II AKA 33/23

Sąd Apelacyjny we Wrocławiu rozpoznał apelację prokuratora wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu, który uznał oskarżonego D. S. za winnego nieumyślnego spowodowania u J. O. ciężkiego uszczerbku na zdrowiu (perforacja odbytnicy, wstrząs septyczny, inne obrażenia) w wyniku działań podczas zbliżenia płciowego, kwalifikując czyn z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. w zw. z art. 156 § 2 k.k. i wymierzając karę 5 miesięcy pozbawienia wolności, nawiązkę w wysokości 5.000 zł oraz zaliczając okres tymczasowego aresztowania. Prokurator zarzucił sądowi błąd w ustaleniach faktycznych, twierdząc, że oskarżony działał umyślnie (z zamiarem ewentualnym), co powinno skutkować kwalifikacją z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. i karą 5 lat pozbawienia wolności, a także domagał się zwiększenia nawiązki do 7.000 zł. Sąd Apelacyjny uznał apelację za oczywiście bezzasadną. Podzielił ustalenia Sądu Okręgowego, że oskarżony działał pod wpływem podniecenia seksualnego, nie przewidując i nie godząc się na skutek w postaci ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Podkreślono, że oskarżony zaskoczony stanem pokrzywdzonej powiadomił służby medyczne, a jego dalsza opieka nad nią przeczy zamiarowi spowodowania ciężkiego uszczerbku. Sąd zaznaczył, że możliwość przewidywania następstw nie jest wystarczająca do przyjęcia umyślności, a jedynie charakteryzuje także nieumyślność. W konsekwencji, Sąd Apelacyjny utrzymał zaskarżony wyrok w mocy, obciążając Skarb Państwa kosztami postępowania odwoławczego.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający