II AKA 346/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny we Wrocławiu zmienił wyrok Sądu Okręgowego w zakresie podstawy prawnej kary łącznej, powołując art. 91 § 2 k.k. zamiast art. 85 k.k., a w pozostałej części utrzymał wyrok w mocy, oddalając apelację obrońcy oskarżonego.
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego K. N. od wyroku Sądu Okręgowego, który skazał go za szereg przestępstw, w tym rozboje, groźby, handel narkotykami, posiadanie broni i kierowanie pojazdem mimo zakazu. Sąd Apelacyjny, stwierdzając wadę w podstawie prawnej orzeczenia o karze łącznej, zmienił wyrok w tym zakresie, powołując art. 91 § 2 k.k. zamiast art. 85 k.k. Apelacja obrońcy, kwestionująca ustalenia faktyczne dotyczące rozboju i groźby, została uznana za bezzasadną.
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu rozpoznał sprawę z apelacji obrońcy oskarżonego K. N. od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 3 sierpnia 2012 r. (sygn. akt III K 81/12). Sąd Okręgowy uznał oskarżonego winnym popełnienia szeregu przestępstw, w tym rozboju na M. K. (art. 280 § 1 k.k. i art. 275 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.), groźby karalnej wobec M. B. (art. 190 § 1 k.k.), handlu narkotykami (art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii), posiadania narkotyków (art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii), posiadania amunicji (art. 263 § 2 k.k.) oraz dwukrotnego kierowania pojazdem mimo zakazu (art. 244 k.k.). Sąd Okręgowy orzekł kary jednostkowe za poszczególne czyny, a następnie połączył je, wymierzając karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny, rozpoznając apelację, z urzędu stwierdził wadę w podstawie prawnej orzeczenia o karze łącznej (pkt X), polegającą na błędnym pominięciu art. 91 § 2 k.k., który powinien mieć zastosowanie w sytuacji zbiegu ciągu przestępstw i innego przestępstwa. W związku z tym, Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok w tym zakresie, powołując art. 91 § 2 k.k. jako podstawę prawną rozstrzygnięcia o karze łącznej. Apelacja obrońcy, która zarzucała błąd w ustaleniach faktycznych co do czynów z pkt 1 i 7 aktu oskarżenia, została uznana za bezzasadną. Sąd Apelacyjny w pełni podzielił ustalenia faktyczne i ocenę dowodów dokonaną przez Sąd Okręgowy, wskazując na zeznania pokrzywdzonych oraz przyznanie się oskarżonego do winy w odniesieniu do większości zarzucanych mu czynów. W pozostałej części zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy. Sąd Apelacyjny zasądził od Skarbu Państwa koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu oraz zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, art. 91 § 2 k.k. powinien zostać powołany jako podstawa prawna orzeczenia o karze łącznej, gdy sprawca w warunkach zbiegu przestępstw popełnia ciąg przestępstw oraz inne przestępstwo.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny stwierdził, że Sąd Okręgowy błędnie pominął art. 91 § 2 k.k. w podstawie prawnej orzeczenia o karze łącznej, mimo że oskarżony popełnił zarówno ciąg przestępstw, jak i inne przestępstwa. Przepis ten ma zastosowanie w takiej sytuacji i jego pominięcie stanowi wadę orzeczenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zmiana wyroku w zakresie podstawy prawnej kary łącznej i utrzymanie w mocy w pozostałej części
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (w zakresie zmiany podstawy prawnej)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. N. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| M. K. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| M. B. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| D. K. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| D. L. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| R. H. | osoba_fizyczna | współsprawca |
| P. H. | osoba_fizyczna | współsprawca |
| Urszula Piwowarczyk - Strugała | inne | Prokurator Prokuratury Apelacyjnej |
| Anna Turek | inne | Protokolant |
| B. O. (1) | inne | obrońca z urzędu |
| B. O. (2) | inne | obrońca z urzędu |
Przepisy (21)
Główne
k.k. art. 280 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 275 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 190 § 1
Kodeks karny
u.p.n. art. 59 § 1
Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii
k.k. art. 12
Kodeks karny
u.p.n. art. 62 § 1
Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii
k.k. art. 263 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 244
Kodeks karny
k.k. art. 91 § 2
Kodeks karny
Zastosowanie w przypadku zbiegu ciągu przestępstw i innego przestępstwa przy orzekaniu kary łącznej.
Pomocnicze
k.p.k. art. 455
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 85
Kodeks karny
k.k. art. 86 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 63 § 1
Kodeks karny
u.p.n. art. 70 § 1
Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii
k.p.k. art. 230 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 624 § 1
Kodeks postępowania karnego
u.o.p.k. art. 17
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
k.p.k. art. 634
Kodeks postępowania karnego
Dz.U.1983.49.223 art. 17 § 1
Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych
Dz.U. Nr 163, poz.1348 art. 14 § 2
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Błędne zastosowanie art. 85 k.k. zamiast art. 91 § 2 k.k. przy orzekaniu kary łącznej w sytuacji zbiegu ciągu przestępstw i innego przestępstwa.
Odrzucone argumenty
Zarzuty obrońcy dotyczące błędów w ustaleniach faktycznych co do czynów z pkt 1 i 7 aktu oskarżenia.
Godne uwagi sformułowania
Apelacja jest bezzasadna i to w stopniu oczywistym. Sąd Apelacyjny z urzędu stwierdził, że zaskarżone w punkcie X części rozstrzygającej dotknięte jest wadą, która wymaga korekty. Sąd Okręgowy błędnie pominął art. 91§2 k.k. jako podstawę rozstrzygnięcia o wymierzonej oskarżonemu karze łącznej. Podkreślenie wymaga, że swe rozważania przedstawił w bardzo dobrze napisanym uzasadnieniu.
Skład orzekający
Andrzej Kot
przewodniczący
Jerzy Skorupka
sprawozdawca
Wiesław Pędziwiatr
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja zastosowania art. 91 § 2 k.k. przy orzekaniu kary łącznej w specyficznych zbiegach przestępstw."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnej sytuacji zbiegu przestępstw, w tym ciągu przestępstw.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy istotnej kwestii technicznej w prawie karnym - prawidłowego orzekania kary łącznej w złożonych przypadkach zbiegu przestępstw. Jest to interesujące dla prawników karnistów.
“Kluczowa zmiana w orzekaniu kary łącznej: Sąd Apelacyjny koryguje błąd Sądu Okręgowego.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II AKa 346/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 listopada 2012 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Andrzej Kot Sędziowie: SSA Jerzy Skorupka (spr.) SSA Wiesław Pędziwiatr Protokolant: Anna Turek przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Urszuli Piwowarczyk - Strugały po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2012 r. sprawy K. N. oskarżonego z art. 280 § 1 k.k. i art. 275 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. , art. 190 § 1 k.k. , art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 r. w zw. z art. 12 k.k. , art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 r. , art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 r. , art. 263 § 2 k.k. , art. 244 k.k. z powodu apelacji wniesionej przez oskarżonego od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 3 sierpnia 2012 r. sygn. akt III K 81/12 I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego K. N. w ten sposób, że w podstawie prawnej rozstrzygnięcia o karze łącznej zawartej w pkt. X części rozstrzygającej, w miejsce art. 85 k.k. powołuje art. 91 § 2 k.k. , II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. B. O. (1) 600 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu K. N. w postępowaniu odwoławczym oraz 138 zł tytułem zwrotu VAT, IV. zwalnia oskarżonego od obowiązku poniesienia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, zaliczając wydatki na rachunek Skarbu Państwa. UZASADNIENIE K. N. został oskarżony o to, że : I. w nocy z 2 na 3 maja 2011 roku, przy ulicy (...) we W. , działając z góry podjętym zamiarem zaboru mienia, wspólnie i w porozumieniu, dokonali rozboju na osobie M. K. , w ten sposób, że stosując przemoc fizyczną, polegającą na zadaniu pokrzywdzonemu uderzenia pięścią w twarz, na skutek którego doznał on obrażeń twarzy, wstrząśnienia mózgu oraz skręcenia kręgosłupa szyjnego, które naruszyły czynności narządów jego ciała na czas poniżej dni siedmiu, zabrali w celu przywłaszczenia telefon komórkowy marki N. (...) o wartości 350 złotych, portfel z zawartością dokumentów oraz okulary V. (...) o wartości 350 złotych, na szkodę M. K. tj. o czyn z art. 280 § 1 kk . i art. 157 § 2 kk . w zw. z art.11 § 2 kk . II. w dniu 15 września 2011 roku, na skrzyżowaniu ulic (...) we W. , działając wspólnie i w porozumieniu z dwoma nieustalonymi osobami, działając z góry podjętym zamiarem zaboru mienia, dokonał rozboju z użyciem niebezpiecznego narzędzia w postaci noża na osobie M. B. , w ten sposób, że stosując przemoc fizyczną, polegającą na przytrzymywaniu pokrzywdzonego za ręce oraz przykładając mu do twarzy nóż i grożąc jego użyciem w celu pozbawiania go życia lub uszkodzenia ciała, zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 300 złotych, telefon komórkowy marki S. (...) o wartości 150 złotych, na szkodę tegoż M. B. tj. o czyn z art. 280 § 2 kk . III. w dniu 15 września 2011 roku we W. , działając z góry podjętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu, dwukrotnie groził M. B. pozbawieniem życia i uszkodzeniem ciała, które to groźby wzbudziły w pokrzywdzonym uzasadniona obawę ich spełnienia, czym działał na szkodę M. B. tj. o czyn z art. 190 § 1 kk . w zw. z art. 12 kk . IV. w okresie od 1 lipca 2009 roku do 30 lipca 2009 roku we W. , w krótkich odstępach czasu, działając wbrew przepisem ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, pięciokrotnie udzielił D. K. środka odurzającego w postaci heroiny w ilości nie mniejszej niż 1,25 grama netto za łączną kwotę 200 złotych tj. o czyn z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz.U. Nr 179, poz. 1485 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 kk . V. w dniu 22 lipca 2009 roku we W. , działając wbrew przepisem ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, udzielił D. L. środek odurzający w postaci heroiny w ilości 0,25 grama netto za kwotę 40 złotych tj. o czyn z art. 59 ust. 1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz.U. Nr 179, poz. 1485 z późniejszymi zmianami) VI. w dniu 30 września 2009 roku we W. , wbrew przepisom ustawy, posiadał środek odurzający w postaci konopi innych niż włókniste o masie netto 0,58 gramów, będących równowartością sześciu działek o łącznej wartości rynkowej 30 złotych tj. o czyn z art. 62 ust. 1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz.U. Nr 179, poz. 1485 z późniejszymi zmianami) VII. w dniu 30 września 2009 roku we W. w mieszkaniu przy ulicy (...) bez wymaganego zezwolenia posiadał jeden nabój myśliwski kaliber 12 tj. o czyn z art. 263 § 2 kk . VIII. w dniu 4 grudnia 2010 roku we W. , wbrew orzeczonemu wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieścia z dnia 20 lipca 2010 roku, sygnatura akt V K 2074/07 zakazowi prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres dwóch lat tj. do dnia 28 lipca 2012 roku, kierował samochodem osobowym marki N. (...) o nr. rej. (...) , kierując ww. pojazdem i poruszający się przy ulicą (...) we W. tj. o czyn z art. 244 kk . IX. w dniu 1 stycznia 2011 roku we W. , wbrew orzeczonemu wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieścia z dnia 20 lipca 2010 roku, sygnatura akt VK 2074/07 zakazowi prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres dwóch lat tj. do dnia 28 lipca 2012 roku, kierował samochodem osobowym marki N. (...) o nr. rej. (...) , poruszający się ulicą (...) i ulicą (...) we W. tj. o czyn z art. 244 kk . Sąd Okręgowy we Wrocławiu wyrokiem z dnia 3 sierpnia 2012 r. (sygn. akt III K 81/12): I. uznał oskarżonego K. N. winnym tego, że w nocy z 2 na 3 maja 2011 roku, przy ulicy (...) we W. , działając z góry podjętym zamiarem zaboru mienia, wspólnie i w porozumieniu z R. H. i P. H. , dokonał rozboju na osobie M. K. , w ten sposób, że stosując przemoc fizyczną, polegającą na zadaniu pokrzywdzonemu uderzenia pięścią w twarz, na skutek którego doznał on obrażeń twarzy, wstrząśnienia mózgu oraz skręcenia kręgosłupa szyjnego, które naruszyły czynności narządów jego ciała na czas poniżej dni siedmiu, zabrał w celu przywłaszczenia telefon komórkowy marki N. (...) o wartości 350 złotych, portfel z zawartością dokumentów w postaci: dowodu osobistego, prawa jazdy, legitymacji studenckiej i imiennego biletu MPK oraz okulary V. (...) o wartości 350 złotych, dwie karty płatnicze M. i karty ubezpieczeniowej (...) na szkodę M. K. . tj. czynu z art. 280 § 1 kk i art. 275 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i za to na podst. art. 280 § 1 kk w zw. z art. 11 § 3 kk wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, II. na podst. art. 46 § 1 kk orzekł od oskarżonego na rzecz M. K. obowiązek naprawienia szkody w części poprzez zapłatę na jego rzecz kwoty 233.33 zł. (dwieście trzydzieści trzy złote i 33/100), III. uniewinnił oskarżonego od czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku, IV. uznał oskarżonego winnym tego, że w dniu 15 września 2011 roku we W. , groził M. B. pozbawieniem życia i uszkodzeniem ciała, które to groźby wzbudziły w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę ich spełnienia, czym działał na szkodę M. B. tj. czynu z art. 190 § 1 kk i za to na podst. art. 190 § 1 kk wymierzył mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności, V. uznał oskarżonego winnym czynu opisanego w pkt IV części wstępnej wyroku tj. przestępstwa z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz.U. Nr 179, poz. 1485 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 kk . i za to na podst. art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia z dnia 29 lipca 2005 r. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, VI. uznał oskarżonego winnym czynu opisanego w pkt V części wstępnej wyroku tj. przestępstwa z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz.U. Nr 179, poz. 1485 z późniejszymi zmianami) i za to na podst. art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia z dnia 29 lipca 2005 r. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, VII. uznał oskarżonego winnym czynu opisanego w pkt VI części wstępnej wyroku tj. przestępstwa z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz.U. Nr 179, poz. 1485 z późniejszymi zmianami) i za to na podst. art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia z dnia 29 lipca 2005 r. wymierzył mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności, VIII. uznał oskarżonego winnym czynu opisanego w pkt VII tj. przestępstwa z art. 263 § 2 kk i za to na podst. art. 263 § 2 kk wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, IX. uznał oskarżonego winnym czynów opisanych w pkt VIII i IX części wstępnej wyroku tj. przestępstw z art. 244 kk i za to na podst. art. 244 kk w zw. z art. 91 § 1 kk wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, X. na podst. art. 85 kk i art. 86 § 1 kk orzeczone wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności połączył i wymierzył mu karę łączną 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, XI. na podst. art. 63 § 1 kk na poczet kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu okresy zatrzymania w dniach: 30 września 2009 r., 4-5 grudnia 2010 r., 1-2 stycznia 2011 r. oraz 15 września 2011 r., XII. na podst. art. 70 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz.U. Nr 179, poz. 1485 z późniejszymi zmianami) orzekł przepadek przez zniszczenie dowodów rzeczowych opisanych pod poz.: 9, 10, 12, 16, 18-19 wykazu dowodów rzeczowych nr Drz 53/12 (k. 739 akt) i przechowywanych w magazynie (...) we W. oraz dowodu opisanego pod poz. 20 wykazu dowodów rzeczowych nr Drz 60/12 (k. 739 akt) przechowywanego w magazynie (...) we W. , XIII. na podst. art. 230 § 2 kpk zwrócił oskarżonemu dowód rzeczowy opisany pod poz. 14 wykazu dowodów rzeczowych nr Drz 53/12 (k. 739 akt) i przechowywany w magazynie (...) we W. , XIV. zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. B. O. (2) kwotę 1.697,40 zł. brutto tytułem nieopłaconej obrony z urzędu udzielonej oskarżonemu, XV. na podst. art. 624 § 1 kpk i art. 17 ustawy o opłatach w sprawach karnych zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych w sprawie, w tym opłaty. Powyższy wyrok w całości zaskarżył obrońca oskarżonego K. N. , orzeczeniu temu zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych odnośnie zarzutów określonych w pkt.1 i 7 aktu oskarżenia. Stawiając powyższy zarzut wniósł o uniewinnienie w/w od tych zarzutów. W uzasadnieniu apelacji skarżący podniósł, że „ zebrany materiał dowodowy absolutnie nie potwierdził winy oskarżonego odnośnie zarzutów w pkt.1 i 7 aktu oskarżenia ”. Wskazał, że „ odnośnie zarzutu 1-ego brak w sprawie jest jakichkolwiek dowodów uprawdopodabniających winę oskarżonego. W tych warunkach wyrok w części zarzutu rozboju na pokrzywdzonym M. K. , jak i rzekomej groźby na pokrzywdzonym P. nie może się ostać ”. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacja jest bezzasadna i to w stopniu oczywistym. 1. Sąd Apelacyjny z urzędu stwierdził, że zaskarżone w punkcie X części rozstrzygającej dotknięte jest wadą, która wymaga korekty. W punkcie tym, Sąd Okręgowy błędnie pominął art. 91§2 k.k. jako podstawę rozstrzygnięcia o wymierzonej oskarżonemu karze łącznej. Oskarżony został skazany łącznie za dziesięć przestępstw (opisanych w pkt.I - IX części rozstrzygającej wyroku), w tym również za ciąg przestępstw z art.91§1 k.k. opisany w pkt. IX części rozstrzygającej tego wyroku. Przestępstwa te - w tym również wchodzące w skład ciągu - tworzą realny zbieg. Wymierzone za nie kary podlegają łączeniu. Powinny być zatem objęte rozstrzygnięciem o karze łącznej. Sąd Okręgowy prawidłowo to dostrzegł, błędnie jednak pominął w podstawie rozstrzygnięcia zawartego w pkt.X części rozstrzygającej wyroku art. 91§2 k.k. Przepis ten powinien znaleźć w sprawie zastosowanie albowiem dotyczy sytuacji (takiej jak w przedmiotowej sprawie), gdy sprawca, warunkach określonych w art. 85 k.k. , dopuszcza się popełnienia ciągu przestępstw oraz innego lub innych przestępstw. Skoro zatem Sąd Okręgowy nie wskazał tego przepisu w podstawie rozstrzygnięcia, to tym samym należało uchybienie to z urzędu skorygować ( art. 455 k.p.k. ). 3. Odnosząc się do zarzutów podnoszonych w apelacji obrońcy oskarżonego (dodajmy, że tak syntetycznie ujętych, że w zasadzie nie możliwe jest odniesienie się do nich w sposób bardziej szczegółowy) zważyć należy, że zarówno odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemu w pkt. 1 aktu oskarżenia (objętego rozstrzygnięciem zawartym w pkt. I zaskarżonego wyroku), jak i czynu zarzucanego oskarżonemu w pkt. 7 aktu oskarżenia (objętego rozstrzygnięciem zawartym w pkt. VIII zaskarżonego wyroku - choć zachodzi tu pewna sprzeczność, albowiem rozstrzygnięcie to dotyczy czynu z art. 263§2 k.k. , tymczasem zarzut podnoszony przez obrońcę oskarżonego odnosi się do czynu z art. 190§1 k.p.k. i to popełnionego na szkodę pokrzywdzonego < P. >, który nie występuje w ogóle w przedmiotowej sprawie), jak też odnośnie wszystkich pozostałych, przypisanych oskarżonemu przestępstw, Sąd Okręgowy poczynił prawidłowe ustalenia faktycznie na podstawie prawidłowo ocenionych dowodów. Podkreślenie wymaga, że swe rozważania przedstawił w bardzo dobrze napisanym uzasadnieniu. Na sprawstwo oskarżonego w zakresie czynu zarzucanego mu w pkt.1 aktu oskarżenia wskazują przede wszystkim zeznania pokrzywdzonego M. K. . Świadek ten konsekwentnie i stanowczo przedstawił przebieg rozpatrywanego zdarzenia, dokładnie opisał napastników biorących udział w rozboju, wskazał na ich charakterystyczne cechy oraz elementy ubioru. Wprawdzie wskazał, że pokrzywdzony w swych zeznaniach podał, iż oskarżony posiadał na przed ramieniu tatuaż w postaci napisu (...) (co nie jest zgodne z rzeczywistością), to jednak trafnie wskazał, że stwierdzona nieścisłość nie mogła rzutować na wiarygodność jego zeznań albowiem niespodziewany i gwałtowny przebieg zdarzenia usprawiedliwia tę nieścisłość. Istotne jest, że tatuaż o wzmiankowanej przez świadka treść, posiadł inny ze sprawców napadu - P. H. (co też zostało trafnie przez Sąd Okręgowy dostrzeżone). Uzasadnienie zaskarżonego wyroku szczegółowo wyjaśnia motywy, którymi kierował się Sąd Okręgowy rozstrzygając o sprawstwie i winie oskarżonego (zob. w szczególności str.1 oraz 8 - 13 uzasadniania wyroku S.O.). Nie chcąc w tym miejscu powielać argumentów Sądu I instancji, wystarczy jedynie poprzestać na stwierdzeniu, że Sąd Apelacyjny w pełni podziela tę argumentację i nie stwierdza żadnych uchybień, które mogłyby skutkować zmianą lub uchyleniem zakażonego wyroku w tej części. Dotyczy również pozostałych przypisanych oskarżonemu przestępstw, w tym także czynu popełnionego na szkodę M. B. (błędnie nazwanego przez obrońcę oskarżonego < P. >). Również i w tym zakresie Sąd Okręgowy prawidłowo wskazał dowody potwierdzające sprawstwo i winę oskarżonego (zob. str.2 i 19-20 uzasadniania S.O.). Wystarczy jedynie stwierdzić, że na sprawstwo oskarżonego wskazują nie tylko zeznania pokrzywdzonego (k.95) oraz jego babki - J. M. (k.572-573), lecz również wyjaśnienia samego oskarżonego, który przyznał się do popełnienia tego czynu (k.875). Brak jest zatem podstaw do kwestionowania także i tego rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego. Podobnie rzecz się przedstawia w odniesieniu do czynu zarzucanego oskarżonemu w pkt.7 aktu oskarżenia. Skarżący wydaje się nie dostrzegać, że oskarżony przyznał się również do popełnienia tego czynu (k.182). Przyznał się on także do popełnienia przestępstw z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (k.182, k.288-289) (czyny objęte rozstrzygnięciami zawartymi w pkt.V-VII zaskarżonego wyroku) oraz do dwukrotnego kierowania samochodem wbrew orzeczonemu zakazowi prowadzenia pojazdów (k.304-305, k.418-421). Tak więc i na tym polu istnieją dowody potwierdzające jego sprawstwo i winę. Nie znajdując zatem jakichkolwiek podstaw do uwzględnienia apelacji obrońcy oskarżonego - i wytykając mu jej lakoniczność - zaskarżony wyrok - poza korektą opisaną na wstępie rozważań - utrzymano w mocy. 5. O kosztach postępowania odwoławczego rozstrzygnięto na zasadzie art. 624§1 k.p.k. w zw. z art.634 k.p.k. Natomiast o zwolnieniu z opłat, orzeczono na podstawie art. 17 ust.1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz.U.1983.49.223 ze zm.). Z kolei o wynagrodzeniu obrońcy z urzędu na podstawie §14 ust.2 pkt.5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. Dz.U. Nr 163, poz.1348 ze zm.) w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI