II AKA 52/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny w Warszawie rozpoznał sprawę dotyczącą pozbawienia wolności i zmuszenia do rozporządzenia mieniem, w której Sąd Okręgowy w Warszawie skazał oskarżonych W. Ć., K. B. i R. B. na kary po 7 lat pozbawienia wolności i grzywny. Oskarżeni apelowali od wyroku, podnosząc zarzuty dotyczące m.in. obrazy przepisów postępowania (art. 7, 5 § 2, 410, 424 kpk) oraz błędu w ustaleniach faktycznych. Sąd Apelacyjny szczegółowo analizował zarzuty, uznając je za niezasadne. Wskazał, że ocena dowodów dokonana przez sąd pierwszej instancji była wszechstronna i zgodna z zasadami prawidłowego rozumowania i doświadczeniem życiowym. Szczególną uwagę poświęcono ocenie zeznań świadka A. W., który obciążał oskarżonych, podkreślając, że fakt jego kryminalnej przeszłości nie dyskwalifikuje jego zeznań, a sąd pierwszej instancji dochował należytej staranności przy ich ocenie. Sąd odwoławczy odrzucił również zarzuty dotyczące obrazy art. 391 § 1 kpk w zw. z art. 9 kpk i art. 170 § 1 kpk, dotyczące ujawnienia zeznań pokrzywdzonych za granicą, uznając działania sądu pierwszej instancji za zasadne. Zarzut obrazy art. 5 § 2 kpk również uznano za niezasadny, wskazując, że wątpliwości należy rozstrzygać na korzyść oskarżonego tylko wtedy, gdy nie można ich usunąć innymi środkami. Ostatecznie Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, zwalniając oskarżonych od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze i obciążając nimi Skarb Państwa.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów w procesie karnym (art. 7, 410 kpk), ocena zeznań świadków z kryminalną przeszłością, zasady rozstrzygania wątpliwości (art. 5 § 2 kpk), ujawnianie zeznań świadków przebywających za granicą.
Dotyczy specyfiki polskiego postępowania karnego; ocena dowodów jest zawsze indywidualna dla każdej sprawy.
Zagadnienia prawne (5)
Czy obraza przepisów postępowania, w szczególności art. 7 kpk (zasada swobodnej oceny dowodów) i art. 410 kpk (obowiązek oparcia rozstrzygnięcia na wszystkich okolicznościach ujawnionych na rozprawie), może stanowić podstawę do uchylenia wyroku skazującego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli sąd pierwszej instancji dokonał wszechstronnej i logicznej oceny dowodów, a zarzuty apelacji opierają się na wybiórczej analizie materiału dowodowego lub własnych koncepcjach strony.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny uznał, że zarzuty obrazy art. 7 i 410 kpk były niezasadne, ponieważ sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił dowody, uwzględniając ich całokształt i wzajemne powiązania. Analiza dowodów była zgodna z zasadami prawidłowego rozumowania i doświadczeniem życiowym, a zarzuty apelacji opierały się na wybiórczej selekcji dowodów.
Czy zeznania świadka z kryminalną przeszłością, który obciąża oskarżonych, mogą stanowić wystarczającą podstawę do skazania, nawet jeśli nie są poparte innymi dowodami?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, pod warunkiem, że sąd dokonał ich starannej oceny pod kątem spójności, logiczności i zgodności z doświadczeniem życiowym, a także uwzględnił motywy złożenia zeznań.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny podkreślił, że fakt popełniania przez świadka przestępstw nie dyskwalifikuje jego zeznań, a sąd pierwszej instancji dochował należytej staranności przy ich ocenie, analizując ich spójność, logiczność i zgodność z innymi dowodami. Zwrócono uwagę, że świadek obciążał również siebie, co podważa tezę o konfabulacji w celu uzyskania korzyści procesowych.
Czy wadliwe uzasadnienie wyroku może stanowić podstawę do jego uchylenia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, wadliwość uzasadnienia sama w sobie nie przesądza o wadliwości orzeczenia, jeśli materiał dowodowy stanowiący podstawę wyroku jest prawidłowy.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny powołał się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, wskazując, że uzasadnienie jest sporządzane po wydaniu wyroku i nie wpływa na jego treść. Wadliwe uzasadnienie może być jedynie podstawą do szczególnie wnikliwej kontroli odwoławczej, ale o trafności rozstrzygnięcia decyduje materiał stanowiący podstawę orzeczenia.
Czy sąd pierwszej instancji miał obowiązek prowadzenia szeroko zakrojonych poszukiwań pokrzywdzonych przebywających za granicą w celu ich przesłuchania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli brak jest podstaw do przypuszczenia, że takie działania przyniosą pozytywny skutek, a od zdarzenia minął długi okres czasu, co może wpływać na wiarygodność zeznań.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny uznał, że sąd pierwszej instancji zasadnie ujawnił zeznania pokrzywdzonych w trybie art. 391 § 1 kpk, ponieważ brak było informacji o ich pobycie w Polsce, a próby ustalenia miejsca pobytu za granicą nie gwarantowały sukcesu. Dodatkowo, upływ czasu od zdarzenia mógł wpłynąć na możliwość rozpoznania sprawców.
Czy wątpliwości w materiale dowodowym, wynikające z rozbieżności między dowodami, muszą być automatycznie rozstrzygane na korzyść oskarżonego zgodnie z art. 5 § 2 kpk?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, wątpliwości należy rozstrzygać na korzyść oskarżonego tylko wtedy, gdy nie można ich usunąć przy pomocy zasad prawidłowego rozumowania, doświadczenia życiowego lub dalszego postępowania dowodowego.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny stwierdził, że wątpliwości występujące w sprawie zostały poddane wnikliwej analizie i rozstrzygnięte zgodnie z zasadami poprawnego rozumowania, a zarzuty apelacji opierały się jedynie na kwestionowaniu ocen sądu meriti, bez wskazania na sprzeczność z logiką czy doświadczeniem życiowym.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| W. Ć. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| K. B. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| R. B. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| T. D. N. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| Mariusz Kierepka | inne | prokurator |
| Z. S. | inne | obrońca z urzędu |
| P. G. | inne | obrońca |
| M. Ł. | inne | obrońca |
| K. N. - S. | inne | obrońca |
Przepisy (16)
Główne
k.k. art. 252 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 4 § 1
Kodeks karny
w brzmieniu sprzed 19 kwietnia 2010r.
Pomocnicze
k.k. art. 33 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 63 § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 391 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 9
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 170 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 424 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 167
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 366 § 1
Kodeks postępowania karnego
u.o.a. art. 29 § 1
Ustawa o adwokaturze
r.M.S. art. 19
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie
r.M.S. art. 14 § 1
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie
Argumenty
Skuteczne argumenty
Ocena dowodów dokonana przez sąd pierwszej instancji była wszechstronna i zgodna z zasadami prawidłowego rozumowania. • Zeznania świadka A. W. były wiarygodne, pomimo jego kryminalnej przeszłości, ze względu na analizę ich spójności, logiczności i zgodności z innymi dowodami. • Ujawnienie zeznań pokrzywdzonych za granicą w trybie art. 391 § 1 kpk było uzasadnione brakiem możliwości ich przesłuchania w kraju. • Wątpliwości w materiale dowodowym zostały rozstrzygnięte zgodnie z prawem, a nie automatycznie na korzyść oskarżonego. • Kara 7 lat pozbawienia wolności jest sprawiedliwa i adekwatna do popełnionego czynu.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania (art. 7, 5 § 2, 410, 424 kpk). • Błąd w ustaleniach faktycznych. • Rażąca niewspółmierność kary. • Konieczność prowadzenia szeroko zakrojonych poszukiwań pokrzywdzonych za granicą. • Automatyczne rozstrzyganie wątpliwości na korzyść oskarżonego.
Godne uwagi sformułowania
Sposób rozpoznania sprawy przez ten sąd był na tyle pełny pod względem dowodowym, a ocena i analiza zgromadzonego materiału dowodowego na tyle kompletna i wyczerpująca, że nie zachodziła konieczność ponownego przeprowadzania postępowania przed sądem I instancji. • Prawidłowa ocena zachowania oskarżonego pod kątem naruszenia konkretnego przepisu prawa karnego materialnego nie jest wówczas możliwa. Bowiem dopiero całościowe postrzeganie jego działań przez pryzmat dowodów pozwala na prawidłową prawnokarną ocenę jego zachowania. • Dla skutecznego podniesienia zarzutu obrazy art. 7 kpk nie wystarczy, bowiem skarżący zanegował wyniki dokonanej przez sąd meriti analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a w to miejsce przedstawił własną ocenę dowodów. • Trudno w takim założeniu doszukać się choćby minimum logiki. • O mającej wpływ na treść orzeczenia obrazie art. 410 kpk można mówić tylko wówczas, gdy w toku narady nad wyrokiem pominięte zostały okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia, a nie jakiekolwiek w sprawie występujące.
Skład orzekający
Grzegorz Salamon
przewodniczący-sprawozdawca
Hanna Wnękowska
sędzia
Marek Motuk
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów w procesie karnym (art. 7, 410 kpk), ocena zeznań świadków z kryminalną przeszłością, zasady rozstrzygania wątpliwości (art. 5 § 2 kpk), ujawnianie zeznań świadków przebywających za granicą."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki polskiego postępowania karnego; ocena dowodów jest zawsze indywidualna dla każdej sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy poważnego przestępstwa (pozbawienie wolności, wymuszenie) i zawiera szczegółową analizę zasad oceny dowodów, co jest kluczowe dla praktyków prawa karnego. Pokazuje, jak sąd odwoławczy reaguje na zarzuty dotyczące wadliwości postępowania.
“Jak sąd ocenia zeznania świadka z kryminalną przeszłością? Kluczowe zasady oceny dowodów w procesie karnym.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.