II AKA 363/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny we Wrocławiu rozpoznał apelacje obrońców oskarżonych G. S. i P. M., skazanych przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu na karę 25 lat pozbawienia wolności za zabójstwo A. N. poprzez wyrzucenie go z okna na piątym piętrze. Obrońcy zarzucali m.in. obrazę przepisów postępowania, błąd w ustaleniach faktycznych oraz rażącą niewspółmierność kary. Sąd Apelacyjny uznał apelację obrońcy P. M. za zasadną jedynie w zakresie kary, obniżając ją do 15 lat pozbawienia wolności. Uzasadniono to mniejszym stopniem zdemoralizowania oskarżonego, jego dotychczasową niekaralnością (po zatarciu skazania za niealimentację) oraz tym, że jego wyjaśnienia ułatwiły ocenę materiału dowodowego. Apelacja obrońcy G. S. została uznana za bezzasadną, a sąd odwoławczy nie znalazł podstaw do zmiany kary orzeczonej wobec niego. Sąd utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego w pozostałym zakresie, zasądził koszty obrony z urzędu dla adwokata P. M. i zwolnił obu oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUzasadnienie wymiaru kary w sprawach o zabójstwo, ocena dowodów w stanie nietrzeźwości, indywidualizacja kary między współsprawcami.
Konkretny stan faktyczny sprawy, specyfika oceny dowodów w sprawach z udziałem osób nietrzeźwych.
Zagadnienia prawne (4)
Czy sąd prawidłowo ocenił materiał dowodowy i ustalił sprawstwo oraz winę oskarżonych w zakresie zabójstwa?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd pierwszej instancji dokonał wszechstronnej i wnikliwej analizy materiału dowodowego, nie naruszając zasad wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny odrzucił zarzuty dotyczące dowolnej oceny dowodów, błędnych ustaleń faktycznych i naruszenia przepisów postępowania, uznając, że sąd okręgowy prawidłowo ocenił wyjaśnienia oskarżonych i zeznania świadków, uwzględniając ich stan nietrzeźwości i ewentualne naciski.
Czy kara 25 lat pozbawienia wolności orzeczona wobec P. M. jest rażąco niewspółmierna?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, kara jest rażąco niewspółmierna.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny uznał, że kara 25 lat pozbawienia wolności dla P. M. była rażąco niewspółmierna ze względu na mniejszy stopień jego zdemoralizowania w porównaniu do współoskarżonego, dotychczasową niekaralność i fakt, że jego wyjaśnienia ułatwiły ustalenie stanu faktycznego.
Czy kara 25 lat pozbawienia wolności orzeczona wobec G. S. jest prawidłowa?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, kara jest prawidłowa.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny uznał, że kara 25 lat pozbawienia wolności dla G. S. była adekwatna ze względu na wysoki stopień jego winy, społecznej szkodliwości, dotychczasowy tryb życia, negatywną opinię środowiskową i aktywną rolę w inicjowaniu zbrodni.
Czy oskarżeni działali z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, działali z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życia.
Uzasadnienie
Sposób działania oskarżonych (chwytanie, podnoszenie i przerzucenie pokrzywdzonego przez okno z dużej wysokości), brak śladów obrony pokrzywdzonego oraz późniejsze zachowanie oskarżonych wykluczają przyjęcie zamiaru ewentualnego lub działania przypadkowego.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| G. S. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| P. M. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| A. N. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| Prokuratura Apelacyjna | organ_państwowy | oskarżyciel publiczny |
| adw. H. F. | inne | obrońca z urzędu |
Przepisy (18)
Główne
k.k. art. 148 § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 438 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 2 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 63 § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 230 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 231 § 1
Kodeks postępowania karnego
Prawo o adwokaturze art. 29
Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze
Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 art. 14 § 2 pkt 5
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
k.p.k. art. 624 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 634
Kodeks postępowania karnego
ustawa o opłatach w sprawach karnych art. 17 § 1
Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych
k.k. art. 155
Kodeks karny
k.k. art. 53 § 1 i 2
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Rażąca niewspółmierność kary 25 lat pozbawienia wolności orzeczonej wobec P. M. • Mniejszy stopień zdemoralizowania P. M. w porównaniu do G. S. • Dotychczasowa niekaralność P. M. (po zatarciu skazania za niealimentację). • Wyjaśnienia P. M. ułatwiły ocenę materiału dowodowego.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania przez Sąd Okręgowy (art. 7, 4, 410, 5 § 2 k.p.k.). • Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku. • Dowolna i subiektywna ocena dowodów. • Rozstrzygnięcie wątpliwości na niekorzyść oskarżonych. • Niewiarygodność zeznań świadka K. D. (1) z uwagi na stan nietrzeźwości. • Niewiarygodność wyjaśnień oskarżonego P. M. (2) z uwagi na naciski policji. • Konieczność zmiany kwalifikacji prawnej czynu na art. 155 k.k. (nieumyślne spowodowanie śmierci).
Godne uwagi sformułowania
całość zebranego w sprawie materiału dowodowego nie wskazuje na samobójczy lub wypadkowy charakter upadku z wysokości, a przemawia za udziałem osób trzecich w tym zdarzeniu • nie można przyjąć, że oskarżeni dojrzali mężczyźni, nie cierpiący na żadne schorzenia psychiczne, bez stwierdzonych zakłóceń czynności psychicznych, z ogólną sprawnością intelektualną w normie nie mieli pewności, że nieuchronnym następstwem wyrzucenia człowieka z szóstej kondygnacji budynku jest jego śmierć • nie jest rolą ani Sądu I instancji, ani tym bardziej Sądu Odwoławczego rozważanie wszelkich hipotetycznych wersji zdarzenia w oderwaniu od zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego
Skład orzekający
Tadeusz Kiełbowicz
przewodniczący
Edward Stelmasik
sędzia
Klara Łukaszewska
sędzia-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie wymiaru kary w sprawach o zabójstwo, ocena dowodów w stanie nietrzeźwości, indywidualizacja kary między współsprawcami."
Ograniczenia: Konkretny stan faktyczny sprawy, specyfika oceny dowodów w sprawach z udziałem osób nietrzeźwych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy brutalnego zabójstwa i pokazuje złożoność oceny dowodów w sytuacjach, gdy kluczowi świadkowie i oskarżeni byli pod wpływem alkoholu. Zmiana kary przez sąd apelacyjny podkreśla znaczenie indywidualizacji odpowiedzialności karnej.
“Zabójstwo po alkoholu: Sąd Apelacyjny koryguje wyrok – czy kara 25 lat była sprawiedliwa?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.