaw do ingerowania w rozstrzygnięcie sądu orzekającego w tym zakresie. Mając na względzie powyższe konstatacje zaskarżony wyrok Sąd Okręgowy utrzymał w mocy Uznając natomiast za zasadne żądanie oskarżycielki posiłkowej E. M. zasądzenia na jej rzecz od oskarżonego P. S. zwrotu kosztów z tytułu zastępstwa prawnego, w oparciu o przepis art.627 kpk . i §14 ust.1 pkt.2, ust.2 pkt.3 i 4 w zw. z §16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz.1348 z późn. zm.) zasądzono na jej rzecz łączną kwotę 1224 zł, na którą złożyły się kwota 720 zł z tytułu zastępstwa prawnego w toku postępowania przygotowawczego (300 zł) i przed Sądem I instancji (420 zł) oraz kwota 504 zł z tytułu zastępstwa prawnego przed Sądem II instancji. Orzeczenie zawarte w pkt. III wyroku oparto na przepisach art.636§2 kpk . w zw. z art.633 kpk . oraz art.624§1 kpk . w zw. z art.17 ust.1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 z późn. zm.),
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI