Orzeczenie · 2022-07-13

II AKA 492/21

Sąd
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu
Miejsce
Wrocław
Data
2022-07-13
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuWysokaapelacyjny
oszustwopodrobienie dokumentudomniemanie niewinnościpostępowanie karnedowodyocena dowodówapelacjasąd apelacyjnysąd okręgowy

Sąd Apelacyjny we Wrocławiu utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 27 października 2021 r., sygn. akt III K 18/21, którym uniewinniono B. K. od zarzutów popełnienia przestępstw z art. 286 § 1 kk (oszustwo) w związku z art. 294 § 1 kk, art. 273 kk, art. 12 § 1 kk i art. 11 § 2 kk. Apelację od tego wyroku wniósł pełnomocnik oskarżyciela subsydiarnego, zarzucając obrazę przepisów postępowania, w szczególności art. 7 KPK, poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego i błąd w ustaleniach faktycznych. Głównym zarzutem było nieuzasadnione przyjęcie, że materiał dowodowy jest niewystarczający do stwierdzenia, iż dokumentacja projektowa J. S. (tzw. projektpass), oznaczona jako „dowód 22”, jest nieautentyczna i została wytworzona w celu wywołania mylnego wrażenia sądu. Sąd Apelacyjny uznał apelację za niezasadną, stwierdzając, że sąd pierwszej instancji nie uchybił przepisom postępowania ani nie dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych. Podkreślono, że spór między stronami trwa od 2003 r., a kluczową rolę odgrywa dokument „dowód 22”, którego autentyczność była wielokrotnie kwestionowana w postępowaniach cywilnych, w tym przed Sądem Najwyższym. Sąd Apelacyjny wskazał, że w rozpoznawanej sprawie nie zaoferowano nowych źródeł dowodowych, a przeprowadzone dowody nie pozwoliły na jednoznaczne ustalenie autentyczności dokumentu. Wobec braku możliwości usunięcia wątpliwości i konieczności stosowania zasady domniemania niewinności (wzmocnionej przez Dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2016/343), sąd pierwszej instancji prawidłowo uniewinnił oskarżonego. Sąd Apelacyjny utrzymał zaskarżony wyrok w mocy, zasądził od oskarżyciela subsydiarnego na rzecz oskarżonego koszty pomocy prawnej oraz zasądził od oskarżyciela subsydiarnego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania odwoławczego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Wzmocnienie zasady domniemania niewinności i konieczność rozstrzygania wątpliwości na korzyść oskarżonego, nawet w sytuacji braku możliwości ich usunięcia, w kontekście przepisów UE i Konstytucji RP.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy spraw karnych, gdzie kluczowe jest ustalenie winy oskarżonego na podstawie niebudzących wątpliwości dowodów.

Zagadnienia prawne (2)

Czy sąd pierwszej instancji dopuścił się obrazy przepisów postępowania, w szczególności art. 7 KPK, poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego i błąd w ustaleniach faktycznych, w sytuacji gdy kluczowy dokument („dowód 22”) miał być nieautentyczny?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił dowody zgodnie z art. 7 KPK i nie dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych. W sprawie nie ma możliwości usunięcia wątpliwości co do autentyczności dokumentu „dowód 22”.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny stwierdził, że spór dotyczący dokumentu „dowód 22” toczy się od lat w postępowaniach cywilnych, a dotychczasowe dowody nie pozwoliły na jednoznaczne ustalenie jego autentyczności. Brak możliwości usunięcia wątpliwości, w świetle zasady domniemania niewinności i Dyrektywy 2016/343, nakazuje rozstrzyganie na korzyść oskarżonego.

Czy zasada domniemania niewinności, wzmocniona przez Dyrektywę 2016/343, wymaga rozstrzygania wszelkich wątpliwości na korzyść oskarżonego, nawet jeśli nie da się ich usunąć?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, zgodnie z art. 6 Dyrektywy 2016/343 i art. 91 ust. 3 Konstytucji RP, wszelkie wątpliwości mają być rozstrzygane na korzyść oskarżonego.

Uzasadnienie

Dyrektywa niewinnościowa oraz Konstytucja RP stanowią, że wątpliwości, których nie da się usunąć, muszą być rozstrzygane na korzyść oskarżonego, co jest fundamentalną zasadą procesu karnego.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy
Strona wygrywająca
oskarżony B. K.

Strony

NazwaTypRola
B. K.osoba_fizycznaoskarżony
(...) sp. z o.o.spółkaoskarżyciel subsydiarny

Przepisy (7)

Pomocnicze

kk art. 286 § § 1

Kodeks karny

kk art. 294 § § 1

Kodeks karny

kk art. 273

Kodeks karny

kk art. 12 § § 1

Kodeks karny

kk art. 11 § § 2

Kodeks karny

KPK art. 7

Kodeks postępowania karnego

KPK art. 437 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak możliwości usunięcia wątpliwości co do autentyczności kluczowego dokumentu („dowód 22”). • Zasada domniemania niewinności nakazuje rozstrzyganie wątpliwości na korzyść oskarżonego. • Dyrektywa 2016/343 wzmacnia zasadę domniemania niewinności.

Odrzucone argumenty

Obraza przepisów postępowania (art. 7 KPK) przez dowolną ocenę dowodów. • Błąd w ustaleniach faktycznych polegający na niezasadnym uznaniu, że nie sposób stwierdzić autentyczności dokumentu „dowód 22”. • Zrównanie wiarygodności zeznań świadków i wyjaśnień oskarżonego.

Godne uwagi sformułowania

w sprawie nie występują okoliczności podane w art. 437§2 KPK, które uzasadniałyby uchylenie zaskarżonego wyroku • w tym stanie rzeczy, sąd pierwszej instancji zasadnie stwierdził, że w sprawie zostały wyczerpane możliwości ustalenia czy dokument określany jako „dowód 22” został podrobiony przez oskarżonego. • Co do tej kwestii, występują zatem niedające się usunąć wątpliwości, gdyż nie ma możliwości przeprowadzenia dalszych dowodów, które te wątpliwości usunęłyby. • konstytucyjną i prawnomiędzynarodową zasadą o kardynalnym znaczeniu dla procesu karnego jest domniemanie niewinności oskarżonego. • na korzyść oskarżonego mają być rozstrzygane wszelkie wątpliwości, a nie tylko takie, których nie da się usunąć.

Skład orzekający

Jerzy Skorupka

przewodniczący-sprawozdawca

Jarosław Mazurek

sędzia

Artur Tomaszewski

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Wzmocnienie zasady domniemania niewinności i konieczność rozstrzygania wątpliwości na korzyść oskarżonego, nawet w sytuacji braku możliwości ich usunięcia, w kontekście przepisów UE i Konstytucji RP."

Ograniczenia: Dotyczy spraw karnych, gdzie kluczowe jest ustalenie winy oskarżonego na podstawie niebudzących wątpliwości dowodów.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Orzeczenie podkreśla fundamentalną zasadę domniemania niewinności i jej wzmocnienie przez prawo unijne, co jest istotne dla każdego postępowania karnego. Pokazuje też, jak długotrwałe spory cywilne mogą wpływać na postępowanie karne.

Nawet wątpliwości, których nie da się usunąć, przemawiają na korzyść oskarżonego – kluczowe orzeczenie o domniemaniu niewinności.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst