II AKA 58/16

Sąd Apelacyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 5 maja 2016 roku utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 22 grudnia 2015 roku, sygn. akt XVIII Ko 58/14. Sąd Okręgowy, rozpoznając wniosek P.B. o odszkodowanie i zadośćuczynienie za niesłuszne tymczasowe aresztowanie, zasądził od Skarbu Państwa na rzecz wnioskodawcy kwotę 240 000 złotych tytułem zadośćuczynienia oraz 33 600 złotych tytułem odszkodowania, oddalając wniosek w pozostałej części i zasądzając koszty zastępstwa procesowego. Pełnomocnik wnioskodawcy złożył apelację, zaskarżając wyrok w zakresie zasądzonego zadośćuczynienia. Zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego (art. 552 §4 kpk w zw. z art. 445 kc i art. 448 kc) poprzez przyznanie rażąco niewspółmiernej kwoty zadośćuczynienia, a także naruszenie przepisów postępowania (art. 7 kpk w zw. z art. 410 kpk i art. 424 §1 pkt 1 kpk) poprzez dowolną i niepełną ocenę materiału dowodowego. Sąd Apelacyjny uznał apelację za niezasadną. Odnosząc się do zarzutów procesowych, podkreślono, że przekonanie sądu o wiarygodności dowodów jest chronione regułą z art. 7 kpk, a sąd I instancji wszechstronnie ocenił zebrany materiał dowodowy, który pochodził z akt sprawy Sądu Rejonowego. Sąd Apelacyjny odrzucił również zarzut nieuwzględnienia rozpadu związku z M. J., wskazując, że wnioskodawca sam zrezygnował z przesłuchania świadka w tej sprawie. Zarzut naruszenia art. 424 §1 pkt 1 kpk uznano za niedopuszczalny, gdyż wadliwe uzasadnienie nie uniemożliwiło kontroli instancyjnej. Sąd Apelacyjny stwierdził również, że zasądzona kwota 240 000 zł za okres 2 lat 4 miesięcy i 11 dni tymczasowego aresztowania nie jest rażąco niewspółmierna.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający