Orzeczenie · 2024-07-01

II AKA 32/24

Sąd
Sąd Apelacyjny w Poznaniu
Data
2024-07-01
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚredniaapelacyjny
oszustwowyłudzenieodszkodowaniekolizja drogowasąd apelacyjnykara pozbawienia wolnościkara grzywnyzawieszenie kary

Sąd Apelacyjny rozpoznał apelacje prokuratora oraz obrońców oskarżonych w sprawie dotyczącej wyłudzeń odszkodowań. Prokurator kwestionował uniewinnienie części oskarżonych, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych. Obrońcy podnosili zarzuty procesowe i materialne, w tym rażącą niewspółmierność kary. Sąd Apelacyjny uznał zarzuty prokuratora za niezasadne, podzielając stanowisko Sądu Okręgowego co do braku dowodów winy dla części oskarżonych oraz prawidłowości oceny dowodów w pozostałym zakresie. Natomiast w odniesieniu do oskarżonych S. S. - juniora i M. S. (1), Sąd Apelacyjny uwzględnił zarzut rażącej niewspółmierności kary. Zmienił wyrok Sądu Okręgowego, obniżając kary pozbawienia wolności do jednego roku i warunkowo zawieszając ich wykonanie na okres próby, jednocześnie zobowiązując oskarżonych do informowania kuratora. W przypadku S. S. - juniora, karę pozbawienia wolności w miejsce kary grzywny zamieniono na grzywnę w wysokości 200 stawek dziennych po 100 zł każda. Wyrok Sądu Okręgowego utrzymano w mocy w pozostałej części, w tym w zakresie uniewinnienia S. S. - seniora i J. S. (1) oraz skazania S. N.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów w sprawach o wyłudzenie odszkodowań, zasady in dubio pro reo, a także stosowania przepisów o rażącej niewspółmierności kary.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i oceny dowodów w konkretnej sprawie.

Zagadnienia prawne (6)

Czy doszło do błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść wyroku, poprzez błędne przyjęcie, że oskarżeni nie popełnili wszystkich zarzuconych im przestępstw, nie działali wspólnie i w porozumieniu?

Odpowiedź sądu

Nie, zarzut prokuratora okazał się niezasadny. Sąd Apelacyjny uznał, że Sąd Okręgowy prawidłowo ocenił materiał dowodowy i nie ma podstaw do przyjęcia, że oskarżeni S. S. - senior i J. S. (1) brali udział w popełnieniu jakiegokolwiek przestępstwa. Wątpliwości co do sprawstwa S. S. - juniora i M. S. (1) w niektórych przypadkach również nie zostały usunięte na korzyść oskarżonych.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny podzielił stanowisko Sądu Okręgowego, że brak jest dowodów na działanie w zorganizowanej grupie przestępczej i wyłudzenie odszkodowań przez S. S. - seniora i J. S. (1). W przypadku S. S. - juniora i M. S. (1), mimo że Sąd Okręgowy skazał ich za niektóre czyny, Sąd Apelacyjny uznał, że w niektórych przypadkach wątpliwości nie zostały usunięte na korzyść oskarżonych.

Czy kara grzywny wymierzona oskarżonemu S. N. jest rażąco niewspółmierna?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, zarzut obrońcy okazał się zasadny. Sąd Apelacyjny uznał, że wymierzona kara grzywny była rażąco surowa.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny zmienił wyrok w części dotyczącej kary dla S. N., obniżając ją, ponieważ Sąd Okręgowy nie przywiązał wystarczającej wagi do dotychczasowej niekaralności oskarżonego, upływu czasu od popełnienia przestępstw oraz jego pozytywnej opinii w środowisku.

Czy doszło do obrazy przepisów prawa procesowego (art. 7, 410 k.p.k.) lub błędu w ustaleniach faktycznych przy przypisaniu winy S. S. - juniorowi?

Odpowiedź sądu

Nie, zarzuty te okazały się niezasadne. Sąd Apelacyjny uznał, że Sąd Okręgowy prawidłowo ocenił materiał dowodowy i nie doszło do obrazy przepisów ani błędów w ustaleniach faktycznych.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny szczegółowo analizował zarzuty obrońcy S. S. - juniora, wskazując na prawidłowość oceny dowodów przez Sąd Okręgowy, w tym nagrań z videorejestratorów, oraz na zasadność przyjęcia konstrukcji działania wspólnie i w porozumieniu.

Czy kara pozbawienia wolności wymierzona S. S. - juniorowi jest rażąco niewspółmierna?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, zarzut rażącej niewspółmierności kary okazał się zasadny.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny uznał, że kary jednostkowe wymierzone S. S. - juniorowi były rażąco surowe, biorąc pod uwagę jego dotychczasową niekaralność, upływ czasu od popełnienia przestępstw oraz pozytywne opinie. Zmienił wyrok, obniżając karę pozbawienia wolności i warunkowo zawieszając jej wykonanie.

Czy doszło do obrazy przepisów prawa materialnego (art. 286, 298 k.k.) lub procesowego przy przypisaniu winy M. S. (1)?

Odpowiedź sądu

Nie, zarzuty te okazały się niezasadne. Sąd Apelacyjny uznał, że Sąd Okręgowy prawidłowo ocenił materiał dowodowy i nie doszło do obrazy przepisów ani błędów w ustaleniach faktycznych.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny analizował zarzuty obrońcy M. S. (1), wskazując na prawidłowość oceny dowodów przez Sąd Okręgowy i zasadność przyjęcia konstrukcji działania wspólnie i w porozumieniu z S. S. - juniorem.

Czy kara pozbawienia wolności wymierzona M. S. (1) jest rażąco niewspółmierna?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, zarzut rażącej niewspółmierności kary okazał się zasadny.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny uznał, że kara wymierzona M. S. (1) była rażąco surowa, biorąc pod uwagę jego dotychczasową niekaralność i dotychczasowy sposób życia. Zmienił wyrok, obniżając karę pozbawienia wolności i warunkowo zawieszając jej wykonanie.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Zmiana wyroku

Strony

NazwaTypRola
S. S. - seniorosoba_fizycznaoskarżony
J. S. (1)osoba_fizycznaoskarżony
S. S. - juniorosoba_fizycznaoskarżony
M. S. (1)osoba_fizycznaoskarżony
S. N.osoba_fizycznaoskarżony
Prokuratororgan_państwowyoskarżyciel publiczny

Przepisy (29)

Główne

k.p.k. art. 5 § § 2

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 286 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 298 § § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.p.k. art. 438 § pkt 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 438 § pkt 1a

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 438 § pkt 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 438 § pkt 3

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 438 § pkt 4

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 439

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 410

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 258

Kodeks karny

k.k. art. 46 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 11 § § 3

Kodeks karny

k.k. art. 37a

Kodeks karny

k.k. art. 4 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 69 § § 1 i 2

Kodeks karny

k.k. art. 70 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 72 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 65 § § 1

Kodeks karny

k.p.k. art. 167

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 170 § § 1 pkt 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 193 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 636 § § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 633

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 174

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 427 § § 3a

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 12

Kodeks karny

k.k. art. 91 § § 1

Kodeks karny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Rażąca niewspółmierność kary orzeczonej wobec S. S. - juniora i M. S. (1). • Niewystarczająca waga przywiązana przez Sąd I instancji do dotychczasowej niekaralności, upływu czasu od popełnienia przestępstw oraz pozytywnej opinii oskarżonych.

Odrzucone argumenty

Zarzuty prokuratora dotyczące błędu w ustaleniach faktycznych. • Zarzuty obrońcy S. S. - juniora dotyczące obrazy przepisów prawa procesowego i błędu w ustaleniach faktycznych. • Zarzuty obrońcy M. S. (1) dotyczące obrazy przepisów prawa materialnego i procesowego oraz błędu w ustaleniach faktycznych.

Godne uwagi sformułowania

Zauważyć należy, że prokurator nie złożył wniosku o sporządzenie na piśmie uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego... • Po pierwsze, Sąd I instancji słusznie dał w pełni wiarę wyjaśnieniom oskarżonych J. S. (1) i S. S. - seniora. • Po trzecie, Sąd I instancji prawidłowo wskazał jednocześnie, że podstawową zasadą polskiego procesu karnego... jest zasada domniemania niewinności, która ściśle wiąże się z zasadą in dubio pro reo... • Dane, czyli jedno uchybienie, winno stanowić podstawę do podniesienia jednego zarzutu. • W kategorii li tylko polemiki z ustaleniami Sądu Okręgowego, niewykazującej wykroczenia poza granice dyskrecjonalnej władzy sądu zakreślone przez art. 7 k.p.k. , należy potraktować sugestie skarżącego... • Chybiony jest zarzut obrazy art. 5 § 2 k.p.k. Nakaz rozstrzygania niedających się usunąć wątpliwości na korzyść oskarżonego jest skierowany do organów prowadzących postępowanie karne.

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów w sprawach o wyłudzenie odszkodowań, zasady in dubio pro reo, a także stosowania przepisów o rażącej niewspółmierności kary."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i oceny dowodów w konkretnej sprawie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy wyłudzeń odszkodowań komunikacyjnych, co jest tematem budzącym zainteresowanie. Pokazuje, jak sąd drugiej instancji koryguje orzeczenia sądu pierwszej instancji, zwłaszcza w kwestii wymiaru kary.

Sąd Apelacyjny łagodzi kary za wyłudzenia odszkodowań: kluczowe znaczenie ma niekaralność i upływ czasu.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst