II AKA 441/16

Sąd Apelacyjny w WarszawieWarszawa2017-01-20
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚredniaapelacyjny
oszustwofałszerstwokredytkarta kredytowadowód osobistyprawo karneapelacjakara łączna

Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego, uznając apelację obrońcy oskarżonego dotyczącą kary za bezzasadną.

Sąd Apelacyjny rozpatrzył apelację obrońcy oskarżonego M. D. od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie, który skazał go za oszustwa, fałszerstwa dokumentów i usiłowanie oszustwa na dużą kwotę. Obrońca zarzucił rażącą niewspółmierność kary łącznej, domagając się jej obniżenia. Sąd Apelacyjny uznał apelację za bezzasadną, stwierdzając, że kara łączna została wymierzona prawidłowo i nie jest rażąco surowa, biorąc pod uwagę liczbę i charakter popełnionych czynów.

Sąd Apelacyjny w Warszawie rozpoznał sprawę M. D., oskarżonego o szereg przestępstw, w tym oszustwa (art. 286 § 1 k.k.), fałszerstwa dokumentów (art. 270 § 1 k.k.) oraz usiłowanie oszustwa na dużą kwotę (art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k.). Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 29 września 2016 r. uznał oskarżonego za winnego popełnienia siedmiu czynów i wymierzył mu kary jednostkowe, a następnie kary łączne pozbawienia wolności i grzywny. Obrońca oskarżonego złożyła apelację, kwestionując orzeczoną karę łączną jako rażąco niewspółmierną i domagając się jej obniżenia na zasadzie absorpcji. Sąd Apelacyjny uznał apelację za bezzasadną. Wskazał, że Sąd Okręgowy prawidłowo ocenił okoliczności mające wpływ na wymiar kary łącznej, a orzeczona kara nie nosi cech rażącej surowości. Podkreślono, że kara łączna musi uwzględniać prewencję indywidualną i ogólną, a mnogość i charakter popełnionych przez oskarżonego czynów przemawiają za dłuższą resocjalizacją. Sąd Apelacyjny utrzymał wyrok w mocy, zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa, i zasądził wynagrodzenie dla obrońcy z urzędu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, kara łączna wymierzona na zasadzie aperacji nie jest rażąco niewspółmierna, jeśli została prawidłowo oceniona przez sąd pierwszej instancji, uwzględniając wszystkie okoliczności sprawy, w tym liczbę i charakter czynów, a także cele prewencji indywidualnej i ogólnej.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny uznał, że Sąd Okręgowy prawidłowo ocenił okoliczności mające wpływ na wymiar kary łącznej, a orzeczona kara nie nosi cech rażącej surowości. Wskazano, że kara łączna musi uwzględniać prewencję indywidualną i ogólną, a mnogość i charakter popełnionych przez oskarżonego czynów przemawiają za dłuższą resocjalizacją. Kara łączna mieściła się w granicach ustawowych i nie była rażąco surowa.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

apelacja bezzasadna

Strona wygrywająca

oskarżony (w zakresie apelacji)

Strony

NazwaTypRola
M. D.osoba_fizycznaoskarżony
A. L.osoba_fizycznapokrzywdzony
(...) S.A. Oddział w Polscespółkapokrzywdzony
(...) Bank S.A.spółkapokrzywdzony
firma (...)spółkapokrzywdzony
(...) sp. z o.o.spółkapokrzywdzony
Gabriela Marczyńska – Tomalaosoba_fizycznaprokurator
adw. A. J.osoba_fizycznaobrońca z urzędu

Przepisy (15)

Główne

k.k. art. 286 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 270 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 297 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 11 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 13 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 294 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 12

Kodeks karny

k.k. art. 85 § 1 i 2

Kodeks karny

k.k. art. 86 § 1 i 2

Kodeks karny

k.k. art. 63 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 46 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 14 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 11 § 3

Kodeks karny

k.k. art. 33 § 1 i 3

Kodeks karny

k.k. art. 33 § 2

Kodeks karny

Argumenty

Odrzucone argumenty

Kara łączna jest rażąco niewspółmierna z powodu zastosowania zasady aperacji zamiast absorpcji. Sąd Okręgowy umniejszył okoliczności przemawiające na korzyść oskarżonego.

Godne uwagi sformułowania

kara łączna nie może być nagrodą dla oskarżonego, gdyż musi być zgodna z prewencją indywidualną i ogólną mnogość czynów przestępczych popełnionych przez oskarżonego i ich charakter przemawiają za jego dłuższą resocjalizacją

Skład orzekający

Zbigniew Kapiński

przewodniczący

Dorota Tyrała

sędzia

Józef Ciurko

sędzia sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie wymiaru kary łącznej w sprawach wieloczynowych, zasady prewencji indywidualnej i ogólnej w prawie karnym."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i zastosowanych przepisów kodeksu karnego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy typowych przestępstw oszustwa i fałszerstwa, ale pokazuje złożoność wymiaru kary łącznej i proces apelacyjny w sprawach karnych.

Kara łączna: czy aperacja zawsze jest sprawiedliwa?

Dane finansowe

zadośćuczynienie: 2499 PLN

zadośćuczynienie: 6564,05 PLN

zadośćuczynienie: 184,62 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II AKa 441/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 stycznia 2017r. Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSA – Zbigniew Kapiński Sędziowie: SA – Dorota Tyrała SA – Józef Ciurko (spr.) Protokolant: – st. sekr. sąd. Katarzyna Rucińska przy udziale Prokuratora Gabrieli Marczyńskiej – Tomali po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2017 r. sprawy M. D. s. S. i D. z d. J. urodz. (...) w P. oskarżonego z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. ; art. 270 § 1 k.k. i inne na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 29 września 2016 r. sygn. akt XVIII K 17/16 wyrok w zaskarżonej części utrzymuje w mocy; zwalnia oskarżonego od uiszczenia kosztów sądowych za instancję odwoławczą, wydatkami obciążając Skarb Państwa; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. J. , Kancelaria Adwokacka w W. kwotę 738 złotych, łącznie z 23% VAT tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu wykonywaną w postępowaniu odwoławczym. UZASADNIENIE Prokurator oskarżył M. D. o to, że: I. w dniu 16 grudnia 2014 r. w W. dokonał oszustwa na szkodę (...) S.A. Oddział w Polsce w ten sposób, że działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, posługując się podrobionym dowodem osobistym serii (...) wydanym na nazwisko A. L. oraz podrabiając jego podpisy na umowie kredytu ratalnego i umowie o kartę kredytową (...) nr (...) oraz na oświadczeniu kredytobiorcy i tabeli opłat i prowizji, a także składając pisemne oświadczenie dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, w którym poświadczył nieprawdę o osiąganych dochodach, wprowadził w błąd pracownika autoryzowanego salonu (...) odnośnie swojej tożsamości, wysokości osiąganych dochodów oraz zamiaru wywiązania się z warunków umowy, czym doprowadził wskazaną firmę do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w wysokości 2.499 zł, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. , II. w dniu 16 grudnia 2014 r. w W. w firmie (...) sfałszował umowę kupna- sprzedaży nr (...) dotyczącą sprzedaży telefonu komórkowego (...) podrabiając na niej podpis A. L. oraz posłużył się podrobionym dowodem osobistym serii (...) wydanym na nazwisko A. L. , tj. o czyn z art. 270 § 1 k.k. , III.w dniu 22 grudnia 2014 r. w W. dokonał oszustwa na szkodę (...) Bank S.A. w ten sposób, że działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, posługując się podrobionym dowodem osobistym serii (...) wydanym na nazwisko A. L. oraz podrabiając jego podpis na umowie o kredyt na zakup towarów i usług nr (...) , a także składając pisemne oświadczenie dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, w którym poświadczył nieprawdę o fakcie zatrudnienia i osiąganych dochodach, wprowadził w błąd pracownika autoryzowanego salony (...) odnośnie swojej tożsamości, faktu zatrudnienia i wysokości osiąganych dochodów oraz zamiaru wywiązania się z warunków umowy, czym doprowadził wskazaną firmę do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w wysokości 6.564,05 zł, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. , IV.w dniu 22 grudnia 2014 r. w W. w firmie (...) .pl sfałszował umowę kupna- sprzedaży nr (...) dotyczącą sprzedaży dwóch telefonów komórkowych (...) podrabiając na niej podpis A. L. oraz posłużył się przerobionym dowodem osobistym serii (...) wydanym na nazwisko A. L. , tj. o czyn z art. 270 § 1 k.k. , V. w dniu 23 grudnia 2014 r. w W. dokonał oszustwa na szkodę firmy (...) w ten sposób, że działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, posługując się podrobionym dowodem osobistym serii (...) wydanym na nazwisko A. L. oraz podrabiając podpisy na umowie nr (...) o świadczenie usług telekomunikacyjnych oraz na oświadczeniu klienta, wprowadził w błąd pracownika autoryzowanego salonu firmy (...) odnośnie swojej tożsamości oraz zamiaru wywiązania się z warunków umowy, czym doprowadził wskazaną firmę do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w wysokości 184,62 zł, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. , VI. w dniu 29 grudnia 2014 r. w W. sfałszował umowę wynajmu samochodu marki K. zawartą z firmą (...) sp. z o.o. podrabiając na niej podpis A. L. oraz posłużył się podrobionym dowodem osobistym serii (...) oraz podrobionym prawem jazdy nr (...) wydanym na nazwisko A. L. , tj. o czyn z art. 270 § 1 k.k. , VII. w okresie pomiędzy 30 grudnia 2014 r. a 2 stycznia 2015 r. w W. i P. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu, wspólnie i porozumieniu z inną osobą usiłował dokonać oszustwa na szkodę A. L. w łącznej kwocie 8.000.000 zł w ten sposób, że : -w dniu 30 grudnia 2014 r. w W. w oddziale Banku (...) S.A. posługując się podrobionym dowodem osobistym serii (...) wydanym na nazwisko A. L. oraz podrabiając jego podpisy na umowie rachunków bankowych oraz karty debetowej, wprowadzając w ten sposób w błąd pracownika banku odnośnie swojej tożsamości, założył rachunek o numerze (...) , ma które przelane miałby być pieniądze z lokat A. L. w (...) Bank S.A. , -w dniu 30 grudnia 2014 r. w P. w oddziale (...) Bank S.A. posługując się podrobionym dowodem osobistym serii (...) oraz podrobionym prawem jazdy nr (...) na nazwisko A. L. , wprowadzając w ten sposób w błąd pracownika banku odnośnie swojej tożsamości, ustnie złożył wniosek o nadanie dostępu poprzez bankowość internetową do produktów A. L. w tym banku oraz podrobił podpis A. L. w karcie informacyjnej klienta - zmiana danych, -w dniu 31 grudnia 2014 r. w W. w oddziale (...) Bank S.A. posługując się podrobionym dowodem osobistym serii (...) wydanym na nazwisko A. L. , wprowadzając w ten sposób pracownika banku odnośnie swojej tożsamości, wydał polecenie przelewu kwoty 8.000.000 zł znajdującej się na lokatach A. L. we wskazanym banki, na uprzednio założony przez siebie rachunek w Banku (...) S.A. , -w dniu 2 stycznia 2015 r. w P. w oddziale (...) Bank S.A. posługując się podrobionym dowodem osobistym serii (...) oraz podrobionym prawem jazdy nr (...) na nazwisko A. L. , wprowadzając w ten sposób w błąd pracownika banku odnośnie swojej tożsamości, złożył wniosek o zmianę adresu e-mailowego o nadanie dostępu poprzez bankowość internetową do produktów A. L. w tym banku oraz podrobił podpis A. L. w karcie informacyjnej klienta - zmiana danych oraz na dokumencie sprzeciw wobec przetwarzania danych osobowych w celach marketingowych, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na działania podjęte przez pracowników banku oraz Policję skutkujące zatrzymaniem go w dniu 2 stycznia 2015 r., tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k . w zb. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. . w zw. z art. 12 k.k. Sąd Okręgowy w Warszawie, wyrokiem z dnia 29 września 2016 r. sygn. akt XVIII 17/16: I.oskarżonego M. D. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. I czynu to jest przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. skazał go zaś na podstawie art. 286§1 k.k. w zw. z art. 11 §3 k.k. , art. 33§ 2 k.k. w zw. z art. 33§ 1 i § 3 k.k. wymierzył mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności i 40 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 40 złotych, II.oskarżonego uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. II czynu to jest przestępstwa z art. 270§1 k.k. i na podstawie art. 270 § 1 k.k. wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, III.oskarżonego uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. III czynu to jest przestępstwa z art. 286§ 1 k.k. w zw. z art. 270§ 1 k.k. w zw. z art. 297§ 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. skazał go zaś na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. , art. 33 § 2 k.k. w zw. z art. 33§ 1 i § 3 k.k. wymierzył mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności i 40 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 40 złotych, IV.oskarżonego uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. IV czynu to jest przestępstwa z art. 270§1 k.k. i na podstawie art. 270 § 1 k.k. wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, V.oskarżonego uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. V czynu to jest przestępstwa z art. 286§1 k.k. w zw. z art. 270§1 k.k. w zw. z art. 11§ 2 k.k. i na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. skazał go zaś na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11§ 3 k.k. , art. 33 § 2 k.k. w zw. z art. 33 § 1 i§3 k.k. wymierzył mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności i 40 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 40 złotych, VI.oskarżonego uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. VI czynu to jest przestępstwa z art. 270 § 1 k.k. i na podstawie art. 270 §1 k.k. wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, VII.oskarżonego uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt. VII czynu to jest przestępstwa z art. 13§ 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i na podstawie art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w, zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11§ 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. skazał go zaś na podstawie art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. , art. 33§ 2 k.k. w zw. z art. 33 § 1 i § 3 k.k. wymierzył mu karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności i 60 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 40 złotych, VIII.na podstawie art. 85 § 1 i § 2 k.k. , art. 86 § 1 i § 2 k.k. połączył wymierzone oskarżonemu kary pozbawienia wolności i grzywny i wymierza mu kary łączne: roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności i 70 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 40 złotych, IX.na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet wymierzonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania od dnia 2 stycznia 2015 r. do dnia 24 września 2015 r., X.na podstawie art. 46 § 1 k.k. zasądził od oskarżonego na rzecz: (...) S.A. Oddział w Polsce kwotę 2499 (dwa tysiące, czterysta dziewięćdziesiąt dziewięć) złotych, (...) Bank S.A. kwotę 6564,05 (sześć tysięcy, pięćset sześćdziesiąt cztery i 05/100) złotych, (...) kwotę 184,62 (sto osiemdziesiąt cztery i 62/100) złotych. Apelację od wyroku wywiodła obrończyni oskarżonego w części dotyczącej kary, zarzucając: 1) orzeczenie rażąco niewspółmiernej kary pozbawienia wolności, wynikającej z błędnej wykładni art. 86 § 1 k.k. , która to wykładnia doprowadziła do zastosowania przy wymiarze kary łącznej zasady asperacji, w sytuacji, w której z uwagi na tożsamość przedmiotową i przedmiotową czynów oskarżonego należało wymierzyć oskarżonemu karę łączną na zasadzie pełnej absorpcji tj. karę łączną w wymiarze 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywny w wysokości 40 stawek dziennych po 40 każda, niżeli karę 1 roku pozbawiania wolności i 8 miesięcy pozbawiania wolności oraz grzywny w wysokości 70 stawek dziennych po 40 każda, gdzie kara ta jest rażąco niewspółmierną, bowiem nie uwzględnia ona powyższej dyrektywy wymiary kary łącznej, gdzie sąd także umniejszył wszystkim okolicznościom świadczącym na korzyść oskarżonego, w szczególności jego pozytywnej prognozy i społecznej szkodliwości czynów, dlatego wniosła o 1) zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zmniejszenie orzeczonej kary łącznej w wymiarze orzeczonym na karę łączną w wymiarze 1 roku i 6 miesięcy pozbawiania wolności oraz grzywny w wysokości 40 stawek dziennych po 40 każda. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacja obrończyni oskarżonego okazała się bezzasadna. Wbrew zarzutowi skarżącej obrończyni, Sąd Okręgowy wymierzając oskarżonemu karę łączną pozbawienia wolności i grzywny prawidłowo i logicznie ocenił okoliczności mające wpływ na jej wymiar. Tak wymierzona kara łączna nie nosi cech rażącej surowości. Jak wynika z treści wyroku Sąd Okręgowy mógł wymierzyć karę łączną w granicach od 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności i grzywny w wysokości 60 stawek dziennych po 40 zł każda do sumy kar jednostkowych tj. 5 lat i 6 miesięcy i grzywnę w wysokości 180 stawek po 40 zł każda. W tej sytuacji wymierzenie kary łącznej pozbawienia wolności o 2 miesiące i grzywny o 10 stawek dziennych ponad granicę kary dopuszczalnej, w żaden sposób nie nosi cech kary rażąco niewspółmiernie surowej. Z treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że Sąd Okręgowy ustalając wymiar kary łącznej nie „umniejszył wszystkim okolicznościom świadczącym na korzyść oskarżonego” jak pisze skarżąca w apelacji. Sąd miał na uwadze charakter popełnionych czynów, ich tożsamość podmiotową i przedmiotową, ich czas popełnienia, liczbę oraz postawę skazanego. Oskarżony został skazany w niniejszej sprawie za popełnienie 7 czynów. Mnogość czynów przestępczych popełnionych przez oskarżonego i ich charakter przemawiają za jego dłuższą resocjalizacją. Wbrew stanowisku skarżącej kara łączna pozbawienia wolności i grzywny nie może być nagrodą dla oskarżonego, gdyż musi być zgodna z prewencją indywidualną i ogólną. Sąd Okręgowy ustalając wymiar kary miał na uwadze dotychczasowy tryb życia oskarżonego, jego karalność, sytuację rodzinną i materialną. Z powyższych względów, Sąd Apelacyjny nie uwzględnił apelacji obrończyni oskarżonego, wobec braku argumentu, który mógłby skutecznie podważyć zasadność rozstrzygnięcia Sądu I instancji. Wobec braku majątku u oskarżonego, Sąd Apelacyjny zwolnił go od uiszczenia wydatków za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa. Zgodnie z oświadczeniem obrończyni z urzędu Sąd Apelacyjny zasądził od Skarbu Państwa na jej rzecz stosowne wynagrodzenie za obronę w postępowaniu odwoławczym, z urzędu, mając na uwadze jej nakład pracy.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI