II AKa 390/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny w Lublinie rozpoznał sprawę J. A., oskarżonego o czyn z art. 148 § 1 k.k., po apelacjach prokuratora i obrońcy. Sąd odwoławczy, zmieniając zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie, obniżył orzeczoną karę pozbawienia wolności z 16 do 6 lat. Zmiana ta wynikała z oceny, że sąd pierwszej instancji nieprawidłowo zastosował przepisy dotyczące wymiaru kary, nie uwzględniając w wystarczającym stopniu okoliczności łagodzących, takich jak brak uprzedniej karalności oskarżonego, jego dobra opinia, prowokująca postawa pokrzywdzonej, poczucie krzywdy oraz ograniczona zdolność do pokierowania swoim postępowaniem. Sąd Apelacyjny uznał, że kara 16 lat pozbawienia wolności była rażąco niewspółmierna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu w kontekście tych okoliczności. Sąd odwoławczy utrzymał w mocy pozostałe rozstrzygnięcia, w tym zaliczenie na poczet orzeczonej kary okresu tymczasowego aresztowania oraz zwolnienie oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. Sąd odrzucił apelację prokuratora, uznając zarzuty dotyczące błędu w ustaleniach faktycznych za niezasadne i potwierdzając prawidłowość kwalifikacji prawnej czynu jako zabójstwa z afektu (art. 148 § 4 k.k.).
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przesłanek zabójstwa z afektu (art. 148 § 4 k.k.), zasady wymiaru kary w kontekście okoliczności łagodzących i stopnia winy, stosowanie zasady in dubio pro reo.
Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego, ale ogólne zasady interpretacji przepisów są uniwersalne.
Zagadnienia prawne (2)
Czy zachodzą przesłanki do zastosowania art. 148 § 4 k.k. (zabójstwo z afektu), w szczególności czy silne wzburzenie oskarżonego było usprawiedliwione okolicznościami i niezawinione przez niego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd odwoławczy uznał, że silne wzburzenie oskarżonego było usprawiedliwione okolicznościami, biorąc pod uwagę długotrwały konflikt małżeński, prowokującą postawę pokrzywdzonej, bierność oskarżonego w konflikcie oraz eskalację agresji ze strony pokrzywdzonej.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy oparł się na opinii biegłych, wyjaśnieniach oskarżonego korespondujących z zeznaniami świadków oraz utrwalonym orzecznictwie, wskazując, że wzburzenie mogło narastać przez dłuższy czas i zostać wywołane pozornie błahym bodźcem w sytuacji kumulacji emocji. Podkreślono, że wzburzenie nie mogło wynikać z wyłącznej winy sprawcy, a w tym przypadku nie można było przypisać oskarżonemu wyłącznej winy za stan silnego wzburzenia.
Czy kara 16 lat pozbawienia wolności orzeczona przez sąd pierwszej instancji jest sprawiedliwa i współmierna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu, uwzględniając okoliczności łagodzące?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, kara 16 lat pozbawienia wolności jest rażąco niewspółmierna. Sąd odwoławczy obniżył karę do 6 lat pozbawienia wolności, prawidłowo uwzględniając okoliczności łagodzące.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy stwierdził, że sąd pierwszej instancji formalnie odnotował okoliczności łagodzące (brak karalności, prowokująca postawa pokrzywdzonej, poczucie krzywdy), ale faktycznie nie wziął ich pod uwagę przy wymiarze kary, orzekając ją w górnej granicy ustawowego zagrożenia. Sąd odwoławczy podkreślił, że stopień społecznej szkodliwości czynów z art. 148 k.k. jest wysoki, ale nie może on automatycznie przeważać nad okolicznościami łagodzącymi. Uwzględniono również obniżony stopień winy wynikający z ograniczonej zdolności do pokierowania postępowaniem oraz postawę oskarżonego w procesie.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. A. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (6)
Główne
k.k. art. 148 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 148 § 4
Kodeks karny
Sąd odwoławczy potwierdził, że czyn kwalifikowany z art. 148 § 4 k.k. (zabójstwo z afektu) wymaga spełnienia trzech przesłanek: działania pod wpływem silnego wzburzenia (afektu fizjologicznego), wywołania tego stanu czynnikami zewnętrznymi, niezawinionymi przez sprawcę, oraz etycznego usprawiedliwienia silnego wzburzenia okolicznościami.
Pomocnicze
k.p.k. art. 5 § 2
Kodeks postępowania karnego
Zasada in dubio pro reo nie może stanowić wyrazu bezradności decyzyjnej sądu, gdy powinien on zdecydować się na danie wiary jednemu z dowodów, jeśli prowadzi to do stanowczych wniosków.
k.k. art. 53 § 1
Kodeks karny
Sąd wymierza karę według swojego uznania, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu, okoliczności obciążające i łagodzące, cele kary w zakresie społecznego oddziaływania oraz cele zapobiegawcze. Dolegliwość kary nie może przekraczać stopnia winy.
k.k. art. 63 § 1
Kodeks karny
Zaliczenie okresu tymczasowego aresztowania na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności.
k.p.k. art. 624 § 1
Kodeks postępowania karnego
Zwolnienie od zapłaty kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, gdy ich uiszczenie byłoby zbyt uciążliwe dla strony.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd pierwszej instancji nieprawidłowo ocenił okoliczności łagodzące przy wymiarze kary. • Kara 16 lat pozbawienia wolności była rażąco niewspółmierna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu. • Silne wzburzenie oskarżonego było usprawiedliwione okolicznościami i niezawinione przez niego.
Odrzucone argumenty
Apelacja prokuratora zarzucająca błąd w ustaleniach faktycznych i domagająca się zaostrzenia kary została uznana za niezasadną.
Godne uwagi sformułowania
nie można zaś zweryfikować w całkowicie pewny sposób wyjaśnień oskarżonego w zakresie opisywanych przez niego relacji i konfliktów małżeńskich (...) niemniej jednak nieusuwalne w tym zakresie wątpliwości należy rozstrzygnąć na korzyść oskarżonego • nie można zatem twierdzić, by nie podejmował żadnych realnych działań na rzecz zażegnania konfliktu • stan silnego wzburzenia musi wynikać nie tyle z wyłącznej winy pokrzywdzonego, co nie może wynikać z wyłącznej winy sprawcy • Bierności tej nie można natomiast traktować jako zawinionego doprowadzenia się do stanu silnego wzburzenia. • Sąd I instancji nie odniósł się wprost do kwestii stopnia winy oskarżonego. Powołał się co prawda na działanie pod wpływem silnego wzburzenia, ale okoliczność ta stanowi jednocześnie element znamienia przypisanego oskarżonemu typu przestępstwa, nie może być więc jednocześnie traktowana jako okoliczność wpływającą na modyfikację kary, na zasadzie art. 53 § 2c k.k.
Skład orzekający
Agnieszka Pawłowska
przewodniczący-sprawozdawca
Beata Siewielec
członek
Adriana Orzechowska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek zabójstwa z afektu (art. 148 § 4 k.k.), zasady wymiaru kary w kontekście okoliczności łagodzących i stopnia winy, stosowanie zasady in dubio pro reo."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego, ale ogólne zasady interpretacji przepisów są uniwersalne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy zabójstwa z afektu, co zawsze budzi zainteresowanie ze względu na emocjonalny charakter i złożoność oceny psychologicznej. Kluczowa jest tu analiza granicy między zwykłym zabójstwem a zabójstwem uprzywilejowanym oraz sposób, w jaki sąd odwoławczy koryguje karę orzeczoną przez sąd niższej instancji.
“Zabójstwo z afektu: Sąd obniża karę z 16 do 6 lat - czy sprawiedliwość zatriumfowała?”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.