II AKa 330/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny w Warszawie rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego K. B. od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie z dnia 30 czerwca 2020 r., sygn. V K 247/18. Oskarżony został skazany m.in. za przestępstwa z art. 119 §1 kk w zb. z art. 280 §1 kk w zb. z art. 157 §2 kk w zw. z art. 257 kk w zw. z art. 11 §2 kk. Apelacja dotyczyła głównie obrazy przepisów prawa materialnego (art. 257 kk) oraz przepisów postępowania (art. 5 §2 kpk, art. 7 kpk), a także kwestii kosztów postępowania. Sąd Apelacyjny uznał zarzut dotyczący art. 257 kk za zasadny. Wskazał, że znamię publicznego charakteru działania, wymagane przez ten przepis, oznacza sposób dostępny dla nieoznaczonego kręgu odbiorców, a nie tylko popełnienie czynu w miejscu publicznym. W realiach sprawy, gdzie zdarzenie miało miejsce wczesnym rankiem w obecności tylko uczestników, znieważenie pokrzywdzonego narodowości ukraińskiej nie miało charakteru publicznego. W związku z tym, Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok, eliminując z opisu czynu słowa dotyczące znieważenia oraz z kwalifikacji prawnej art. 257 kk. Pozostałe zarzuty, w tym dotyczące naruszenia art. 5 §2 kpk (rozstrzyganie wątpliwości na niekorzyść oskarżonego) i art. 7 kpk (dowolna ocena dowodów), uznano za niezasadne. Sąd odwoławczy podkreślił, że ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji była swobodna, a odmowa wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego i świadka L. F. była uzasadniona, zwłaszcza w świetle konsekwentnych zeznań pokrzywdzonego, które znalazły potwierdzenie w innych dowodach. Sąd utrzymał w mocy wyrok w pozostałym zakresie, zasądzając od oskarżonego opłatę w wysokości 300 zł i obciążając go kosztami postępowania odwoławczego, uznając, że jest młodą osobą zdolną do zarobkowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja znamienia publicznego charakteru działania w kontekście przestępstwa znieważenia (art. 257 kk).
Dotyczy specyficznych okoliczności zdarzenia (pora dnia, liczba uczestników).
Zagadnienia prawne (3)
Czy znieważenie pokrzywdzonego z powodu jego przynależności narodowej, dokonane w miejscu publicznym, ale słyszalne tylko przez wąską grupę osób, spełnia znamię publicznego charakteru działania wymaganego przez art. 257 kk?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, znieważenie dokonane w takich okolicznościach nie spełnia znamienia publicznego charakteru działania wymaganego przez art. 257 kk, ponieważ jego istotą jest sposób dostępny dla nieoznaczonego kręgu odbiorców, a nie samo miejsce popełnienia czynu.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że znieważenie miało miejsce wczesnym rankiem w obecności tylko uczestników zdarzenia, a słowa oskarżonego były słyszalne tylko przez tę wąską grupę osób. W związku z tym, znamię publicznego charakteru działania nie zostało wypełnione.
Czy sąd pierwszej instancji naruszył przepis art. 5 §2 kpk poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości na niekorzyść oskarżonego w zakresie zamiaru kradzieży mienia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd pierwszej instancji nie naruszył art. 5 §2 kpk, ponieważ nie powziął wątpliwości co do stanu faktycznego lub strony wolitywnej zachowania oskarżonego, a ocena dowodów została dokonana zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów (art. 7 kpk).
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy stwierdził, że przepis art. 5 §2 kpk dotyczy sytuacji, gdy sąd rzeczywiście powziął wątpliwości i rozstrzygnął je na niekorzyść oskarżonego. W niniejszej sprawie sąd pierwszej instancji dokonał oceny dowodów, w tym odmówił wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego, co mieści się w ramach swobodnej oceny dowodów.
Czy sąd pierwszej instancji dokonał dowolnej, a nie swobodnej oceny materiału dowodowego, w szczególności poprzez uznanie za niewiarygodne wyjaśnień oskarżonego i zeznań świadka L. F.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, ocena materiału dowodowego przez sąd pierwszej instancji nie była dowolna, lecz mieściła się w ramach swobodnej oceny dowodów (art. 7 kpk).
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy podzielił ocenę sądu pierwszej instancji, że odmowa wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego i zeznaniom świadka L. F. była uzasadniona, zwłaszcza w świetle konsekwentnych zeznań pokrzywdzonego, które znalazły potwierdzenie w innych dowodach. Nie każdy dowód musi stanowić podstawę ustaleń faktycznych.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. B. (1) | osoba_fizyczna | oskarżony |
| O. K. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| Szymon Liszewski | organ_państwowy | prokurator |
| L. F. (1) | osoba_fizyczna | świadek |
| M. S. | osoba_fizyczna | świadek |
| Ł. S. | osoba_fizyczna | świadek |
Przepisy (10)
Główne
k.k. art. 257
Kodeks karny
Znamię publicznego charakteru działania wymaga, aby czyn był dostępny dla nieoznaczonego kręgu odbiorców, a nie tylko popełniony w miejscu publicznym.
k.k. art. 119 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 280 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 157 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 11 § § 2
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Przepis ten dotyczy sytuacji, gdy sąd powziął wątpliwości co do stanu faktycznego lub wykładni prawa i rozstrzygnął je na niekorzyść oskarżonego.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Zasada swobodnej oceny dowodów, która pozwala sądowi na uznanie dowodów za wiarygodne lub niewiarygodne.
k.p.k. art. 438 § pkt 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Znieważenie pokrzywdzonego z powodu jego przynależności narodowej nie miało charakteru publicznego w rozumieniu art. 257 kk.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 5 §2 kpk poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości na niekorzyść oskarżonego. • Naruszenie art. 7 kpk poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego. • Obciążenie oskarżonego kosztami postępowania w całości.
Godne uwagi sformułowania
Istotą [przestępstwa z art. 257 kk] nie jest popełnienie tego czynu w miejscu publicznym, lecz w sposób dostępny dla bliżej nieoznaczonego kręgu odbiorców, czy określonej publiczności. • Odpowiedzialność za sprawstwo ponosi nie tylko ten, kto wykonuje czyn zabroniony sam albo wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, ale także ten, kto akceptuje całość działania przestępnego jako własne i aktywnie w nim uczestniczy, wypełniając własną część czynności sprawczych.
Skład orzekający
Jerzy Leder
przewodniczący
Katarzyna Capałowska
sprawozdawca
Anna Nowakowska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja znamienia publicznego charakteru działania w kontekście przestępstwa znieważenia (art. 257 kk)."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych okoliczności zdarzenia (pora dnia, liczba uczestników).
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje subtelne rozróżnienie między przestępstwem popełnionym w miejscu publicznym a przestępstwem o charakterze publicznym, co jest istotne dla praktyki prawniczej.
“Czy zniewaga w środku nocy to przestępstwo publiczne? Sąd Apelacyjny wyjaśnia.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.