II AKA 467/23

Sąd Apelacyjny w WarszawieWarszawa2024-12-17
SAOSinnepostępowanie dyscyplinarneŚredniaapelacyjny
komornik sądowydelikt dyscyplinarnynaruszenie godności urzędueksmisjaspór o lokalpostępowanie apelacyjneodpowiedzialność zawodowa

Sąd Apelacyjny uniewinnił komornika od zarzutu naruszenia godności urzędu w związku ze sporem o lokal, uznając, że spór prawny nie nosił znamion nieetycznego działania.

Sąd Apelacyjny rozpoznał sprawę komornika M. B. obwinionego o delikt dyscyplinarny z art. 222 pkt 1 ustawy o komornikach sądowych, polegający na naruszeniu godności urzędu poprzez nieuregulowanie zobowiązań skutkujących eksmisją z lokalu kancelarii. Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżone orzeczenie, uniewinniając komornika od przypisanego czynu. Uzasadnienie wskazuje, że spór prawny z wynajmującym lokal nie nosił znamion nieetycznego, niemoralnego czy gorszącego zachowania, a zatem nie stanowił deliktu dyscyplinarnego.

Sąd Apelacyjny w Warszawie rozpoznał sprawę dotyczącą deliktu dyscyplinarnego komornika sądowego M. B., zarzucającego mu naruszenie powagi i godności urzędu poprzez nieuregulowanie zobowiązań, co doprowadziło do pozwu o eksmisję z lokalu kancelarii. Sąd Apelacyjny, analizując zarzuty apelacji, stwierdził, że choć zarzuty obwinionego nie były trafne, kontrola instancyjna doprowadziła do reformatoryjnego orzeczenia. Sąd ustalił, że wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego został wywiedziony przez organ uprawniony. Jednakże, w ocenie Sądu Apelacyjnego, argumentacja organu dyscyplinarnego dotycząca winy obwinionego była błędna. Sąd uznał, że komornik podejmował próby załagodzenia sytuacji i przeciwdziałania eksmisji, kierując pisma do spółdzielni i kwestionując podstawy wypowiedzenia umowy najmu. Sąd podkreślił, że spór prawny z wynajmującym lokal, nawet jeśli zakończył się eksmisją, nie nosił znamion nieetycznego, niemoralnego czy gorszącego zachowania, które mogłoby stanowić delikt dyscyplinarny. W związku z tym, Sąd Apelacyjny uniewinnił komornika od przypisanego mu czynu, obciążając jednocześnie Krajową Radę Komorniczą kosztami postępowania odwoławczego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli spór prawny z wynajmującym lokal nie nosi znamion nieetycznego, niemoralnego czy gorszącego zachowania.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że spór prawny dotyczący lokalu kancelarii, nawet jeśli zakończył się eksmisją, nie nosił cech nieetycznego, niemoralnego czy gorszącego działania, które mogłoby stanowić delikt dyscyplinarny. Komornik podejmował próby rozwiązania sporu i kwestionował podstawy wypowiedzenia umowy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zmiana orzeczenia

Strona wygrywająca

M. B.

Strony

NazwaTypRola
M. B.osoba_fizycznaobwiniony
Komisja Dyscyplinarna przy Krajowej Radzie Komorniczej w W.instytucjaorgan orzekający
Krajowa Rada Komorniczainstytucjastrona postępowania odwoławczego

Przepisy (7)

Główne

u.k.s. art. 222 § pkt 1

Ustawa o komornikach sądowych

Naruszenie powagi i godności urzędu komornika sądowego stanowią wszelkie zachowania komornika w służbie lub poza służbą, które z punktu widzenia kryteriów społeczno-etycznych należy ocenić jako nieetyczne, niemoralne, gorszące, czy nieodpowiednie, a zarazem przynoszące ujmę pełnionemu przez niego urzędu.

Pomocnicze

u.k.s.e. art. 3

Ustawa o komornikach sądowych i egzekucji

Podstawa prawna powierzenia wiceprezesowi sądu sprawowania nadzoru nad czynnościami komorników.

k.p.k. art. 438 § pkt 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 438 § pkt 3

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 439

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 440

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 454 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Spór prawny dotyczący lokalu kancelarii nie nosił znamion nieetycznego, niemoralnego czy gorszącego zachowania. Komornik podejmował próby załagodzenia sytuacji i przeciwdziałania eksmisji.

Godne uwagi sformułowania

komornik, z racji wykonywanego zawodu byłby z uwagi na kwestie etyki zawodowej pozbawiony możliwości wejścia w spór o charakterze prawnym z jakimkolwiek podmiotem. brak jest w działaniu komornika, obwinionego w sprawie niniejszej tego typu działania, które spełniałoby powyższe kryteria.

Skład orzekający

Małgorzata Janicz

przewodniczący

Rafał Kaniok

sędzia

Dorota Tyrała

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia naruszenia godności urzędu komornika sądowego w kontekście sporów cywilnych dotyczących lokalu kancelarii."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji sporu o lokal i oceny zachowania komornika w ramach postępowania dyscyplinarnego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, że nawet w postępowaniach dyscyplinarnych, spory o charakterze cywilnym mogą być oceniane przez pryzmat etyki zawodowej, a sąd odwoławczy może stanąć w obronie komornika, jeśli jego działania nie nosiły znamion nieetycznych.

Czy spór o lokal kancelarii może być podstawą do ukarania komornika? Sąd Apelacyjny odpowiada.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II AKa 467/23 ORZECZENIE W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 grudnia 2024 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSA – Małgorzata Janicz Sędziowie SA - Rafał Kaniok SA – Dorota Tyrała Protokolant: – sekr. sąd. Olga Balcer po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2024 r. sprawy M. B. – Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy Pragi - Północ w W. obwinionego o popełnienie deliktu dyscyplinarnego z art. 222 pkt 1 ustawy z dnia 22 marca 2018r. o komornikach sądowych; na skutek odwołania obwinionego M. B. od orzeczenia Komisji Dyscyplinarnej przy Krajowej Radzie Komorniczej w W. z dnia 10 sierpnia 2023 r., sygn. akt D 4/23 1. zmienia zaskarżone orzeczenie w ten sposób, że obwinionego M. B. uniewinnia od czynu przypisanego mu w pkt 2 (drugim) orzeczenia; 2. utrzymuje w mocy orzeczenie w pozostałej części; 3. kosztami postępowania odwoławczego obciąża Krajową Radę Komorniczą. UZASADNIENIE UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 467/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji 1. Orzeczenie komisji Dyscyplinarnej przy Krajowej Radzie Komorniczej w W. z dnia 10 08 2023r Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☒ obwiniony w postępowaniu dyscyplinarnym ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☒ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji. ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Wskazać oskarżonego. Wskazać fakt. Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód. 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Wskazać oskarżonego. Wskazać fakt. Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód. 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Wskazać fakt Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu. 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Wskazać fakt Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu. . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut Co do pkt 2 orzeczenia ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny. Wniosek ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU Wskazać wszystkie okoliczności, które sąd uwzględnił z urzędu, niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów ( art. 439 k.p.k. , art. 440 k.p.k. ). Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności. 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1 Przedmiot utrzymania w mocy Orzeczenie w zakresie pkt 1 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany Zmiana co do pkt 2 orzeczenia -uniewinnienie Zwięźle o powodach zmiany. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: zarzuty sformułowane w odwołaniu nie były trafne, jednak spowodowały kontrolę instancyjną w wyniku której, zapadło orzeczenie reformatoryjne, zgodnie z postulowanym przez odwołującego się obwinionego kierunkiem. Wyjaśniając podniesioną w odwołaniu kwestię możliwości działania uprawnionego podmiotu , Sąd zwrócił się do Prezesa Sądu Rejonowego Praga- Północ o udostępnienie podziału czynności, celem ustalenia czy wiceprezes O. K. mogła zstąpić prezesa w podpisaniu i skierowaniu wniosku o ukaranie komornika (vide zarzut apelacji). Z nadesłanych dokumentów wynika , że zarządzeniem z dnia 18 maja 2020r. (Nr (...) ) Prezes Sądu Rejonowego powierzył (vide pkt 5 zarządzenia) wiceprezesowi sądu sprawowanie nadzoru nad czynnościami komorników działających przy SR dla Warszawy P. w W. w oparciu o art. 3 Ustawy o komornikach sądowych i egzekucji . Obowiązki w zakresie nadzoru nad działalnością komorników wynikają także dodatkowo z treści zakresu czynności Wiceprezesa SR dla Warszawy P. w W. . Obowiązki te powierzone zostały Wiceprezesowi SR O. B. również w dacie orzekania przez Sąd odwoławczy, zarządzeniem z dnia 9 sierpnia 2024r. (nr 63/24). Z powyższego wynika prosty wniosek, ze wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego przeciwko komornikowi M. B. był wywiedziony przez organ uprawniony, przez co zarzuty odwołania obwinionego, jak i ich uzasadnienie, jawią się jako oczywiście bezzasadne. Przechodząc do kwestii merytorycznych , stwierdzić należy, iż sąd odwoławczy nie podziela argumentacji organu dyscyplinarnego zawartej w pisemnych motywach zaskarżonego orzeczenia, a dotyczącej uznania winy obwinionego w zakresie deliktu z art. 222pkt 1 ustawy o komornikach sadowych polegającego na naruszeniu powagi i godności urzędu poprzez nieuregulowanie zobowiązań, czego skutkiem było złożenie pozwu przez (...) w W. o orzeczenie eksmisji Komornika sądowego M. B. z lokalu będącego siedzibą Kancelarii (...) w W. . U podstaw tej argumentacji stoi bowiem błędne założenie, że komornik nie podejmował żadnych prób załagodzenia sytuacji i nie przeciwdziałał złożeniu pozwu. Tymczasem uważna lektura dokumentów zawartych w aktach jak i depozycji źródeł osobowych -świadków w tym samego obwinionego wskazuje na istnienie takich działań. Nie ulega wątpliwości, iż po uzyskaniu przedmiotowego lokalu, komornik kierował do władz spółdzielni szereg pism ( vide np. k 65 akt), w których podnosił wady zarówno lokalu jak i braku miejsca parkingowego dla klientów kancelarii, spółdzielnia zaś odpowiadając na te pisma odnosiła się do kwestii podnoszonych przez Komornika. Podkreślić należy, iż w odpowiedzi Spółdzielnia odnosiła się także do kwestii nie uregulowanych w pisemnej umowie o najem lokalu, a najwidoczniej, zgodnie z twierdzeniem komornika, będących częścią ustnej umowy , czy tez zapewnień ze strony Spółdzielni ( np. kwestia miejsc parkingowych vide k 86 akt). Ze zgromadzonego materiału dowodowego niewątpliwie wynika, że początkowo dobre stosunki obwinionego z władzami Spółdzielni pogorszyły się na tle wzajemnych pretensji. W tym okresie kancelaria obwinionego miała problemy finansowe, ale jednocześnie z protokołu okresowej kontroli Kancelarii komorniczej przeprowadzonej za okres od 01 grudnia 2020r do 23 października 2022r wynika, że oceniono prace Kancelarii bardzo dobrze ( ocena bardzo dobra wg skali 4 stopni-vide k 142 akt). Niewątpliwie także Spółdzielnia nie uznając żadnego z formułowanych zarzutów za zasadny w dniu 05 września 2022r.rozwiązała umowę najmu lokalu. Komornik lokalu nie opuścił , kwestionując podstawy wypowiedzenia , jak i stan faktyczny, podkreślić należy iż komornik działał w tej sprawie sam, ale i za pośrednictwem swojego pełnomocnika. Forma wystosowanych pism jest kulturalna i merytoryczna. W związku z powyższym jawi się uzasadnione pytanie, czy podjęcie czynności , które zakończyły się eksmisją komornika, mogą stanowić delikt dyscyplinarny. W komentarzach i orzecznictwie dyscyplinarnym przyjmuje się, że naruszenie powagi lub godności urzędu komornika sądowego stanowią wszelkie zachowania komornika w służbie lub poza służbą, które z punktu widzenia kryteriów społeczno-etycznych należy ocenić jako nieetyczne, niemoralne, gorszące, czy nieodpowiednie, a zarazem przynoszące ujmę pełnionemu przez niego urzędu. W ocenie Sądu brak jest w działaniu komornika, obwinionego w sprawie niniejszej tego typu działania, które spełniałoby powyższe kryteria . Odmienne rozumowanie musiałoby niechybnie doprowadzić do wniosku, że komornik, z racji wykonywanego zawodu byłby z uwagi na kwestie etyki zawodowej pozbawiony możliwości wejścia w spór o charakterze prawnym z jakimkolwiek podmiotem. Nie zmienia tego fakt, że ostatecznie obwiniony został wyeksmitowany z zajmowanego lokalu, albowiem niewątpliwie jest to wynikiem toczonego sporu o charakterze prawnym, zaś sąd odwoławczy nie jest organem uprawnionym do rozstrzygania o zasadności ani wszczęcia sporu, ani też formy jego zakończenia, o ile nie nosiło ono cech nieetycznego, niemoralnego czy gorszącego. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Apelacyjny orzekł jak w orzeczeniu. 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia. 4. Konieczność warunkowego umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i warunkowego umorzenia ze wskazaniem podstawy prawnej warunkowego umorzenia postępowania. 5. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia. 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania Brak, wobec treści wyroku 5.4. Inne rozstrzygnięcia z wyroku Lp. Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku. Przytoczyć okoliczności. 6. Koszty Procesu Wskazać oskarżonego. Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku. Przytoczyć okoliczności. Pkt III wyroku 7. PODPIS Rafał Kaniok Małgorzata Janicz Dorota Tyrała

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI