II AKA 360/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny w Warszawie rozpoznał apelację prokuratora wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie, który skazał M. Ż. za rozbój połączony z uszkodzeniem ciała i kradzieżą telefonu komórkowego. Prokurator zarzucał sądowi pierwszej instancji błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na uznaniu, że oskarżony działał jedynie z zamiarem rozboju, a nie usiłowania zabójstwa, mimo utraty przytomności przez pokrzywdzoną. Zarzucono również obrazę przepisów postępowania, w tym art. 7 kpk (dowolna ocena dowodów) i art. 424 § 1 pkt 1 kpk (brak wskazania podstaw rekonstrukcji stanu faktycznego). Sąd Apelacyjny uznał apelację za niezasadną, wskazując na wewnętrzną sprzeczność zarzutów prokuratora oraz na to, że sąd pierwszej instancji dokonał wszechstronnej i prawidłowej oceny materiału dowodowego. Sąd odwoławczy podkreślił, że analiza dowodów, w tym wyjaśnień oskarżonego, zeznań pokrzywdzonej i opinii biegłego medyka sądowego, była kompleksowa i logiczna. Sąd odrzucił argumentację prokuratora dotyczącą zamiaru ewentualnego zabójstwa, wskazując na brak obrażeń zagrażających życiu oraz na wyjaśnienia oskarżonego i zeznania pokrzywdzonej, które korespondowały z opinią biegłego. Sąd odwoławczy nie dopatrzył się również wpływu na treść orzeczenia zarzucanej obrazy art. 408 kpk (wydanie wyroku po długiej przerwie). W konsekwencji, Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy zaskarżony wyrok w części dotyczącej czynów, zasądził koszty obrony z urzędu i obciążył Skarb Państwa kosztami postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja pojęcia zamiaru ewentualnego w kontekście rozboju połączonego z przemocą, ocena dowodów w sprawach karnych, stosowanie przepisów o postępowaniu karnym.
Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i oceny dowodów przez sąd.
Zagadnienia prawne (3)
Czy działania oskarżonego, polegające na duszeniu pokrzywdzonej i spowodowaniu utraty przez nią przytomności, świadczą o zamiarze ewentualnym pozbawienia życia, czy jedynie o zamiarze rozboju?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Działania oskarżonego świadczyły o zamiarze rozboju, a nie usiłowania zabójstwa.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny uznał, że oskarżony, zakładając kominiarkę, nie zamierzał pozbawić pokrzywdzonej życia, a duszenie było środkiem do obezwładnienia jej w celu dokonania rozboju. Brak obrażeń zagrażających życiu oraz zeznania pokrzywdzonej i wyjaśnienia oskarżonego, korespondujące z opinią biegłego, potwierdziły brak zamiaru zabójstwa.
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy, w szczególności wyjaśnienia oskarżonego, zeznania pokrzywdzonej i opinię biegłego z zakresu medycyny sądowej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, ocena materiału dowodowego przez sąd pierwszej instancji była prawidłowa i wszechstronna.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny odrzucił zarzut obrazy art. 7 kpk, wskazując, że sąd pierwszej instancji dokonał należytej, wnikliwej i wszechstronnej oceny dowodów, dostrzegając logiczne powiązania między nimi, co zostało odzwierciedlone w uzasadnieniu wyroku.
Czy wydanie wyroku po długiej przerwie od końcowych przemówień stron (art. 408 kpk) mogło mieć wpływ na treść orzeczenia?
Odpowiedź sądu
Nie, skarżący nie wykazał, aby przerwa ta miała wpływ na treść orzeczenia.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny stwierdził, że prokurator nie wykazał wpływu uchybienia art. 408 kpk na treść orzeczenia, zwłaszcza że miał możliwość ponownego zabrania głosu i nie skorzystał z niej, a przedmiotem narady jest materiał dowodowy, a nie same wystąpienia końcowe.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. Ż. (1) | osoba_fizyczna | oskarżony |
| J. D. | osoba_fizyczna | oskarżycielka posiłkowa |
| Hanna Gorajska-Majewska | osoba_fizyczna | prokurator |
| adw. K. T. | osoba_fizyczna | obrońca z urzędu |
Przepisy (20)
Główne
k.k. art. 280 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 3
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 13 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 148 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 157 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 64 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 278 § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 424 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 408
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 85
Kodeks karny
k.k. art. 86 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 63 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 46 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 217 § 1
Kodeks karny
u.o.a. art. 29 § 1
Ustawa o adwokaturze
rozp. MS art. 19
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie
rozp. MS art. 14 § 1
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie
k.p.k. art. 636 § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawidłowa ocena materiału dowodowego przez sąd pierwszej instancji. • Brak dowodów na zamiar ewentualny zabójstwa. • Logiczne powiązania między dowodami. • Niewykazanie wpływu uchybienia art. 408 kpk na treść orzeczenia.
Odrzucone argumenty
Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku (uznanie zamiaru rozboju zamiast usiłowania zabójstwa). • Obraza przepisów postępowania (art. 7 kpk, art. 424 § 1 pkt 1 kpk, art. 408 kpk).
Godne uwagi sformułowania
apelacja zawiera wewnętrzną sprzeczność • zarzut obrazy art. 424 § 1 kpk jest oczywiście niezasadny • intelektualnym nadużyciem • nie potrafi, bądź nie chce dostrzec rzeczywistego istnienia powiązań między wyjaśnieniami oskarżonego, zeznaniami pokrzywdzonej i opinią z zakresu medycyny sądowej • nie zamierzał wówczas i nie zakładał pozbawienia jej życia • nie można bazować wyłącznie na subiektywnym odczuciu J. D., że utraciła na pewien czas świadomość
Skład orzekający
Grzegorz Salamon
przewodniczący-sprawozdawca
Marzanna Piekarska-Drążek
sędzia
Monika Niezabitowska-Nowakowska
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia zamiaru ewentualnego w kontekście rozboju połączonego z przemocą, ocena dowodów w sprawach karnych, stosowanie przepisów o postępowaniu karnym."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i oceny dowodów przez sąd.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy kluczowej kwestii w prawie karnym - rozróżnienia między rozbojem a usiłowaniem zabójstwa, co jest zawsze interesujące dla prawników. Analiza oceny dowodów przez sąd jest również wartościowa.
“Czy duszenie do utraty przytomności to już usiłowanie zabójstwa? Sąd Apelacyjny wyjaśnia.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.