II AKA 40/22

Sygn. akt II AKa 40/22 Sygn. akt II AKa 40/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 września 2023 roku Sąd Apelacyjny w Warszawie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący SSA Katarzyna Capałowska ( spr.) Sędziowie SSA Izabela Szumniak SSA Dorota Radlińska Protokolant Wiktoria Siporska przy udziale prokuratora Anny Adamiak po rozpoznaniu dnia 22 września 2023 roku sprawy: S. P. , (...) i L. , urodz. (...) we L. ( Ukraina), oskarżonego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. na skutek apelacji wniesionych przez obrońcę i prokuratora od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie, z dnia 26 października 2021 r. sygn. akt XVIII K 125/21 zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uniewinnia S. P. od zarzuconego mu czynu; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. P. Kancelaria Adwokacka w Ł. kwotę 1440 zł plus VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemu w postępowaniu odwoławczym; kosztami za postępowanie odwoławcze obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 40/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 2 CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 26 października 2021 r. o sygn. XVIII K 125/21. 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1. Interwencja karetki pogotowia i ratownika medycznego R. B. wobec B. S. (1) w dniu 20 czerwca 2020 roku w Ł. na wysokości posesji przy ul. (...) . Fakt, iż B. S. (1) powiedział do ratownika medycznego, że spożywał alkohol z kolegą, który bez powodu wyjął nóż i zadał B. S. (1) cios nożem w brzuch. A R. B. nie miał trudności ze zrozumieniem B. S. (1) . Zeznania R. B. T.V.k.1203- 1204; T. II k. 248-249; T. VI k. 1061-1062 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1 Zeznania R. B. złożone w postępowaniu przygotowawczym, rozpoznawczym i odwoławczym. R. B. jest ratownikiem medycznym, osobą niezainteresowaną w sprawie, bez powiązań z oskarżonym i innymi świadkami występującymi w sprawie. Bez problemu porozumiewał się z B. S. (2) . Zeznania R. B. Sąd odwoławczy uznał za wiarygodne i obiektywne, albowiem świadek ten nie był zainteresowany aby obciążać bezpodstawnie kogokolwiek w sprawie lub tworzyć fikcyjne linie obrony. 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut Zarzuty zawarte w apelacji Prokuratora: 1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, polegający na niesłusznym uznaniu, iż oskarżony S. P. nie działał z zamiarem pozbawienia życia pokrzywdzonego B. S. (2) , a obejmował swoją świadomością i wolą tylko spowodowanie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu u w/w pokrzywdzonego, co w konsekwencji doprowadziło Sąd I instancji do zmiany kwalifikacji prawnej czynu zarzucanego S. P. w akcie oskarżenia z art. 13§ 1 w zw. z art. 148 §1 k.k. na przestępstwo stypizowane w art. 156 § 1 pkt 2 k.k. , podczas gdy prawidłowa ocena całości zgromadzonego materiału dowodowego prowadzi do wniosku przeciwnego, tj. że oskarżony S. P. działał z zamiarem ewentualnym spowodowania śmierci pokrzywdzonego B. S. (2) . 2. rażąca niewspółmierność wymierzonej oskarżonemu kary — 3 lat pozbawienia wolności, tj. w najniższym możliwym wymiarze przewidzianym za czyn z art. 156§1 pkt 2 k.k. , podczas gdy należyta ocena wszystkich okoliczności wpływających na wymiar kary, to jest wina oskarżonego oraz wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu, cele i zasady wymiaru kary i środków karnych określone w art. 53§1 k.k. przemawiają za orzeczeniem wobec oskarżonego kary surowszej, niezależnie od przyjętej kwalifikacji prawnej czynu. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny W niniejszej części zostaną omówione zarzuty zawarte w apelacji prokuratora ( który złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia).W niezbędnym zakresie omawiając przyczyny zmiany wyroku ( aby zachować ciąg logiczny wypowiedzi zostanie to uczynione w tej części aby nie dzielić wywodu i nie ponawiać argumentacji w części 5.2 uzasadnienia) – uczynione zostaną odniesienia do apelacji obrońcy). Sąd odwoławczy dostrzegł błędy w ustaleniach faktycznych lecz inne aniżeli wskazany w apelacji prokuratora a takie, wywiedzione w apelacji obrońcy. Podobnie Sąd odwoławczy uznał, iż wyrok Sądu I instancji był dotknięty wadą obrazy prawa procesowego w postaci wadliwej oceny zeznań i wyjaśnień oraz opinii biegłych ( o czym poniżej). Zarzuty i wnioski apelacji prokuratora i obrońcy wzajemnie się wykluczały. Część z zarzutów przedstawionych w apelacji obrońcy okazała się zasadna. I tak: Stwierdzić należy, iż jedno zdarzenie historyczne z dnia 20 czerwca 2020 r. przy ul. (...) w Ł. zainicjowało dwa odrębne postępowania karne prowadzone przez tę samą jednostkę prokuratury: W postępowaniu prawomocnie zakończonym przed Sądem Rejonowym dla Warszawy - Żoliborza w sprawie IV K 469/21 oskarżeni B. S. (2) , O. S. , R. K. zostali prawomocnie skazani za to, że w dniu 20 czerwca 2020 r. w Ł. przy ul. (...) na wysokości posesji nr (...) działając wspólnie i w porozumieniu dokonali pobicia S. P. przez zadawanie ciosów po głowie i twarzy w wyniku których pokrzywdzony ( S. P. ) doznał obrażeń w postaci rany tłuczonej prawego łuku brwiowego, krwiaka okularowego i masywnego obrzęku oka prawego z zamknięciem szpary powiekowej, złamania sitowia prawego z penetracją odłamów kostnych do światła oczodołu, złamania podstawy oczodołu prawego, złamania blaszki zewnętrznej lewej zatoki czołowej skutkujących naruszeniem narządu ciała i rozstrojem zdrowia na czas powyżej 7 dni w rozumieniu art. 157 §1 kk i za to ci oskarżeni w tym B. S. (2) został skazany na podstawie art. 158 §1 kk ; Równocześnie w sprawie Sądu Okręgowego w Warszawie ( czyli w sprawie niniejszej) o sygn. XVIII K 125/21 S. P. został oskarżony o to , że w dniu 20 czerwca 202 r. w Ł. przy ul. (...) na wysokości posesji (...) usiłował zabić B. S. (2) w ten sposób, że zadał B. S. (2) cios nożem w okolice wątroby, tj, o czyn z art. 13 §1 kk w zw. z art. 148 §1 kk . ( przy czym Sąd Okręgowy przypisał, że S. P. w ramach zarzuconego czynu spowodował u B. S. (2) ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu w ten sposób, że zadał cios nożem w okolice prawego podżebrza w wyniku czego B. S. doznał rany kłutej jamy brzusznej penetrującej do jamy otrzewnej z uszkodzeniem na jej przebiegu wątroby – tj. czyn z art. 156 § 1 pkt.2 kk . Z zeznań ratownika medycznego wynika, iż pokrzywdzony B. S. (2) podał, iż nożem bez powodu ugodził go jeden z kolegów , z którymi tego wieczoru spożywał alkohol. B. S. (2) nie miał powodu aby podawać ratownikowi medycznemu nieprawdę i to w sposób spontaniczny zaraz po zdarzeniu. (Sąd odwoławczy dopuścił z urzędu dowód z zeznań R. B. – ratownika w wyniku rozpoznania zarzutów apelacji obrońcy oskarżonego). Z depozycji wszystkich świadków i oskarżonego wynika i prowadzi do wniosku, iż S. P. przed zdarzeniem nie spożywał z B. S. alkoholu. Natomiast B. S. (1) przebywał przed zdarzeniem w towarzystwie (...) . S. P. nie był kolegą B. S. (2) , wręcz przeciwnie – wcześniej skarżył się wynajmującemu lokal na uciążliwe sąsiedztwo B. S. (2) ( vide: zeznania M. M. k. 162). Wreszcie podkreślić należy ( co wskazał również w uzasadnieniu Sąd Okręgowy k. 1096) na nożu zabezpieczonym na miejscu zdarzenia ujawniono obecność ludzkiej krwi – tj. materiał genetyczny zawierający DNA R. K. (1) i B. S. (2) . Nie zabezpieczono materiału genetycznego oskarżonego. Ponadto na odzieży S. P. nie ujawniono śladów krwi. ( k. 459). A wysoce prawdopodobne jest, iż wskutek ugodzenia nożem w tułów, prawe podżebrze – przez otrzewną i do miąższu wątroby , wywołało to krwawienie u pokrzywdzonego, a ślady krwi zostałyby na dłoni czy odzieży S. P. . Wątek noża zabezpieczonego na miejscu zdarzenia: Nóż zabezpieczono na parapecie okna budynku przy ul. (...) w Ł. . ( ergo – został odłożony w to miejsce) Na nożu nie ujawniono śladów linii papilarnych ( Ergo zgodnie z zasadami logiki i doświadczenia życiowego slady linii papilarnych , odcisków palców zaciera sprawca aby pozbyć się dowodu obciążającego.) Jak wynika z depozycji będącego na miejscu zdarzenia O. S. (k.10-11). wynikały fakty: „ w momencie cofania ręki z nożem, nóż wypadł na ziemię . Chcieliśmy S. obezwładnić, żeby nikomu innemu nic złego się nie stało. Podczas tego wyrywania noża ( ? - przypisek SA, skoro wcześniej nóź wypadł na ziemię ?) przewróciliśmy S. na ziemię ( O. i R. ). S. był agresywny przez cały czas, chciał nas uderzyć. Trzymałem go za ręce razem z R. i parę razy uderzyliśmy go po twarzy z otwartej dłoni to były uderzenia w celu jego uspokojenia. Po tym S. się uspokoił, my trzymaliśmy go na ziemi do momentu przyjazdu policji ”. Zachodzi zatem pytanie kto odłożył nóż na parapet i starł z noża odciski palców i w jakim celu? – S. P. leżał obezwładniony do momentu przyjazdu policji. ( Z pierwszych depozycji przez O. S. , R. K. (1) i B. S. (2) , a więc najbardziej spontanicznych, nie wynika kto odłożył nóż na parapet okna, nie było tak ażeby nóź przez długi czas leżał w nieustalonym miejscu, tak aby z uwagi na upływ czasu i inne nieustalone czynniki same zatarły się ślady linii papilarnych). Na nożu nie ujawniono ani śladów linii papilarnych ani śladów genetycznych należących do S. P. . Nóź był typowy jakich wiele zapewne używanych w kuchni w gospodarstwach domowych na terenie Ł. . Sam oskarżony podczas pierwszego przesłuchania wprawdzie rozpoznał ten nóż, jakkolwiek dalsze jego wyjaśnienia, co działo się z tym nożem – to snucie hipotez w protokole przesłuchania. Z opinii biegłych lekarzy z zakresu medycyny sądowej wynika natomiast, iż obrażenia jakich doznał S. P. w wyniku zdarzenia z dnia 20 czerwca 2020 są z godne z wersją zdarzeń przedstawionej przez S. P. natomiast przeczą wersji podawanej przez O. S. , R. K. (1) i B. S. (2) .( k.586). Z powyższej opinii wynika, że „do powstania opisywanych obrażeń [w opinii] mogło dojść w okolicznościach wskazanych przez podejrzanego S. P. w jego wyjaśnieniach, tzn. bicia zwiniętą ręką w pięść. Biorąc pod uwagę charakter obrażeń zlokalizowanych w obrębie prawego oczodołu nie można wykluczyć, że do ich powstania mogło dojść także na skutek działania innego twardego narzędzia tępego, takiego jak np. obuta stopa. Charakter i zakres obrażeń ciała stwierdzonych u S. P. nie jest typowy dla sytuacji uderzania głową o podłoże osoby przytrzymywanej w pozycji leżącej”. Z powyższego wynika wniosek, iż depozycje O. S. , R. K. (1) i B. S. (2) powinny zostać potraktowane z dużą dozą ostrożności, w kwestii faktów, o których relacjonowali, w tym także w zakresie użycia noża. Z pierwszych zeznań ww. świadków składanych w postępowaniu przygotowawczym, a więc najbardziej spontanicznych, ani później, nie wynika kto przeniósł nóź na parapet okna wychodzącego na podwórze. Wyjaśnienie tej okoliczności pomogłoby w ustaleniach, z jakiej przyczyny na nożu nie ujawniono linii papilarnych. O ile zabezpieczono i przebadano odzież S. P. , ( nie stwierdzono śladów krwi) to nie przekazano do badań odzieży, którą mieli na sobie w chwili zdarzenia O. S. , R. K. (2) ( vide: k. 174, k. 251-257, 263-271), tylko wykonano oględziny tej odzieży. Także niejasne jest w świetle depozycji ww świadków w jaki sposób S. P. znalazł się wewnątrz klatki schodowej skoro wyszedł do nich na podwórko. Jeśli istotnie byłby agresywnym mogli oskarżonego od razu obezwładnić, jak to uczynili w końcowej części wydarzeń. Odnośnie oceny dowodów – w kontekście tych wydarzeń należało przyjąć, iż wyjaśnienia S. P. były wiarygodne, i to on został wciągnięty do klatki schodowej budynku przez ww. mężczyzn. Także doświadczenie życiowe przemawia za tą wersją wydarzeń, bowiem 1 mężczyzna nie byłby w stanie przemieścić siłą w inne miejsce 3 innych mężczyzn. Powyższa argumentacja wskazuje w ocenie Sądu odwoławczego, iż w sprawie zachodziły wątpliwości co do przebiegu zdarzeń w dniu 20 czerwca 2020 r. przy ul. (...) w Ł. . Począwszy od okoliczności , kto był faktycznym agresorem i rozpoczął „scysję” ( posługując się terminologią Sądu Okręgowego k. 1093), aż po wątpliwość, kto użył noża i kto przeniósł nóż z klatki schodowej na parapet okna na podwórku i z jakiej przyczyny nie ujawniono na nim śladów linii papilarnych? Te wątpliwości ( czy okoliczności na jakie wskazywał obrońca w swej apelacji )powinny ( jak to uczynił Sąd odwoławczy) przywieść każdorazowo gospodarza postępowania karnego do zastosowania art. 5 §2 kpk , a nie kierować na podstawie tego samego zdarzenia historycznego dwa różne akty oskarżenia przeciwko ( krzyżowo) osobom, gdzie w jednej sprawie oskarżony był pokrzywdzonym a w drugiej pokrzywdzony stawał się oskarżonym. Wskutek dostrzeżonych wątpliwości, których nie da się usunąć, Sąd odwoławczy zmienił wyrok Sądu I instancji i uniewinnił S. P. . Stąd też Sąd odwoławczy uznał, iż zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przedstawiony w apelacji prokuratora jest niezasadny. A nadto - w konsekwencji niezasadny jest drugi z zarzutów przedstawionych w apelacji prokuratora co do rażącej niewspółmierności kary wymierzonej oskarżonemu, albowiem z uwagi na nie dające się usunąć wątpliwości Sąd odwoławczy nie przypisał winy S. P. . Wniosek Wniosek apelacji prokuratora : O zmianę kwalifikacji prawnej czynu na art. 13 §1 kk w zw. z art. 148 § 1 kk i orzeczenie wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności 15 lat. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Ponieważ nie uwzględniono zarzutów apelacji – w konsekwencji nie uwzględniono wniosku apelacji prokuratora. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Zwięźle o powodach utrzymania w mocy 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany Wyrok skazujący S. P. . Zwięźle o powodach zmiany Powody zmiany wyroku zostały omówione w części uzasadnienia poświęconej omówieniu zarzutów apelacyjnych. 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 2 i 3 Koszty postępowania odwoławczego na zasadzie art. 632 kpk w zw. z art. 634 ponosi Skarb Państwa, w tym koszty pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu. PODPIS Izabela Szumniak Katarzyna Capałowska Dorota Radlińska 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok skazujący oskarżonego 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ Uchylenie ( alternatywny) ☒ zmiana 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 2 Podmiot wnoszący apelację prokurator Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Kwalifikacja prawna czynu i wymierzona kara 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana