II AKA 323/14

Sąd Apelacyjny w WarszawieWarszawa2014-10-29
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚredniaapelacyjny
kradzież z włamaniemzorganizowana grupa przestępczaapelacja prokuratorauniewinnienieposzlakiin dubio pro reoocena dowodówkodeks karny

Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy wyrok uniewinniający oskarżonego od zarzutów kradzieży z włamaniem samochodów, uznając apelację prokuratora za bezzasadną z powodu braku wystarczających dowodów winy.

Prokurator złożył apelację od wyroku Sądu Okręgowego, który uniewinnił D. K. od zarzutów kradzieży z włamaniem samochodów w ramach zorganizowanej grupy przestępczej. Apelacja zarzucała obrazę przepisów postępowania, w tym art. 7 k.p.k., poprzez błędną ocenę dowodów i nieuwzględnienie okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego. Sąd Apelacyjny uznał apelację za bezzasadną, podkreślając, że zarzuty prokuratora opierały się na odmiennej ocenie materiału dowodowego, a brak było bezpośrednich dowodów winy. Sąd wskazał na poszlakowy charakter dowodów i zasadę in dubio pro reo, utrzymując wyrok uniewinniający.

Sąd Apelacyjny w Warszawie rozpoznał apelację prokuratora od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa-Praga, który uniewinnił oskarżonego D. K. od zarzutów popełnienia licznych kradzieży z włamaniem samochodów w ramach zorganizowanej grupy przestępczej. Prokurator zarzucił sądowi pierwszej instancji obrazę przepisów postępowania, w szczególności naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów (art. 7 k.p.k.) i zasady rozstrzygania wątpliwości na korzyść oskarżonego (art. 5 § 2 k.p.k.), twierdząc, że sąd zbagatelizował dowody takie jak analizy połączeń telefonicznych i zeznania świadka R. U. Sąd Apelacyjny uznał jednak apelację za oczywiście bezzasadną. Podkreślono, że zarzut obrazy art. 7 k.p.k. musi wykazywać konkretne uchybienia sądu w ocenie dowodów, a nie jedynie przedstawiać odmienną ich interpretację. Sąd odwoławczy stwierdził, że materiał dowodowy był w dużej mierze poszlakowy, brakowało bezpośrednich dowodów winy, a współoskarżeni nie obciążyli D. K. Wątpliwości budziło również rozpoznanie oskarżonego przez świadka R. U. Sąd odwoławczy uznał, że logowanie telefonu oskarżonego w miejscach zdarzeń, choć stanowi poszlakę, nie było wystarczające do obalenia domniemania niewinności, zwłaszcza w sytuacji braku innych dowodów potwierdzających jego obecność i udział w przestępstwach. Zastosowano zasadę in dubio pro reo, utrzymując w mocy wyrok uniewinniający. Zasądzono również koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, materiał dowodowy w postaci analizy połączeń telefonicznych i zeznań świadka R. U. nie był wystarczający do przypisania oskarżonemu winy, ponieważ stanowił jedynie poszlakę, a brak było innych dowodów bezpośrednio obciążających oskarżonego. Wątpliwości nie zostały usunięte, co skutkuje zastosowaniem zasady in dubio pro reo.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny uznał, że apelacja prokuratora opierała się na odmiennej ocenie dowodów, a nie na wykazaniu uchybień sądu pierwszej instancji. Podkreślono poszlakowy charakter dowodów, brak bezpośrednich świadków i obciążających zeznań współoskarżonych. Logowanie telefonu w miejscach zdarzeń było jedynie jedną poszlaką, niewystarczającą do obalenia domniemania niewinności, zwłaszcza gdy nie udało się usunąć wątpliwości co do udziału oskarżonego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Utrzymanie w mocy wyroku w zaskarżonej części

Strona wygrywająca

Oskarżony D. K.

Strony

NazwaTypRola
D. K.osoba_fizycznaoskarżony
Prokuratororgan_państwowyoskarżyciel
I. G.osoba_fizycznaobrońca z urzędu
M. D. (2)osoba_fizycznawspółoskarżony
M. P. (1)osoba_fizycznawspółoskarżony
R. U.osoba_fizycznawspółoskarżony/świadek
W. S. (1)osoba_fizycznawspółoskarżony
R. P.osoba_fizycznapokrzywdzony
D. J.osoba_fizycznapokrzywdzony
Z. G.osoba_fizycznapokrzywdzony
A. S.osoba_fizycznapokrzywdzony
P. M.osoba_fizycznapokrzywdzony
J. Z.osoba_fizycznapokrzywdzony
T. S.osoba_fizycznapokrzywdzony
C. F.osoba_fizycznapokrzywdzony
T. Ś.osoba_fizycznapokrzywdzony
B. G.osoba_fizycznapokrzywdzony
A. B. (1)osoba_fizycznapokrzywdzony
A. W.osoba_fizycznapokrzywdzony
S. D.osoba_fizycznapokrzywdzony
B. P.osoba_fizycznapokrzywdzony
R. B.osoba_fizycznapokrzywdzony
B. W.osoba_fizycznapokrzywdzony
(...) T. K.innepokrzywdzony
A. B. (2)osoba_fizycznapokrzywdzony
M. J.osoba_fizycznapokrzywdzony
P. P.osoba_fizycznapokrzywdzony
M. W.osoba_fizycznapokrzywdzony

Przepisy (19)

Główne

k.k. art. 279 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 65 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 64 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 13 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 258 § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.p.k. art. 425 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 425 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 444

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 427 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 427 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 438 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 437 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 437 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 4

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 5 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 410

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 632 § 2

Kodeks postępowania karnego

Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm. art. 14 § 5

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak bezpośrednich dowodów winy oskarżonego. Współoskarżeni nie obciążyli oskarżonego D. K. Zeznania świadka R. U. nie były jednoznaczne i budziły wątpliwości co do tożsamości osoby. Logowanie telefonu w miejscach zdarzeń jest jedynie poszlaką, a nie dowodem bezpośrednim. Niewystarczające dowody do usunięcia wątpliwości co do winy oskarżonego, co uzasadnia zastosowanie zasady in dubio pro reo. Zarzut obrazy art. 7 k.p.k. nie może opierać się na odmiennej ocenie dowodów.

Odrzucone argumenty

Apelacja prokuratora zarzucająca obrazę przepisów postępowania, w tym art. 7 k.p.k. Twierdzenie, że analiza połączeń telefonicznych i zeznania świadka R. U. powinny prowadzić do skazania. Argumentacja, że oskarżony D. K. swoim zachowaniem współdziałał w popełnieniu zarzucanych czynów.

Godne uwagi sformułowania

Apelacja jako niezasadna nie zasługiwała na uwzględnienie. Zarzut odwoławczy nie może się sprowadzać do samej tylko odmiennej oceny materiału dowodowego. Proces miał charakter poszlakowy. Wina należy udowodnić, natomiast prawem oskarżonego jest dobór linii obrony. W przedmiotowej sprawie zaistniała klasyczna sytuacja zezwalająca na zastosowanie zasady wyrażonej w art. 5 § 2 k.p.k.

Skład orzekający

Marzanna A. Piekarska - Drążek

przewodniczący

Anna Zdziarska

sprawozdawca

Ireneusz Szulewicz

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja zasady in dubio pro reo w kontekście dowodów poszlakowych (logowanie telefonu, zeznania świadków) w sprawach o przestępstwa przeciwko mieniu."

Ograniczenia: Dotyczy specyfiki oceny dowodów w sprawach karnych, gdzie brak bezpośrednich dowodów winy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje kluczowe zasady polskiego prawa karnego procesowego, takie jak domniemanie niewinności i zasada in dubio pro reo, w kontekście oceny dowodów poszlakowych. Jest to interesujące dla prawników procesowych.

Czy logowanie telefonu wystarczy do skazania? Sąd Apelacyjny o poszlakach w procesie karnym.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II AKa 323/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 października 2014 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSA – Marzanna A. Piekarska - Drążek Sędziowie: SA – Anna Zdziarska (spr.) SO (del.) – Ireneusz Szulewicz Protokolant: st. sekr. sąd. – Małgorzata Reingruber przy udziale prokuratora Gabrieli Marczyńskiej - Tomali po rozpoznaniu w dniu 29 października 2014 r. sprawy D. K. oskarżonego o czyn z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § k.k. w zw. z art. 64 § k .k. x 17 , art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § k.k. w zw. z art. 64 § 1 k .k.x 3 na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa -Praga w Warszawie z dnia 13 czerwca 2014 r., sygn. akt V K 84/11 utrzymuje w mocy wyrok w zaskarżonej części, uznając apelację prokuratora za oczywiście bezzasadną; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokat I. G. kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych, w tym 23% VAT z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu D. K. w postępowaniu apelacyjnym; kosztami procesu za postępowanie odwoławcze obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE D. K. został oskarżony o to, że: w okresie od 12 października 2004r. do 25 listopada 2004 r. w B. i innych miejscowościach na terenie kraju brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej trudniącej się popełnianiem przestępstw kradzieży z włamaniem samochodów różnych marek w skład której wchodzili M. D. (2) , M. P. (1) , R. U. i W. S. (1) tj. o czyn z art. 258 § 1 k.k. działając w zorganizowanej grupie przestępczej w nocy z 12/13 października w Z. z terenu przy ul. (...) , wspólnie i w porozumieniu z M. D. (2) , M. P. (1) i W. S. (2) dokonał kradzieży samochodu marki F. (...) o nr rej. (...) o łącznej wartości 30 tyś. złotych na szkodę R. P. , przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, zaś czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. działając w zorganizowanej grupie przestępczej w nocy z 18/19 października 2004 r. z parkingu niestrzeżonego przy ul. (...) w E. naprzeciwko bloku nr (...) przy ul. (...) , wspólnie i w porozumieniu z M. D. (2) , M. P. (1) i W. S. (2) po pokonaniu zabezpieczeń w postaci centralnego zamka i immobilajzera dokonał kradzieży samochodu marki F. (...) o nr rej. (...) o wartości 34 tyś. złotych na szkodę D. J. , przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, zaś czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. działając w zorganizowanej grupie przestępczej w nocy z 18/19 października 2004 r. w E. z parkingu niestrzeżonego przy ul. (...) , wspólnie i w porozumieniu z M. D. (2) , M. P. (1) i W. S. (2) dokonał kradzieży samochodu marki F. (...) o nr rej. (...) o łącznej wartości 28 tyś. złotych na szkodę Z. G. , przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, zaś czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. działając w zorganizowanej grupie przestępczej w nocy z 19/20 października 2004 r. z terenu posesji w miejscowości Ł. gm. C. , po pokonaniu zamków fabrycznych i autoalarmu, wspólnie i w porozumieniu z M. D. (2) , M. P. (1) i W. S. (2) dokonał kradzieży samochodu marki P. (...) o nr rej. (...) o wartości 10 tyś. złotych na szkodę A. S. , przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, zaś czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. działając w zorganizowanej grupie przestępczej w nocy z 20/21 października 2004 r. z parkingu niestrzeżonego przy ul. (...) w Z. , po pokonaniu zabezpieczeń w postaci zamków drzwiowych i blokady skrzyni biegów, wspólnie i w porozumieniu z M. D. (2) , M. P. (1) i W. S. (2) dokonał kradzieży samochodu marki P. (...) o nr rej. (...) o wartości 10 tyś. złotych, w którym znajdowały się narzędzia do konserwacji dźwigów, a w tym dwa transformatory, dwie fotokomórki do drzwi, układy prostownicze oraz krzywki do drzwi szybowych o łącznej wartości 3500 złotych na szkodę P. M. i J. Z. , przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, zaś czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. działając w zorganizowanej grupie przestępczej w nocy z 20/21 października 2004 r. z parkingu niestrzeżonego przy ul. (...) w Z. , po pokonaniu zabezpieczeń w postaci zamków drzwiowych i immobilajzera, wspólnie i w porozumieniu z M. D. (2) , M. P. (1) i W. S. (2) dokonał kradzieży samochodu osobowego marki F. (...) o nr rej. (...) o wartości 43 tyś. na szkodę T. S. , przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, zaś czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. działając w zorganizowanej grupie przestępczej w nocy z 22/23 października 2004 r. z parkingu niestrzeżonego przy ul. (...) w P. , wspólnie i w porozumieniu z M. D. (2) , M. P. (1) i W. S. (2) dokonał kradzieży samochodu osobowego marki D. (...) o nr rej. (...) o wartości 9 tyś. na szkodę C. F. , przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, zaś czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. działając w zorganizowanej grupie przestępczej w nocy z 22/23 października 2004 r. z parkingu niestrzeżonego przy ul. (...) w P. , wspólnie i w porozumieniu z M. D. (2) , M. P. (1) i W. S. (2) usiłował dokonać kradzieży samochodu osobowego marki P. (...) o nr rej. (...) o wartości 6,5 tyś. na szkodę T. Ś. , lecz zamierzonego celu nie osiągnął z powodu, iż nie zdołał uruchomić samochodu, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, zaś czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. działając w zorganizowanej grupie przestępczej w nocy z 22/23 października 2004 r. z parkingu niestrzeżonego przy ul. (...) w P. , wspólnie i w porozumieniu z M. D. (2) , M. P. (1) i W. S. (2) usiłował dokonać kradzieży samochodu osobowego marki D. (...) o nr rej. (...) o wartości 30 tyś. na szkodę B. G. , lecz zamierzonego celu nie osiągnął z powodu, iż nie zdołał uruchomić i przemieścić pojazdu, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, zaś czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. działając w zorganizowanej grupie przestępczej w nocy z 24/25 października 2004 r. z parkingu niestrzeżonego przy ul. (...) w A. , wspólnie i w porozumieniu z M. D. (2) , M. P. (1) i W. S. (2) usiłował dokonać kradzieży samochodu osobowego marki D. (...) o nr rej. (...) o wartości 14 tyś. na szkodę A. B. (1) , lecz zamierzonego celu nie osiągnął z powodu, iż nie zdołał uruchomić samochodu, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, zaś czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. działając w zorganizowanej grupie przestępczej w nocy z 25/26 października 2004 r. z parkingu niestrzeżonego przy ul. (...) w O. , po pokonaniu zabezpieczeń w postaci zamków drzwiowych, metalowego pręta blokującego kierownicę i immobilajzera, wspólnie i w porozumieniu z M. D. (2) , M. P. (1) i W. S. (2) dokonał kradzieży samochodu osobowego marki F. (...) o nr rej. (...) o wartości 30 tyś. na szkodę A. W. , przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, zaś czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. działając w zorganizowanej grupie przestępczej w nocy z 26/27 października 2004 r. z parkingu niestrzeżonego przy ul. (...) w L. , po pokonaniu zabezpieczeń w postaci zamków fabrycznych, autoalarmu i immobilajzera, wspólnie i w porozumieniu z M. D. (2) , M. P. (1) i W. S. (2) dokonał kradzieży samochodu ciężarowego marki P. (...) o nr rej. (...) o wartości 8,5 tyś. na szkodę S. D. , przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, zaś czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. działając w zorganizowanej grupie przestępczej w nocy z 26/27 października 2004 r. w miejscowości S. pow. K. , po pokonaniu zabezpieczenia w postaci zamka drzwiowego, autoalarmu i immobilajzera, wspólnie i w porozumieniu z M. D. (2) , M. P. (1) i W. S. (2) dokonał kradzieży samochodu marki F. (...) o nr rej. (...) o wartości 36 tyś. na szkodę B. P. , przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, zaś czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. działając w zorganizowanej grupie przestępczej w nocy z 27/28 października 2004 r. z parkingu niestrzeżonego przy ul. (...) w O. , po pokonaniu zabezpieczenia w postaci zamka centralnego i autoalarmu, wspólnie i w porozumieniu z M. D. (2) , M. P. (1) i W. S. (2) dokonał kradzieży samochodu osobowego marki V. (...) o nr rej. (...) o wartości 45 tyś. na szkodę R. B. , przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, zaś czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. działając w zorganizowanej grupie przestępczej w nocy z 3/4 listopada 2004 r. z parkingu niestrzeżonego przy ul. (...) w B. , po pokonaniu zabezpieczeń w postaci autoalarmu i immobilajzera, wspólnie i w porozumieniu z M. D. (2) , M. P. (1) i W. S. (2) dokonał kradzieży samochodu osobowego marki D. (...) o nr rej. (...) o wartości 19.700 tyś. na szkodę B. W. , przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, zaś czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. działając w zorganizowanej grupie przestępczej w nocy z 7/8 listopada 2004 r. z parkingu niestrzeżonego przy ul. (...) w K. , wspólnie i w porozumieniu z M. D. (2) , M. P. (1) i W. S. (2) dokonał kradzieży samochodu ciężarowego marki I. o nr rej. (...) o wartości 25 tyś. na szkodę (...) T. K. , przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, zaś czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. działając w zorganizowanej grupie przestępczej w nocy z 7/8 listopada 2004 r. z posesji przy ul. (...) w K. , wspólnie i w porozumieniu z M. D. (2) , M. P. (1) i W. S. (2) poprzez zerwanie kłódki zabezpieczającej bramę do posesji, otwarciu drzwi i uruchomieniu „na krótko” dokonał kradzieży samochodu ciężarowego marki I. o nr rej. (...) o wartości 75 tyś. na szkodę A. B. (2) , przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, zaś czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. działając w zorganizowanej grupie przestępczej w nocy z 9/10 listopada 2004 r. z parkingu niestrzeżonego przy ul. (...) w B. , wspólnie i w porozumieniu z M. D. (2) , M. P. (1) i W. S. (2) dokonał kradzieży samochodu marki V. (...) o nr rej. (...) o wartości 40 tyś. na szkodę M. J. , przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, zaś czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. działając w zorganizowanej grupie przestępczej w nocy z 16/17 listopada 2004 r. z parkingu niestrzeżonego przy ul. (...) w R. , po pokonaniu zabezpieczeń w postaci zamka drzwiowego i immobilajzera, wspólnie i w porozumieniu z M. D. (2) , M. P. (1) i W. S. (2) dokonał kradzieży samochodu osobowego marki F. (...) o nr rej. (...) o wartości 35 tyś. na szkodę P. P. , przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, zaś czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. działając w zorganizowanej grupie przestępczej w nocy z 24/25 listopada 2004 r. z parkingu niestrzeżonego przy ul. (...) w B. , po pokonaniu zabezpieczeń w postaci zamka drzwiowego i immobilajzera, wspólnie i w porozumieniu z M. D. (2) , M. P. (1) i W. S. (2) dokonał kradzieży samochodu osobowego marki D. (...) o nr rej. (...) o wartości 50 tyś. na szkodę M. W. , przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, zaś czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Sąd Okręgowy Warszawa – Praga w Warszawie, wyrokiem z dnia 13 czerwca 2014 r. (V K 84/11) uniewinnił oskarżonego D. K. od popełnienia wszystkich zarzuconych mu czynów, orzekł o wynagrodzeniu dla obrońcy, kosztami procesu obciążył Skarb Państwa. Od wyroku apelację wywiódł prokurator . Na podstawie art. 425 § 1 i 2 k.p.k. i art. 444 k.p.k. zaskarżył wyżej wymieniony wyrok w zakresie czynów z pkt II – XXI (odpowiednio LXXXIII – CII aktu oskarżenia) co do winy na niekorzyść D. K. . Na podstawie art. 427 §1 i 2 k.p.k. oraz art. 438 pkt 2 k.p.k. wyrokowi temu zarzucił: Mającą wpływ na treść orzeczenia obrazę przepisów postępowania, a mianowicie art. 4 k.p.k. , art. 5 § 2 k.p.k. , art. 7 i 410 k.p.k. , polegającą na przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów, uwzględnieniu jedynie okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego D. K. i wysnuciu w konsekwencji błędnych wniosków końcowych co do winy tego oskarżonego, w szczególności marginalne potraktowanie dowodów w postaci analizy połączeń telefonicznych wraz z wykazami lokalizacji (...) oraz zeznań świadka R. U. (wcześniej współoskarżonego w sprawie), a przez to błędną ocenę kompleksowego materiału dowodowego, co doprowadziło do uniewinnienia oskarżonego D. K. od popełnienia czynów z pkt II – XXI, podczas gdy prawidłowa i wszechstronna analiza całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego, dokonana zgodnie ze wskazaniami logiki, wiedzy i doświadczenia życiowego, przy jednoczesnym uwzględnieniu zebranego w sprawie materiału dowodowego, powinna doprowadzić do wniosku, że oskarżony D. K. swoim zachowaniem współdziałał w popełnieniu zarzucanych mu aktem oskarżenia czynów z pkt II – XXI, ze skazanymi tam personalnie osobami. Na podst. art. 437 § 1 i 2 k.p.k. wniósł o: uchylenie zaskarżonego wyroku w części uniewinniającej oskarżonego D. K. od popełnienia zarzuconych mu czynów wskazanych w punktach II – XXI (odpowiednio LXXXIII – CII aktu oskarżenia) i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sąd zważył, co następuje: Apelacja jako niezasadna nie zasługiwała na uwzględnienie. Powszechnie uważa się, że zarzut odwoławczy nie może się sprowadzać do samej tylko odmiennej oceny materiału dowodowego, lecz powinien polegać na wykazaniu, jakich uchybień w świetle wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego dopuścił się sąd w dokonanej przez siebie ocenie materiału dowodowego, zwłaszcza jeśli się wskazuje na obrazę art. 7 k.p.k. (zob. wyr. SN z 22 I 1975 r., I KR 197/74, OSNKW 1975, z. 5, poz. 58, z aprobującymi uwagami M. Cieślaka i Z. Dody, Pal. 1976, nr 2, s. 64, oraz W. Daszkiewicza, PiP 1976, nr 4, s. 127). Niezasadny jest także zarzut obrazy art. 410 k.p.k. , skoro autor apelacji ocenia te same fakty prawne, które ocenił Sąd I instancji i choć nie wyartykułował wprost prawidłowego zarzutu – próbował wykazać dokonanie błędnych ustaleń faktycznych wskutek błędu „braku”, jak też błędu „dowolności” poprzez naruszenie art. 7 k.p.k. Niewątpliwie proces miał charakter poszlakowy i bezprzedmiotowym jest czynienie rozważań czy łańcuch poszlak zostałby zamknięty, gdyby można było wykorzystać materiał operacyjny o kryptonimie (...) , w sytuacji gdy Sąd Najwyższy w swym orzecznictwie zajmuje jednolite stanowisko, które akceptuje także skarżący, o braku możliwości wykorzystania dowodu w rozumieniu „owocu zatrutego drzewa”. Analiza akt sprawy wskazuje na to, że poniżej wskazane fakty są niesporne. W kwestii winy oskarżonego prokurator nie dostarczył dowodów o charakterze bezpośrednim. Nie ustalono żadnego naocznego świadka zarzuconych oskarżonemu zdarzeń, natomiast widniejący jako współsprawcy w zarzutach – M. D. (2) , M. P. (1) , i W. S. (1) , odnośnie których toczy się odrębne postępowanie, nie przyznając się sami do czynów i w przeważającej mierze odmawiając składania wyjaśnień, nie obciążyli także D. K. . Nie naruszając zasady swobodnej oceny dowodów wiążącej sąd orzekający w sprawie M. D. , M. P. i W. S. stwierdzić należy, że zeznania R. U. mogą co najwyżej stanowić podstawę ustaleń w ich sprawie, biorąc pod uwagę fakt, że w/w twierdził, iż części przestępstw dokonał z ich udziałem. Sąd I instancji miał wątpliwości czy pseudonim (...) , o którym zeznawał R. U. dotyczył D. K. , albowiem wskazani w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku świadkowie twierdzili, że taki pseudonim nosił M. D. (2) . Skarżący z kolei wywodzi w apelacji, że R. U. zeznając, iż któregoś dnia w B. był M. D. (2) , T. i (...) , to w tym przypadku chodziło o oskarżonego, zważywszy na jego fizjonomię, wzrost i gabaryty. Zaakceptowanie poglądu skarżącego prowadziłoby do złamania zasady swobodnej oceny dowodów, ponieważ R. U. nie dokonał rozpoznania kategorycznego. Oglądając tablice poglądowe wskazał na D. K. jako „najbardziej znaną mu twarz, przypominającą G. ”. Kolejnym niepodważalnym faktem jest, że D. K. , M. P. i M. D. się znają z racji wspólnej edukacji, zamieszkania, czy też innego rodzaju powiązań towarzyskich, z tym że nie jest to sprzeczne z prawem i istnienie tego typu relacji nie musi świadczyć o wspólnym dokonywaniu przestępstw w okresie zarzuconych oskarżonemu czynów. Poszlaka tym się różni od dowodu bezpośredniego, że nie wskazuje ona na fakt główny, lecz jedynie pośrednio potwierdza ważne tezy dowodowe. Inaczej mówiąc, upoważnia tylko do wniosku, że określony fakt mógł zaistnieć, ale wcale nie musiał. W tym kontekście Sąd Odwoławczy ocenił argument autora apelacji, że koronnym dowodem przemawiającym za winą D. K. jest logowanie się jego telefonu w miejscach zbliżonych do miejsc zdarzeń i dodatkowo z osobami wymienionymi w zarzutach. Słusznie sąd a quo odmówił wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego w tej części w jakiej zaprzeczył swej bytności w miejscach logowania telefonów, gdyż w rozbieżności z jego wyjaśnieniami pozostają bilingi uzyskane w toku postępowania. Na uwadze jednak trzeba mieć fakt, że jest to tylko jedna poszlaka świadcząca o możliwości dokonania przez oskarżonego przestępstwa. Materiał dowodowy dokumentujący aktywność telefonów komórkowych w postaci wykazów wzajemnych połączeń telefonicznych oraz rejestracji miejsc logowania aparatów przez stacje bazowe sieci ( (...) ) stanowi wartościowy materiał dowodowy, ale powinien być poparty innymi dowodami, które wskazywałyby na przyczynę bytności w tych miejscach. W procesie karnym niedozwolone jest kierowanie się przypuszczeniami – winę należy udowodnić, natomiast prawem oskarżonego jest dobór linii obrony. W przedmiotowej sprawie zaistniała klasyczna sytuacja zezwalająca na zastosowanie zasady wyrażonej w art. 5 § 2 k.p.k. , ponieważ pomimo podjęcia starań nie zgromadzono dowodów, które pozwoliłyby na usunięcie istniejących w sprawie wątpliwości. Z kolei zarzut obrazy art. 4 k.p.k. określający sposób, w jaki powinny procedować organy prowadzące postępowanie karne, nie może stanowić podstawy apelacji, bowiem określa on jedynie tzw. dyrektywę ogólną postępowania. W przekonaniu Sądu II instancji sąd meritti oparł orzeczenie na wszystkich ujawnionych dowodach i dokonał właściwej ich oceny. O kosztach procesu Sąd Apelacyjny orzekł na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. Kwotę wynagrodzenia za obronę pełnioną z urzędu w postępowaniu odwoławczym Sąd orzekł na podstawie § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Z tych wszystkich względów Sąd Apelacyjny, w oparciu o dyspozycję art. 437 § 1 k.p.k. orzekł jak w wyroku.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI