II AKA 47/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny we Wrocławiu zmienił wyrok Sądu Okręgowego, precyzując daty popełnienia czynów, obniżając karę za jeden z nich, odstępując od kary za zniewagi wzajemne i łącząc kary jednostkowe w karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, zaliczając na jej poczet okres tymczasowego aresztowania.
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego D. C. w sprawie o czyny z art. 207 § 1 kk, art. 190 § 1 kk, art. 13 § 1 kk w zw. z art. 157 § 2 kk i art. 148 § 1 kk. Sąd zmienił zaskarżony wyrok, precyzując okresy popełnienia niektórych czynów, obniżając karę za czyn z art. 190 § 1 kk, odstępując od wymierzenia kary za zniewagi wzajemne na podstawie art. 216 § 3 k.k. oraz ustalając, że czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 4 k.k. i art. 157 § 2 k.k. został popełniony w zamiarze ewentualnym pozbawienia życia. Sąd połączył kary jednostkowe w karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, zaliczając na jej poczet okres tymczasowego aresztowania. W pozostałym zakresie wyrok utrzymano w mocy, a oskarżonego zwolniono z kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, rozpoznając apelację obrońcy oskarżonego D. C., dokonał istotnych zmian w zaskarżonym wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu. Sąd pierwszej instancji skazał oskarżonego za czyny z art. 207 § 1 kk, art. 190 § 1 kk, art. 13 § 1 kk w zw. z art. 157 § 2 kk i art. 148 § 1 kk. Sąd odwoławczy, stosując przepisy obowiązujące przed nowelizacją z 24 czerwca 2020 r., doprecyzował okresy popełnienia przypisanych czynów, w tym czynu z art. 217 § 1 k.k. (zniewaga) oraz czynu z art. 190 § 1 k.k. (groźba karalna). W odniesieniu do groźby, sąd obniżył wymierzoną karę do 2 miesięcy pozbawienia wolności, stwierdzając jednocześnie utratę mocy kary łącznej i związanego z nią rozstrzygnięcia. Ponadto, sąd ustalił, że zniewagi z art. 216 § 1 k.k. miały charakter wzajemny i na tej podstawie, zgodnie z art. 216 § 3 k.k., odstąpił od wymierzenia kary. Sąd Apelacyjny zakwalifikował również czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 4 k.k. i art. 157 § 2 k.k. jako popełniony w zamiarze ewentualnym pozbawienia życia. Następnie, na podstawie przepisów o karze łącznej obowiązujących do 24 czerwca 2020 r., połączono kary jednostkowe pozbawienia wolności i orzeczono karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, zaliczając na jej poczet okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od 20 sierpnia 2018 r. do 24 kwietnia 2019 r. W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy. Na koniec, oskarżony został zwolniony z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, a poniesione wydatki zaliczono na rachunek Skarbu Państwa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd odwoławczy dokonał zmian w kwalifikacji prawnej czynów, doprecyzował okresy ich popełnienia, obniżył karę za czyn z art. 190 § 1 kk, odstąpił od wymierzenia kary za zniewagi wzajemne i połączył kary jednostkowe w karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, stosując przepisy obowiązujące przed nowelizacją.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny uznał za zasadne dokonanie zmian w celu doprecyzowania stanu faktycznego i prawnego, obniżenia kary za niektóre czyny oraz zastosowania korzystniejszych dla oskarżonego przepisów o karze łącznej, zgodnie z zasadą retroakcji ustawy względniejszej dla sprawcy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zmiana zaskarżonego wyroku w części i utrzymanie w mocy w pozostałym zakresie
Strona wygrywająca
oskarżony (w części dotyczącej obniżenia kary i odstąpienia od ukarania za zniewagi)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. C. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| D. N. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| Prokuratura (...) | organ_państwowy | prokurator |
Przepisy (14)
Główne
k.k. art. 207 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 190 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 13 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 157 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 148 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 217 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 216 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 216 § 3
Kodeks karny
Podstawa do odstąpienia od wymierzenia kary w przypadku wzajemnych zniewag.
k.k. art. 148 § 4
Kodeks karny
k.k. art. 85 § 1
Kodeks karny
Przepis dotyczący łączenia kar w brzmieniu obowiązującym do 24.06.2020r.
k.k. art. 86 § 1
Kodeks karny
Przepis dotyczący łączenia kar w brzmieniu obowiązującym do 24.06.2020r.
k.k. art. 63 § 1
Kodeks karny
Zaliczenie okresu zatrzymania i tymczasowego aresztowania na poczet orzeczonej kary.
Pomocnicze
k.k. art. 12
Kodeks karny
Określa popełnienie czynu w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zasada retroakcji ustawy względniejszej dla sprawcy (stosowanie przepisów sprzed nowelizacji). Wzajemny charakter zniewag uzasadniający odstąpienie od wymierzenia kary. Doprecyzowanie okresów popełnienia czynów. Obniżenie kary za czyn z art. 190 § 1 kk. Zaliczenie okresu tymczasowego aresztowania na poczet kary łącznej.
Godne uwagi sformułowania
stosując przepisy obowiązujące w brzmieniu sprzed 24.06.2020r. ustala, iż oskarżony D. C. czynu przypisanego mu w punkcie I części rozstrzygającej, a zakwalifikowanego z art. 217 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. dopuścił się w okresie od stycznia 2017 roku do 01 czerwca 2018 roku wymiar kary za czyn ten obniża do 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności stwierdzając jednocześnie, iż kara łączna z punktu V części rozstrzygającej i związane z nią rozstrzygniecie z punktu VI utraciły moc na zniewagi z art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. przypisane oskarżonemu D. C. w punkcie III części rozstrzygającej D. N. odpowiadała zniewagami wzajemnymi i na podstawie art. 216 § 3 k.k. odstępuje od wymierzenia kary czynu przypisanego w punkcie IV części rozstrzygającej, a zakwalifikowanego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 4 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. dopuścił się w zamiarze ewentualnym pozbawienia życia D. N. łączy oskarżonemu D. C. wymierzone kary jednostkowe pozbawienia wolności i wymierza karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności zalicza na poczet tej kary okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania w sprawie od 20 sierpnia 2018 roku godz. 8:10 do 24 kwietnia 2019 roku godz. 15:40 zwalnia oskarżonego od obowiązku poniesienia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze
Skład orzekający
Maciej Skórniak
przewodniczący
Janusz Godzwon
sędzia
Agnieszka Połyniak
sędzia-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie przepisów o karze łącznej w brzmieniu sprzed nowelizacji, zasada retroakcji ustawy względniejszej, zasady odpowiedzialności za zniewagi wzajemne, ustalanie zamiaru ewentualnego w kontekście usiłowania zabójstwa."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy przepisów obowiązujących przed nowelizacją z 24.06.2020 r., co ogranicza jego bezpośrednie zastosowanie do spraw, w których te przepisy miały zastosowanie. Konkretne ustalenia faktyczne dotyczące okresów popełnienia czynów i wzajemności zniewag.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy istotnych kwestii związanych z prawem karnym, w tym stosowaniem przepisów retroaktywnie na korzyść oskarżonego oraz interpretacją przepisów o zniewagach wzajemnych i karze łącznej. Pokazuje, jak sąd odwoławczy koryguje wyrok sądu niższej instancji.
“Sąd Apelacyjny złagodził karę: kluczowe zmiany w wyroku karnym i zastosowanie przepisów sprzed nowelizacji!”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygnatura akt II AKa 47/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 grudnia 2020 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSA Maciej Skórniak Sędziowie: SA Janusz Godzwon SO del. do SA Agnieszka Połyniak (spr.) Protokolant: Magdalena Szymczak przy udziale prokuratora Prokuratury (...) Beaty Lorenc-Kociubińskiej po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2020 r. sprawy D. C. oskarżonego o czyny z art. 207 § 1 kk , art. 190 § 1 kk , art. 13 § 1 kk w zw. z art. 157 § 2 kk i art. 148 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 30 października 2019 r. sygn. akt III K 418/18 I. zmienia zaskarżony wyrok z ten sposób, że stosując przepisy obowiązujące w brzmieniu sprzed 24.06.2020r.: 1. ustala, iż oskarżony D. C. czynu przypisanego mu w punkcie I części rozstrzygającej, a zakwalifikowanego z art. 217 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. dopuścił się w okresie od stycznia 2017 roku do 01 czerwca 2018 roku, 2. ustala, iż oskarżony D. C. czynu z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. przypisanego w (...) II części rozstrzygającej dopuścił się w okresie od maja 2018 roku do 20 sierpnia 2018 roku, zaś wymiar kary za czyn ten obniża do 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności, stwierdzając jednocześnie, iż kara łączna z punktu V części rozstrzygającej i związane z nią rozstrzygniecie z punktu VI utraciły moc, 3. ustala, iż na zniewagi z art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. przypisane oskarżonemu D. C. w punkcie III części rozstrzygającej D. N. odpowiadała zniewagami wzajemnymi i na podstawie art. 216 § 3 k.k. odstępuje od wymierzenia kary, 4. ustala, iż oskarżony D. C. czynu przypisanego w punkcie IV części rozstrzygającej, a zakwalifikowanego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 4 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. dopuścił się w zamiarze ewentualnym pozbawienia życia D. N. ; II. na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym do 24.06.2020r. łączy oskarżonemu D. C. wymierzone kary jednostkowe pozbawienia wolności i wymierza karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, na podstawie art. 63 § 1 k.k. zaliczając na poczet tej kary okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania w sprawie od 20 sierpnia 2018 roku godz. 8:10 do 24 kwietnia 2019 roku godz. 15:40; III. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; IV. zwalnia oskarżonego od obowiązku poniesienia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, zaliczając wydatki poniesione w tym postępowaniu na rachunek Skarbu Państwa. Janusz Godzwon Maciej Skórniak Agnieszka Połyniak
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI