II AKa 493/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego, oddalając apelację obrońcy oskarżonej zarzucającą błędy w ustaleniach faktycznych i rażącą niewspółmierność kary.
Sąd Apelacyjny w Warszawie rozpoznał apelację obrońcy od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie, który skazał oskarżoną za usiłowanie zabójstwa. Obrońca zarzucał sądowi pierwszej instancji błędy w ustaleniach faktycznych, obrazę przepisów postępowania oraz rażącą niewspółmierność kary. Sąd Apelacyjny uznał apelację za niezasadną, stwierdzając, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy i nie dopuścił się wskazanych uchybień.
Sąd Apelacyjny w Warszawie, rozpoznając apelację obrońcy oskarżonej A. K. od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 11.08.2022 r. (sygn. akt XII K 224/21), utrzymał zaskarżone orzeczenie w mocy. Oskarżona była sądzona za popełnienie czynu z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. Obrońca w apelacji podniósł zarzuty dotyczące obrazy przepisów postępowania (art. 7, 4, 410, 92 k.p.k.), błędu w ustaleniach faktycznych oraz rażącej niewspółmierności kary. Sąd Apelacyjny uznał te zarzuty za niezasadne. Wskazał, że sąd pierwszej instancji dokonał całościowej oceny materiału dowodowego zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania i wskazaniami wiedzy oraz doświadczenia życiowego, a wyjaśnienia oskarżonej w istotnym zakresie słusznie uznano za niewiarygodne. Sąd odwoławczy podkreślił, że okoliczność, czy pokrzywdzony mógł sam zadać sobie ciosy, nie miała istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia, gdyż sąd pierwszej instancji profesjonalnie ustalił, iż to oskarżona zadała ciosy. Zarzut rażącej niewspółmierności kary również uznano za niezasadny, stwierdzając, że sąd pierwszej instancji rozważył wszystkie okoliczności mające wpływ na wymiar kary zgodnie z dyrektywami z art. 53 k.k. Wobec oddalenia apelacji, wnioski o uchylenie lub zmianę wyroku również zostały odrzucone. Sąd zasądził od Skarbu Państwa koszty obrony z urzędu i zwolnił oskarżoną od kosztów procesu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd pierwszej instancji dokonał całościowej oceny materiału dowodowego zgodnie z wymogami art. 7 k.p.k., a ocena wyjaśnień oskarżonej była uzasadniona w świetle pozostałych dowodów.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny przeanalizował materiał dowodowy i uzasadnienie sądu pierwszej instancji, stwierdzając, że ocena dowodów była wszechstronna i zgodna z zasadami logicznego rozumowania oraz doświadczenia życiowego. Odmienna ocena wyjaśnień oskarżonej byłaby nielogiczna w kontekście zebranych dowodów.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (w zakresie kosztów obrony z urzędu)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. K. | osoba_fizyczna | oskarżona |
| S. i B. | inne | rodzice oskarżonej |
| K. G. | inne | obrońca z urzędu |
| Stanisław Wieśniakowski | inne | prokurator |
Przepisy (10)
Główne
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
Obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia.
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia.
k.p.k. art. 438 § pkt 4
Kodeks postępowania karnego
Rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka.
k.k. art. 13 § § 1
Kodeks karny
Dotyczy usiłowania popełnienia przestępstwa.
k.k. art. 148 § § 1
Kodeks karny
Dotyczy zabójstwa.
Pomocnicze
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Sąd I instancji dokonał całościowej oceny materiału dowodowego zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy oraz doświadczenia życiowego.
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 92
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 53
Kodeks karny
Dyrektywy wymiaru kary.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd pierwszej instancji dokonał prawidłowej, wszechstronnej oceny materiału dowodowego zgodnie z art. 7 k.p.k. Wyjaśnienia oskarżonej zostały słusznie uznane za niewiarygodne w świetle pozostałych dowodów. Okoliczność możliwości samookaleczenia pokrzywdzonego nie miała istotnego wpływu na rozstrzygnięcie. Kara orzeczona przez sąd pierwszej instancji nie jest rażąco niewspółmierna, gdyż uwzględniono wszystkie dyrektywy z art. 53 k.k.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania (art. 7, 4, 410, 92 k.p.k.) Błąd w ustaleniach faktycznych Rażąca niewspółmierność kary
Godne uwagi sformułowania
Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz pisemnego uzasadnienia Sądu Okręgowego prowadzi do nie budzących żadnych wątpliwości wniosków, że Sąd I instancji dokonał całościowej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Właśnie taka ocena tych wyjaśnień w zestawieniu z oceną zeznań świadków G. K. i J. B. , jak też pokrzywdzonego pozostaje pod ochroną instytucji z art. 7 k.p.k. Odmienna ocena wyjaśnień oskarżonej i uznanie jej wersji za wiarygodną, tj. że pokrzywdzony sam zadawał sobie ciosy nożem byłaby nielogiczna w obliczu pozostałego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.
Skład orzekający
Dorota Radlińska
przewodniczący-sprawozdawca
Katarzyna Wróblewska
członek
Anna Grodzicka
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie prawidłowości oceny dowodów przez sąd pierwszej instancji w sprawach karnych, stosowania art. 7 k.p.k. oraz oceny zarzutów apelacyjnych dotyczących błędów w ustaleniach faktycznych i rażącej niewspółmierności kary."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych interpretacji prawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy standardowego postępowania apelacyjnego w sprawie karnej, gdzie sąd odwoławczy potwierdza prawidłowość orzeczenia sądu pierwszej instancji. Brak nietypowych faktów czy zaskakujących rozstrzygnięć.
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II AKa 493/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 lutego 2023 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SA – Dorota Radlińska /spr./ Sędziowie: SA – Katarzyna Wróblewska SO /del./ – Anna Grodzicka Protokolant: Katarzyna Wójcik przy udziale Prokuratora Stanisława Wieśniakowskiego po rozpoznaniu w dniu 22.02.2023 r. sprawy A. K. ur.(...) w K. c. S. i B. , oskarżonej z art. 13§1 k.k. w zw. z art. 148§1 k.k. i in. na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 11.08.2022r. sygn. akt XIIK 224/21 I. Zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy I. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. K. G. kwotę 720 (siedemset dwadzieścia ) zł plus VAT z tytułu zwrotu kosztów obrony z urzędu w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie; II. zwalnia oskarżoną od ponoszenia kosztów procesu, obciążając wydatkami Skarb Państwa. UZASADNIENIE UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 493/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 11.08.2022 r. sygn. akt XII K 224/21 . 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty Nie dotyczy – Sąd II instancji nie przeprowadzał postępowania dowodowego 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1. 1. obrazy art. art. 7 kpk , art. 4 kpk , w zw. z art. 410 kpk , art. 92 kpk ; 2. błędu w ustaleniach faktycznych; 3. rażącej niewspółmierności kary. ☐ zasadny ☐częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Wywiedziona na korzyść oskarżonej apelacja nie była zasadna i to w stopniu oczywistym. W punkcie I apelacji obrońca podnosił, iż Sąd I instancji wydał wyrok w oparciu o selektywnie wybrany materiał dowodowy nie dokonując przy tym rozważań pod kątem zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy oraz doświadczenia życiowego. Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz pisemnego uzasadnienia Sądu Okręgowego prowadzi do nie budzących żadnych wątpliwości wniosków, że Sąd I instancji dokonał całościowej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Dokonując tej oceny w żadnym razie nie uchybił instytucji z art. 7 k.p.k. Wbrew twierdzeniom obrońcy, Sąd I instancji dokonując tej oceny kierował się zarówno zasadami logicznego rozumowania jak też wskazaniami wiedzy oraz doświadczeniem życiowym. Słusznie także Sąd Okręgowy uznał wyjaśnienia oskarżonej w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia sprawy za niewiarygodne. Właśnie taka ocena tych wyjaśnień w zestawieniu z oceną zeznań świadków G. K. i J. B. , jak też pokrzywdzonego pozostaje pod ochroną instytucji z art. 7 k.p.k. Na marginesie jednak wskazać należy, iż odmienna ocena wyjaśnień oskarżonej i uznanie jej wersji za wiarygodną, tj. że pokrzywdzony sam zadawał sobie ciosy nożem byłaby nielogiczna w obliczu pozostałego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Zarzut wskazany w punkcie II apelacji również uznań należało za niezasadny i to w stopniu oczywistym. Okoliczność czy pokrzywdzony był w stanie zadać sobie sam ciosy nożem nie była tą, która mogłaby mieć istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Niezależnie bowiem od tej okoliczności, Sąd I instancji profesjonalnie ustalił w oparciu o osobowe źródła dowodowe, iż to oskarżony zadała ciosy nożem pokrzywdzonemu. W tej sytuacji bez znaczenia większego pozostawał fakt, czy pokrzywdzony fizycznie mógł dokonać samookaleczenia. Za niezasadny uznać należało także zarzut rażącej niewspółmierności orzeczonej wobec oskarżonej kary. Wbrew bowiem twierdzeniom obrońcy Sąd I instancji rozważył wszystkie okoliczności, które mogły mieć wpływ na wymiar orzeczonych wobec oskarżonej kary. Sąd I instancji w sposób wyczerpujący uzasadnił swoje stanowisko, w tym przedstawił logiczną argumentację, z której wynika, iż uwzględnił dyrektywy z art. 53 k.k. Za zbędne uznać należało przytaczanie słusznego stanowiska Sądu I instancji, które Sąd Apelacyjny w pełni podzielił. Wnioski o uchylenie sprawy do ponownego rozpoznania, bądź o zmianę ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wobec uznania w całości zarzutów apelacyjnych za niezasadne- także wnioski uznać należało w całości za niezasadne . 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. Nie wystąpiły. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności Nie dotyczy. 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Wyrok w zaskarżonej części. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Wobec nie uwzględnienia apelacji. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. Nie dotyczy ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Nie dotyczy 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Nie dotyczy 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia Nie dotyczy 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Nie dotyczy 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania Nie dotyczy 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Brak 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 2. 2. zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adw. K. G. kwotę 720 (siedemset dwadzieścia ) zł plus VAT z tytułu zwrotu kosztów obrony z urzędu w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie; zwolniono oskarżoną od ponoszenia kosztów procesu, obciążając wydatkami Skarb Państwa. 7. PODPIS Dorota Radlińska Anna Grodzicka Katarzyna Wróblewska 1.3 Granice zaskarżenia Wpisać kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca oskarżonej Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Orzeczenie Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 11 sierpnia 2022 r., sygn. akt XII K 224/21 1.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒w całości ☐w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2 Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji. ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI