Orzeczenie · 2015-01-15

II AKA 414/14

Sąd
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu
Miejsce
Wrocław
Data
2015-01-15
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚredniaapelacyjny
rozbójkradzież z użyciem przemocyniebezpieczne narzędziekara pozbawienia wolnościapelacjasąd apelacyjnysąd okręgowykodeks karny

Sąd Apelacyjny we Wrocławiu rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego D. A. od wyroku Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze, który skazał oskarżonego za trzy czyny rozboju (art. 280 § 1 i § 2 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k.) na karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Obrońca zarzucała m.in. naruszenie przepisów postępowania poprzez dowolną ocenę dowodów, błędy w ustaleniach faktycznych, a także kwestionowała prawidłowość opinii biegłych psychiatrów co do poczytalności oskarżonego. Sąd Apelacyjny szczegółowo przeanalizował zarzuty apelacji, odnosząc się do poszczególnych czynów przypisanych oskarżonemu. Utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną. Sąd odwoławczy szczegółowo uzasadnił swoje stanowisko, analizując zeznania pokrzywdzonych, wyjaśnienia oskarżonego na różnych etapach postępowania, a także zeznania świadków i funkcjonariuszy policji. Podkreślono, że ocena dowodów dokonana przez Sąd Okręgowy była zgodna z zasadą swobodnej oceny dowodów (art. 7 k.p.k.) i nie nosiła znamion dowolności. Sąd odwoławczy odniósł się również do zarzutów dotyczących opinii biegłych, uznając je za bezzasadne, gdyż opinia została sporządzona prawidłowo, a badanie było wystarczające do oceny poczytalności oskarżonego. Sąd Apelacyjny utrzymał również w mocy orzeczone kary jednostkowe i karę łączną, uznając je za sprawiedliwe i adekwatne do popełnionych przestępstw. Na koniec, zasądzono koszty obrony z urzędu i zwolniono oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja znamion przestępstwa rozboju, ocena wiarygodności zeznań świadków i oskarżonego w kontekście ich zmienności, ocena opinii biegłych psychiatrów.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy konkretnego stanu faktycznego, choć zawiera ogólne zasady interpretacyjne.

Zagadnienia prawne (4)

Czy posługiwanie się nożem do tapet, polegające na trzymaniu go w ręce i grożeniu jego użyciem, stanowi wypełnienie znamienia "posługuje się" w rozumieniu art. 280 § 2 k.k.?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, posługiwanie się narzędziem, w tym grożenie jego użyciem, wypełnia znamiona art. 280 § 2 k.k.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy powołał się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, zgodnie z którym "posługiwanie się" należy interpretować szerzej niż "używanie", obejmując również grożenie przedmiotem lub demonstrację gotowości jego użycia w celu pokonania oporu pokrzywdzonego.

Czy zeznania pokrzywdzonego złożone w śledztwie, które zostały zakwestionowane na rozprawie głównej, mogą stanowić podstawę ustaleń faktycznych?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, jeśli sąd oceni je jako bardziej wiarygodne od zeznań złożonych na rozprawie, a jego stanowisko zostanie należycie uzasadnione.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny uznał, że Sąd Okręgowy prawidłowo ocenił zeznania pokrzywdzonych złożone w śledztwie jako bardziej wiarygodne niż te złożone na rozprawie głównej, gdzie występowały sprzeczności i próby zmiany wersji zdarzeń. Uzasadnienie sądu pierwszej instancji było wyczerpujące i logiczne.

Czy opinia biegłych psychiatrów, oparta na wywiadzie z oskarżonym i analizie dokumentacji medycznej, jest wystarczająca do oceny poczytalności oskarżonego w czasie popełnienia czynu?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, jeśli opinia jest pełna, jasna i nie zawiera sprzeczności, a biegli uznali zebrane dane za wystarczające.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny uznał, że opinia biegłych psychiatrów była prawidłowa, a badanie przeprowadzone zgodnie z zasadami sztuki lekarskiej. Oskarżony nie wykazał, aby opinia była niepełna lub niejasna, a jedynie wyrażał niezadowolenie z jej treści.

Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił zeznania funkcjonariuszy policji, przyznając im walor wiarygodności?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, jeśli ocena ta była wszechstronna i uwzględniała całokształt materiału dowodowego, a policjanci nie mieli interesu w składaniu fałszywych zeznań.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny uznał, że Sąd Okręgowy prawidłowo ocenił zeznania funkcjonariuszy policji, analizując je w kontekście całokształtu materiału dowodowego i stwierdzając brak podstaw do kwestionowania ich wiarygodności.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (wobec oskarżonego)

Strony

NazwaTypRola
D. A.osoba_fizycznaoskarżony
M. C.osoba_fizycznapokrzywdzony
A. B.osoba_fizycznapokrzywdzony
A. W.osoba_fizycznapokrzywdzony
Prokuratura Rejonowa w Jeleniej Górzeorgan_państwowyoskarżyciel
Marek Ratajczykosoba_fizycznaProkurator Prokuratury Apelacyjnej
A. K.osoba_fizycznaobrońca z urzędu

Przepisy (25)

Główne

k.k. art. 280 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 91 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 280 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 86 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 91 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 63 § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.p.k. art. 4

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 438

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 170 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 170 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 193 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 201

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 410

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 424

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 5

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 391 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 437 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 447 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 634

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 624 § 1

Kodeks postępowania karnego

Prawo o adwokaturze art. 29 § 1

Ustawa Prawo o adwokaturze

Dz. U. z 2002r., Nr 163, poz. 1348 art. 14 § 2 pkt 5

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu

Dz. U. z 2002r., Nr 163, poz. 1348 art. 2 § 3

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu

Dz. U. z 1973r. Nr 27, poz. 167 art. 17 § 1

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

Argumenty

Skuteczne argumenty

Prawidłowa ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji. • Wiarygodność zeznań pokrzywdzonych złożonych w śledztwie. • Szeroka interpretacja znamienia "posługuje się" w art. 280 § 2 k.k. • Prawidłowość opinii biegłych psychiatrów. • Adekwatność wymierzonej kary.

Odrzucone argumenty

Dowolna ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji. • Niewiarygodność zeznań pokrzywdzonych złożonych w śledztwie. • Błąd w ustaleniach faktycznych dotyczących użycia niebezpiecznego narzędzia. • Błąd w ustaleniach faktycznych dotyczących poczytalności oskarżonego. • Naruszenie przepisów postępowania poprzez oddalenie wniosku o dopuszczenie dowodu z opinii biegłych.

Godne uwagi sformułowania

apelację obrońcy oskarżonego za oczywiście bezzasadną • zarzuty apelacji obrończyni oskarżonego były sprzeczne z zasadą swobodnej oceny dowodów • stanowisko Sądu Okręgowego w zakresie wiarygodności zeznań wspomnianych pokrzywdzonych oraz oskarżonego złożonych na etapie śledztwa, z odrzuceniem jako niewiarygodnych ich relacji z rozprawy głównej, pozostawało pod ochroną przepisu art. 7 k.p.k. • nie można w żadnym wypadku doszukiwać się także naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów w tym, że Sąd I instancji uznał za wiarygodne zeznania pokrzywdzonych: A. B. i A. W. oraz wyjaśnienia oskarżonego jedynie częściowo, odrzucając szereg podanych przez nich faktów jako niewiarygodne.

Skład orzekający

Bogusław Tocicki

przewodniczący-sprawozdawca

Tadeusz Kiełbowicz

sędzia

Piotr Kaczmarek

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja znamion przestępstwa rozboju, ocena wiarygodności zeznań świadków i oskarżonego w kontekście ich zmienności, ocena opinii biegłych psychiatrów."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego, choć zawiera ogólne zasady interpretacyjne.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy rozboju, co zawsze budzi zainteresowanie ze względu na element przemocy. Szczególnie interesujące są wątki dotyczące zmienności zeznań świadków i oskarżonego oraz sposobu, w jaki sąd oceniał ich wiarygodność.

Rozbój z nożem: Sąd Apelacyjny potwierdza wyrok, analizując zeznania i wiarygodność świadków.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst