II AKA 384/15

Sygn. akt II AKa 384/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 grudnia 2015r. Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSA – Anna Zdziarska Sędziowie: SA – Zbigniew Kapiński (spr.) SO (del.) – Grzegorz Miśkiewicz Protokolant: – st. sekr. sąd. Małgorzata Reingruber przy udziale Prokuratora Krzysztofa Olszewskiego po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2015 r. sprawy 1) A. W. (1) urodz. (...) w W. W. s. M. i S. 2) D. Z. (1) urodz. (...) w M. s. E. i Z. 3) S. G. (1) urodz. (...) w B. s. J. i H. oskarżonych z art. (ad. 1) 296 § 1 w zb. z art. 296 § 2 w zb. z art. 296 § 3 w zb. z art. 585 § 1 k.s.h. w zw. z art. 12 k.k. , (ad. 2) art. 296 § 1 w zw. z art. 296 § 2 w zb. z art. 296 § 3 w zb. z art. 585 § 1 k.s.h. w zw. z art. 18 § 2 w zw. z art. 12 k.k. , (ad. 3) 18 § 2 w zw. z art. 296 § 1 w zb. z art. 296 § 2 w zb. z art. 296 § 3 w zb. z art. 585 § 1 k.s.h. w zw. z art. 12 k.k. na skutek apelacji, wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2015 r. sygn. akt XVIII K 7/13 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę oskarżonych A. W. (1) , D. Z. (1) i S. G. (1) przekazuje Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Prokuratura oskarżyła: 1. A. W. (1) o to, że w okresie od 18 grudnia 2001 roku do 8 marca 2002 roku w S. i w W. na ul. (...) , pełniąc funkcję wiceprezesa - jako jednoosobowy Zarząd Spółki Akcyjnej (...) z siedzibą w S. , w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu z D. Z. (1) , pełniącym funkcję prokurenta tej spółki, w realizacji z góry powziętego zamiaru wyprowadzenia z tej spółki środków pieniężnych na rzecz innych podmiotów, poprzez wydatkowanie środków pieniężnych spółki, uzyskanych z emisji jej akcji serii (...) przeznaczonych na budowę ogólnopolskiej telefonicznej sieci szkieletowej niezgodnie z ich przeznaczeniem, umyślnie nadużył udzielonych mu uprawnień i nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku właściwego prowadzenia spraw tej spółki w ten sposób, że upoważnił i polecił dokonać D. Z. (1) zakupu: 433.107 sztuk akcji spółki (...) S.A. w systemie pakietowym za kwotę 6.692024,20 złotych, co doprowadziło do wyrządzenia szkody spółce (...) w kwocie - 6.692.041,90 złotych, 64.048 sztuk akcji spółki (...) S.A. za kwotę - 438.916,45 złotych, 2.700 sztuk akcji spółki (...) S.A. za kwotę 36.910 złotych co naraziło spółkę (...) na oczywiste niebezpieczeństwo powstania szkody materialnej, a także: udzielił w dniu 28 stycznia 2002 roku pożyczki spółce (...) z siedzibą w Ł. w kwocie 1.800.000 złotych, którą następnie zamienił w dniu 28 lutego 2002 roku na 20 bonów dłużnych od tej spółki za kwotę - 1.923.076,92 złotych, które nie zostały wykupione i przyniosło to spółce (...) szkodę w wysokości 1.793.076,92 złotych, oraz: w dniu 18 stycznia 2002 roku zawarł niekorzystną dla reprezentowanej spółki umowę - zlecenie z Kancelarią Adwokacką - (...) , na podstawie której w dniu 28 lutego 2002 roku doprowadził do niezasadnego rozporządzenia majątkiem spółki w postaci zaliczki w kwocie 500 tysięcy złotych na rzecz tej kancelarii, co wobec niewykonania warunków tej umowy spowodowało szkodę w mieniu spółki w kwocie 500 tysięcy złotych, czym działał na szkodę reprezentowanej spółki (...) , narażając ją na oczywiste niebezpieczeństwo powstania szkody materialnej i utratę korzyści, jakie mogła ta spółka osiągnąć, gdyby środki te przeznaczyła zgodnie z prospektem emisyjnym akcji serii (...) , podczas gdy lokowanie ich na giełdzie papierów wartościowych w tym czasie było obarczone wysokim ryzykiem, a zakup akcji spółki (...) , która była w tym czasie w bardzo trudnej sytuacji finansowej i zgłoszone były wnioski o ogłoszenie jej upadłości oraz udzielenia pożyczki ze środków, które były przeznaczone na inne ściśle określone cele, a także wydatkowanie środków bez wykonania należnej pracy - wiązało się w sposób oczywisty z niebezpieczeństwem powstania strat i w konsekwencji tych decyzji przyniosło to spółce (...) szkody w wielkich rozmiarach na łączną kwotę - 8.940.944,20 złotych, tj. o przestępstwa z art. 296 § 1 k.k. w zb. z art. 296 § 2 k.k. w zb. z art. 296 § 3 k.k. w zb. z art. 585 § 1 k.s.h. w zw. z art. 12 k.k. ; 2. D. Z. (1) o to, że w okresie od 18 grudnia 2001 roku do 8 marca 2002 roku w S. i w W. na ul. (...) , pełniąc funkcję prokurenta Spółki Akcyjnej (...) z siedzibą w S. , w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu z Wiceprezesem Zarządu Spółki (...) - A. W. (1) i jej akcjonariuszem S. G. (1) , w realizacji z góry powziętego zamiaru wyprowadzenia z tej spółki środków pieniężnych na rzecz innych podmiotów, poprzez wydatkowanie środków pieniężnych spółki (...) , uzyskanych z emisji akcji serii (...) przeznaczonych na budowę ogólnopolskiej telefonicznej sieci szkieletowej - niezgodnie z ich przeznaczeniem, umyślnie nadużył udzielonych mu uprawnień i nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku właściwego reprezentowania tej spółki w ten sposób, że dokonał zakupu: 433.107 sztuk akcji spółki (...) S.A. w systemie pakietowym za kwotę 6.692.041,90 złotych, co doprowadziło do wyrządzenia szkody spółce (...) w kwocie - 6.647.867,28 złotych, 64.048 sztuk akcji spółki (...) S.A. za kwotę - 438.916,45 złotych, 2.700 sztuk akcji spółki (...) S.A. za kwotę 36.910 złotych co naraziło spółkę (...) na oczywiste niebezpieczeństwo powstania szkody materialnej, a także: nakłonił A. W. (1) do udzielenia w dniu 28 stycznia 2002 roku pożyczki spółce (...) z siedzibą w Ł. w kwocie 1.800.000 złotych, która została następnie zamieniona w dniu 28 lutego 2002 roku na 20 bonów dłużnych od tej spółki za kwotę - 1.923.076,92 złotych, które nie zostały wykupione i przyniosło to spółce (...) szkodę w wysokości 1.793.076,92 złotych czym działał na szkodę reprezentowanej spółki (...) , narażając ją na oczywiste niebezpieczeństwo powstania szkody materialnej i utratę korzyści, jakie mogła ta spółka osiągnąć, gdyby środki te przeznaczyła zgodnie z prospektem emisyjnym akcji serii (...) , podczas gdy lokowanie ich na giełdzie papierów wartościowych w tym czasie było obarczone wysokim ryzykiem, a zakup akcji spółki (...) , która była w tym czasie w bardzo trudnej sytuacji finansowej i zgłoszone były wnioski o ogłoszenie jej upadłości - wiązało się w sposób oczywisty ze stratami i w konsekwencji tych decyzji przyniosło to spółce (...) szkodę w wielkich rozmiarach na łączną kwotę - 8.440.944,20 złotych, tj. o przestępstwa z art. 296 § 1 k.k. w zb. z art. 296 § 2 k.k. w zb. z art. 296 § 3 k.k. w zb. z art. 585 § 1 k.s.h. w zw. z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. ; 3. S. G. (1) o to, że w okresie od listopada 2001 roku do 8 marca 2002 roku w S. i w W. na ul. (...) , będąc udziałowcem Spółki Akcyjnej (...) z siedzibą w S. , w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu z D. Z. (1) - prokurentem tej spółki, działając w realizacji z góry powziętego zamiaru wyprowadzenia środków pieniężnych ze spółki (...) na rzecz innych podmiotów, nakłonił D. Z. (1) i A. W. (1) , jako Wiceprezesa jednoosobowego Zarządu Spółki (...) do rozporządzenia środkami tej spółki, pochodzącymi z emisji akcji serii (...) przeznaczonymi na budowę ogólnopolskiej telefonicznej sieci szkieletowej - poprzez wydanie ich na zakup: 433.107 sztuk akcji spółki (...) S.A. w systemie pakietowym za kwotę 6.692.041,90 złotych, co doprowadziło do wyrządzenia szkody spółce (...) w kwocie - 6.647.867,28 złotych, 64.048 sztuk akcji spółki (...) S.A. za kwotę - 438.916,45 złotych, 2.700 sztuk akcji spółki (...) S.A. za kwotę 36.910 złotych co naraziło spółkę (...) na oczywiste niebezpieczeństwo powstania szkody materialnej, a także: do udzielenia w dniu 28 stycznia 2002 roku pożyczki spółce (...) z siedzibą w Ł. w kwocie 1.800.000 złotych, która została następnie zamieniona w dniu 28 lutego 2002 roku na 20 bonów dłużnych od tej spółki za kwotę - 1.923.076,92 złotych, które nie zostały wykupione i przyniosło to spółce (...) szkodę w wysokości 1.793.076,92 złotych przy czym mając pełną świadomość jakie funkcje w spółce (...) pełnią D. Z. (1) i A. W. (1) , działał na szkodę spółki (...) , narażając ją na oczywiste niebezpieczeństwo powstania szkody materialnej i utratę korzyści, jakie mogła ta spółka osiągnąć, gdyby środki te przeznaczyła zgodnie z prospektem emisyjnym akcji serii (...) , podczas gdy lokowanie ich na giełdzie papierów wartościowych w tym czasie było obarczone wysokim ryzykiem, a zakup akcji spółki (...) , która była w tym czasie w bardzo trudnej sytuacji finansowej i zgłoszone były wnioski o ogłoszenie jej upadłości - wiązało się w sposób oczywisty ze stratami i w konsekwencji tych decyzji przyniosło to spółce (...) szkodę w wielkich rozmiarach na łączną kwotę - 8.440.944,20 złotych, tj. o przestępstwa z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 296 § 1 k.k. w zb. z art. 296 § 2 k.k. w zb. z art. 296 § 3 k.k. w zb. z art. 585 § 1 k.s.h. w zw. z art.12 k.k. Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2015 r.: 1. na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. postępowanie karne wobec oskarżonego A. W. (1) - przyjmując, iż jego działanie wyczerpało dyspozycję art. 296 § 1, 3 i 4 k.k. - umorzył; 2. na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. postępowanie karne wobec oskarżonego D. Z. (1) - przyjmując, iż jego działanie wyczerpało dyspozycję art. 296 § 1, 3 i 4 k.k. - umorzył; 3. oskarżonego S. G. (1) uniewinnił od zarzuconego mu czynu; 4. kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa. Powyższy wyrok został zaskarżony przez prokuratora w całości na niekorzyść oskarżonych. Na podstawie art. 438 pkt 2 i 3 k.p.k. zarzucił obrazę prawa procesowego mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie: I. art. 442 § 3 k.p.k. , poprzez zignorowanie przez Sąd Okręgowy w Warszawie jako Sąd I instancji, któremu przekazano do ponownego rozpoznania sprawę sygn. akt XVIII K 90/09, obecnie sygn. akt XVIII K 7/13, obszernych wskazań Sądu ad quem (zawartych w uzasadnieniu wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2012 r., II AKa 304/12) w zakresie metody analizy dowodów i ponownego rozważenia już ustalonych okoliczności z uwzględnieniem wymogów art. 7 k.p.k. ; a w tym kontekście obrazę II. art. 424 § 1 k.p.k. w zw. z art. 2 § 2 k.p.k. i art. 410 k.p.k. w zakresie konstrukcji uzasadnienia wyroku, poprzez: 1. niewskazanie w części motywacyjnej wyroku, jakie fakty Sąd a quo uznał za udowodnione lub nieudowodnione, na jakich Sąd oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych w zakresie popełnienia przez oskarżonych zarzucanych im występków, w tym w kontekście dowodów i okoliczności szczegółowo omówionych i rozważonych w wyroku Sądu Okręgowego z dnia 6 marca 2012 r., sygn. akt XVIII K 90/09 (adekwatnie w akcie oskarżenia), tu zwłaszcza, co do odpowiedzialności osoby S. R. G. oraz w wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 3 grudnia 2012 r., II AKa 304/12 (podobnie apelacji prokuratora z dn. 14 maja 2012 r.), tu zwłaszcza, co do odpowiedzialności D. Z. i A. W. , a jednocześnie 2. ograniczenie wywodów uzasadnienia wyroku do lakonicznych i ogólnikowych stwierdzeń, przy jednoczesnym selektywnym przywołaniu nielicznych dowodów i koncentrowanie się na niektórych tylko okolicznościach, godząc tym samym w zasadę bezstronności i dążenia do prawdy obiektywnej, podczas gdy uzasadnienie powinno uwzględniać tzw. program minimum w szczególności: - ustosunkowanie się sądu do wyjaśnień oskarżonych poprzez stwierdzenie, czy sąd dał im wiarę lub odrzucił, - analizę materiału dowodowego w postaci zeznań świadków i innych dowodów oraz wnioski z tej analizy płynące, co w konsekwencji, co najmniej utrudnia prześledzenie toku rozumowania sądu i rzeczową z nim polemikę; III. art. 4 k.p.k. , art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. poprzez dokonanie oceny zebranych dowodów z naruszeniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, co do elementów (przedmiotowych i podmiotowych) decydujących o odpowiedzialności S. G. , A. W. i D. Z. za zachowania związane z nabyciem przez spółkę (...) SA akcji spółki (...) SA , co było związane z opisaną w zarzucie w pkt. II szczątkową i wybiórczą oceną zgromadzonego materiału dowodowego oraz bezkrytycznym daniem wiary oskarżonym w zakresie tła zdarzeń, motywów ich działań i braku zamiaru wyrządzenia spółce (...) SA szkody majątkowej, a ponadto w przypadku S. G. , co do braku koncepcji, jaka wiodła go do przeprowadzenia inkryminowanych transakcji oraz przyjęcia za możliwe, iż transakcja zakupu akcji spółki (...) była owocem innych niż zarzucane mu okoliczności, w szczególności polegające na niedostatecznym uwzględnieniu lub pominięciu faktu: - powiązań kapitałowo-osobowych S. G. , w tym w ramach tzw. grupy G. oraz istnienia jego formalnych i nieformalnych oddziaływań na spółki, w które był zaangażowany, w związku z transakcjami/inwestycjami na rynku kapitałowym, jako ich akcjonariusz, przez wpływanie na ich pracowników lub osoby je reprezentujące, a także - podobnego sposobu działania S. G. w zakresie nieformalnych oddziaływań na ww. podmioty, a zwłaszcza spółki (...) SA oraz (...) SA , w związku z której działalnością organizował transakcje pakietowe dotyczące akcji spółki (...) SA , a w tym kontekście - podobnego celu owych nacisków S. G. , tu realizacji partykularnych dążeń inwestycyjnych związanych z jego inwestycjami kapitałowymi, - realnej możliwość wpływania przez S. G. na D. Z. (m.in. kwestia ich uprzedniej znajomości i zasiadania D. Z. w organach spółek (...) SA ) oraz A. W. (m.in. kwestia utrzymania pracy w spółce (...) ), a przy tym - zorganizowania przez S. G. transakcji sprzedaży 55.000 sztuk akcji spółki (...) SA przez spółkę (...) SA spółce (...) SA poprzez określenie ceny zbycia, ilości akcji, daty transakcji i wskazaniu nabywcy (podobnie zorganizowania transakcji sprzedaży akcji spółki (...) SA przez spółkę (...) SA do (...) w ramach tzw. zaparkowania akcji, a następnie odsprzedaży do spółki (...) SA ), - faktu, iż małżonkowie S. i R. G. byli nie tylko beneficjentem, jako osoby, na rzecz których dokonano danych transakcji (99% akcji spółki (...) SA nabytych przez (...) SA w dniach 27.12.2001r. i 7.03.2002 r. pochodziło od nich), ale odnieśli z tego tytułu zysk poprzez sprzedaż akcji na korzystnych dla nich warunkach, jednocześnie unikając nadmiernej szkody spowodowanej - wymuszoną przez bank - koniecznością wyprzedaży tych akcji, - braku racjonalności inwestycji w akcje (...) SA (większości tak lokowanych środków finansowych), wobec trwającej na rynku bessy, ponadprzeciętnym ryzyku oraz mimo wiedzy o nietrafności tych przedsięwzięć, - stworzenia specjalnego stanowiska dyrektora ds. finansowych biura zarządu, na które został powołany D. Z. i upoważnienia go do dokonywania w imieniu spółki (...) SA inwestycji kapitałowych w ramach maksymalnego limitu, - utworzenia specyficznego funduszu inwestycyjnego, mimo, iż spółka (...) SA nie powinna prowadzić działalności na rynku kapitałowym, - zachowania oskarżonych D. Z. i A. W. były podjęte w celu realizacji interesów S. G. , a nie interesów spółki (...) SA , na co wskazuje m.in. brak poinformowania banku oraz rady nadzorczej o zamierzeniach inwestycyjnych, - faktu, że A. W. nie tylko nie sprawował nadzoru nad poczynaniami inwestycyjnymi D. Z. na rynku kapitałowym, ale jednocześnie nie wdrożył żadnych skutecznych instrumentów nadzoru, - faktu, iż brak możliwości ustalenia, którego z oskarżonych zachowanie było podjęte w celu osiągnięcia korzyści majątkowej dla innej osoby/podmiotu (tj. S. G. lub spółki z nim powiązanej kapitałowo), jako podżeganego przez S. G. , nie wyłącza odpowiedzialności oskarżonych w ogóle za nadużycie udzielonych im uprawnień i niedopełnienie ciążącego na nich obowiązku - czyn z art. 296 §1 k.k. , przy jednoczesnym nadaniu nadmiernego znaczenia jednostkowym okolicznościom, co w konsekwencji doprowadziło do poczynienia przez Sąd błędnych ustaleń faktycznych, W oparciu o art. 437 § 1 i 2 k.p.k. wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacja jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie zawarty w niej wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do pierwszej instancji. Wyrok w niniejszej sprawie został wydany w dniu 27 kwietnia 2015 r. a więc przed wejściem w życie zmian w procedurze karnej dotyczących m. in. art. 424 k.p.k. oraz dodania nowego art. 455a k.p.k. Sąd odwoławczy orzekał natomiast w tej sprawie już po zmianach przepisów k.p.k. i ma świadomość, że w § 1 art. 424 k.p.k. pojawiło się słowo „ zwięzłe ”, zaś nowy art. 455a k.p.k. stanowi, że nie można uchylić wyroku z tego powodu, że jego uzasadnienie nie spełnia wymogów określonych w art. 424 k.p.k. Zmiana przepisów w omawianym zakresie nie oznacza jednak, że obecnie można zaakceptować taki sposób sporządzania pisemnych motywów wyroku w których w istocie nie dokonano merytorycznej i zgodnej z art. 7 k.p.k. żadnego z istotnych dowodów mających znaczenie dla rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie. Rozważania Sądu meriti zawarte jedynie na dwóch pełnych stronach i dotyczące trzech oskarżonych nie zawierają niezbędnych elementów z zakresu analizy i oceny dowodów, które pozwoliły na poznanie toku rozumowania Sądu I instancji , który doprowadził do wydania zaskarżonego wyroku. Należy więc przyznać rację skarżącemu prokuratorowi, że Sąd Okręgowy dopuścił się zarówno obrazy art. 424 § 1 k.p.k. jak również art. 442 § 3 k.p.k. Z treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku nie wynika bowiem w sposób jednoznaczny jakie fakty Sąd meriti uznał za udowodnione lub nieudowodnione i na jakich w tej mierze oparł się dowodach oraz dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych świadczących o sprawstwie oskarżonych. Rozważania Sądu Okręgowego zawarte na str. 7 i 8 pisemnych motywów wyroku odnośnie oskarżonego S. G. (1) i zarzucanego mu czynu ograniczają się do kilku stwierdzeń natury ogólnej typu „Żaden świadek, ani żaden dokument ujawniony w sprawie nie przekonał Sądu w sposób niezbity, iż oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu” . Sąd ten zaniechał jednak szczegółowej i wnikliwej analizy oraz oceny tych dowodów i nie wiadomo zatem w jaki sposób poszczególne dowody osobowe, czy też dowody z dokumentów zostały ocenione i dotyczy to chociażby zeznań świadka M. F. . Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika jedynie, że według Sądu M. F. szczegółowo opisał wpływ oskarżonego G. na decyzję Zarządu (...) S.A. , ale nie był świadkiem okoliczności objętych zarzutem, oraz w sposób bardzo lakoniczny odniósł się do treści jego wypowiedzi na rozprawie w dniu 29 stycznia 2014 r. Sąd Okręgowy zaniechał jednak szczegółowej i wnikliwej analizy depozycji tego świadka składanych na poszczególnych etapach postępowania w niniejszej sprawie a w szczególności co istotne nie dokonał oceny tego dowodu i nie wskazał, czy zeznania M. F. są wiarygodne, czy też nie w całości lub w określonej części, oraz jakie powody zdecydowały o uznanie ich za wiarygodne bądź niewiarygodne. Uniemożliwia to dokonanie Sądowi odwoławczemu instancyjnej kontroli zaskarżonego wyroku i skutkować musiało jego uchyleniem i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania. Podkreślić w tym miejscu należy, że dokonanie wnikliwej i wszechstronnej oceny zeznań świadka M. F. było obowiązkiem Sądu meriti i brak tej oceny miał istotny wpływ na treść wyroku. Z uzasadnienia Sądu Apelacyjnego, który uchylił poprzedni wyrok Sądu Okręgowego i sprawę przekazał Sądowi Okręgowemu we wskazanym zakresie do ponownego rozpoznania wynika bowiem w sposób jednoznaczny, że Sąd ten zaakceptował stanowisko Sądu Okręgowego poprzednio rozpoznającego niniejszą sprawę stwierdzając, iż „Słusznie Sąd I instancji analizując materiał dowodowy, w tym zeznania świadka M. F. , że zakupy akcji spółki (...) S. A. przez spółkę (...) nie był zbiegiem okoliczności, tylko zamierzonym działaniem, podjętym za namową S. G. (1) . Nielogiczne i niezgodne ze zdrowym rozsądkiem i doświadczeniem życiowym byłoby stanowisko, że przeprowadzone przez (...) S.A. transakcje zakupu akcji spółki (...) z grudnia 2001 r. i 7 marca 2002 r. nie były następstwem działań podejmowanych przez S. G. (1) . Sąd I instancji w sposób skrupulatny przedstawił przyczyny sprzedaży tracących na wartości akcji (...) S.A. i trafnie wskazał, że upadek tej spółki miałby negatywny wpływ na sytuację finansową (...) , a pośrednio na sytuację finansową (...) S. G. (1) był znaczącym akcjonariuszem Spółki (...) do inwestycji kapitałowych, która była spółką zależną, kontrolowaną przez (...) . Istotną okolicznością świadczącą o roli S. G. (1) jako podżegacza, a wskazanej przez Sąd I instancji jest, iż sprzedawane w tym czasie akcje A. niemal w całości należały do oskarżonego lub jego żony R. G. ”. Powyższe kwestie nie były przedmiotem rozważań Sądu meriti przy ponownym rozpoznawaniu sprawy w oparciu o zgromadzone w sprawie dowody i jest to kolejny powód wskazujący na konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Bardzo pobieżne a wręcz lakoniczne są również rozważania Sądu Okręgowego dotyczące D. Z. (1) i A. W. (1) zawarte na str. 8 pisemnych motywów wyroku. W odniesieniu do tej części czynu zarzucanego tym oskarżonym która była przedmiotem ponownego rozpoznania nie dokonano analizy i oceny żadnego dowodu zgromadzonego w przedmiotowej sprawie dotyczącego omawianego zagadnienia. Sąd I instancji swoje rozważania ograniczył do kilku stwierdzeń o charakterze ogólnym bez konkretnego odniesienia ich do zgromadzonego materiału dowodowego. Dlatego też należy uznać za trafny i zasadny nie tylko zarzut zawarty w pkt II dotyczący obrazy art. 424 § 2 k.p.k. ale również zarzut naruszenia przez Sąd meriti art. 442 § 3 k.p.k. Sąd Apelacyjny uchylając zaskarżony wyrok na str. 30 swojego uzasadnienia wyraźnie zobowiązał Sąd Okręgowy do wnikliwego rozważenia i wyciągnięcia trafnych wniosków z tych dowodów i okoliczności, na które powołano się we wcześniejszej części omawianego uzasadnienia. Sąd Apelacyjny zobowiązał także Sąd meriti do rozważenia i wysnucia trafnych wniosków z tych dowodów i okoliczności które dotyczą A. W. (1) , jego działalności związanej ze spółką (...) S.A. , posiadanych kompetencji, sytuacji w jakiej znalazł się po odwołaniu prezesa zarządu M. S. , taktyki jaką zastosował po zmianach we władzach spółki, jego motywacji do dalszej pracy w spółce a także potrzeby zabezpieczenia spraw finansowych Spółki, którymi dotychczas się nie zajmował. Wyżej wskazane wytyczne Sądu Apelacyjnego w odniesieniu do oskarżonych D. Z. (1) i A. W. (1) , zawarte na str. 30 – 31 uzasadnienia wyroku w sprawie sygn. akt II AKa 304/12 również nie zostały zrealizowane co czyni zasadnym zarzut zawarty w pkt I apelacji prokuratora i jednocześnie powoduje konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania gdyż nie jest obecnie możliwe poznanie toku rozumowania Sądu I instancji i dokonanie instancyjnej kontroli trafności zapadłego rozstrzygnięcia. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Okręgowy dokona wnikliwej i wszechstronnej analizy oraz oceny dowodów dotyczących tej części zarzucanych poszczególnym oskarżonym czynów, które odnoszą się do zakupu akcji (...) S.A. i zrealizuje wytyczne zawarte na str. 30 – 31 uzasadnienia wyroku w sprawie sygn. akt II AKa 304/12, które nadal zachowują swoją aktualność. Jeżeli zajdzie zaś konieczność sporządzenia uzasadnienia wyroku, to Sąd Okręgowy powinien je sporządzić w taki sposób aby możliwe było poznanie toku rozumowania Sądu oraz ewentualne dokonanie instancyjnej kontroli zaskarżonego wyroku przez Sąd odwoławczy. Mając na uwadze powyżej Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji.