II AKA 446/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny w Gdańsku rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego M. Z. od wyroku Sądu Okręgowego we Włocławku, który skazał go za wyłudzenie kredytów bankowych (art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k.) oraz przywłaszczenie samochodu marki F. (...) (art. 284 § 2 k.k.). Sąd Okręgowy wymierzył oskarżonemu karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 4 lat próby. Apelacja zarzucała m.in. obrazę prawa materialnego i procesowego, kwestionując ustalenia faktyczne dotyczące obu przestępstw. Sąd Apelacyjny uznał apelację za zasadną jedynie w odniesieniu do czynu przywłaszczenia samochodu. Stwierdził, że Sąd Okręgowy nie zebrał wystarczającego materiału dowodowego i nieprawidłowo zakwalifikował zachowanie oskarżonego jako przywłaszczenie, nie wyjaśniając wystarczająco zamiaru sprawcy. W związku z tym, wyrok w tej części został uchylony i sprawa przekazana do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu we Włocławku. W odniesieniu do czynu wyłudzenia kredytów, Sąd Apelacyjny uznał ustalenia faktyczne Sądu Okręgowego za prawidłowe, odrzucając zarzuty apelacji dotyczące obrazy prawa materialnego i procesowego. Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres próby 3 lat, uznając istnienie pozytywnej prognozy kryminologicznej. Utrzymano w mocy pozostałe rozstrzygnięcia, z wyjątkiem tych związanych z uchylonym czynem przywłaszczenia.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja pojęcia współsprawstwa w kontekście oszustw kredytowych oraz kryteria oceny zamiaru przywłaszczenia w przypadku umów leasingowych.
Szczegółowa analiza stanu faktycznego w sprawie przywłaszczenia, konieczność indywidualnej oceny zamiaru sprawcy.
Zagadnienia prawne (4)
Czy zachowanie oskarżonego polegające na udziale w grupie przestępczej i wyłudzeniu kredytów, przy wykorzystaniu sfałszowanych dokumentów przez innych członków grupy, stanowi przestępstwo oszustwa kredytowego i oszustwa?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, a jego zachowanie wypełnia znamiona przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny podkreślił, że istotą współsprawstwa jest wspólne działanie oparte na porozumieniu, gdzie czyny poszczególnych osób wzajemnie się dopełniają. Oskarżony M. Z. namówił M. L. do przestępczego przedsięwzięcia, dostarczył sfałszowane zaświadczenia, a następnie otrzymał część wyłudzonych pieniędzy, obejmując świadomością całokształt przestępczego przedsięwzięcia.
Czy nie zwrócenie samochodu po wypowiedzeniu umowy leasingu, mimo wezwania do zwrotu, stanowi przestępstwo przywłaszczenia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, w tym przypadku brak wystarczających ustaleń faktycznych i dowodów na zamiar przywłaszczenia.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny uchylił wyrok w tej części, wskazując na brak wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności związanych z rozwiązaniem umowy leasingu i brakiem jednoznacznych dowodów na zamiar włączenia samochodu do majątku oskarżonego. Samo nie zwrócenie pojazdu po otrzymaniu wezwania nie jest wystarczające do przypisania przywłaszczenia.
Czy zarzut obrazy prawa materialnego jest zasadny, gdy kwestionuje się ustalenia faktyczne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, w takiej sytuacji należy podnosić zarzut błędu w ustaleniach faktycznych.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny wyjaśnił, że obraza prawa materialnego polega na wadliwym zastosowaniu przepisu do prawidłowo ustalonych faktów, podczas gdy błąd w ustaleniach faktycznych wynika z błędnej oceny dowodów. W przypadku kwestionowania ustaleń faktycznych, właściwym zarzutem jest błąd w ustaleniach faktycznych.
Czy sąd pierwszej instancji naruszył zasady swobodnej oceny dowodów i obiektywizmu, opierając się na zeznaniach świadka M. L.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji była prawidłowa i nie nosiła znamion dowolności.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny uznał, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił zeznania M. L., uwzględniając zmienność jego relacji i przyczyny tych zmian. Sąd miał na uwadze, że świadek obciążał również siebie i nie miał powodu niesłusznie obciążać oskarżonego. Wyjaśnienia oskarżonego zostały ocenione jako infantylne.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. Z. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| J. M. | osoba_fizyczna | współsprawca |
| M. L. | osoba_fizyczna | współsprawca |
| R. S. (1) | osoba_fizyczna | współsprawca |
| T. G. | osoba_fizyczna | współsprawca |
| R. S. (2) | osoba_fizyczna | współsprawca |
| J. L. | osoba_fizyczna | współsprawca |
| (...) Bank S.A. | spółka | pokrzywdzony |
| (...) Bank SA w K. | spółka | pokrzywdzony |
| (...) Bank (...) SA we W. | spółka | pokrzywdzony |
| (...) S.A. | spółka | pokrzywdzony |
| Prokuratura Apelacyjna w Gdańsku | organ_państwowy | oskarżyciel publiczny |
Przepisy (25)
Główne
k.k. art. 286 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 297 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 12
Kodeks karny
k.k. art. 284 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 69 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 69 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 70 § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 258 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 65 § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 18
Kodeks karny
k.k. art. 72 § 2
Kodeks karny
k.p.k. art. 438 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 424 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 443
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 439
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 440
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 624 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 634
Kodeks postępowania karnego
u.o.p.k. art. 10 § 1
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewystarczające ustalenia faktyczne i błędna kwalifikacja prawna czynu przywłaszczenia samochodu. • Brak dowodów na zamiar przywłaszczenia samochodu po wypowiedzeniu umowy leasingu.
Odrzucone argumenty
Zarzuty dotyczące obrazy prawa materialnego w zakresie oszustwa kredytowego. • Zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania w zakresie oceny dowodów w sprawie oszustwa kredytowego.
Godne uwagi sformułowania
obraza prawa materialnego polega na wadliwym jego zastosowaniu (lub niezastosowaniu) w orzeczeniu, które zostało oparte na prawidłowych ustaleniach faktycznych. • nie ma tej obrazy, kiedy wadliwość orzeczenia w tym zakresie jest wynikiem błędnych ustaleń, przyjętych za jego podstawę lub naruszenia przepisów prawa procesowego • nie ma racji skarżący, że przypisanie oskarżonemu w punkcie 1 zaskarżonego wyroku popełnienia przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. nastąpiło z uchybieniami • istotą współsprawstwa w ujęciu przepisu art. 18 k.k. jest bowiem oparte na porozumieniu wspólne działanie co najmniej dwóch osób • nie ma więc w tej sytuacji jakichkolwiek podstaw do uniewinnienia oskarżonego M. Z. • nie ma racji obrońca, podnosząc naruszenie zasady obiektywizmu ( art. 4 k.p.k. ) w związku z dokonaniem „niewłaściwej oceny” materiału dowodowego. • nie ma racji obrońca, podnosząc naruszenie art. 410 k.p.k. , gdyż sąd a quo nie pominął żadnych dowodów ujawnionych w toku rozprawy ani też nie oparł się na dowodach, które nie zostały ujawnione na tej rozprawie. • chybiony jest więc również zarzut naruszenia art. 5 § 2 k.p.k. […]
Skład orzekający
Dariusz Kala
przewodniczący
Danuta Matuszewska
sędzia
Krzysztof Noskowicz
sędzia-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia współsprawstwa w kontekście oszustw kredytowych oraz kryteria oceny zamiaru przywłaszczenia w przypadku umów leasingowych."
Ograniczenia: Szczegółowa analiza stanu faktycznego w sprawie przywłaszczenia, konieczność indywidualnej oceny zamiaru sprawcy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnych przestępstw finansowych, a analiza Sądu Apelacyjnego w kontekście współsprawstwa i przywłaszczenia jest pouczająca dla praktyków prawa. Uchylenie wyroku w części dotyczącej przywłaszczenia pokazuje złożoność oceny zamiaru sprawcy.
“Oszustwo kredytowe i przywłaszczenie: Sąd Apelacyjny wyjaśnia granice odpowiedzialności i dowodzenia zamiaru.”
Dane finansowe
naprawienie szkody: 8828,41 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.