II AKa 352/12

Sąd Apelacyjny w GdańskuGdańsk2012-11-15
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuWysokaapelacyjny
paserstwozorganizowana grupa przestępczakradzież samochodównaprawienie szkodyodpowiedzialność karnaubezpieczeniaroszczenia odszkodowawcze

Sąd Apelacyjny zmienił wyrok sądu niższej instancji, orzekając obowiązek naprawienia szkody przez oskarżonego na rzecz ubezpieczyciela, który wypłacił odszkodowania pokrzywdzonym kradzieżą samochodów.

Sąd Apelacyjny rozpoznał apelację oskarżyciela posiłkowego (...) S.A. od wyroku Sądu Okręgowego, który nie orzekł obowiązku naprawienia szkody na rzecz ubezpieczyciela. Sąd Apelacyjny uznał apelację za zasadną, zmieniając wyrok i nakładając na oskarżonego R. G. obowiązek zapłaty kwoty 235.168,27 zł tytułem naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwami paserstwa i ukrywania skradzionych samochodów.

Sąd Apelacyjny w Gdańsku rozpoznał sprawę R. G., oskarżonego o udział w zorganizowanej grupie przestępczej, paserstwo i usuwanie znaków identyfikacyjnych skradzionych samochodów. Sąd Okręgowy w Gdańsku skazał oskarżonego na kary pozbawienia wolności, grzywnę oraz warunkowo zawiesił karę łączną, ale nie orzekł obowiązku naprawienia szkody na rzecz oskarżyciela posiłkowego (...) S.A. Apelację wniósł pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego, zarzucając obrazę prawa materialnego poprzez zaniechanie orzeczenia o obowiązku naprawienia szkody. Sąd Apelacyjny uznał apelację za zasadną, wskazując na błędne stanowisko Sądu I instancji, który powołał się na orzecznictwo ograniczające możliwość orzeczenia nawiązki od pasera na rzecz osób trzecich. Sąd Apelacyjny odwołał się do nowszego orzecznictwa Sądu Najwyższego, zgodnie z którym paser może odpowiadać za szkodę wyrządzoną przestępstwem, zwłaszcza gdy jego działania doprowadziły do bezpowrotnej utraty mienia przez właścicieli. W związku z tym, Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok, orzekając wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz (...) S.A. kwoty 235.168,27 zł. Pozostała część wyroku została utrzymana w mocy, a oskarżony został obciążony kosztami zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym, z jednoczesnym zwolnieniem z kosztów sądowych.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, paser może być zobowiązany do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem, jeśli jego działania doprowadziły do bezpowrotnej utraty pojazdów przez właścicieli i tym samym bezpośrednio naruszyły ich dobra prawne.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny oparł się na orzecznictwie Sądu Najwyższego, które podkreśla ratio legis art. 46 § 1 k.k. – ochronę pokrzywdzonego przed dochodzeniem roszczeń w procesie cywilnym. Działanie pasera, polegające na rozbieraniu skradzionych samochodów na części i usuwaniu oznaczeń, prowadzi do bezpowrotnej utraty mienia przez właścicieli, co uzasadnia nałożenie obowiązku naprawienia szkody.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zmiana wyroku i orzeczenie obowiązku naprawienia szkody

Strona wygrywająca

(...) S.A.

Strony

NazwaTypRola
R. G.osoba_fizycznaoskarżony
(...) S.A.spółkaoskarżyciel posiłkowy
Prokuratura Apelacyjna w Gdańskuorgan_państwowyprokurator
L. D.osoba_fizycznapokrzywdzony
J. C.osoba_fizycznapokrzywdzony
K. K.osoba_fizycznapokrzywdzony
A. G.osoba_fizycznapokrzywdzony
M. O.osoba_fizycznapokrzywdzony
A. B.osoba_fizycznapokrzywdzony
B. P.osoba_fizycznapokrzywdzony
Bank (...)spółkapokrzywdzony

Przepisy (18)

Główne

k.k. art. 258 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 291 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 65 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 306

Kodeks karny

k.k. art. 46 § 1

Kodeks karny

Obowiązek naprawienia szkody może być orzeczony wobec pasera na rzecz podmiotu, który wypłacił odszkodowanie pokrzywdzonemu.

Pomocnicze

k.k. art. 91 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 33 § 1, 2 i 3

Kodeks karny

k.k. art. 18 § 3

Kodeks karny

k.k. art. 19 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 86 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 91 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 69 § 1 i 2

Kodeks karny

k.k. art. 70 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 45 § 1

Kodeks karny

k.p.k. art. 49 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 49a

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 627

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 624 § 1

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Obowiązek naprawienia szkody przez pasera na rzecz ubezpieczyciela, który wypłacił odszkodowanie pokrzywdzonemu właścicielowi pojazdu, jest uzasadniony w świetle ratio legis art. 46 § 1 k.k. i nowszego orzecznictwa Sądu Najwyższego. Działania pasera polegające na rozbieraniu skradzionych samochodów i usuwaniu oznaczeń identyfikacyjnych prowadzą do bezpowrotnej utraty mienia przez właścicieli, co uzasadnia nałożenie obowiązku naprawienia szkody.

Odrzucone argumenty

Stanowisko Sądu I instancji, że brak jest podstaw do orzeczenia obowiązku naprawienia szkody od pasera na rzecz oskarżyciela posiłkowego, ponieważ nie jest on bezpośrednim pokrzywdzonym przestępstwem paserstwa.

Godne uwagi sformułowania

Racjonalność ratio legis art. 46 § 1 k.k. - uchronienie pokrzywdzonego od dochodzenia roszczeń w żmudnym procesie cywilnym. Działanie pasera niejednokrotnie uniemożliwia odzyskanie rzeczy, co oznacza, że pomiędzy czynem paserstwa a naruszeniem dobra prawnego nie ma ogniw pośrednich. Zakłady ubezpieczeń, które pokryły szkodę właścicieli skradzionych pojazdów objętych paserstwem, korzystają z uprawnień pokrzywdzonego.

Skład orzekający

Wiktor Gromiec

przewodniczący

Danuta Matuszewska

sprawozdawca

Witold Kuczorski

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Uzasadnienie obowiązku naprawienia szkody przez pasera na rzecz ubezpieczyciela."

Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy działania pasera bezpośrednio przyczyniły się do utraty mienia przez właścicieli pojazdów.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia odpowiedzialności karnej za szkody wyrządzone przez paserów, szczególnie w kontekście odszkodowań wypłacanych przez ubezpieczycieli, co ma praktyczne znaczenie dla branży ubezpieczeniowej i prawnej.

Czy paser musi zapłacić za kradzież? Sąd Apelacyjny rozstrzyga w sprawie szkód wyrządzonych przez handlarzy skradzionymi autami.

Dane finansowe

naprawienie_szkody: 235 168,27 PLN

Sektor

transport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II AKa 352/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 listopada 2012 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSA Wiktor Gromiec Sędziowie: SSA Danuta Matuszewska (spr.) SSA Witold Kuczorski Protokolant: sekretarz sądowy Aleksandra Konkol przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Krzysztofa Nowickiego po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2012 r. sprawy R. G. oskarżonego z art. 258 § 1 k.k. ; art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. ; art. 306 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. ; art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. ; art. 306 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. ; art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. ; art. 306 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. ; art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. ; art. 306 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. ; art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. ; art. 306 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. ; art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. ; art. 306 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. ; art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. ; art. 306 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. ; art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. ; art. 306 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. ; art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. ; art. 306 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. na skutek apelacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego (...) S.A od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 5 czerwca 2012 r., sygn. akt IV K 229/11 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego R. G. obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz oskarżyciela posiłkowego (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. kwoty 235.168,27 złotych (dwieście trzydzieści pięć tysięcy sto sześćdziesiąt osiem złotych dwadzieścia siedem groszy); II. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałej części; III. zasądza od oskarżonego R. G. na rzecz oskarżyciela posiłkowego (...) SA w W. kwotę 600 (sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym; IV. zwalnia oskarżonego z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. UZASADNIENIE R. G. oskarżony został o to, że: I. w okresie od dnia 2 lutego 2005 r. do dnia 2 sierpnia 2005 r. w G. i M. , działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, co do których prowadzono odrębne postępowania, brał udział w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw przeciwko mieniu i przeciwko obrotowi gospodarczemu, to jest o przestępstwo z art. 258§1 k.k. , II. w okresie od dnia 2 lutego 2005 r. do dnia 2 sierpnia 2005 r. w M. , działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, co do których prowadzono odrębne postępowanie, przyjął i pomógł do ukrycia i do zbycia samochód marki T. (...) nr rej. (...) wartości 50.000 zł pochodzący z przestępstwa rozboju dokonanego w dniu 02.02.2005 r. w G. na szkodę L. D. , przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu dokonywanie przestępstw, z których uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest o przestępstwo z art. 291§1 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k. , III. w okresie od dnia 2 lutego 2005 r. do dnia 2 sierpnia 2005 r. w M. , działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, co do których prowadzono odrębne postępowanie, poprzez rozebranie na części, dokonał usunięcia znaków identyfikacyjnych samochodu marki T. (...) nr rej. (...) , przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu dokonywanie przestępstw, z których uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest o przestępstwo z art. 306 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k. , IV. w okresie od dnia 22 lutego 2005 r. do dnia 2 sierpnia 2005 r. w M. , działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, co do których prowadzono odrębne postępowanie, przyjął i pomógł do ukrycia i do zbycia samochód marki R. (...) nr rej. (...) o wartości 50.000 zł pochodzący z przestępstwa rozboju dokonanego w dniu 22.02.2005 r. w Z. na osobie J. C. , przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu dokonywanie przestępstw, z których uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest o przestępstwo z art. 291§1 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k. , V. w okresie od dnia 22 lutego 2005 r. do dnia 2 sierpnia 2005 r. w M. , działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, co do których prowadzono odrębne postępowanie, poprzez rozebranie na części, dokonał usunięcia znaków identyfikacyjnych samochodu marki R. (...) nr rej. (...) , przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu dokonywanie przestępstw, z których uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest o przestępstwo z art. 306 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k. , VI. w okresie od dnia 21 kwietnia 2005 r. do dnia 2 sierpnia 2005 r. w M. , działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, co do których prowadzono odrębne postępowanie, przyjął i pomógł do ukrycia i do zbycia samochód marki R. (...) nr rej. (...) o wartości 50.000 zł pochodzący z przestępstwa rozboju dokonanego w dniu 21.04.2005 r. w G. na szkodę K. K. oraz (...) S.A. w G. , przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu dokonywanie przestępstw, z których uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest o przestępstwo z art. 291§1 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k. , VII. w okresie od dnia 21 kwietnia 2005 r. do dnia 2 sierpnia 2005 r. w M. , działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, co do których prowadzono odrębne postępowanie, poprzez rozebranie na części, dokonał usunięcia znaków identyfikacyjnych samochodu marki R. (...) nr rej. (...) , przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu dokonywanie przestępstw, z których uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest o przestępstwo z art. 306 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k. , VIII. w okresie od dnia 17 maja 2005 r. do dnia 2 sierpnia 2005 r. w M. , działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, co do których prowadzono odrębne postępowanie, przyjął i pomógł do ukrycia i do zbycia samochód marki R. (...) nr rej. (...) o wartości 81.067,21 zł pochodzący z przestępstwa rozboju dokonanego w dniu 17.05.2005 r. w Z. na osobie A. G. , przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu dokonywanie przestępstw, z których uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest o przestępstwo z art. 291§1 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k. , IX. w okresie od dnia 17 maja 2005 r. do dnia 2 sierpnia 2005 r. w M. , działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, co do których prowadzono odrębne postępowanie, poprzez rozebranie na części, dokonał usunięcia znaków identyfikacyjnych samochodu marki R. (...) nr rej. (...) , przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu dokonywanie przestępstw, z których uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest o przestępstwo z art. 306 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k. , X. w okresie od dnia 23 maja 2005 r. do dnia 2 sierpnia 2005 r. w M. , działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, co do których prowadzono odrębne postępowanie, przyjął i pomógł do ukrycia i do zbycia samochód marki R. (...) nr rej. (...) o wartości 85.000 zł pochodzący z przestępstwa rozboju dokonanego w dniu 23.05.2005 r. w G. na osobie M. O. , przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu dokonywanie przestępstw, z których uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest o przestępstwo z art. 291§1 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k. , XI. w okresie od dnia 23 maja 2005 r. do dnia 2 sierpnia 2005 r. w M. , działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, co do których prowadzono odrębne postępowanie, poprzez rozebranie na części, dokonał usunięcia znaków identyfikacyjnych samochodu marki R. (...) nr rej. (...) , przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu dokonywanie przestępstw, z których uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest o przestępstwo z art. 306 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k. , XII. w okresie od dnia 30 maja 2005 r. do dnia 2 sierpnia 2005 r. w M. , działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, co do których prowadzono odrębne postępowanie, przyjął i pomógł do ukrycia i do zbycia samochód marki R. (...) nr rej. (...) o wartości 60.000 zł pochodzący z przestępstwa kradzieży dokonanej w dniu 30. 05.2005 r. w G. na szkodę A. B. , przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu dokonywanie przestępstw, z których uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest o przestępstwo z art. 291§1 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k. , XIII. w okresie od dnia 30 maja 2005 r. do dnia 2 sierpnia 2005 r. w M. , działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, co do których prowadzono odrębne postępowanie, poprzez rozebranie na części, dokonał usunięcia znaków identyfikacyjnych samochodu marki R. (...) nr rej. (...) , przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu dokonywanie przestępstw, z których uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest o przestępstwo z art. 306 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k. , XIV. w okresie od dnia 6 czerwca 2005 r. do dnia 2 sierpnia 2005 r. w M. , działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, co do których prowadzono odrębne postępowanie, przyjął i pomógł do ukrycia i do zbycia samochód marki R. (...) nr rej. (...) o wartości 80.000 zł pochodzący z przestępstwa rozboju dokonanego w dniu 06. 06.2005 r. w G. na szkodę B. P. i Banku (...) , przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu dokonywanie przestępstw, z których uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest o przestępstwo z art. 291§1 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k. , XV. w okresie od dnia 6 czerwca 2005 r. do dnia 2 sierpnia 2005 r. w M. , działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, co do których prowadzono odrębne postępowanie, poprzez rozebranie na części, dokonał usunięcia znaków identyfikacyjnych samochodu marki R. (...) nr rej. (...) , przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu dokonywanie przestępstw, z których uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest o przestępstwo z art. 306 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k. , XVI. w okresie od dnia 20 czerwca 2005 r. do dnia 2 sierpnia 2005 r. w M. , działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, co do których prowadzono odrębne postępowanie, przyjął i pomógł do ukrycia i do zbycia samochód marki R. (...) nr rej. (...) o wartości 90.000 zł pochodzący z przestępstwa kradzieży dokonanej w dniu 20. 06.2005 r. w G. na szkodę (...) Sp. z o.o. w G. , przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu dokonywanie przestępstw, z których uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest o przestępstwo z art. 291§1 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k. , XVII. w okresie od dnia 20 czerwca 2005 r. do dnia 2 sierpnia 2005 r. w M. , działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, co do których prowadzono odrębne postępowanie, poprzez rozebranie na części, dokonał usunięcia znaków identyfikacyjnych samochodu marki R. (...) nr rej. (...) , przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu dokonywanie przestępstw, z których uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest o przestępstwo z art. 306 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k. , XVIII. w okresie od dnia 19 lipca 2005 r. do dnia 2 sierpnia 2005 r. w M. , działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, co do których prowadzono odrębne postępowanie, przyjął i pomógł do ukrycia i do zbycia samochód marki R. (...) nr rej. (...) o wartości 55.000 zł pochodzący z przestępstwa rozboju dokonanego w dniu 19.07.2005 r. w G. na osobie K. R. , przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu dokonywanie przestępstw, z których uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest o przestępstwo z art. 291§1 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k. , XIX. w okresie od dnia 19 lipca 2005 r. do dnia 2 sierpnia 2005 r. w M. , działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, co do których prowadzono odrębne postępowanie, poprzez rozebranie na części, dokonał usunięcia znaków identyfikacyjnych samochodu marki R. (...) nr rej. (...) , przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu dokonywanie przestępstw, z których uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest o przestępstwo z art. 306 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k. Wyrokiem Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 5 czerwca 2012 r. w sprawie sygn. akt IV K 229/11 oskarżony R. G. w ramach czynu zarzucanego w punkcie I został uznany za winnego tego, że od dnia 2 lutego 2005 r. do czerwca 2005 r. w G. i M. , działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, co do których prowadzono odrębne postępowanie, brał udział w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw przeciwko mieniu, to jest za winnego czynu z art. 258§1 k.k. i za to na podstawie art. 258§1 k.k. skazany został na karę roku pozbawienia wolności. Oskarżony R. G. został uznany za winnego czynów zarzucanych mu w punktach II,IV,VI,X,XII i XIV z tym, że z opisu każdego czynu wyeliminowano uczynienie sobie z przestępstw stałego źródła dochodu oraz ustalono, iż miały one miejsce od czerwca 2005 r i przy przyjęciu kwalifikacji prawnej ciągu przestępstw z art. 291§1 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k. , przy zastosowaniu art. 91§1 k.k. , na podstawie art. 291§1 k.k. w zw. z art. 33§1, 2 i 3 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k. R. G. skazany został na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w wymiarze 100 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 50 złotych. Oskarżony R. G. został uznany za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu w punktach III, XI i XV z tym ustaleniem, że z opisu każdego czynu wyeliminowano uczynienie sobie z przestępstw stałego źródła dochodu oraz ustalono, iż miały one miejsce do czerwca 2005 r. i przy przyjęciu kwalifikacji prawnej jako występków z art. 306 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k. stanowiących ciąg przestępstw, przy zastosowaniu art. 91§1 k.k. na podstawie art. 306 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k. R. G. skazany został na karę roku pozbawienia wolności. W ramach czynów zarzuconych w punktach V,VII,IX i XIII R. G. został uznany za winnego tego, że: - w okresie od dnia 22 lutego 2005 r. do czerwca 2005 r. w M. , działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, co do której prowadzono odrębne postępowanie, poprzez udostępnienie posesji z garażem, pomógł w usunięciu znaków identyfikacyjnych samochodu marki R. (...) nr rej. (...) , przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw, - w okresie od dnia 21 kwietnia 2005 r. do czerwca 2005 r. w M. , działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, co do której prowadzono odrębne postępowanie, poprzez udostępnienie posesji z garażem, pomógł w usunięciu znaków identyfikacyjnych samochodu marki R. (...) nr rej. (...) , przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw, - w okresie od dnia 17 maja 2005 r. do czerwca 2005 r. w M. , działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, co do której prowadzono odrębne postępowanie, poprzez udostępnienie posesji z garażem, pomógł w usunięciu znaków identyfikacyjnych samochodu marki R. (...) nr rej. (...) , przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw, - w okresie od dnia 30 maja 2005 r. do czerwca 2005 r. w M. , działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, co do której prowadzono odrębne postępowanie, poprzez udostępnienie posesji z garażem, pomógł w usunięciu znaków identyfikacyjnych samochodu marki R. (...) nr rej. (...) , przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw, i przy przyjęciu kwalifikacji prawnej jako występków z art. 18§3 k.k. w zw. z art. 306 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k. stanowiących ciąg przestępstw, przy zastosowaniu art. 91§1 k.k. na podstawie art.19§1 k.k. w zw. z art. 306 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k. oskarżony skazany został na karę roku pozbawienia wolności. Na podstawie art.86§1 k.k. i art. 91§2 k.k. wymierzono oskarżonemu karę łączną 2 lat pozbawienia wolności. Oskarżony R. G. został uniewinniony od popełnienia czynów zarzucanych mu w punktach od XVI do XIX aktu oskarżenia. Na podstawie art. 69§1 i 2 k.k. i art. 70§2 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k. wymierzoną oskarżonemu karę łączną pozbawienia wolności warunkowo zawieszono tytułem próby na okres 5 lat. Na podstawie art. 45§1 k.k. orzeczono od oskarżonego przepadek na rzecz Skarbu Państwa korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstw określonych w punkcie II wyroku w kwocie 2.200 zł. Wyrok zawiera także rozstrzygnięcia co do kosztów procesu, w ramach czego na rzecz (...) SA w W. Oddział w G. zasądzono od oskarżonego kwotę 2196 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Apelację od powyższego wyroku wniósł pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego (...) S.A. z siedzibą w W. w części dotyczącej orzeczenia o środkach karnych. Zarzucając obrazę przepisów prawa materialnego, mianowicie art. 46§1 k.k. przez zaniechanie orzeczenia o obowiązku naprawienia szkody na rzecz oskarżyciela posiłkowego, skarżący wniósł o zmianę wyroku w stosunku do oskarżonego R. G. poprzez nałożenie na niego obowiązku naprawienia szkody na rzecz oskarżyciela posiłkowego (...) S.A. zgodnie z wnioskiem, w zakresie wymienionych we wniosku czynów, za które oskarżony został skazany. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacja pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego jest oczywiście zasadna. Rację ma bowiem skarżący, że błędne jest stanowisko Sądu I instancji skutkujące uznaniem, że w świetle zgromadzonego i ujawnionego materiału dowodowego brak jest podstaw do stwierdzenia, że (...) SA może w niniejszym postępowaniu domagać się naprawienia szkody od oskarżonego, ponieważ brak jest bezpośredniego związku pomiędzy czynami popełnionymi przez oskarżonego a szkodą wyrządzoną podmiotom, którym (...) SA wypłacił odszkodowanie jako pokrzywdzonym przestępstwami kradzieży samochodów. Prezentując takie stanowisko Sąd I instancji odwołał się do poglądu prawnego wyrażonego przez Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z dnia 28 kwietnia 2011r w sprawie II AKa 87/11 (Lex nr 1001375), stosownie do którego nawiązek określonych w art. 46§2 k.k. nie można orzec od pasera na rzecz osób, którym skradziono samochody, albowiem w przypadku przestępstwa z art. 291§1 k.k. nie są one pokrzywdzonymi w rozumieniu art.49§1 k.p.k. , ich dobra prawne nie zostały bezpośrednio naruszone lub zagrożone przestępstwem paserstwa, a więc ich pokrzywdzenie nie wynika bezpośrednio z przestępstwa z art. 291§1 k.k. Sąd Apelacyjny w Katowicach odwołał się przy tym do stanowiska Sądu Najwyższego wyrażonego na gruncie Kodeksu karnego z 1969 r. w wyroku z dnia 3 maja 1984r. sygn. akt I KR 74/84, że obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem - jeśli w chwili wyrokowania szkoda nie została naprawiona- może być nałożony na podstawie art. 75§2 pkt 1 k.k. tylko na sprawców, którzy tę szkodę wyrządzili, a zatem na sprawców, współsprawców, podżegaczy i pomocników. Obowiązku tego w tym trybie nie można nałożyć na osoby, które z popełnionego przestępstwa odniosły korzyść majątkową, a więc na pasera. Niewątpliwie, pokrzywdzonym w procesie karnym może być jedynie ten, kogo przestępstwo dotyka bezpośrednio, naruszając lub zagrażając w taki sposób jego dobru prywatnemu, chronionemu przez naruszony przez sprawcę przepis. O pokrzywdzeniu decyduje bezpośredniość naruszonego lub zagrożonego przestępstwem dobra (vide: postanowienie SN z dnia 17 listopada 2005 r. II KK 108/05, Lex nr 222785). To jednak realia konkretnej sprawy, dokonane w niej ustalenia faktyczne, decydować będą o tym, czy sprawca swoim działaniem bezpośrednio czy też tylko pośrednio naruszył dobro prawne określonego podmiotu. Tak kategoryczne stanowisko, jak w przytoczonym orzeczeniu Sądu Apelacyjnego w Katowicach, że pokrzywdzonym w przypadku paserstwa nie może być właściciel skradzionego pojazdu, a co za tym idzie i zakład ubezpieczeń w zakresie, w jakim pokrył szkodę ( art.49§3 k.p.k. ) nie zawiera szerszego uzasadnienia i już z tej przyczyny nie jest przekonujące. Sąd I instancji, jak wynika z pisemnych motywów zaskarżonego wyroku, miał na względzie wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 kwietnia 2011 r. wydany w sprawie III KK 399/10 formułujący tezę, iż pogląd, że sprawca ( paser) pomagający w ukryciu samochodu pochodzącego z przestępstwa nie może odpowiadać w całości za szkodę wyrządzoną tym przestępstwem jest rażąco błędny w świetle ratio legis art. 46§1 k.k. Nie można jednak zgodzić się z Sądem I instancji, że stanowiska Sądu Najwyższego wyrażonego w tym judykacie nie sposób przenosić na grunt niniejszej sprawy. Rację ma Sąd I instancji, że paser nie jest współsprawcą przestępstwa kradzieży, ale też nie w tym Sąd Najwyższy dopatrywał się możliwości nałożenia na osobę pomagającą w ukryciu samochodu pochodzącego z przestępstwa obowiązku naprawienia szkody w trybie art. 46§1 k.k. Sąd Najwyższy podkreślał ratio legis omawianego środka karnego - uchronienie pokrzywdzonego od dochodzenia roszczeń w żmudnym procesie cywilnym. Słusznie podnosi pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego, że uszedł uwadze Sądu I instancji wyrok Sądu Najwyższego jaki zapadł w dniu 1 lutego 2011 r. w sprawie III KK 243/10.W sprawie tej Sąd Najwyższy rozpoznawał kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 23 marca 2010 r sygn. akt II AKa 15/10 zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 4 listopada 2009 r. sygn. akt IV K 244/08. Sprawa ta dotyczyła G. N. , który był jedną z osób, z którą współdziałał oskarżony R. G. . Podkreślając, że działanie pasera niejednokrotnie uniemożliwia odzyskanie rzeczy, Sąd Najwyższy wskazał, że oznacza to, że pomiędzy czynem zawierającym znamiona przestępstwa paserstwa, a naruszeniem lub zagrożeniem dobra będącego przedmiotem tego przestępstwa w postaci rzeczy nie ma ogniw pośrednich, podobnie jak w przypadku przestępstwa kradzieży. W konsekwencji nie może być wątpliwości, że zakłady ubezpieczeń społecznych, które ustawodawca nakazuje uważać za pokrzywdzonego, w zakresie w jakim pokryły szkodę właścicieli skradzionych pojazdów objętych paserstwem, korzystają z uprawnień pokrzywdzonego i mogą składać wnioski wskazane w art. 49a k.p.k. oraz być adresatem obowiązków nakładanych na oskarżonego w trybie art. 46§1 k.k. Jak już podkreślono, to realia danej sprawy decydować będą o tym, kto jest pokrzywdzonym przez przestępstwo w rozumieniu art. 49§1 k.p.k. Z niekwestionowanych ustaleń faktycznych Sądu I instancji wynika, że przywożone na posesję R. M. (matki oskarżonego R. G. ) w M. pojazdy były rozmontowywane na części, usuwane były z nich oznaczenia fabryczne, numery z tabliczek znamionowych i silników, w celu wprowadzenia tych części do obrotu. Wynagrodzenie oskarżonego zależało od tego, czy samochód rozkładał na części samodzielnie, czy wspólnie z inną osobą. Oskarżony samodzielnie w garażu w M. rozebrał na części samochód T. (...) nr rej. (...) skradziony L. D. , wyciął i zeszlifował numery nadwozia oraz silnika tego pojazdu. Wspólnie z osobą, co do której toczy się odrębne postępowanie, R. G. rozebrał na części, usuwając przy tym oznaczenia identyfikacyjne poprzez wycinanie i szlifowanie numerów nadwozia, samochód marki R. (...) nr rej. (...) skradziony M. O. . W przypadku samochodu R. (...) należącego do (...) nr rej. (...) oskarżony udostępnił garaż w M. celem ukrycia pojazdu i pocięcia go na części przez osoby, co do których postępowanie prowadzone było odrębnie. Podobnie rzecz się miała z samochodem marki R. (...) nr rej. (...) skradzionym A. G. (str.3 - 5 uzasadnienia wyroku). Skoro zatem oskarżony albo samodzielnie rozbierał pochodzące z kradzieży samochody na części i usuwał ich oznaczenia identyfikacyjne, albo udostępniał garaż celem ukrycia pojazdów i pocięcia na części przez inne osoby, to takim zachowaniem doprowadzał do bezpowrotnej utraty pojazdów przez ich właścicieli i tym samym bezpośrednio naruszał dobro prawnie chronione tych podmiotów jakim jest mienie. Poza sporem pozostaje, że (...) SA z siedzibą w W. Odział w G. z tytułu kradzieży poszczególnych samochodów wypłacił na rzecz właścicieli pojazdów odszkodowania w wysokości: - 52.000 zł na rzecz właściciela T. (...) nr rej. (...) (k. 1529-1520), - 44.600 zł na rzecz właściciela R. (...) nr rej. (...) (k.1531-1534), - 56.600 zł na rzecz właściciela R. (...) nr rej. (...) A (k.1535), - 81.968,27 zł na rzecz właściciela R. (...) nr rej. (...) (k.1536-1539). W tym stanie rzeczy Sąd odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że na mocy art. 46 §1 k.k. orzekł wobec oskarżonego R. G. obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz oskarżyciela posiłkowego (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. kwoty 235.168,27 zł. W pozostałej części zaskarżony wyrok jako trafny utrzymano w mocy. Na podstawie art. 627 k.p.k. od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego zasądzono zwrot kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym. Mając na względzie sytuację materialną oskarżonego, ciążący na nim obowiązek naprawienia wysokiej szkody, Sąd apelacyjny na podstawie art. 624§1 k.p.k. zwolnił go z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI