II AKa 482/23

Sąd Apelacyjny w WarszawieWarszawa2024-03-08
SAOSKarnepostępowanie karneŚredniaapelacyjny
zatrzymaniezadośćuczynienieprawa człowiekapolicjaimmunitetnaruszenie nietykalnościgroźby karalneapelacja

Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego oddalający wniosek o zadośćuczynienie za zatrzymanie, uznając je za zasadne i prawidłowe.

Wnioskodawcy domagali się zadośćuczynienia za zatrzymanie, twierdząc, że było ono niesłuszne. Sąd pierwszej instancji oddalił wniosek, uznając zatrzymanie za zasadne. Sąd Apelacyjny utrzymał ten wyrok w mocy, stwierdzając, że zarzuty apelacji dotyczące obrazy prawa materialnego w zakresie oceny zatrzymania były niezasadne. Sąd podkreślił, że zatrzymanie było uzasadnione podejrzeniem popełnienia konkretnych przestępstw przez każdego z wnioskodawców i było proporcjonalne do sytuacji.

Sprawa dotyczyła wniosku M. R. i K. R. (1) o zadośćuczynienie za zatrzymanie, które miało nastąpić w związku z udziałem w zgromadzeniu. Sąd Okręgowy w Warszawie oddalił ten wniosek, uznając zatrzymanie za zasadne, legalne i prawidłowe. Wnioskodawcy wnieśli apelację, zarzucając m.in. obrazę przepisów prawa materialnego. Sąd Apelacyjny w Warszawie rozpoznał apelację i utrzymał w mocy zaskarżony wyrok. Sąd odwoławczy uznał zarzut obrazy art. 244 § 1 k.p.k. za niezasadny, wskazując, że apelacja nie jest środkiem odwoławczym od orzeczenia o zasadności zatrzymania. Sąd szczegółowo omówił okoliczności zatrzymania każdego z wnioskodawców, wskazując na konkretne zachowania, które uzasadniały podejrzenie popełnienia przestępstw: M. R. groził funkcjonariuszowi uszkodzeniem ciała, a K. R. (1) naruszył nietykalność cielesną policjanta. Sąd podkreślił, że zatrzymanie było proporcjonalne czasowo i przedmiotowo, a także adekwatne do potrzeby, nie wykazano negatywnych następstw, które mogłyby wpływać na ocenę jego zasadności. W związku z tym, zatrzymanie nie zostało uznane za niewątpliwie niesłuszne, co jest warunkiem uwzględnienia roszczenia o zadośćuczynienie na podstawie art. 552 § 4 k.p.k. Sąd Apelacyjny podzielił ustalenia i ocenę prawną Sądu Okręgowego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, zatrzymanie nie było niewątpliwie niesłuszne, jeśli było uzasadnione podejrzeniem popełnienia konkretnych przestępstw przez zatrzymanego i było proporcjonalne do sytuacji.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że zatrzymanie M. R. było uzasadnione podejrzeniem popełnienia przestępstwa kierowania gróźb karalnych wobec funkcjonariusza, a zatrzymanie K. R. (1) było uzasadnione podejrzeniem naruszenia nietykalności cielesnej policjanta. Oba zatrzymania były proporcjonalne czasowo i przedmiotowo, a także adekwatne do potrzeby. Brak było podstaw do uznania ich za niewątpliwie niesłuszne.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku

Strona wygrywająca

Skarb Państwa (w zakresie oddalenia wniosku)

Strony

NazwaTypRola
M. R.osoba_fizycznawnioskodawca
K. R. (1)osoba_fizycznawnioskodawca
Skarb Państwaorgan_państwowyodpowiedzialny za koszty

Przepisy (11)

Główne

k.p.k. art. 552 § 4

Kodeks postępowania karnego

Stanowi podstawę rozstrzygnięcia o podstawie i zasadności żądania zadośćuczynienia za niewątpliwie niesłuszne zatrzymanie.

Pomocnicze

k.p.k. art. 244 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 190 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 224

Kodeks karny

k.k. art. 222 § 1

Kodeks karny

k.p.k. art. 438

Kodeks postępowania karnego

Wymienione punkty dotyczą podstaw apelacji.

k.p.k. art. 439

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 437 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 440

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 454 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 554 § 4

Kodeks postępowania karnego

Postępowanie wolne jest od kosztów, wydatkami obciążono Skarb Państwa.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zatrzymanie było uzasadnione podejrzeniem popełnienia konkretnych przestępstw. Zatrzymanie było proporcjonalne czasowo i przedmiotowo. Apelacja nie jest właściwym środkiem do kwestionowania zasadności zatrzymania.

Odrzucone argumenty

Zatrzymanie było niewątpliwie niesłuszne.

Godne uwagi sformułowania

apelacja nie stanowi środka odwoławczego od orzeczenia o zasadności, legalności i prawidłowości zatrzymania nie sam fakt udziału w zgromadzeniu był powodem zatrzymania zatrzymanie obu wnioskodawców było uzasadnione konkretnymi zindywidualizowanymi ich zachowaniami nie sposób go uznać za nieproporcjonalne, wykraczające poza cele procesowe

Skład orzekający

Ewa Jethon

przewodniczący-sprawozdawca

Marzanna A. Piekarska-Drążek

sędzia

Małgorzata Janicz

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie zasadności i proporcjonalności zatrzymania przez Policję w kontekście udziału w zgromadzeniu oraz odmowy przyznania zadośćuczynienia za zatrzymanie."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnych okoliczności faktycznych związanych z zatrzymaniem podczas zgromadzenia.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak sąd ocenia zasadność zatrzymania w kontekście zgromadzeń publicznych i jakie zachowania mogą prowadzić do odpowiedzialności karnej funkcjonariuszy.

Czy zatrzymanie podczas protestu zawsze jest niesłuszne? Sąd wyjaśnia.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II AKa 482/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 marca 2024 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący Sędzia SA - Ewa Jethon (spr.) Sędziowie SA - Marzanna A. Piekarska-Drążek SA - Małgorzata Janicz Protokolant Wiktoria Siporska przy udziale Prokuratora Marka Deczkowskiego po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2024 r. sprawy z wniosku M. R. i K. R. (1) o zadośćuczynienie na skutek apelacji wniesionej przez pełnomocnika wnioskodawców od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 9 sierpnia 2023 r. sygn. akt XII Ko 36/22 1. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; 2. wydatkami poniesionymi w postępowaniu odwoławczym obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 482/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 9 sierpnia 2023 r. w sprawie XII Ko 36/22 Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ pełnomocnik wnioskodawców ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji. ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Wskazać oskarżonego. Wskazać fakt. Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód. 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Wskazać oskarżonego. Wskazać fakt. Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód. 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Wskazać fakt Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu. 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Wskazać fakt Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu. . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut Obraza prawa materialnego, a mianowicie art.244§1 k.p.k. poprzez jego niezastosowanie ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny. Niezasadnie zarzuca skarżący obrazę przepisu art. 244§1 k.p.k. , bowiem apelacja nie stanowi środka odwoławczego od orzeczenia o zasadności, legalności i prawidłowości zatrzymania wnioskodawców. Treść zarzutu jednak nakazuje odnieść się do wydanych w tym zakresie postanowień Sądu Rejonowego w Grodzisku Mazowieckim z dnia 10 marca 2022 r. w sprawie o sygn. akt II Kp 271/2. Stwierdzono w nich, że zatrzymanie tak M. R. jak i K. R. (1) było zasadne, legalne i prawidłowe. Zarówno ten Sąd, jak i Sąd Okręgowy w Warszawie, w ramach niezależności jurysdykcyjnej, dokonały analogicznych ustaleń. Wynika z nich, że bezpośrednim powodem zatrzymania M. R. w dniu 25 lipca 2021 r. o godzinie 14:05 było uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa kierowania gróźb karalnych przez wobec funkcjonariuszy Policji. Sąd Okręgowy słusznie przy tym uznał, że bez znaczenia jest kwalifikacja tej groźby na etapie zatrzymania. Nawet błędne przyjęcie kwalifikacji z art. 190 § 1 k.k. , zamiast art. 224 k.k. , nie ma wpływu na ocenę zasadności tej czynności. Ustalił, że bezpośrednio przed zatrzymaniem wnioskodawca miał grozić funkcjonariuszowi T. D. co najmniej uszkodzeniem ciała. Przy użyciu wulgarnych słów, zapowiedział funkcjonariuszowi użycie siły fizycznej przy nadającej się ku temu okazji. Natomiast zatrzymanie K. R. (1) było uzasadnione podejrzeniem naruszenia nietykalności cielesnej policjanta D. R. poprzez popchnął tego funkcjonariusza, który przewrócił się, czyli popełnieniem przestępstwa z art. 222 § 1 k.k. Nadto w oparciu o zeznanie K. R. (2) , bezpośrednio po naruszeniu nietykalności cielesnej policjanta K. R. (1) próbował się wyrwać i oddalić się z miejsca zdarzenia. Brak jest zatem podstaw do kwestionowania ustalonej zasadności zatrzymania. Tym bardziej brak jest podstaw do uznania, że zatrzymanie obu wnioskodawców było niewątpliwie niesłuszne, jak wymaga przepis art. 552 § 4 k.p.k. Ten przepis bowiem stanowi podstawę rozstrzygnięcia o podstawie i zasadności żądania zadośćuczynienia. Podkreślenia wymaga, że nie sam fakt udziału w zgromadzeniu był powodem zatrzymana wnioskodawców. Nie były nimi także ustalone, zaistniałe w jego przebiegu fakty, jak: utrudnianie pobytu pracownikom i pacjentom Przychodni (...) , gdzie odbywał się piknik promujący szczepienia szczepieniom przeciwko SARS-Cov2, kierowanie przez uczestników do postronnych osób haseł zniechęcających do poddania się szczepieniom przeciwko SARS-Cov2., kierowanie haseł i treści zniechęcających do szczepienia w stronę osób, które stały w kolejce do szczepień, kierowanie do personelu Przychodni żądania udostępnienia ulotki wskazującej na skład szczepionki, blokowali wejście do Przychodni, próby wdarcia się do budynku Przychodni, przepychanie się uczestników zgromadzenia z personelem Przychodni. Wszystkie te działania uczestników zgromadzenia godzące w prawa obecnych tam osób skutkowały wezwaniem Policji, jak choćby to, że jeden z pracowników Przychodni (...) doznał obrażeń ciała i krwotoku, gdyż odmówił wpuszczenia protestujących do środka. Natomiast przybyły na miejsce zespół karetki pogotowia w celu udzielenia mu pomocy medycznej spotkał się z agresywnym zachowaniem uczestników zgromadzenia, także wobec ratowników medycznych, jak szarpanie za klamki karetki, plucie na szyby, wznoszenie wulgarnych okrzyków, w tym "mordercy". Jeden z uczestników zgromadzenia wszedł na karetkę pogotowia i skakał po karoserii pojazdu. Powodem interwencji Policji była potrzeba odblokowania głównego wejścia do Przychodni i przywrócenie ruchu osób, które chcą poddać się szczepieniu i zgłoszenie, że uczestnicy zgromadzenia są agresywni i próbują wedrzeć się do budynku Przychodni. Natomiast zatrzymanie uczestniczących w zdarzeniu K. i M. R. wynikało z konkretnych zindywidualizowanych ich zachowań. Zatrzymanie K. R. (1) było uzasadnione naruszeniem nietykalności cielesnej policjanta D. R. poprzez popchnięcie go, w wyniku czego przewrócił się, czyli podejrzeniem popełnienia przestępstwa z art. 222 § 1 k.k. Nadto w oparciu o zeznanie K. R. (2) , bezpośrednio po naruszeniu nietykalności cielesnej policjanta K. R. (1) próbował się wyrwać i oddalić się z miejsca zdarzenia. Do zatrzymania M. R. w dniu 25 lipca 2021 r. o godzinie 14:05, czyli nieco później, niż K. R. (1) , doszło po tym, jak policjanci spełnili jego żądanie, aby mógł towarzyszyć zatrzymanemu synowi w drodze na komendę. Właśnie w czasie tej drogi groził policjantowi T. D. co najmniej uszkodzeniem ciała. Przy użyciu wulgarnych słów, zapowiedział funkcjonariuszowi użycie siły fizycznej przy nadającej się ku temu okazji. Powodem zatrzymania było zatem uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa kierowania gróźb karalnych wobec funkcjonariusza Policji. Uzasadnienie podejrzenia popełnienia przestępstwa dodatkowo stanowi fakt wszczęcia wobec wnioskodawców postępowania karnego, które skutkowało nawet wniesieniem aktu oskarżenia do Sądu Rejonowego w Grodzisku Mazowieckim. Trafnie też wskazał Sąd meriti na krótki czas zatrzymania, bo trwający wobec M. R. godzinę i 50 minut a wobec K. R. (1) o 10 minut dłużej. Zatrzymanie trwało tylko do czasu wykonania niezbędnych czynności. Prawidłowo więc i w oparciu o wskazane i poddane przez Sąd Okręgowy analizie dowody uznano, że zatrzymanie wnioskodawców w okolicznościach tej sprawy nie było niewątpliwie niesłuszne. Było też zarówno pod względem czasowym, jak i przeprowadzonych czynności adekwatne do jego potrzeby. Nie sposób go uznać za nieproporcjonalne, wykraczające poza cele procesowe. Nie wykazano także negatywnych jego następstw, takich aby przez ich pryzmat oceniać jego zasadność. Nie sposób zatem było uznać przedmiotowego zatrzymania za niewątpliwie niesłuszne. Tym samym jako trafne należało uznać rozstrzygnięcie Sądu I instancji, zarówno co do oceny dowodów, jak i oceny prawnej, przedstawionych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku w sposób wyczerpujący, tym samym zyskujący aprobatę Sądu odwoławczego. Wniosek O zmianę zaskarżonego wyroku i zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz M. i K. R. (1) po 2000 zł tytułem zadośćuczynienia. Zasądzenie o Skarby Państwa zwrotu kosztów postępowania w tym kosztów radcy prawnego wg norm przepisanych. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny. Niezasadność zarzutu skutkowała nieuwzględnieniem wniosku odwoławczego i utrzymaniem zaskarżonego wyroku w mocy. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU Wskazać wszystkie okoliczności, które sąd uwzględnił z urzędu, niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów ( art. 439 k.p.k. , art. 440 k.p.k. ). Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności. 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1 Przedmiot utrzymania w mocy Oddalenie wniosków obu wnioskodawców: M. R. i K. R. (1) Zwięźle o powodach utrzymania w mocy. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany. 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia. 4. Konieczność warunkowego umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i warunkowego umorzenia ze wskazaniem podstawy prawnej warunkowego umorzenia postępowania. 5. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia. 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 5.4. Inne rozstrzygnięcia z wyroku Lp. Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku. Przytoczyć okoliczności. 6. Koszty Procesu Wskazać oskarżonego. Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku. Przytoczyć okoliczności. 2 Na podstawie art. 554 § 4 k.p.k. , który stanowi, że postępowanie wolne jest od kosztów, wydatkami obciążono Skarb Państwa. 7. PODPIS Małgorzat Janicz Ewa Jethon Marzanna A. Piekarska - Drążek

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI