II AKA 464/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny we Wrocławiu rozpoznał apelację wniesioną przez obrońcę oskarżonego D. S. od wyroku Sądu Okręgowego w Opolu, który uznał go winnym popełnienia szeregu przestępstw, w tym udziału w zorganizowanej grupie przestępczej (art. 258 § 1 kk), handlu narkotykami (art. 56 ust. 3 w zw. z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii), prowadzenia pojazdu pod wpływem środków odurzających (art. 178a § 1 kk) oraz czynnej napaści na funkcjonariuszy policji (art. 224 § 2 kk, art. 157 § 1 kk). Apelacja zarzucała naruszenie prawa materialnego, w szczególności niezastosowanie art. 60 § 3 kk (nadzwyczajne złagodzenie kary) w odniesieniu do czynów z punktów I, II i IV, a także obrazę przepisów postępowania (art. 7 kpk) przy ocenie dowodów w odniesieniu do czynu z punktu III, co miało skutkować bezpodstawnym skazaniem i naruszeniem zasady in dubio pro reo. Podniesiono również zarzut rażącej niewspółmierności kar. Sąd Apelacyjny uznał apelację za niezasadną. Stwierdził, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił dowody, w tym wyjaśnienia oskarżonego, które początkowo były nieszczere i nieprawdziwe, a dopiero później stały się bardziej konsekwentne. Sąd pierwszej instancji uwzględnił jednak postawę oskarżonego, jego przyznanie się do winy i ujawnienie okoliczności popełnienia przestępstw, stosując nadzwyczajne złagodzenie kar na podstawie art. 60 § 2 i § 6 pkt 2 i 3 kk. Sąd Apelacyjny podkreślił, że warunki zastosowania art. 60 § 3 kk nie zostały spełnione, ponieważ informacje ujawnione przez oskarżonego były niepełne i w dużej mierze pochodziły z podsłuchu. W odniesieniu do czynu z punktu III, sąd odwoławczy uznał za niewiarygodne twierdzenia oskarżonego o nieświadomości zatrzymania przez policję, wskazując na zeznania funkcjonariuszy, którzy krzyczeli "stój, policja" i okazywali legitymacje. Sąd Apelacyjny potwierdził prawidłowość ustaleń faktycznych i prawnych sądu pierwszej instancji, uznając, że oskarżony działał świadomie, próbując uniknąć zatrzymania. Ostatecznie, Sąd Apelacyjny utrzymał zaskarżony wyrok w mocy, uznając apelację za bezzasadną. Zgodnie z art. 624 § 1 kpk, zwolnił oskarżonego z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając wydatkami Skarb Państwa.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przesłanek zastosowania art. 60 § 3 kk oraz ocena świadomości zatrzymania przez policję w kontekście art. 29 kk i art. 224 kk.
Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i przebiegu postępowania, w tym początkowo nieszczerych wyjaśnień oskarżonego.
Zagadnienia prawne (3)
Czy w przypadku ujawnienia przez oskarżonego informacji dotyczących innych uczestników grupy przestępczej i okoliczności popełnienia przestępstwa, sąd ma obowiązek zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary na podstawie art. 60 § 3 kk?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd nie ma bezwzględnego obowiązku zastosowania art. 60 § 3 kk, jeśli ujawnione informacje są niepełne lub nieprawdziwe, a oskarżony początkowo składał fałszywe wyjaśnienia.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny uznał, że oskarżony nie spełnił przesłanek do zastosowania art. 60 § 3 kk, ponieważ jego wyjaśnienia były początkowo nieszczere i niepełne, a kluczowe informacje pochodziły z podsłuchu, a nie wyłącznie od oskarżonego.
Czy oskarżony, który w trakcie zatrzymania przez policję, mimo okazywania legitymacji i okrzyków "stój, policja", twierdził, że nie wiedział o interwencji, działał w błędzie co do okoliczności wyłączającej bezprawność lub winę (kontratyp z art. 29 kk)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, oskarżony miał świadomość interwencji policji i celowo próbował uniknąć zatrzymania, co wyklucza działanie w błędzie.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny oparł się na zeznaniach policjantów, którzy zgodnie potwierdzili okazywanie legitymacji i okrzyki, a także na wyjaśnieniach samego oskarżonego z pierwszego przesłuchania, gdzie przyznał, że widział radiowóz i nie chciał być zatrzymany. Uznano, że oskarżony wiedział, że jest zatrzymywany przez policję.
Czy wymierzone kary jednostkowe i kara łączna są rażąco niewspółmierne do celów kary, biorąc pod uwagę okoliczności łagodzące?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, kary są adekwatne, a sąd pierwszej instancji uwzględnił okoliczności łagodzące, stosując nadzwyczajne złagodzenie kar za niektóre czyny.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny stwierdził, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił zachowanie oskarżonego i wymierzył adekwatne kary, uwzględniając przy tym jego postawę i przyznanie się do winy w późniejszym etapie postępowania.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. S. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Andrzej Augustyniak | inne | prokurator |
| J. R. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony (funkcjonariusz policji) |
| M. P. (2) | osoba_fizyczna | świadek (funkcjonariusz policji) |
| M. C. (1) | osoba_fizyczna | świadek (funkcjonariusz policji) |
| M. P. (3) | osoba_fizyczna | świadek (funkcjonariusz policji) |
| Stowarzyszenie (...) , (...) i (...) (...) w Z. | instytucja | pokrzywdzony (na rzecz którego orzeczono nawiązkę) |
| Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej | instytucja | pokrzywdzony (na rzecz którego orzeczono świadczenie pieniężne) |
| I. P. | inne | obrońca oskarżonego |
Przepisy (33)
Główne
k.k. art. 258 § 1
Kodeks karny
u.p.n. art. 56 § 3
Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii
u.p.n. art. 59 § 1
Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii
u.p.n. art. 58 § 1
Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 12 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 64 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 65 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 178a § 1
Kodeks karny
k.k. art. 224 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 157 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 57 § 2
Kodeks karny
u.p.n. art. 53 § 2
Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii
k.k. art. 11 § 3
Kodeks karny
k.k. art. 60 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 60 § 6
Kodeks karny
k.k. art. 45 § 1
Kodeks karny
u.p.n. art. 70 § 4
Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii
u.p.n. art. 70 § 1
Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii
k.k. art. 42 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 43 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 43a § 2
Kodeks karny
k.k. art. 85 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 86 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 86 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 63 § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 624 § 1
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.k. art. 4 § 1
Kodeks karny
Zastosowanie przepisów k.k. do czynów popełnionych przed wejściem w życie nowelizacji, jeśli nowe przepisy są względniejsze.
k.k. art. 60 § 3
Kodeks karny
Przepis dotyczący nadzwyczajnego złagodzenia kary, którego zastosowania domagał się oskarżony w apelacji.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Zasada swobodnej oceny dowodów, naruszenie której zarzucał apelujący.
k.p.k. art. 5 § 1
Kodeks postępowania karnego
Zasada domniemania niewinności, której naruszenie zarzucał apelujący.
k.p.k. art. 5 § 2
Kodeks postępowania karnego
Zasada in dubio pro reo, naruszenie której zarzucał apelujący.
k.k. art. 29
Kodeks karny
Okoliczności wyłączające bezprawność lub winę (kontratyp), powoływany przez obronę w kontekście rzekomego błędu oskarżonego co do tożsamości osób zatrzymujących.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawidłowa ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji. • Niewiarygodność wyjaśnień oskarżonego co do nieświadomości zatrzymania przez policję. • Niespełnienie przesłanek do zastosowania art. 60 § 3 kk. • Adekwatność wymierzonych kar i środków karnych.
Odrzucone argumenty
Naruszenie prawa materialnego (art. 60 § 3 kk). • Obraza przepisów postępowania (art. 7 kpk, art. 5 § 1 i 2 kpk). • Błąd w ustaleniach faktycznych. • Rażąca niewspółmierność kar. • Działanie w błędzie co do okoliczności wyłączającej bezprawność lub winę (art. 29 kk).
Godne uwagi sformułowania
wyjaśnienia oskarżonego nie były konsekwentne, a początkowo były nieszczere i nieprawdziwe • nie sposób przyjąć, że oskarżony nie słyszał komunikatów "stój; policja" oraz nie widział okazanych legitymacji • nie chciał dopuścić do tego, dlatego uszkodził policyjny radiowóz i stosował przemoc wobec policjantów • sąd pierwszej instancji uwzględnił zaś postawę oskarżonego, jego przyznanie się i ujawnienie okoliczności popełnionych przestępstw, przez zastosowanie nadzwyczajnego złagodzenia kar
Skład orzekający
Jerzy Skorupka
przewodniczący-sprawozdawca
Bogusław Tocicki
sędzia
Piotr Kaczmarek
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek zastosowania art. 60 § 3 kk oraz ocena świadomości zatrzymania przez policję w kontekście art. 29 kk i art. 224 kk."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i przebiegu postępowania, w tym początkowo nieszczerych wyjaśnień oskarżonego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy poważnych przestępstw narkotykowych i napaści na policję, z elementami recydywy i próbą uniknięcia odpowiedzialności przez oskarżonego. Pokazuje dynamikę postępowania apelacyjnego i analizę dowodów.
“Napaść na policję i handel narkotykami – sąd apelacyjny podtrzymuje wyrok skazujący.”
Dane finansowe
WPS: 83 727 PLN
przepadek korzyści majątkowej: 83 727 PLN
nawiązka: 2000 PLN
świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu: 7000 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.