Orzeczenie · 2021-07-06

II AKa 330/20

Sąd
Sąd Apelacyjny w Warszawie
Miejsce
Warszawa
Data
2021-07-06
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu, przestępstwa przeciwko mieniu, przestępstwa przeciwko czci i nietykalności cielesnejŚredniaapelacyjny
zniewagapubliczny charakterprzynależność narodowakradzieżprzemockwalifikacja prawnasąd apelacyjnykodeks karny

Sąd Apelacyjny w Warszawie rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego K. B. od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie z dnia 30 czerwca 2020 r., sygn. V K 247/18. Oskarżony został skazany m.in. za przestępstwa z art. 119 §1 kk w zb. z art. 280 §1 kk w zb. z art. 157 §2 kk w zw. z art. 257 kk w zw. z art. 11 §2 kk. Apelacja dotyczyła głównie obrazy przepisów prawa materialnego (art. 257 kk) oraz przepisów postępowania (art. 5 §2 kpk, art. 7 kpk), a także kwestii kosztów postępowania. Sąd Apelacyjny uznał zarzut dotyczący art. 257 kk za zasadny. Wskazał, że znamię publicznego charakteru działania, wymagane przez ten przepis, oznacza sposób dostępny dla nieoznaczonego kręgu odbiorców, a nie tylko popełnienie czynu w miejscu publicznym. W realiach sprawy, gdzie zdarzenie miało miejsce wczesnym rankiem w obecności tylko uczestników, znieważenie pokrzywdzonego narodowości ukraińskiej nie miało charakteru publicznego. W związku z tym, Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok, eliminując z opisu czynu słowa dotyczące znieważenia oraz z kwalifikacji prawnej art. 257 kk. Pozostałe zarzuty, w tym dotyczące naruszenia art. 5 §2 kpk (rozstrzyganie wątpliwości na niekorzyść oskarżonego) i art. 7 kpk (dowolna ocena dowodów), uznano za niezasadne. Sąd odwoławczy podkreślił, że ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji była swobodna, a odmowa wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego i świadka L. F. była uzasadniona, zwłaszcza w świetle konsekwentnych zeznań pokrzywdzonego, które znalazły potwierdzenie w innych dowodach. Sąd utrzymał w mocy wyrok w pozostałym zakresie, zasądzając od oskarżonego opłatę w wysokości 300 zł i obciążając go kosztami postępowania odwoławczego, uznając, że jest młodą osobą zdolną do zarobkowania.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja znamienia publicznego charakteru działania w kontekście przestępstwa znieważenia (art. 257 kk).

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznych okoliczności zdarzenia (pora dnia, liczba uczestników).

Zagadnienia prawne (3)

Czy znieważenie pokrzywdzonego z powodu jego przynależności narodowej, dokonane w miejscu publicznym, ale słyszalne tylko przez wąską grupę osób, spełnia znamię publicznego charakteru działania wymaganego przez art. 257 kk?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, znieważenie dokonane w takich okolicznościach nie spełnia znamienia publicznego charakteru działania wymaganego przez art. 257 kk, ponieważ jego istotą jest sposób dostępny dla nieoznaczonego kręgu odbiorców, a nie samo miejsce popełnienia czynu.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy uznał, że znieważenie miało miejsce wczesnym rankiem w obecności tylko uczestników zdarzenia, a słowa oskarżonego były słyszalne tylko przez tę wąską grupę osób. W związku z tym, znamię publicznego charakteru działania nie zostało wypełnione.

Czy sąd pierwszej instancji naruszył przepis art. 5 §2 kpk poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości na niekorzyść oskarżonego w zakresie zamiaru kradzieży mienia?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, sąd pierwszej instancji nie naruszył art. 5 §2 kpk, ponieważ nie powziął wątpliwości co do stanu faktycznego lub strony wolitywnej zachowania oskarżonego, a ocena dowodów została dokonana zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów (art. 7 kpk).

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy stwierdził, że przepis art. 5 §2 kpk dotyczy sytuacji, gdy sąd rzeczywiście powziął wątpliwości i rozstrzygnął je na niekorzyść oskarżonego. W niniejszej sprawie sąd pierwszej instancji dokonał oceny dowodów, w tym odmówił wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego, co mieści się w ramach swobodnej oceny dowodów.

Czy sąd pierwszej instancji dokonał dowolnej, a nie swobodnej oceny materiału dowodowego, w szczególności poprzez uznanie za niewiarygodne wyjaśnień oskarżonego i zeznań świadka L. F.?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, ocena materiału dowodowego przez sąd pierwszej instancji nie była dowolna, lecz mieściła się w ramach swobodnej oceny dowodów (art. 7 kpk).

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy podzielił ocenę sądu pierwszej instancji, że odmowa wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego i zeznaniom świadka L. F. była uzasadniona, zwłaszcza w świetle konsekwentnych zeznań pokrzywdzonego, które znalazły potwierdzenie w innych dowodach. Nie każdy dowód musi stanowić podstawę ustaleń faktycznych.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Zmiana
Strona wygrywająca
oskarżony

Strony

NazwaTypRola
K. B. (1)osoba_fizycznaoskarżony
O. K.osoba_fizycznapokrzywdzony
Szymon Liszewskiorgan_państwowyprokurator
L. F. (1)osoba_fizycznaświadek
M. S.osoba_fizycznaświadek
Ł. S.osoba_fizycznaświadek

Przepisy (10)

Główne

k.k. art. 257

Kodeks karny

Znamię publicznego charakteru działania wymaga, aby czyn był dostępny dla nieoznaczonego kręgu odbiorców, a nie tylko popełniony w miejscu publicznym.

k.k. art. 119 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 280 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 157 § § 2

Kodeks karny

k.k. art. 11 § § 2

Kodeks karny

Pomocnicze

k.p.k. art. 5 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Przepis ten dotyczy sytuacji, gdy sąd powziął wątpliwości co do stanu faktycznego lub wykładni prawa i rozstrzygnął je na niekorzyść oskarżonego.

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

Zasada swobodnej oceny dowodów, która pozwala sądowi na uznanie dowodów za wiarygodne lub niewiarygodne.

k.p.k. art. 438 § pkt 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 438 § pkt 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 636 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Znieważenie pokrzywdzonego z powodu jego przynależności narodowej nie miało charakteru publicznego w rozumieniu art. 257 kk.

Odrzucone argumenty

Naruszenie art. 5 §2 kpk poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości na niekorzyść oskarżonego. • Naruszenie art. 7 kpk poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego. • Obciążenie oskarżonego kosztami postępowania w całości.

Godne uwagi sformułowania

Istotą [przestępstwa z art. 257 kk] nie jest popełnienie tego czynu w miejscu publicznym, lecz w sposób dostępny dla bliżej nieoznaczonego kręgu odbiorców, czy określonej publiczności. • Odpowiedzialność za sprawstwo ponosi nie tylko ten, kto wykonuje czyn zabroniony sam albo wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, ale także ten, kto akceptuje całość działania przestępnego jako własne i aktywnie w nim uczestniczy, wypełniając własną część czynności sprawczych.

Skład orzekający

Jerzy Leder

przewodniczący

Katarzyna Capałowska

sprawozdawca

Anna Nowakowska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja znamienia publicznego charakteru działania w kontekście przestępstwa znieważenia (art. 257 kk)."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznych okoliczności zdarzenia (pora dnia, liczba uczestników).

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje subtelne rozróżnienie między przestępstwem popełnionym w miejscu publicznym a przestępstwem o charakterze publicznym, co jest istotne dla praktyki prawniczej.

Czy zniewaga w środku nocy to przestępstwo publiczne? Sąd Apelacyjny wyjaśnia.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst