II AKA 53/16

Sąd Apelacyjny w Szczecinie rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego J. K., który został skazany przez Sąd Okręgowy w Szczecinie na karę 10 lat pozbawienia wolności za usiłowanie zabójstwa żony A. K. Czyn polegał na uderzeniu pokrzywdzonej drewnianym kołkiem w głowę, a następnie zadaniu jej ciosu nożem w brzuch. Obrońca zarzucił sądowi pierwszej instancji błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na przyjęciu zamiaru ewentualnego pozbawienia życia, podczas gdy czyn powinien być kwalifikowany jako spowodowanie średniego uszczerbku na zdrowiu (art. 157 § 1 k.k.). Dodatkowo podniesiono zarzut rażącej niewspółmierności orzeczonej kary. Sąd Apelacyjny uznał apelację za bezzasadną. Wskazał, że zamiar sprawcy ustala się na podstawie całokształtu okoliczności, a nie tylko jego wyjaśnień. Analiza dowodów, w tym charakteru użytych narzędzi (kołek o długości 50 cm, nóż z ostrzem 11 cm) oraz miejsca zadanych ciosów (głowa, brzuch z penetracją do jamy otrzewnej), a także przebiegu zdarzenia (kontynuacja ataku mimo zadania ciosu nożem), potwierdziła, że oskarżony co najmniej godził się na skutek śmiertelny, co uzasadnia kwalifikację z art. 148 § 1 k.k. w zb. z art. 13 § 1 k.k. Sąd odwoławczy podkreślił, że obrażenia, choć ostatecznie zakwalifikowane jako średni uszczerbek, niosły realne ryzyko śmierci. Odnosząc się do zarzutu niewspółmierności kary, sąd stwierdził, że kara 10 lat pozbawienia wolności jest adekwatna, biorąc pod uwagę umyślność działania, użycie niebezpiecznych narzędzi, agresję wobec najbliższej osoby oraz fakt, że oskarżony był już wcześniej karany za przestępstwa znęcania się i uszkodzenia ciała, a jego agresja nasilała się pod wpływem alkoholu. Sąd utrzymał zaskarżony wyrok w mocy, zasądził koszty nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu i zwolnił oskarżonego od kosztów postępowania odwoławczego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający