II AKA 57/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny w Warszawie uchylił wyrok Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 27 listopada 2014 r. (sygn. akt V K 175/13) w sprawie P.R., oskarżonego o ułatwienie dokonania napadu rabunkowego z użyciem broni palnej (art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 280 § 2 k.k.). Sąd Okręgowy uznał oskarżonego za winnego popełnienia czynu z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 280 § 1 k.k., wymierzając mu karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na 5 lat próby oraz karę grzywny. Apelacja obrońcy oskarżonego podniosła zarzuty obrazy przepisów postępowania (m.in. art. 2 § 2, 4, 7, 410 k.p.k.) oraz błędu w ustaleniach faktycznych, polegającego na zbyt pochopnym i niedostatecznie udowodnionym stwierdzeniu współdziałania oskarżonego ze sprawcami rozboju. Sąd Apelacyjny przyznał rację obronie, wskazując, że zasadniczą podstawą ustaleń Sądu Okręgowego były zeznania świadka koronnego S.T., które były w zasadzie jedynym dowodem obciążającym oskarżonego. Sąd Apelacyjny podkreślił, że zeznania świadka koronnego powinny być oceniane z "szczególną wnikliwością" i wsparte innymi dowodami, czego Sąd Okręgowy nie uczynił. Zwrócono uwagę na istotne rozbieżności w zeznaniach świadka koronnego, które nie zostały przez Sąd Okręgowy wystarczająco wyjaśnione, a także na fakt, że kluczowe dla obciążenia oskarżonego informacje świadek podał dopiero po postawieniu zarzutów P.R. Sąd Apelacyjny stwierdził również niekonsekwencję w ocenie dowodów przez Sąd Okręgowy, który z jednej strony zbagatelizował rozbieżności w zeznaniach świadka koronnego, a z drugiej odmówił wiary wyjaśnieniom oskarżonego, mimo że pojawiające się w nich różnice mogły wynikać z naturalnego procesu zapominania. Z uwagi na powyższe uchybienia, Sąd Apelacyjny uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania, wskazując jednocześnie, że w ponownym postępowaniu sąd ten będzie miał na względzie wszystkie wskazania Sądu Apelacyjnego, a także ponownie przeprowadzi postępowanie dowodowe, w tym przesłucha świadków T. i G., a także ustali sygnatury innych postępowań, w których zeznawał świadek koronny.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaPrawidłowa ocena dowodów w sprawach karnych, zwłaszcza zeznań świadków koronnych; zasady stosowania domniemania niewinności i obiektywizmu; konsekwencje błędów proceduralnych w postępowaniu karnym.
Dotyczy specyfiki oceny dowodów w sprawach karnych, w szczególności roli świadka koronnego.
Zagadnienia prawne (3)
Czy zeznania świadka koronnego, stanowiące jedyny dowód obciążający oskarżonego, mogą stanowić wystarczającą podstawę do skazania, zwłaszcza w obliczu istniejących rozbieżności i braku innych dowodów potwierdzających?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zeznania świadka koronnego, aby mogły stanowić podstawę skazania, muszą być ocenione z nadzwyczajną wnikliwością i wsparte innymi dowodami, a rozbieżności w nich muszą zostać wyjaśnione.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny uznał, że Sąd Okręgowy nie wykazał się wystarczającą wnikliwością w ocenie zeznań świadka koronnego, nie wyjaśnił istotnych rozbieżności i nie oparł się na wystarczających dowodach, co naruszyło zasady postępowania karnego.
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił dowody, traktując odmiennie niedostatki zeznań świadka koronnego i wyjaśnień oskarżonego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, nierówne traktowanie dowodów obciążających i obronnych, bez uwzględnienia zasady domniemania niewinności i obiektywizmu, stanowi naruszenie prawa procesowego.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny stwierdził, że Sąd Okręgowy potraktował tożsamo mankamenty dowodów obciążających i obronnych w sposób odmienny, co jest sprzeczne z zasadami domniemania niewinności i obiektywizmu.
Czy oddalenie wniosku obrony o przesłuchanie świadków na okoliczność odtworzenia topografii miejsca zdarzenia było zasadne, jeśli świadek koronny błędnie opisywał to miejsce?
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli okoliczność błędnego opisu miejsca zdarzenia przez świadka koronnego wynikała już z innych dowodów zgromadzonych w sprawie, oddalenie takiego wniosku dowodowego było zasadne.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny uznał, że Sąd Okręgowy prawidłowo oddalił wniosek obrony o przesłuchanie świadków na okoliczność topografii miejsca zdarzenia, ponieważ błąd świadka koronnego w tym zakresie został już udowodniony innymi dowodami.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. R. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| S. D. | osoba_fizyczna | współsprawca |
| S. T. | osoba_fizyczna | współsprawca / świadek koronny |
| A. G. | osoba_fizyczna | współsprawca |
| T. T. | osoba_fizyczna | współsprawca |
| A. S. (1) | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| A. S. (2) | osoba_fizyczna | właściciel stacji paliw |
| W. S. | osoba_fizyczna | właściciel stacji paliw |
| Prokurator Andrzej Michalski | organ_państwowy | prokurator |
Przepisy (24)
Główne
k.k. art. 18 § § 3
Kodeks karny
Ułatwienie popełnienia przestępstwa.
k.k. art. 280 § § 1
Kodeks karny
Rozbój.
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
Zasada obiektywizmu.
k.p.k. art. 5 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Zasada domniemania niewinności.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Zasada swobodnej oceny dowodów.
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek oparcia rozstrzygnięcia na całokształcie materiału dowodowego.
Pomocnicze
k.k. art. 280 § § 2
Kodeks karny
Rozbój z użyciem broni palnej.
k.p.k. art. 2 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Zasada prawdy obiektywnej.
k.p.k. art. 167
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek ujawnienia dowodów.
k.p.k. art. 366
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek wszechstronnego rozważenia okoliczności.
k.p.k. art. 424 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Wymogi uzasadnienia wyroku.
k.p.k. art. 427 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Wniesienie apelacji.
k.p.k. art. 427 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Zarzuty apelacji.
k.p.k. art. 437 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Skutki uwzględnienia apelacji.
k.p.k. art. 437 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Skutki uwzględnienia apelacji.
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
Obraza przepisów postępowania.
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
Błąd w ustaleniach faktycznych.
k.p.k. art. 442 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Ponowne rozpoznanie sprawy.
k.p.k. art. 443
Kodeks postępowania karnego
Zakaz reformationis in peius.
k.k.w. art. 69 § § 1
Kodeks karny wykonawczy
Warunkowe zawieszenie wykonania kary.
k.k.w. art. 69 § § 2
Kodeks karny wykonawczy
Warunkowe zawieszenie wykonania kary.
k.k.w. art. 70 § § 1
Kodeks karny wykonawczy
Okres próby przy warunkowym zawieszeniu kary.
k.k.w. art. 33 § § 2
Kodeks karny wykonawczy
Kara grzywny.
k.k.w. art. 63 § § 1
Kodeks karny wykonawczy
Zaliczenie okresu pozbawienia wolności na poczet kary grzywny.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Obraza przepisów postępowania, w szczególności zasady swobodnej oceny dowodów i zasady obiektywizmu. • Błąd w ustaleniach faktycznych wynikający z pochopnego i niedostatecznie udowodnionego stwierdzenia współdziałania oskarżonego. • Niewłaściwa ocena zeznań świadka koronnego, brak wyjaśnienia rozbieżności i wsparcia innymi dowodami. • Nierówne traktowanie dowodów obciążających i obronnych.
Odrzucone argumenty
Zarzut obrazy art. 167 k.p.k. dotyczący oddalenia wniosku o przesłuchanie świadków na okoliczność topografii miejsca zdarzenia.
Godne uwagi sformułowania
"Dowody z wyjaśnień oskarżonego (a taki charakter mają w istocie zeznania świadka koronnego) w ogóle, a z pomówienia w szczególności, chociaż powinny być traktowane na równi z innymi, to jednak stanowią dowód szczególny i dlatego [...] powinny podlegać ocenie ze 'szczególną wnikliwością', 'z całą ostrożnością', 'nader ostrożnie'." • "Tym samym więc Sąd Okręgowy, tożsame mankamenty poszczególnych dowodów osobowych potraktował w sposób zupełnie odmienny, wartościując je ze względu na rolę procesową osób będących ich źródłem." • "Takie nierówne traktowanie dowodów, nie tylko nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach prawa procesowego, ale wręcz sprzeczne jest z jedną z naczelnych zasad postępowania karnego – zasadą domniemania niewinności wyrażoną w art. 5 § 1 k.p.k., jak również z zasadą obiektywizmu wynikającą z art. 4 k.p.k."
Skład orzekający
Józef Ciurko
przewodniczący
Adam Wrzosek
sędzia
Jacek Matusik
sędzia-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Prawidłowa ocena dowodów w sprawach karnych, zwłaszcza zeznań świadków koronnych; zasady stosowania domniemania niewinności i obiektywizmu; konsekwencje błędów proceduralnych w postępowaniu karnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki oceny dowodów w sprawach karnych, w szczególności roli świadka koronnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak kluczowa jest skrupulatna ocena dowodów i jak błędy proceduralne mogą prowadzić do uchylenia wyroku. Podkreśla znaczenie zasady domniemania niewinności.
“Błędy w ocenie dowodów doprowadziły do uchylenia wyroku skazującego – kluczowa rola świadka koronnego pod lupą sądu apelacyjnego.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.