II AKA 317/22

UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 317/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 2 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Sąd Okręgowy w P. , wyrok z dnia (...) r., sygn. akt (...) 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 0.11.3. Granice zaskarżenia 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 0. (...) .1. Ustalenie faktów 0. (...) .1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 0. (...) .1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 0. (...) .2. Ocena dowodów 0. (...) .2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 0. (...) .2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut I. OSKARŻYCIEL PUBLICZNY – PROKURATOR 1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na bezpodstawnym przyjęciu, że nie zostało wykazane czy Bank (...) jest nadal w posiadaniu wierzytelności i jaka jest jego kwota, co skutkowało bezpodstawnym brakiem orzeczenia o obowiązku naprawienia szkody przez oskarżonego D. R. (1) w sytuacji, gdy z treści protokołu przesłuchanego w toku postępowania przygotowawczego przedstawiciela ww. banku oraz dołączonej do akt informacji z banku bezsprzecznie wynika, że na (...) r. kwota wierzytelności kapitału, powstała na skutek udzielonej (...) r. na podstawie umowy nr (...) D. R. (1) pożyczki wynosi 3.907.418,05 zł (teczka tematyczna dot. (...) SA / (...) SA k. 166-168, 176). 2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na bezpodstawnym przyjęciu, że nie zostało wykazane czy Gospodarczy Bank Spółdzielczy jest nadal w posiadaniu wierzytelności i jaka jest jego kwota, co skutkowało bezpodstawnym brakiem orzeczenia o obowiązku naprawienia szkody przez oskarżonego D. R. (1) w sytuacji, gdy z treści protokołu przesłuchanego w toku postępowania przygotowawczego przedstawiciela ww. banku oraz dołączonej do akt informacji z banku bezsprzecznie wynika, że na (...) r. kwota wierzytelności kapitału, powstała na skutek udzielonego (...) r. na podstawie umowy z rachunku bieżącego o numerze (...) (...) D. R. (1) kredytu wynosi 200.000,00 zł (teczka tematyczna dot. (...) k. 120-122). 3. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na bezpodstawnym przyjęciu, że nie zostało wykazane czy (...) S.A. (poprzednio (...) Bank (...) S.A. ) jest nadal w posiadaniu wierzytelności i jaka jest jego kwota, co skutkowało bezpodstawnym brakiem orzeczenia o obowiązku naprawienia szkody przez oskarżonego D. R. (1) w sytuacji, gdy z treści protokołu przesłuchanego w toku postępowania przygotowawczego przedstawiciela ww. banku oraz dołączonej do akt informacji z banku bezsprzecznie wynika, że kwota wierzytelności kapitału, powstała na skutek udzielonego (...) r. na podstawie umowy o nr (...) D. R. (1) kredytu obrotowego wynosi 200.000,00 zł (teczka tematyczna dot. R. / (...) S.A. k. 141). 4. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na bezpodstawnym przyjęciu, że nie zostało wykazane czy (...) S.A. (poprzednio (...) Bank (...) S.A. ) jest nadal w posiadaniu wierzytelności i jaka jest jego kwota, co skutkowało bezpodstawnym brakiem orzeczenia o obowiązku naprawienia szkody przez oskarżonego D. R. (1) w sytuacji, gdy z treści protokołu przesłuchanego w toku postępowania przygotowawczego przedstawiciela ww. banku oraz dołączonej do akt informacji z banku bezsprzecznie wynika, że kwota wierzytelności kapitału, powstała na skutek udzielonego (...) r. na podstawie umowy o nr (...) D. R. (1) kredytu inwestycyjnego wynosi 283.782,00 zł (teczka tematyczna dot. Raiffeisen/ (...) S.A. k. 141). 5. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na bezpodstawnym przyjęciu, że nie zostało wykazane czy (...) Bank (...) S.A. jest nadal w posiadaniu wierzytelności i jaka jest jego kwota, co skutkowało bezpodstawnym brakiem orzeczenia o obowiązku naprawienia szkody przez oskarżonego D. R. (1) w sytuacji, gdy z treści protokołu przesłuchanego w toku postępowania przygotowawczego przedstawiciela ww. banku oraz dołączonej do akt informacji z banku bezsprzecznie wynika, że kwota wierzytelności kapitału na (...) r., powstała na skutek zawartej (...) r. przez D. R. (1) umowy pożyczki hipotecznej o numerze (...) wynosi 605.562,15 zł (teczka tematyczna dot. (...) Bank (...) S.A. k. 73). 6. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na bezpodstawnym przyjęciu, że nie zostało wykazane czy Bank (...) S.A. jest nadal w posiadaniu wierzytelności i jaka jest jego kwota, co skutkowało bezpodstawnym brakiem orzeczenia o obowiązku naprawienia szkody przez oskarżonego D. R. (1) w sytuacji, gdy z treści protokołu przesłuchanego w toku postępowania przygotowawczego przedstawiciela ww. banku oraz dołączonej do akt informacji z banku bezsprzecznie wynika, że na (...) r. kwota wierzytelności kapitału, powstała na skutek zawartej (...) r. przez D. R. (1) umowy pożyczki ekspresowej o numerze (...) wynosi 147.157,73 zł (teczka tematyczna dot. Banku (...) S.A. k. 35,42). 7. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na bezpodstawnym przyjęciu, że nie zostało wykazane czy (...) Bank S.A. jest nadal w posiadaniu wierzytelności i jaka jest jego kwota, co skutkowało bezpodstawnym brakiem orzeczenia o obowiązku naprawienia szkody przez oskarżonego D. R. (1) w sytuacji, gdy z treści protokołu przesłuchanego w toku postępowania przygotowawczego przedstawiciela ww. banku oraz dołączonej do akt informacji z banku bezsprzecznie wynika, że na (...) r. kwota wierzytelności kapitału, powstała na skutek zawartej przez D. R. (1) (...) r. umowy pożyczki konsumpcyjnej o numerze (...) wynosi 268.593,36 zł (teczka tematyczna dot. (...) Bank S.A. k. 103, 105). 8. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na bezpodstawnym przyjęciu, że w trakcie postępowania przygotowawczego nie poczyniono żadnych ustaleń w zakresie ewentualnych roszczeń firmy ubezpieczeniowej uprawnionej do uzyskania zwrotu za wypłacone firmie (...) odszkodowanie za udzielony kredyt leasingowy w kwocie 401.420,00 zł, co skutkowało bezpodstawnym brakiem orzeczenia naprawienia szkody solidarnie wobec oskarżonych D. R. (1) , D. W. , M. J. (1) w sytuacji, gdy zarówno z treści protokołu przesłuchania świadka M. W. (1) (tom II teczki tematycznej dot. wyłudzenia kredytu leasingowego k. 375-380), jak i dokumentów znajdujących się w aktach sprawy bezsprzecznie wynika, że podmiotem uprawnionym do uzyskania przedmiotowego zwrotu jest firma (...) (tom II teczki tematycznej dot. wyłudzenia kredytu leasingowego k. 381, 383-384). 9. rażąca niewspółmierność kary pozbawienia wolności wymierzonej oskarżonemu D. R. (1) wskutek niedostatecznego uwzględnienia stopnia szkodliwości społecznej czynów a w szczególności potrzeb kształtowania świadomości karnej społeczeństwa, które to okoliczności we wzajemnym ze sobą powiązaniu uzasadniają wymierzenie oskarżonemu surowszej kary, aniżeli orzeczona przez Sąd Okręgowy. II. OBROŃCA OSKARŻONEGO – adw. T. Z. 1. obraza prawa procesowego w postaci art. 4 w zw. z art. 5 § 2 k.p.k. poprzez pominięcie przez Sąd okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego, w szczególności przelewów dokonywanych przez oskarżonego po lutym (...) r. na poczet zaciągniętych zobowiązań i spłatę wierzytelności nieujętych w zarzucanych oskarżonemu czynach oraz wpłat gotówkowych dokonywanych na konto spółki Ubojni (...) Sp. z o.o. po (...) r. zarówno przez oskarżonego, jak i przez W. O. – pracownika oskarżonego, zaś opis czynów przypisanych oskarżonemu nie zawiera nawet wskazania konkretnych transakcji, przy których oskarżony miał kogokolwiek wprowadzać w błąd, ani nie wskazuje działań oskarżonego, które miały rzekomo wprowadzać w błąd jego kontrahentów odnośnie jego możliwości płatniczych oraz zamiaru wywiązania się z zawartej transakcji, które to naruszenie miało wpływ na treść zaskarżonego wyroku poprzez przypisanie oskarżonemu odpowiedzialności za popełnienie przestępstw z art. 286 § 1 k.k. i art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. (...) § 1 k.k. , mimo iż oskarżony spłacał zaciągnięte zobowiązania wobec kontrahentów zgodnie ze swoimi możliwościami, a nawet zawierał w tym celu kredyty i pożyczki, powiększając swoje zadłużenie – co zostało przez Sąd I instancji przyznane w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. 2. obraza prawa procesowego w postaci art. 410 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. , która miała wpływ na treść zaskarżonego wyroku, poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów oraz nieuwzględnienie całości przeprowadzonego materiału dowodowego i uznanie, iż oskarżony miał zamiar bezpośredni kierunkowy dokonania oszustw wobec szeregu osób i podmiotów gospodarczych, który to zamiar zrealizował w ramach ciągu przestępstw opisanych w pkt I i II części wstępnej wyroku, mimo braku istnienia dowodów przemawiających za istnieniem takiego zamiaru przy zawieraniu transakcji z podmiotami wskazanymi w zaskarżonym wyroku oraz braku wskazania, jakie dokładnie transakcje miałyby zostać dokonane przez oskarżonego z takim zamiarem, zaś z przeprowadzonego materiału dowodowego, ocenianego w sposób wszechstronny zgodnie z zasadami logicznego rozumowania nie wynika, by transakcje zawierane przez oskarżonego z pokrzywdzonymi wymienionymi w zaskarżonym wyroku we wskazanym okresie były dokonywane z zamiarem bezpośrednim i kierunkowym dokonania oszustw, co miało wpływ na treść wyroku poprzez bezpodstawne przypisanie oskarżonemu odpowiedzialności za przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. i art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. (...) § 1 k.k. , mimo braku zamiaru bezpośredniego i kierunkowego dokonania oszustwa po stronie oskarżonego. 3. obraza prawa procesowego w postaci art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k. poprzez brak konkretnego wskazania w opisach czynów w pkt I i II części wstępnej wyroku transakcji, które Sąd I instancji uważa za zawarte z bezpośrednim zamiarem kierunkowym wprowadzenia w błąd kontrahenta i doprowadzenia go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem a także brak wskazania czynności oskarżonego, mających doprowadzić do wprowadzenia kontrahentów w błąd odnośnie zamiaru zapłacenia w całości i w terminie za zaciągnięcie zobowiązania finansowego, co miało wpływ na treść zaskarżonego wyroku w ten sposób, że opis czynów wskazanych w pkt I i II części wstępnej wyroku przyjęty ostatecznie przez Sąd I instancji w części skazującej nie określa dokładnie przypisanych oskarżonemu czynów, zaś przypisane czyny nie wyczerpują znamion żadnego z przywołanych przepisów ustawy karnej materialnej a sentencja wyroku nie pozwala na precyzyjne ustalenie treści czynu przypisanego oskarżonemu. 4. naruszenie prawa procesowego w postaci art. 410 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. poprzez błędną ocenę materiału dowodowego oraz dokonanie przez Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku sprzecznych ze sobą ustaleń faktycznych, przyjętych za podstawę wyroku, który miał wpływ na jego treść, poprzez uznanie, iż oskarżony miał zamiar bezpośredni i kierunkowy dokonania oszustw wobec szeregu osób i podmiotów gospodarczych i go zrealizował przy popełnianiu ciągu przestępstw opisanych w pkt I i II wyroku, mimo braku wskazania dowodów przemawiających za uznaniem przez Sąd I instancji, iż działanie oskarżonego było dokonywane z zamiarem bezpośrednim i kierunkowym w każdym z dni i wobec każdego z pokrzywdzonych z osobna dokonywania poszczególnych czynów przypisanych oskarżonemu nie może być podstawą przypisania oskarżonemu odpowiedzialności z art. 286 § 1 k.k. i art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. (...) § 1 k.k. 5. obraza prawa procesowego w postaci art. 170 § 1 pkt 3 i 5 poprzez oddalenie wniosku dowodowego obrońcy oskarżonego z dnia (...) r. o przesłuchanie osób niepodlegających wezwaniu na rozprawę główną zgodnie z aktem oskarżenia, złożonego w zakreślonym przez Sąd I instancji terminie zgodnie ze zobowiązaniem z dnia (...) r. a następnie ponowionego pismem obrońcy oskarżonego z dnia (...) r., mimo przedstawienia okoliczności, na jakie osoby te miałyby zeznawać, które to okoliczności miały związek z przedmiotem niniejszego postępowania i udowodniłyby niewinność oskarżonego, zaś same zeznania świadków byłyby przydatne do wykazania okoliczności wskazywanych przez oskarżonego, choćby odnośnie czynności podejmowanych odnośnie wznowienia działalności ubojni, którą to okoliczność Sąd I instancji ustalił przeciwnie, niż twierdził oskarżony, zaś przesłuchanie tych osób wobec złożenia wniosku o ich przesłuchanie na początku postępowania sądowego nie wpłynęłoby na przedłużenie postępowania, co w konsekwencji doprowadziło do niesłusznego skazania oskarżonego za czyny ujęte w pkt I i II części wstępnej wyroku. 6. błąd w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę zaskarżonego wyroku odnośnie czynów ujętych w pkt I, II oraz V części wstępnej wyroku, za które następnie przypisano oskarżonemu sprawstwo i winę w części skazującej wyroku, który miał wpływ na treść wyroku poprzez uznanie, iż oskarżony od (...) r. nie regulował swoich zobowiązań wobec kontrahentów oraz zaprzestał wpłat na rachunki (...) sp. z o.o. oraz swojej działalności gospodarczej, które to ustalenie jest wprost sprzeczne z zebranym materiałem dowodowym, z którego wynika, iż oskarżony D. R. (1) ostatniej wpłaty gotówkowej na konto Spółki dokonał w dniu (...) r. w kwocie 15.000 zł a więc prawie 4 miesiące po dacie wskazanej przez Sąd I instancji, zaś płatności na rzecz kontrahentów realizował jeszcze w (...) 7. błąd w ustaleniach faktycznych, przyjęty za podstawę zaskarżonego wyroku (zarzut I w części wstępnej wyroku, następnie przypisano oskarżonemu sprawstwo i winę w części skazującej wyroku), który miał wpływ na treść wyroku poprzez uznanie, iż oskarżony D. R. (1) zawierając transakcje od (...) (...) r. do (...) r. z następującymi podmiotami (wymienionymi z nazwy, jak i imienia i nazwiska w tym zarzucie na str. 3-4 apelacji – uwaga SA) działał z zamiarem pokrzywdzenia ww. podmiotów oraz wprowadził ww. kontrahentów w błąd odnośnie zamiaru zapłacenia w całości i w terminie za wynikające z umów zobowiązania finansowe oraz że wprowadził w błąd ww. kontrahentów co do faktycznych możliwości płatniczych zarządzanej przez niego Spółki, podczas gdy oskarżony współpracował z ww. podmiotami od lat, regulował wszystkie należne zobowiązania na rzecz ww. podmiotów, choć niektóre z nich po czasie a niezapłacone zobowiązania oskarżonego zostałyby przez spółkę oskarżonego uregulowane, gdyby nie doszło do pożaru ubojni. 8. błąd w ustaleniach faktycznych, przyjęty za podstawę zaskarżonego wyroku (zarzut I części wstępnej wyroku, następnie przypisano oskarżonemu sprawstwo i winę w części skazującej wyroku), który miał wpływ na treść wyroku poprzez uznanie, iż oskarżony D. R. (1) z dniem (...) r. zaprzestał płatności zobowiązań na rzecz kontrahentów spółki Ubojnia (...) sp. z o.o. , mimo, iż wyciągi kont spółki wskazują niezbicie, iż spółka ta wykonywała przelewy na rzecz kontrahentów także w (...) r., przy czym dzienne saldo przelewów na rzecz kontrahentów w okresie od m. do (...) wahało się w granicach 60-120 tysięcy złotych. 9. błąd w ustaleniach faktycznych, przyjęty za podstawę zaskarżonego wyroku (zarzut II części wstępnej wyroku, następnie przypisano oskarżonemu sprawstwo i winę w części skazującej wyroku), który miał wpływ na treść wyroku poprzez uznanie, iż oskarżony D. R. (1) zawierając transakcje od (...) r. z następującymi podmiotami (wymienionymi z nazwy, jak i imienia i nazwiska w tym zarzucie na str. 5 apelacji – uwaga SA), działał z zamiarem pokrzywdzenia ww. podmiotów oraz wprowadził ww. kontrahentów w błąd odnośnie zamiaru zapłacenia w całości i w terminie za wynikające z umów zobowiązania finansowe oraz że wprowadził w błąd ww. kontrahentów co do faktycznych możliwości płatniczych, podczas gdy oskarżony współpracował z ww. podmiotami od lat, regulował wszystkie należne zobowiązania na rzecz ww. podmiotów, choć niektóre z nich po czasie a niezapłacone zobowiązania oskarżonego zostałyby przez spółkę oskarżonego uregulowane, gdyby nie doszło do pożaru ubojni. 10. błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku (zarzut III części wstępnej wyroku, następnie przypisano oskarżonemu sprawstwo i winę w części skazującej wyroku) poprzez uznanie, iż oskarżony nakłaniał mistrza kominiarskiego T. S. do poświadczenia nieprawdy w protokole kontroli przewodów kominowych znajdujących się w ubojni drobiu przy ul. (...) w W. poprzez sporządzenie protokołu z przeprowadzonej na podstawie ustawy – prawo budowlane kontroli, pomimo jej nieprzeprowadzenia i naniesienia na tenże protokół daty sprzed zdarzenia z dnia (...) r., w wyniku którego spaleniu uległa ww. ubojnia, mimo że ta okoliczność nie wynika z materiału dowodowego, zaś świadek T. S. nie potrafił przytoczyć słów oskarżonego, które miały stanowić takie nakłanianie, co miało wpływ na treść wyroku poprzez przypisanie oskarżonemu odpowiedzialności za czyn wskazany w pkt III części wstępnej wyroku. 11. błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę wyroku (zarzut IV części wstępnej wyroku, następnie przypisano oskarżonemu sprawstwo i winę w części skazującej wyroku), który miał wpływ na jego treść, poprzez uznanie, iż oskarżony za pośrednictwem M. O. nakłaniał mistrza kominiarskiego H. B. do poświadczenia nieprawdy w protokole kontroli przewodów kominowych znajdujących się w ubojni drobiu przy ul. (...) w W. poprzez sporządzenie protokołu z przeprowadzonej na podstawie ustawy – prawo budowlane kontroli, pomimo jej nieprzeprowadzenia i naniesienia na tenże protokół daty sprzed zdarzenia z dnia (...) r., w wyniku którego spaleniu uległa ww. ubojnia, pomimo że świadkowie H. B. oraz M. O. pod wpływem organów ścigania zmieniali parokrotnie swoje zeznana, ostatecznie obciążając oskarżonego D. R. (1) , czego ostatecznie Sąd I instancji nie uwzględnił przy ustalaniu stanu faktycznego w niniejszej sprawie. (...) . błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę wyroku (zarzut IV części wstępnej wyroku, następnie przypisano oskarżonemu sprawstwo i winę w części skazującej wyroku), który miał wpływ na jego treść poprzez uznanie, iż mistrz kominiarski H. B. poświadczył w protokole nieprawdę, mimo nieprzeprowadzenia kontroli oraz nieprzeprowadzenia ustaleń dotyczących prawidłowości podłączenia kotła CO, mimo iż H. B. wyraźnie wskazał w swoich zeznaniach, że dokonał inspekcji pieca CO w przedmiotowym zakładzie, co wyklucza tym samym poświadczenie przez niego nieprawdy w zarzucanym oskarżonemu zakresie czynu. 13. błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku (zarzut V części wstępnej wyroku, następnie przypisano oskarżonemu sprawstwo i winę w części skazującej wyroku), który miał wpływ na jego treść poprzez uznanie, iż Spółka Ubojnia (...) Sp. z o.o. przy zawieraniu zobowiązań z wymienionymi w pkt V części wstępnej kontrahentami w okresie od (...) r. była w stanie grożącej niewypłacalności, przez co uszczuplił zaspokojenie wierzycieli wymienionych w pkt V części wstępnej wyroku, podczas gdy Spółka Ubojnia (...) Sp. z o.o. do momentu pożaru prowadziła działalność w normalnym zakresie i w sytuacji prowadzenia normalnej produkcji byłaby w stanie uregulować wszystkie zaciągnięte zobowiązania. 14. błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku (zarzut V części wstępnej wyroku, następnie przypisano oskarżonemu sprawstwo i winę w części skazującej wyroku), który miał wpływ na jego treść poprzez uznanie, iż oskarżony D. R. (1) usuwał, ukrywał, zbywał lub uszkadzał składniki majątku, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej poprzez: a. wyprzedawanie wyposażenia sklepów w postaci lady sprzedażowej, kiosku, witryny chłodniczej, kontenera-chłodni, sprzętu elektronicznego w postaci notebooka, komputera, zestawu komputerowego, kserokopiarki, ośmiu pojazdów – w tym pięciu samochodów dostawczych i 2 osobowych, motoroweru oraz wózka widłowego o łącznej wartości 380.499,00 zł, b. sprzedaż nieruchomości (i podejmowanie innych czynności wymienionych w podpunktach od i.-viii. tego zarzutu na str. 6 apelacji – uwaga SA), podczas gdy czynności te były związane z bieżącym działaniem ubojni przed jej spaleniem i były zawierane w ramach bieżącego jej prowadzenia, zaś transakcje zawierane po spaleniu się ubojni miały na celu optymalizację przedsiębiorstwa, minimalizację podnoszonych kosztów oraz zgromadzenie środków na remont ubojni i wznowienie działalności ubojni. 15. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku (zarzut VI części wstępnej wyroku, następnie przypisano oskarżonemu sprawstwo i winę w części skazującej wyroku), który miał wpływ na jego treść poprzez uznanie, iż oskarżony D. R. (1) działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz uzyskania z Banku (...) kredytu w rachunku bieżącym w kwocie 4.000.000,00 zł składając wniosek o jego przyznanie, doprowadził przedstawicieli (...) S.A. w błąd co do możliwości terminowego regulowania zobowiązań z niego wynikających, podczas gdy z materiału dowodowego niniejszej sprawy nie wynika bezpośredni, kierunkowy zamiar oskarżonego wprowadzenia w błąd przedstawiciela banku, co wyklucza przypisanie oskarżonemu odpowiedzialności z art. 286 § 1 k.k. a co miało wpływ na treść zaskarżonego wyroku poprzez przypisanie oskarżonemu odpowiedzialności za czyn wskazany w pkt VI części wstępnej wyroku. 16. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku (zarzut VII części wstępnej wyroku, następnie przypisano oskarżonemu sprawstwo i winę w części skazującej wyroku), który miał wpływ na jego treść poprzez uznanie, iż oskarżony D. R. (1) działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz uzyskania ze (...) Banku w M. kredytu w kwocie 200.000 zł składając wniosek nr (...) o jego przyznanie, doprowadził przedstawicieli Banku Spółdzielczego w M. w błąd co do możliwości terminowego regulowania zobowiązań z niego wynikających, podczas gdy z materiału dowodowego niniejszej sprawy nie wynika bezpośredni, kierunkowy zamiar oskarżonego wprowadzenia w błąd przedstawiciela banku, co wyklucza przypisanie oskarżonemu odpowiedzialności z art. 286 § 1 k.k. a co miało wpływ na treść zaskarżonego wyroku poprzez przypisanie oskarżonemu odpowiedzialności za czyn wskazany w pkt VII części wstępnej wyroku. 17. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku (zarzut VIII części wstępnej wyroku, następnie przypisano oskarżonemu sprawstwo i winę w części skazującej wyroku), który miał wpływ na jego treść poprzez uznanie, iż oskarżony D. R. (1) działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz uzyskania z (...) Bank (...) S.A. z siedzibą w W. kredytu obrotowego z rachunku bieżącego (...) w kwocie 200.000 zł, składając wniosek o jego przyznanie działał z zamiarem wprowadzenia przedstawicieli (...) Bank (...) S.A. z siedzibą w W. w błąd co do możliwości terminowego regulowania zobowiązań z niego wynikających i doprowadził bank do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie 200.000 zł, podczas gdy z materiału dowodowego niniejszej sprawy nie wynika bezpośredni, kierunkowy zamiar oskarżonego wprowadzenia w błąd przedstawicieli banku, co wyklucza przypisanie oskarżonemu odpowiedzialności z art. 286 § 1 k.k. a co miało wpływ na treść zaskarżonego wyroku poprzez przypisanie oskarżonemu odpowiedzialności za czyn wskazany w pkt VIII części wstępnej wyroku. 18. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku (zarzut IX części wstępnej wyroku, następnie przypisano oskarżonemu sprawstwo i winę w części skazującej wyroku), który miał wpływ na jego treść poprzez uznanie, iż oskarżony D. R. (1) składając wniosek o przyznanie kredytu inwestycyjnego w kwocie 300.000 zł do (...) Bank (...) S.A. z siedzibą w W. działał z zamiarem wprowadzenia Banku w błąd co do rzeczywistego stanu swoich finansów oraz zatajenia informacji o zawarciu w dniu (...) r. umowy ze (...) Bankiem w M. o kredyt na rachunku bieżącym o nr (...) (...) na kwotę 200.000 zł, pomimo że wniosek o przyznanie kredytu wypełniał za oskarżonego pośrednik finansowy, zaś z materiału dowodowego niniejszej sprawy nie wynika bezpośredni, kierunkowy zamiar oskarżonego wprowadzenia w błąd przedstawicieli Banku, co wyklucza przypisanie oskarżonemu odpowiedzialności z art. 286 § 1 k.k. , co miało wpływ na treść zaskarżonego wyroku poprzez przypisanie oskarżonemu odpowiedzialności za czyn wskazany w pkt IX części wstępnej wyroku. 19. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku (zarzut X części wstępnej wyroku, następnie przypisano oskarżonemu sprawstwo i winę w części skazującej wyroku ze zmianą opisu czynu wskazaną w pkt 5 skazującej wyroku), który miał wpływ na jego treść, poprzez uznanie, iż oskarżony D. R. (1) składając wniosek o udzielenie pożyczki hipotecznej w kwocie 610.000 zł z (...) Bank (...) S.A. z siedzibą w K. działał z zamiarem wprowadzenia Banku w błąd co do rzeczywistego stanu swoich finansów oraz zatajenia informacji o zawarciu: a. w dniu (...) (...) r. z przedstawicielem Banku (...) S.A. z siedzibą we W. umowy o kredyt w rachunku bieżącym o nr (...) na kwotę 4.000.000 zł, b. w dniu (...) r. umowy ze (...) Bankiem w M. o kredyt na rachunku bieżącym o nr (...) (...) na kwotę 200.000 zł, c. w dniu (...) r. z przedstawicielem (...) Bank (...) S.A. z siedzibą w W. kredytu inwestycyjnego o numerze (...) w kwocie 300.000 zł, pomimo że wniosek o przyznanie kredytu wypełniał za oskarżonego pośrednik finansowy, a z materiału dowodowego niniejszej sprawy nie wynika bezpośredni, kierunkowy zamiar oskarżonego wprowadzenia w błąd przedstawicieli Banku, co wyklucza przypisanie oskarżonemu odpowiedzialności z art. 286 § 1 k.k. , co miało wpływ na treść zaskarżonego wyroku poprzez przypisanie oskarżonemu odpowiedzialności za czyn wskazany w pkt X części wstępnej wyroku. 20. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku (zarzut XI części wstępnej wyroku, następnie przypisano oskarżonemu sprawstwo i winę w części skazującej wyroku), który miał wpływ na jego treść, poprzez uznanie, iż oskarżony D. R. (1) składając formularz o przyznanie pożyczki w kwocie 272.848,40 zł brutto z (...) Bank S.A. z siedzibą w W. działał z zamiarem wprowadzenia Banku w błąd co do rzeczywistego stanu swoich finansów oraz zatajenia informacji o zawarciu: a. w dniu (...) (...) r. z przedstawicielem Banku (...) S.A. z siedzibą we W. umowy o kredyt w rachunku bieżącym o nr (...) na kwotę 4.000.000 zł, b. w dniu (...) r. umowy ze (...) Bankiem w M. o kredyt na rachunku bieżącym o nr (...) (...) na kwotę 200.000 zł, c. w dniu (...) r. z przedstawicielem (...) Bank (...) S.A. z siedzibą w W. kredytu inwestycyjnego o numerze (...) w kwocie 300.000 zł, d. w dniu (...) r. z przedstawicielem (...) Banku (...) z siedzibą w K. umowy o pożyczkę hipoteczną nr (...) w kwocie 610.000 zł pomimo, że wniosek o przyznanie kredytu wypełniał za oskarżonego pośrednik finansowy, a z materiału dowodowego niniejszej sprawy nie wynika bezpośredni, kierunkowy zamiar oskarżonego wprowadzenia w błąd przedstawicieli Banku, co wyklucza przypisanie oskarżonemu odpowiedzialności z art. 286 § 1 k.k. , co miało wpływ na treść zaskarżonego wyroku poprzez przypisanie oskarżonemu odpowiedzialności za czyn wskazany w pkt XI części wstępnej wyroku. 21. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku (zarzut XII części wstępnej wyroku, następnie przypisano oskarżonemu sprawstwo i winę w części skazującej wyroku), który miał wpływ na jego treść, poprzez uznanie, iż oskarżony D. R. (1) składając wniosek o pożyczkę ekspresową w kwocie 148.500,00 zł w Banku (...) S.A. z siedzibą w W. działał z zamiarem wprowadzenia Banku w błąd co do rzeczywistego stanu swoich finansów oraz zatajenia informacji o zawarciu: a. w dniu (...) (...) r. z przedstawicielem Banku (...) S.A. z siedzibą we W. umowy o kredyt w rachunku bieżącym o nr (...) na kwotę 4.000.000 zł, b. w dniu (...) r. umowy ze (...) Bankiem w M. o kredyt na rachunku bieżącym o nr (...) (...) na kwotę 200.000 zł, c. w dniu (...) r. z przedstawicielem (...) Bank (...) S.A. z siedzibą w W. kredytu inwestycyjnego o numerze (...) w kwocie 300.000 zł, d. w dniu (...) r. z przedstawicielem (...) Banku (...) z siedzibą w K. umowy o pożyczkę hipoteczną nr (...) w kwocie 610.000 zł pomimo, że wniosek o przyznanie kredytu wypełniał za oskarżonego pośrednik finansowy, a z materiału dowodowego niniejszej sprawy nie wynika bezpośredni, kierunkowy zamiar oskarżonego wprowadzenia w błąd przedstawicieli Banku, co wyklucza przypisanie oskarżonemu odpowiedzialności z art. 286 § 1 k.k. , co miało wpływ na treść zaskarżonego wyroku poprzez przypisanie oskarżonemu odpowiedzialności za czyn wskazany w pkt XII części wstępnej wyroku. 22. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku (zarzut XIII części wstępnej wyroku, następnie przypisano oskarżonemu sprawstwo i winę w części skazującej wyroku), który miał wpływ na jego treść, poprzez uznanie, iż oskarżony D. R. (1) działał z zamiarem wprowadzenia przedstawicieli (...) Sp. z o.o. w błąd co do rzeczywistego stanu swoich finansów oraz zatajenia informacji o zawarciu: a. w dniu (...) r. umowy ze (...) Bankiem w M. o kredyt na rachunku bieżącym o nr (...) (...) na kwotę 200.000 zł, b. w dniu (...) r. z przedstawicielem (...) Bank (...) S.A. z siedzibą w W. kredytu inwestycyjnego o numerze (...) w kwocie 300.000 zł, c. w dniu (...) r. z przedstawicielem (...) Banku (...) z siedzibą w K. umowy o pożyczkę hipoteczną nr (...) w kwocie 610.000 zł pomimo, że wniosek o przyznanie kredytu wypełniał za oskarżonego pośrednik finansowy, a z materiału dowodowego niniejszej sprawy nie wynika bezpośredni, kierunkowy zamiar oskarżonego wprowadzenia w błąd przedstawicieli leasingu, co wyklucza przypisanie oskarżonemu odpowiedzialności z art. 286 § 1 k.k. , co miało wpływ na treść zaskarżonego wyroku poprzez przypisanie oskarżonemu odpowiedzialności za czyn wskazany w pkt XIII części wstępnej wyroku. 23. błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku (zarzut XIII części wstępnej wyroku, następnie przypisano oskarżonemu sprawstwo i winę w części skazującej wyroku), który miał wpływ na jego treść, poprzez uznanie, iż oskarżony D. R. (1) wprowadził w błąd przedstawicieli (...) Sp. z o.o. odnośnie dokonania zakupu a następnie sprzedaży przedmiotów wyposażenia ubojni drobiu w postaci regałów przepływowych, pakowarki, etykieciarki a następnie przyjął środki uzyskane w leasingu w gotówce za pośrednictwem M. J. (1) oraz T. G. (1) , pomimo, że okoliczności te nie znajdują potwierdzenia w przeprowadzonym materiale dowodowym a w szczególności odnośnie przekazania jakichkolwiek środków pochodzących z przedmiotowego leasingu w gotówce oskarżonemu, co miało wpływ na treść przedmiotowego wyroku przypisanie oskarżonemu odpowiedzialności za czyn wskazany w pkt XIII części wstępnej wyroku. OBROŃCA OSKARŻONEGO – adw. R. K. (1) 1. obraza przepisów postępowania i przepisów prawa materialnego, która miała wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia a w szczególności: a) rażące naruszenie art. 7 k.p.k. , art. 4 k.p.k. , mające wpływ na treść orzeczenia poprzez przyjęcie, przekraczając swobodną ocenę dowodów, że dowody ujawnione na etapie postępowania przed Sądem I instancji pozwalają na uznanie, iż oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanych czynów w sytuacji, gdy orzeczenie o winie nie znajduje uzasadnienia w całości zgromadzonego materiału dowodowego, b) rażąca obraza postępowania art. 7 k.p.k. , mająca wpływ na treść orzeczenia poprzez rażące przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, podjęcie tej oceny w sposób dowolny, sprzeczny z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego polegające na uznaniu winy oskarżonego, pomimo że warunkiem niezbędnym do wypełnienia znamion czynów z art. 286 § 1 k.k. jest działanie w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, co w przedmiotowej sprawie nie zostało wykazane, c) naruszenie art. 410 k.p.k. poprzez brak przesłuchania świadków – pracowników ubojni, na okoliczność odbudowania ubojni i wznowienia działalności, co było istotne dla ustalenia zamiaru oskarżonego w zakresie regulowania zaciągniętych zobowiązań, d) rażące naruszenie art. 5 § 1 i 2 k.p.k. poprzez naruszenie zasady domniemania niewinności oraz rozstrzygnięcie nie dających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego, w szczególności w zakresie zamiaru działania oskarżonego, e) art. 46 k.k. przez zobowiązanie oskarżonego do naprawienia szkody, podczas gdy swoim zachowaniem nie zrealizował on ustawowych znamion przestępstwa oszustwa i nie ponosi prawnej odpowiedzialności za wyrządzone szkody. 2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na treść rozstrzygnięcia, poprzez uznanie, iż: a) oskarżony dopuścił się zarzucanych czynów, działając świadomie, w sposób z góry przemyślany, realizując zamiar oszustwa, podczas gdy dogłębna analiza zgromadzonego w sprawie materiału wskazuje, że oskarżony wskutek zdarzeń nadzwyczajnych, losowych, niezależnych od jego woli – pożar ubojni, znalazł się w niekorzystnej sytuacji finansowej, uniemożliwiającej terminowe regulowanie zaciągniętych zobowiązań a podejmowane przez niego działania w postaci zawierania ugód i prolongaty zapłaty należności, przeczą tezie przyjętej przez Sąd, b) brak uwzględnienia w okolicznościach sprawy, że jakość dostarczanego żywca powodowała duże odpady w procesie produkcji a w związku z tym oskarżony otrzymał zmniejszone dochody, c) niewłaściwe uznanie, że w momencie zaciągania zobowiązań kredytowych oskarżony miał świadomość braku możliwości ich spłaty, podczas gdy z analizy akt wynika, że regulował arbitralnie pewne należności, co przeczy tezie o z góry zaplanowanym zamiarze, d) przyjęcie założenia, że oskarżony zaciągnął kolejne zobowiązania wiedząc, że jest niewypłacalny, podczas gdy Sąd pominął okoliczność, że rosnące zadłużenia spowodowały konieczność zapewnienia płynności finansowej, e) ustalenie przez Sąd, że oskarżony przedstawiał w instytucjach finansowych nieprawdziwe informacje dotyczące sytuacji finansowej, podczas gdy faktycznie oskarżony korzystał z pośredników kredytowych, którzy przygotowywali dokumenty dla banków, zapewniając oskarżonego o ich prawidłowości, f) przyjęcie, że oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z D. W. , T. G. (1) , M. M. (1) i M. J. (1) , w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i doprowadzenia do zawarcia umowy na kredyt leasingowy, podczas gdy oskarżony nie wypełnił znamion zarzucanego czynu, ponieważ nie otrzymał przedmiotów leasingu oraz nie odniósł korzyści majątkowej z tego tytułu. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny UWAGA! Niezasadność dotyczy każdego z zarzutów. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny UWAGA! Niezasadność dotyczy każdego z zarzutów. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny UWAGA! Niezasadność dotyczy każdego z zarzutów. Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Przed przystąpieniem do ustosunkowania się do zarzutów apelacyjnych należy wskazać, iż Sąd Okręgowy w P. wyrokiem z dnia (...) r. w sprawie (...) uznał oskarżonego D. R. (1) za winnego tego, że: w pkt 1 : I. w okresie od (...) (...) roku do (...) roku w miejscowości W. oraz R. , D. , S. , K. , K. , R. , C. , L. , C. , P. P. (1) , C. , C. , Ś. , S. , J. , W. , K. , B. , P. , W. , W. , K. , G. , S. , M. , w G. , w G. (woj. (...) ), w Ł. oraz K. (woj. (...) ) działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w ramach spółki z.o.o. o nazwie Ubojnia (...) z siedzibą w miejscowości W. , w której pełnił funkcję prezesa zarządu, doprowadził właścicieli, pełnomocników lub upoważnionych pracowników ustalonych podmiotów gospodarczych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci sprzedaży w.w firmie z odroczonym terminem płatności żywca drobiowego i innych towarów oraz wykonania zleconych firmom usług za pomocą wprowadzenia ich w błąd, co do swojego zamiaru zapłacenia w całości i w terminie za wynikające z umowy zobowiązania finansowe oraz co do swoich faktycznych możliwości płatniczych zarządzanej przez niego spółki i tak: – za zakupione w okresie od (...) (...) roku do (...) roku we W. z Gospodarstwa Rolnego (...) kurczaki brojlery o łącznej wartości 99.82,58 zł na szkodę I. F. - za zakupione w dniu (...) roku w G. ze spółki (...) Sp. z o.o. kurczaki brojlery o wartości 20.000 zł na szkodę w.w spółki - za wykonane w okresie od (...) roku do (...) roku w miejscowości W. przez firmę (...) -Vet M. G. (1) z siedzibą w C. usługi sanitarne o łącznej wartości 787,20 złotych na szkodę M. G. (1) - za wynajmowanie i serwisowanie odzieży roboczej w okresie od (...) roku w miejscowości W. od spółki (...) Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. o wartości łącznej 10.159,46 złotych na szkodę w/w spółki - za zakupione w okresie od (...) roku do (...) roku w S. od Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowego (...) ubrania robocze o łącznej wartości 4.205,37 złotych na szkodę E. J. - za zakupione w okresie od (...) roku w miejscowości G. z (...) kurczaki brojlery o łącznej wartości 66.231,60 złotych na szkodę M. R. (1) - za zakupione w okresie od (...) roku do (...) roku w B. z Gospodarstwa Rolnego (...) kurczaki brojlery o łącznej wartości 294.027,53 złotych na szkodę R. L. - za zakupione w okresie od (...) roku w S. z fermy K. J. M. kurczaki brojlery o łącznej wartości 497.050,42 złotych na szkodę M. J. (2) - za zakupione w okresie od (...) roku w miejscowości L. ze spółki (...) Sp. z o.o. kurczaki brojlery o łącznej wartości 71.290,80 złotych na szkodę w.w spółki - za zakupione w okresie od (...) roku w R. z (...) kurczaki brojlery o łącznej wartości 142.423,10 złotych na szkodę M. I. - za zakupione w okresie od (...) roku w S. ze Spółki z o.o. (...) kurczaki brojlery o łącznej wartości 766.210,49 złotych na szkodę w.w spółki - za zakupione w okresie od (...) roku w M. z Gospodarstwa Rolnego (...) kurczaki brojlery o łącznej wartości 163.069,45 złotych na szkodę G. W. - za zakupione w dniu (...) roku w K. ze Spółki (...) Sp. z.o.o. pojemniki do transportu drobiu żywego o wartości 24.000 złotych na szkodę w.w spółki - za zakupione w dniu (...) roku w C. z Gospodarstwa Rolnego (...) kurczaki brojlery o wartości 21.200,24 złotych na szkodę K. B. - za zakupione w okresie od (...) roku w J. z Gospodarstwa Rolnego (...) kurczaki brojlery o łącznej wartości 113.070,89 złotych na szkodę R. O. - za zakupione (...) roku w R. z (...) kurczaki brojlery o wartości 15.022,90 złotych na szkodę R. K. (2) - za zakupione (...) roku w R. z (...) kurczaki brojlery o łącznej wartości 121.660,49 złotych na szkodę A. K. - za zakupione w okresie od (...) roku w C. ze Spółki z.o.o. (...) Grupa (...) kurczaki brojlery o wartości łącznej 139.764,85 złotych na szkodę w.w spółki - za zakupione w okresie od (...) roku w miejscowości G. z Gospodarstwa Rolnego (...) kurczaki brojlery o łącznej wartości 223.987,10 złotych na szkodę S. O. - za zakupione w okresie od (...) roku w K. z Gospodarstwa Rolnego (...) kurczaki brojlery o łącznej wartości 109.996,79 złotych na szkodę M. R. (2) - za zakupione w okresie od (...) roku w P. P. (1) z (...) kurczaki brojlery o łącznej wartości 223.745,28 złotych na szkodę A. R. - za zakupione w okresie od (...) roku w W. z Gospodarstwa Rolnego – (...) kurczaki brojlery o łącznej wartości 316.917,20 złotych na szkodę małżonków I. i R. D. - za zakupione w okresie od (...) roku w D. z Gospodarstwa Rolnego (...) kurczaki brojlery o łącznej wartości 81.109,65 złotych na szkodę małżonków P. L. i K. L. - za wykonane w okresie od (...) roku w miejscowości W. czynności nadzoru nad ubojem i rozbiorem mięsa o łącznej wartości 28.368,50 zł na szkodę Powiatowego Inspektoratu Weterynarii w P. - za zakupione w okresie od (...) roku w G. z (...) kurczaki brojlery o łącznej wartości 101.597,80 złotych na szkodę J. K. (1) - za zakupione w okresie od (...) roku ze spółki (...) Sp. z o.o. z siedzibą w P. paliwo o łącznej wartości 19.419,24 złote na szkodę w.w spółki -za zakupione w dniu (...) roku w W. z (...) kurczaki brojlery o łącznej wartości 210.611,34 zł na szkodę M. A. (1) - za zakupione w okresie od (...) roku w D. z Gospodarstwa Rolnego (...) kurczaki brojlery o łącznej wartości 151.626,80 złotych na szkodę W. P. - za wykonane w okresie od (...) roku w miejscowości W. przez spółkę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w Ś. usługi higieniczno-sanitarne o łącznej wartości 1.347,48 złotych na szkodę w.w spółki - za zakupione w okresie od (...) roku w S. z (...) kurczaki brojlery o łącznej wartości 222.248,21 złotych na szkodę Z. W. - za zakupione w okresie od (...) roku w miejscowości G. od J. O. kurczaki brojlery o łącznej wartości 189.412,02 złotych na szkodę J. O. - za zakupione w okresie od (...) roku do (...) roku w K. z Gospodarstwa Rolnego (...) kurczaki brojlery o łącznej wartości 231.297,23 złotych na szkodę J. L. (1) - za zakupione w okresie od (...) roku do (...) roku w C. z (...) kurczaki brojlery o łącznej wartości 130.456,90 złotych na szkodę P. B. (1) - za zakupione (...) roku w K. ze spółki (...) Sp. z o.o. kurczaki brojlery o łącznej wartości 42.768,00 złotych na szkodę w.w spółki - za zakupione (...) roku w S. z (...) kurczaki brojlery o łącznej wartości 71.088,00 złotych na szkodę G. G. - za zakupione w okresie od (...) roku do (...) roku w S. z (...) kurczaki brojlery o łącznej wartości 85.202,21 złotych na szkodę B. R. - za zakupione w okresie od (...) roku do (...) roku w K. z Gospodarstwa Rolnego (...) kurczaki brojlery o łącznej wartości 187.555,50 złotych na szkodę M. K. (1) - za zakupione (...) roku w S. z (...) kurczaki brojlery o łącznej wartości 83.810,00 złotych na szkodę D. G. przy czym czynu tego dopuścił się w stosunku do mienia znacznej wartości w kwocie łącznej 5. 282.422,62 złotych, tj. przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. (...) § 1 k.k. , II. w okresie od (...) roku w miejscowości W. oraz w P. , w S. ( woj. (...) ), w C. (woj. (...) ) działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w ramach prowadzonej działalności gospodarczej – Skup, (...) i Handel (...) D. R. (1) doprowadził właścicieli i upoważnionych pracowników ustalonych podmiotów gospodarczych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci sprzedaży w.w firmie z odroczonym terminem płatności żywca drobiowego i innych towarów oraz wykonania zleconych firmom usług za pomocą wprowadzenia ich w błąd, co do swojego zamiaru zapłacenia w całości i w terminie za wynikające z umowy zobowiązania finansowe oraz co do swoich faktycznych możliwości płatniczych zarządzanej przez niego spółki i tak: - za zakupione w okresie od (...) roku w S. z firmy (...) spółka jawna filety z kurczaków o łącznej wartości 98.428,38 złotych na szkodę K. M. , z której to kwoty Towarzystwo (...) SA wypłaciło tytułem zawartej umowy ubezpieczenia firmie (...) kwotę 88.585,54 złotych - za zakupione w okresie od (...) roku w B. ze spółki (...) .Z.H.G. (...) spółka jawna elementy z mięsa indyka o łącznej wartości 29.757,97 złotych na szkodę w.w spółki, z której to kwoty Towarzystwo (...) SA wypłaciło tytułem zawartej umowy ubezpieczenia z pokrzywdzonym kwotę 26.782,17 złotych - za wynajmowanie w okresie od (...) roku w miejscowości W. na podstawie umów najmu (...) , (...) , (...) , (...) z firmy (...) Sp. z o.o. Agencja (...) czterech pojazdów marki M. (...) oraz na podstawie umowy (...) pojazdu marki I. (...) o nr rejestracyjnym (...) w łącznej kwocie 33.067,00 złotych na szkodę w.w spółki (...) Sp. z o.o. Agencja (...) - za zakupione w okresie od (...) roku w C. z (...) S.A. wyroby drobiowe o łącznej wartości 197.887,73 złotych na szkodę w.w firmy, z której to kwoty Towarzystwo (...) SA wypłaciło tytułem zawartej umowy ubezpieczenia z pokrzywdzonym kwotę 178.098,96 złotych - za zakupione w okresie od (...) roku do (...) roku w K. produkty drobiowe o łącznej wartości 382.060,25 złotych na szkodę (...) S.A. - za zakupione w okresie od (...) roku do (...) roku w P. produkty z indyka z Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowego (...) – C. o łącznej wartości 32.532,72 złotych na szkodę J. C. , przy czym dopuścił się tego czynu w stosunku do mienia znacznej wartości w kwocie łącznej 773.734,05 złotych, tj. przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. (...) § 1 k.k. i przy przyjęciu, iż przestępstwa te stanowią ciąg przestępstw z art. 91 § 1 k.k. za ciąg ten na podstawie art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. wymierzył mu karę 5 lat pozbawienia wolności; w pkt 2 : III. w nieustalonym czasie, ale nie wcześniej niż w okresie od (...) roku w miejscowości W. działając w celu osiągniecia korzyści majątkowej, chcąc by mistrz kominiarski T. S. jako uprawniony do wystawienia dokumentu w postaci protokołu z okresowej kontroli przewodów kominowych (dymowych, spalinowych, wentylacyjnych) dokonał czynu zabronionego, nakłaniał go do poświadczenia w protokole z kontroli przewodów kominowych znajdujących się w ubojni drobiu w miejscowości W. przy ul. (...) nieprawdy poprzez sporządzenie protokołu z przeprowadzanej na podstawie art. 62 ust. 1 pkt. 1 lit. c Ustawy z 7 (...) 1994 roku Prawo budowlane kontroli, pomimo jej nieprzeprowadzenia i naniesienia na w.w dokument daty jej rzekomego przeprowadzenia, tj. sprzed zdarzenia z dnia 19 (...) (...) roku, w wyniku którego spaleniu uległa w.w ubojnia, tj. popełnienia przestępstwa z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. oraz IV. w nieustalonym czasie, ale nie wcześniej niż w okresie od (...) roku w miejscowości W. , działając w celu osiągniecia korzyści majątkowej, chcąc by mistrz kominiarski H. B. jako uprawniony do wystawienia dokumentu w postaci protokołu z okresowej kontroli przewodów kominowych (dymowych, spalinowych, wentylacyjnych) dokonał czynu zabronionego, nakłaniał go, przez inną ustaloną osobę, do poświadczenia w protokole z kontroli przewodów kominowych znajdujących się w ubojni drobiu w miejscowości W. przy ul. (...) przeprowadzanej na podstawie art. 62 ust. 1 pkt. 1 lit. c Ustawy z 7 (...) 1994 roku Prawo budowlane nieprawdy poprzez sporządzenie protokołu, mimo nieprzeprowadzenia przedmiotowej kontroli oraz wpisaniu na nim daty kontroli (...) roku oraz na poświadczeniu nieprawdy w opinii numer (...) dotyczącej ustalenia prawidłowości podłączenia kotła CO wydanej na podstawie art. 62 ust. 1 pkt. 1 lit. c Ustawy z 7 (...) 1994 roku – Prawo budowlane oraz art. 6 ust. 5 pkt. 1 ustawy z 24 sierpnia 1991 roku o ochronie przeciwpożarowej ( Dz. U. 2009.178.1380 j.t.) pomimo nieprzeprowadzenia ustaleń dotyczących prawidłowości podłączenia oraz wpisaniu na opinii daty jej sporządzenia – (...) roku, tj. popełnienia przestępstwa z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. i przy przyjęciu, iż przestępstwa te stanowią ciąg przestępstw z art. 91 § 1 k.k. za ciąg ten na podstawie art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności; w pkt 3 : V w okresie od (...) roku w miejscowości W. , w P. w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, będąc Prezesem Zarządu Ubojni (...) Sp. z o.o. z siedzibę w miejscowości W. oraz prowadząc firmę Skup, (...) i Handel (...) , znając kondycję finansową firmy i spółki, posiadane zobowiązania zarówno wymagalne jak i niewymagalne, w sytuacji grożącej niewypłacalności, uszczuplił zaspokojenie niżej wymienionych wierzycieli i tak: - I. F. wierzytelność w łącznej kwocie 99.682,58 złotych - spółki (...) Sp. z o.o. wierzytelność o wartości 20.000 złotych - M. G. (1) wierzytelność o łącznej wartości 787,20 zł - spółki (...) Sp. z o.o. wierzytelność o łącznej wartości 10.159,46 złotych - E. J. wierzytelność o łącznej wartości 4.205,37 złotych - M. R. (1) wierzytelność o łącznej wartości 66.231,60 złotych - R. L. wierzytelność o łącznej wartości 294.027,53 złote - M. J. (2) wierzytelność o łącznej wartości 497.050,42 złote - spółki (...) sp. z o.o. wierzytelność o łącznej wartości 71.290,80 złotych - M. I. wierzytelność o łącznej wartości 142.423,10 złotych - spółki z o.o. (...) wierzytelność o łącznej wartości 766.210,49 złotych - G. W. wierzytelność o łącznej wartości 163.069,45 złotych - spółki (...) Sp. z o.o. wierzytelność o wartości 24.000 zł - K. B. wierzytelność o wartości 21.200 złotych - R. O. wierzytelność o łącznej wartości 113.070,89 złotych - R. K. (2) wierzytelność o wartości 15.022,90 złotych - A. K. wierzytelność o łącznej wartości121.660,49 złotych - spółki z o.o. (...) wierzytelność o łącznej wartości 139.764,85 złotych - S. O. wierzytelność o łącznej wartości 223.987,10 złotych - M. R. (2) wierzytelność o łącznej wartości 109.996,79 złotych - A. R. wierzytelność o łącznej wartości 223.745,28 złotych - I. i R. D. wierzytelność o łącznej wartości 316.917,20 złotych - P. L. i K. L. wierzytelność o łącznej wartości 81.109,65 złotych - Powiatowego Inspektoratu Weterynarii w P. wierzytelność o łącznej wartości 28. 368,50 złotych - J. K. (2) wierzytelność o łącznej wartości 101.597,80 złotych - spółki (...) Sp. z o.o. wierzytelność o łącznej wartości 19.419,24 złotych - M. A. (1) wierzytelność o łącznej wartości 210.611,34 złote - W. P. wierzytelność o łącznej wartości 151.626,80 złotych - spółki (...) Sp. z o.o. wierzytelność o łącznej wartości 1.347,48 złotych - Z. W. wierzytelność o łącznej wartości 222.248,21 złotych - J. O. wierzytelność o łącznej wartości 189.412,02 złotego - J. L. (1) wierzytelność o łącznej wartości 231.297,23 złotych - P. B. (1) wierzytelność o łącznej wartości 130.456,90 złotych - spółki (...) Sp. z o.o. wierzytelność o wartości 42.768,00 złotych - G. G. wierzytelność o wartości 71.088,00 złotych - B. R. wierzytelność o łącznej wartości 85.202,21 złotych - M. K. (1) wierzytelność o łącznej wartości 187.555,50 złotych - D. G. wierzytelność o łącznej wartości 83.810,00 złotych - K. M. wierzytelność o łącznej wartości 98.428,38 złotych, z której to kwoty Towarzystwo (...) SA wypłaciło tytułem zawartej umowy ubezpieczenia z pokrzywdzonym kwotę 88.585,54 złote - spółki (...) .Z.H. (...) Spółka Jawna wierzytelność o łącznej wartości 29.757,97 złotych, z której to kwoty Towarzystwo (...) SA wypłaciło tytułem zawartej umowy ubezpieczenia z pokrzywdzonym kwotę 26.782,17 złotych - firmy (...) z.o.o. Agencja (...) wierzytelność o wartości 33.067,00 złotych - (...) S.A . wierzytelność o łącznej wartości 197.887,73 złote, z której to kwoty Towarzystwo (...) SA wypłaciło tytułem zawartej umowy ubezpieczenia z pokrzywdzonym kwotę 178.098, 96 złotych - (...) S.A. wierzytelność o łącznej wartości 382.060,25 złotych - Przedsiębiorstwa Produkcyjno- Handlowego (...) – C. wierzytelność o łącznej wartości 32.532,72 złote przez to, że usuwał, ukrywał, zbywał oraz uszkadzał składniki swojego majątku, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i tak: - w okresie od (...) roku wyprzedając majątek firmy w postaci wyposażenia sklepów w postaci lady sprzedażowej, kiosku, witryny chłodniczej, kontenera-chłodni, sprzętu elektronicznego w postaci notebooku, komputera, zestawu komputerowego, kserokopiarki, ośmiu pojazdów – w tym pięciu samochodów dostawczych i 2 osobowych, motoroweru oraz wózka widłowego o łącznej wartości 380.499,00 zł, - dnia (...) roku dokonał na podstawie aktu notarialnego nr A (...) sprzedaży gruntów ornych o obszarze 0,2486 ha, dla których Sąd Rejonowy w G. V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr (...) oraz działki o obszarze 0,3700 ha, dla której Sąd Rejonowy w G. prowadzi księgę wieczystą nr (...) położonych w miejscowości W. na rzecz T. G. (2) na łączną kwotę 100.000 zł, - dnia (...) roku dokonał na rzecz M. O. sprzedaży gruntów położonych w miejscowości W. , dla których Sąd Rejonowy w G. V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgi wieczyste i tak: nr (...) dla gruntu o obszarze 0,1251 ha oraz nr (...) - o obszarze 0,7100 ha, uzyskując za sprzedaż łączna kwotę 40.000 zł, - w okresie od (...) roku zaprzestał wpłacania pieniędzy otrzymywanych w gotówce na rachunki Spółki (...) ” (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. oraz własnej działalności gospodarczej (...) Skup, Ubój, i Handel Drobiem, pochodzących ze sprzedaży drobiu do kontrahentów , doprowadzając na dzień (...) roku do zaległości wobec 44 podmiotów gospodarczych na łączna kwotę 6.056.156,67 złotych, - dnia (...) roku dokonał na rzecz T. G. (1) zbycia samochodu marki M. (...) ( numer nadwozia (...) , rok produkcji 2009) o numerze rejestracyjnym (...) uzyskując kwotę 54.120,00 zł, - dnia (...) roku dokonał na rzecz T. G. (1) sprzedaży gruntu zapisanego w księdze wieczystej numer (...) prowadzonej przez Sąd Rejonowy w G. V Wydział Ksiąg Wieczystych o powierzchni 2,1 ha, położnego w R. uzyskał z kolei kwotę 65.000,00 zł, - w okresie od (...) roku wypłacił z rachunku firmowego firmy (...) Skup, (...) i Handel (...) kwotę łączną 1.825.100,00 złotych, doprowadzając na dzień (...) roku do ujemnego salda końcowego na w/w rachunku w kwocie -4.018.049,91 zł, - dnia (...) roku zbył aktem notarialnym A nr (...) na rzecz W. i B. K. za kwotę 310.000 złotych grunt o pow. 2,77 ha położony w miejscowości W. , dla którego prowadzona jest księga wieczysta przez Sąd Rejonowy w G. Wydział V Ksiąg Wieczystych nr (...) , - w okresie od (...) roku na terenie firmy (...) Skup, (...) i Handel (...) umożliwił demontaż i wywiezienie sprzętu ze sklepów, agregatów do chłodni, wentylatorów i zamrażarek, - dnia (...) roku na terenie firmy (...) Skup, (...) i Handel (...) umożliwił demontaż wagi najazdowej o znacznej wartości oraz jej sprzedaż S. K. za kwotę 18.450 zł, tj. popełnienia przestępstwa z art. 300 § 3 k.k. i za przestępstwo to na podstawie wskazanego przepisu wymierzył mu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności; w pkt 4 : VI. w dniu (...) roku w P. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz uzyskania z (...) SA z siedzibą we W. w ramach umowy o kredyt w rachunku bieżącym o nr (...) kwoty 4.000.000 zł, składając wniosek o jego przyznanie wprowadził przedstawicieli banku w błąd co do możliwości terminowego regulowania zobowiązań z umowy wynikających i doprowadził Bank (...) SA z siedzibą we W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie 4.000.000 zł, co stanowiło wysokość kredytu z rachunku bieżącego udzielonego na podstawie umowy nr (...) , z której to kwoty nie spłacił kapitału w wysokości 4.000.000 zł, tj. popełnienie przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. , VII. w dniu (...) (...) roku w P. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz uzyskania ze (...) Banku w M. kredytu w kwocie 200.000 zł, składając wniosek nr (...) o jego przyznanie, doprowadził przedstawicieli Banku Spółdzielczego w M. w błąd co do możliwości terminowego regulowania zobowiązań z niego wynikających i doprowadził Bank do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie 200.000 zł, co stanowiło wysokość kredytu udzielonego w dniu (...) roku na podstawie umowy z rachunku bieżącego o numerze (...) (...) kredytu, z której to kwoty nie spłacił kapitału w wysokości 200.000 zł, tj. popełnienia przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. , VIII. w dniu (...) roku P. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz uzyskania z (...) Bank (...) SA z siedzibą w W. kredytu obrotowego z rachunku bieżącego (...) w kwocie 200.000 zł, składając wniosek o jego przyznanie wprowadził przedstawicieli (...) Bank (...) SA z siedzibą w W. w błąd co do możliwości terminowego regulowania zobowiązań z niego wynikających i doprowadził bank do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie 200.000 zł, co stanowiło wysokość kredytu udzielonego w dniu (...) roku na podstawie umowy kredytowej o nr (...) z rachunku bieżącego (...) kredytu, z której to kwoty nie spłacił kapitału w wysokości 200.000 zł, tj. popełnienia przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i przy przyjęciu, iż przestępstwa te stanowią ciąg przestępstw z art. 91 § 1 k.k. za ciąg ten na podstawie art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności; w pkt 5 : IX. w dniu (...) roku w P. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz uzyskania z (...) Bank (...) SA z siedzibą w W. kredytu inwestycyjnego w kwocie 300.000 zł składając wniosek o jego przyznanie przedłożył w banku nierzetelne oświadczenie dotyczące rzeczywistego stanu swoich zobowiązań finansowych zatajając informację o zawarciu: - w dniu (...) roku umowy ze spółdzielczym Bankiem w M. umowy o kredyt na rachunku bieżącym o nr (...) (...) na kwotę 200.000 zł za pomocą czego wprowadził przedstawicieli banku (...) SA w błąd co do okoliczności istotnych dla udzielenia kredytu i możliwości terminowego regulowania zobowiązań z niego wynikających i doprowadził w.w bank do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie 300.000 zł, co stanowiło wysokość udzielonego kredytu w dniu (...) roku na podstawie umowy kredytu inwestycyjnego nr (...) , z której to kwoty nie spłacił kapitału w wysokości 283.782,00 złotych, tj. popełnienia przestępstwa z art. 297 § 1 k.k. i art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. , X. w dniu (...) roku w P. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz uzyskania pożyczki hipotecznej w kwocie 610.000,00 zł z (...) Bank (...) SA z siedzibą w K. składając wniosek nr (...) o jej przyznanie przedłożył w banku nierzetelne oświadczenie dotyczące rzeczywistego stanu swoich zobowiązań finansowych, zatajając informację o zawarciu: - w dniu (...) (...) roku z przedstawicielem Banku (...) SA z siedzibą we W. umowy o kredyt w rachunku bieżącym o nr (...) na kwotę 4.000.000 zł - w dniu (...) roku umowy ze spółdzielczym Bankiem w M. umowy o kredyt na rachunku bieżącym o nr (...) (...) na kwotę 200.000 zł - w dniu (...) roku z przedstawicielem (...) Bank (...) SA z siedzibą w W. kredytu inwestycyjnego o numerze (...) w kwocie 300.000 zł, za pomocą czego wprowadził przedstawicieli banku (...) w błąd co do okoliczności istotnych dla udzielenia pożyczki hipotecznej i możliwości terminowego regulowania zobowiązań z niej wynikających i doprowadził (...) Bank (...) SA z siedzibą w K. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie 610.000 zł, co stanowiło wysokość pożyczki udzielonej na podstawie zawartej w dniu (...) roku umowy pożyczki hipotecznej o numerze (...) , z której to kwoty nie spłacił kapitału w wysokości 605.562,15 złotych, tj. popełnienia przestępstwa z art. 297 § 1 k.k. i art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. , XI. w dniu (...) roku w P. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz uzyskania pożyczki w kwocie 272.848,40 zł brutto z (...) Bank Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. składając formularz o jego przyznanie przedłożył w banku nierzetelne oświadczenie dotyczące rzeczywistego stanu swoich zobowiązań finansowych, zatajając informację o zawarciu: - w dniu (...) (...) roku z przedstawicielem Banku (...) SA z siedzibą we W. umowy o kredyt w rachunku bieżącym o nr (...) na kwotę 4.000.000 zł, - w dniu (...) roku umowy ze spółdzielczym Bankiem w M. umowy o kredyt na rachunku bieżącym o nr (...) (...) na kwotę 200.000 zł, - w dniu (...) roku z przedstawicielem (...) Bank (...) SA z siedzibą w W. kredytu inwestycyjnego o numerze (...) w kwocie 300.000 zł, - w dniu (...) roku z przedstawicielem (...) Banku (...) z siedzibą w K. umowy o pożyczkę hipoteczną nr (...) w kwocie 610.000 zł, za pomocą czego wprowadził przedstawicieli banku w błąd co do okoliczności istotnych dla udzielenia pożyczki i możliwości terminowego regulowania zobowiązań z niej wynikających, czym doprowadził (...) Bank SA z siedzibą w W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie 225.236,36 zł, co stanowiło wysokość pożyczki udzielonej na podstawie zawartej w dniu (...) roku umowy pożyczki udzielonej dnia (...) roku na podstawie umowy o nr (...) , tj. popełnienia przestępstwa z art. 297 § 1 k.k. i art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. , XII. w dniu (...) roku w P. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz uzyskania pożyczki ekspresowej w kwocie 148.500,00 zł z Banku (...) SA z siedzibą w W. , składając wniosek nr (...) o jej przyznanie przedłożył w banku nierzetelne oświadczenie dotyczące rzeczywistego stanu swoich zobowiązań finansowych, zatajając informacje o zawarciu: - w dniu (...) (...) roku z przedstawicielem Banku (...) SA z siedzibą we W. umowy o kredyt w rachunku bieżącym o nr (...) na kwotę 4.000.000 zł, - w dniu (...) roku umowy ze spółdzielczym Bankiem w M. umowy o kredyt na rachunku bieżącym o nr (...) (...) na kwotę 200.000 zł, - w dniu (...) roku z przedstawicielem (...) Bank (...) SA z siedzibą w W. kredytu inwestycyjnego o numerze (...) w kwocie 300.000 zł, - w dniu (...) roku z przedstawicielem (...) Banku (...) z siedzibą w K. umowy o pożyczkę hipoteczną nr (...) w kwocie 610.000 zł, za pomocą czego wprowadził przedstawicieli banku w błąd co do okoliczności istotnych dla udzielenia pożyczki i możliwości terminowego regulowania zobowiązań z niej wynikających, czym doprowadził Bank (...) SA w W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie 148.500,00 zł, co stanowiło wysokość pożyczki ekspresowej udzielonej na podstawie zawartej w dniu (...) roku umowy o numerze (...) , tj. popełnienia przestępstwa z art. 297 § 1 k.k. i art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i przy przyjęciu, że przestępstwa te stanowią ciąg przestępstw z art. 91 § 1 k.k. za ciąg ten na podstawie art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności; w pkt 6: XIII. w nieustalonym okresie czasu, nie wcześniej niż w okresie od 10 m. (...) roku do (...) roku w P. , działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz wspólnie i w porozumieniu z D. W. , T. G. (3) i M. J. (1) w celu osiągniecia korzyści majątkowej i doprowadzenia do zawarcia umowy na kredyt leasingowy najpierw wprowadził przedstawicieli (...) sp. z o.o. w błąd co do rzeczywistego stanu swoich zobowiązań finansowych przedkładając nierzetelne oświadczenia, w których zataił informacje o zawarciu: - w dniu (...) roku umowy ze (...) Bankiem w M. umowy o kredyt na rachunku bieżącym o nr (...) (...) na kwotę 200.000 zł, - w dniu (...) roku z przedstawicielem (...) Bank (...) SA z siedzibą w W. kredytu inwestycyjnego o numerze (...) w kwocie 300.000 zł, - w dniu (...) roku z przedstawicielem (...) Banku (...) z siedzibą w K. umowy o pożyczkę hipoteczną nr (...) w kwocie 610.000 zł i następnie co do dokonania zakupu, z następnie sprzedaży przedmiotów wyposażenia ubojni drobiu w postaci regałów przepływowych, pakowarki, etykieciarki o wartości 401.420,00 zł netto, przy pomocy firm (...) M. M. (1) i (...) D. W. , której zarejestrowano sfałszowane przez nieustalona osobę faktury o nr: (...) z dnia (...) roku; (...) z dnia (...) roku, co umożliwiło zawarcie z firmą (...) sp. z o.o. umów leasingowych (o nr (...) (...) z dnia (...) roku, (...) (...) z dnia (...) roku, (...) (...) z dnia (...) ) i przelanie kwoty udzielonego kredytu najpierw na konto firmowe D. W. , które następnie przekazano mu w gotówce za pośrednictwem M. J. (1) i T. G. (1) , a uzyskanych za zakup nieistniejących elementów wyposażenia ubojni, czym doprowadził firmę (...) sp. z o.o. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie łącznej w wysokości 401.420,00 zł, tj. popełnienia przestępstwa z art. 297 § 1 k.k. i art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. (...) § 1 k.k. i za przestępstwo to na podstawie art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności; w pkt 7 na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył orzeczone wobec oskarżonego D. R. (1) kary pozbawienia wolności i wymierzył mu karę łączną 7 lat pozbawienia wolności, na poczet której w pkt 8 na podstawie art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia (...) r., godz. (...) r., godz. (...) .42; w pkt 9 na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzekł obowiązek naprawienia szkód przez D. R. (1) , wyrządzonych przestępstwami opisanymi w pkt I i II (w części wstępnej wyroku – przyp. SA), poprzez zapłatę na rzecz: - I. F. kwoty 99.718,58 złotych (dziewięćdziesiąt dziewięć tysięcy siedemset osiemnaście złotych pięćdziesiąt osiem groszy) - spółki (...) Sp. z o.o. kwoty 20.000 złotych (dwadzieścia tysięcy złotych) - M. G. (1) kwoty 787,20 złotych (siedemset osiemdziesiąt siedem złotych dwadzieścia groszy) - spółki (...) Sp. z o.o. kwoty 10.159,46 złotych (dziesięć tysięcy sto pięćdziesiąt dziewięć złotych czterdzieści sześć groszy) - E. J. kwoty 4.205,37 złotych (cztery tysiące dwieście pięć złotych trzydzieści siedem groszy) - M. R. (1) kwoty 66.231,60 złotych ( sześćdziesiąt sześć tysięcy dwieście trzydzieści jeden złotych sześćdziesiąt groszy) - R. L. kwoty 294.027,53 złote (dwieście dziewięćdziesiąt cztery tysiące pięćdziesiąt złotych czterdzieści dwa grosze) - M. J. (2) kwoty 497.050,42 złote (czterysta dziewięćdziesiąt siedem tysięcy pięćdziesiąt złotych czterdzieści dwa grosze) - spółki (...) sp. z o.o. kwoty 71.290,80 złotych |( siedemdziesiąt jeden tysięcy dwieście dziewięćdziesiąt złotych osiemdziesiąt groszy) - M. I. kwoty 82.423,10 zł (osiemdziesiąt dwa tysiące czterysta dwadzieścia trzy złote dziesięć groszy) - spółki z o.o. (...) kwoty 766.210,49 złotych (siedemset sześćdziesiąt sześć tysięcy dwieście dziesięć złotych czterdzieści dziewicę groszy) - G. W. kwoty 163.069,45 złotych (sto sześćdziesiąt trzy tysiące sześćdziesiąt dziewiec złotych czterdzieści pięć groszy) - spółki (...) Sp. z o.o. kwoty 24.000 zł ( dwadzieścia cztery tysięcy złotych) - K. B. kwoty 21.200 złotych (dwadzieścia jeden tysięcy sto złotych) - R. O. kwoty 113.070,89 złotych ( sto trzynaście tysięcy siedemdziesiąt złotych osiemdziesiąt dziewięć groszy) - R. K. (2) kwoty 15.022,90 złotych ( piętnaście tysięcy dwadzieścia dwa złote dziewięćdziesiąt groszy) - A. K. kwoty 121.660,49 złotych (sto dwadzieścia jeden tysięcy sześćset sześćdziesiąt złotych czterdzieści dziewięć groszy) - spółki z o.o. (...) kwoty 139.764,85 złotych ( sto trzydzieści dziewięć tysięcy siedemset sześćdziesiąt cztery złote osiemdziesiąt pięć groszy) - S. O. kwoty 223.987,10 złotych ( dwieście dwadzieścia trzy tysiące dziewięćset osiemdziesiąt siedem złotych dziesięć groszy) - M. R. (2) kwoty 109.996,79 złotych (sto dziewięć tysięcy dziewięćset dziewięćdziesiąt sześć złotych siedemdziesiąt dziewięć groszy) - A. R. kwoty 223.745,28 złotych (dwieście dwadzieścia trzy tysiące siedemset czterdzieści pięć złotych dwadzieścia osiem groszy) - I. D. kwoty 316.917,20 złotych ( trzysta szesnaście tysięcy dziewięćset siedemnaście złotych dwadzieścia groszy) - P. L. kwoty 78.109,65 złotych ( siedemdziesiąt osiem tysięcy sto dziewięć złotych sześćdziesiąt pięć groszy) - Powiatowego Inspektoratu Weterynarii w P. kwoty 28. 368,50 złotych (dwadzieścia osiem tysięcy trzysta sześćdziesiąt osiem złotych pięćdziesiąt groszy) - J. K. (2) kwoty 101.597,80 złotych ( sto jeden tysięcy pięć set dziewięćdziesiąt siedem złotych osiemdziesiąt groszy) - spółki (...) Sp. z o.o. kwoty 19.419,24 złotych ( dziewiętnaście tysięcy czterysta dziewiętnaście złotych dwadzieścia cztery grosze) - M. A. (1) kwoty 210.611,34 złote ( dwieście dziesięć tysięcy sześćset jedenaście złotych trzydzieści cztery grosze) - W. P. kwoty 151.626,80 złotych ( sto pięćdziesiąt jeden tysięcy sześćset dwadzieścia sześć złotych osiemdziesiąt groszy) - spółki (...) Sp. z o.o. kwoty 1.347,48 złotych ( jeden tysiąc trzysta czterdzieści siedem złotych czterdzieści osiem groszy) - Z. W. kwoty 222.248,21 złotych ( dwieście dwadzieścia dwa tysiące dwieście czterdzieści osiem złotych dwadzieścia jeden groszy), - J. O. kwoty 189.412,02 złotego ( sto osiemdziesiąt dziewięć tysięcy czterysta dwanaście złotych dwa grosze) - J. L. (1) kwoty 231.297,23 złotych ( dwieście trzydzieści jeden tysięcy dwieście dziewięćdziesiąt siedem złotych dwadzieścia trzy grosze) - P. B. (1) kwoty 130.456,90 złotych ( sto trzydzieści tysięcy czterysta pięćdziesiąt sześć złotych dziewięćdziesiąt groszy) - spółki (...) Sp. z o.o. kwoty 42.768,00 złotych ( czterdzieści dwa tysiące siedemset sześćdziesiąt osiem złotych) - G. G. kwoty 71.088,00 złotych ( siedemdziesiąt jeden tysięcy osiemdzisiąt osiem złotych) - B. R. kwoty 85.202,21 złotych ( osiemdziesiąt pięć tysięcy dzie10.ci dwa złote dwadzieścia jeden groszy) - M. K. (1) kwoty 187.555,50 złotych (sto osiemdziesiąt siedem tysięcy pięćset pięćdziesiąt pięć złotych pięćdziesiąt groszy) - D. G. kwoty 83.810,00 złotych ( osiemdziesiąt trzy tysiące osiemset dziesięć złotych) - spółki (...) .Z.H. (...) Spółka Jawna kwoty 2.975,80 zł ( dwa tysiące dziewięćset siedemdziesiąci pięć złotych osiemdziesiąt groszy) - Towarzystwa (...) SA kwoty 26.782,17 złotych ( dwadzieścia sześć tysięcy siedemset osiemdziesiąt dwa złote siedemnaście groszy) - firmy (...) z.o.o. Agencja (...) kwoty 33.067,00 złotych ( trzydzieści trzy tysiece sześćdziesiąt siedem złotych) - (...) S.A . kwoty 19.788,27 zł, - Towarzystwa (...) SA kwoty 178.098, 96 złotych ( sto siedemdziesiąt osiem tysięcy dziewięćdziesiąt oseim złotych dziewięćdziesiąt groszy) - (...) S.A. kwoty 382.060,25 złotych ( trzysta osiemdziesiąt dwa tysiące sześćdziesiąt złotych dwadzieścia pięć groszy) - Przedsiębiorstwa Produkcyjno- Handlowego (...) – C. kwoty 32.532,72 złote (trzydzieści dwa tysiące pięćset trzydzieści dwa złote siedemdziesiąt dwa grosze) a nadto w pkt 21 zasądził od oskarżonego D. R. (1) na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 2058,86 zł i wymierzył mu opłatę w kwocie 600. W niniejszej sprawie apelujący, zwłaszcza obrońcy oskarżonego, stawiają głównie zarzuty obrazy prawa procesowego, jak i błędów w ustaleniach faktycznych, które w ich ocenie doprowadziły Sąd Okręgowy do dowolnych ustaleń w zakresie sprawstwa i winy oskarżonego w popełnieniu przypisanych mu poszczególnych przestępstw. W rzeczywistości więc zarzuty te sprowadzają się do podnoszenia zarzutów błędu w ustaleniach faktycznych o charakterze dowolności, przy czym nadto obrońca (adw. T. Z. ) zarzucił także obrazę prawa procesowego poprzez oddalenie złożonych przez niego w toku postępowania sądowego wniosków dowodowych o przesłuchanie świadków, wiążąc z tym uchybieniem wystąpienie błędu w ustaleniach faktycznych o charakterze „braku”. Trzeba przy tym wskazać wyraźnie, iż zarzut błędu “dowolności” jest tylko wtedy słuszny, gdy zasadność ocen i wniosków, wyprowadzonych przez sąd orzekający z okoliczności ujawnionych w toku przewodu sądowego, nie odpowiada prawidłowości logicznego rozumowania, przy czym dla swej skuteczności wymaga on od apelującego wykazania, jakich konkretnych uchybień w świetle wskazań wiedzy, doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania dopuścił się sąd w dokonanej ocenie materiału dowodowego a nie tylko ograniczenia się do własnej oceny tego materiału (por. wyrok SN z 20.02.1975 r., II K 355/74, OSNPG 1975, nr 9, poz. 84; wyrok SN z 22.01.1975 r., I Kr 197/74, OSNKW 1975, nr 5, poz. 58). Sąd I instancji, rozpoznając zarzuty stawiane w akcie oskarżenia, powinien zaś wszechstronnie w oparciu o konkretne dowody wyjaśnić sprawę poprzez ustalenie czy dany czyn przestępczy został popełniony przez oskarżonego a jeżeli tak to jaka powinna być jego kwalifikacja prawna, jakie były pobudki i motywy działania sprawcy, by w ten sposób przy ustaleniu sprawstwa oskarżonego dokonać odpowiedniego doboru kar i środków karnych, które pozostawałyby w pełnej zgodzie z zasadami wymiaru kary określonymi w art. 53 kk . Jednakże, aby takie ustalenia zostały poczynione prawidłowo, niezbędne jest dokładne przeprowadzenie postępowania, zwłaszcza w zakresie dowodów, i oczywiście w zgodzie ze wszelkimi regułami zawartymi w kodeksie postępowania karnego . Przy takim ustalaniu, jeżeli w sprawie pojawiają się sprzeczne wersje tego samego zdarzenia i zgłasza się wnioski o przeprowadzenie dowodów na poparcie każdej z tych wersji, należy tak przeprowadzić postępowanie dowodowe, by w sposób jednoznaczny rozstrzygnąć, która z prezentowanych wersji jest prawdziwa a którą należy odrzucić. Dopiero poprawnie przeprowadzone postępowanie pozwoli sądowi orzekającemu na właściwe rozpoznanie stawianych w akcie oskarżenia zarzutów przeciwko konkretnemu oskarżonemu, by nie narazić się na zarzuty obrazy prawa procesowego, jak i błędu w ustaleniach faktycznych o charakterze dowolności i braku. Nadto, przed przystąpieniem do omówienia zarzutów apelacyjnych, Sąd Apelacyjny wskaże na pewne ogólne zasady dotyczące rozstrzygania w zakresie odpowiedzialności karnej za przestępstwa oszustwa . Rację mają apelujący obrońcy, iż oszustwo jest przestępstwem kierunkowym – warunkiem odpowiedzialności jest działanie (zaniechanie) sprawcy w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przy czym elementy przedmiotowe oszustwa muszą się mieścić w świadomości sprawcy i muszą być objęte jego wolą. Sprawca przy tym nie tylko musi chcieć uzyskać korzyść majątkową, lecz musi także chcieć w tym celu użyć określonego sposobu działania lub zaniechania. Trzeba przy tym wyraźnie zaznaczyć, iż przy ustalaniu zamiaru sprawcy oszustwa należy brać pod uwagę wszystkie okoliczności, na podstawie których można by wyprowadzić wnioski co do realności wypełnienia obietnic złożonych przez sprawcę osobie rozporządzającej mieniem, w szczególności jego możliwości finansowe i skalę przyjętych zobowiązań. Trzeba przy tym w realiach niniejszej sprawy pamiętać, iż przy oszustwie od strony przedmiotowej wymagane jest wprowadzenie w błąd pokrzywdzonego oraz doprowadzenie w ten sposób jego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, zaś to wprowadzenie w błąd ma na celu doprowadzenie pokrzywdzonego do tego, że wyobraża on sobie, iż rzeczywisty stan rzeczy jest taki, jaki przedstawia mu sprawca bądź jaki wynika z dotychczasowej współpracy (często wieloletniej między oskarżonym a jego kontrahentami), podczas gdy obiektywna rzeczywistość jest całkowicie lub w istotnym stopniu inna. Działania sprawcy polegające na wprowadzaniu w błąd nie muszą przy tym charakteryzować się jakąś szczególną przebiegłością i mogą przyjmować zarówno postać działania, jak i zaniechania. Dodać przy tym trzeba, iż dla bytu przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. liczy się wskazany wyżej zamiar kierunkowy sprawcy, nie zaś dotychczasowa prawidłowo przebiegająca współpraca handlowa (biznesowa) między oskarżonym a pokrzywdzonymi kontrahentami. Taka bowiem osoba pokrzywdzona, wskutek właśnie odpowiedniego działania czy zaniechania, które sprowadza się do znamion ”wprowadzania w błąd”, może ulec oszustwu choćby wskutek swojego naiwnego zaufania do zapewnień drugiej strony (por. wyrok Sądu Apel. w W. z 14 m. 2019 r., II AKa 230/18, LEX nr 2668752). Dodać przy tym trzeba, że dla bytu czynu zabronionego z art. 286 § 1 k.k. nie jest ważne, jak bardzo wysublimowanymi metodami posługiwał się sprawca, lecz to, że wprowadził pokrzywdzonego w błąd (por: wyrok Sądu Apel. w K. z dnia 15 listopada 2018 r., II AKa 435/18, LEX nr 2625092) a tym samym istotne jest ustalenie w zakresie znamion przestępstwa oszustwa czy sprawca (kontrahent) zachował się uczciwie i nie wprowadził pokrzywdzonego w błąd albo nie wykorzystał jego błędu celem doprowadzenia go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem” (patrz: wyrok Sądu Apel. w W. z dnia 19 lutego 2018 r., II AKa 386/17, LEX nr 2514688). „Dla zaistnienia przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. wystarczającym jest ustalenie, że pokrzywdzony nie zawarłby umowy, gdyby wiedział o okolicznościach, które były przedmiotem wprowadzenia go w błąd przez sprawcę” (patrz: wyrok Sądu Apel. w K. z dnia 26 października 2017 r., II AKa 402/17, LEX nr 2436593). Co jednak należy wyraźnie podkreślić, wprowadzenie w błąd nie musi się sprowadzać do szczególnych aktywnych działań oszukańczych, polegających choćby na działaniu podstępnym lub chytrym, ale też może zostać osiągnięte przez przemilczenie, zaniechanie poinformowania o faktycznym, prawdziwym stanie rzeczy czy inne każde, jakiekolwiek działanie, które może doprowadzić do powstania błędnego wyobrażenia o rzeczywistości u osoby rozporządzającej mieniem (por. wyrok SN z dnia 19 (...) 2007 r., V KK 384/06, LEX nr 384/069; postanowienie SN z dnia 26 (...) 2003 r., V KK 324/02, LEX nr 80291; postanowienie SN z dnia 14 października 2022 r., V KK 347/22, LEX nr 3511333). Mając przy tym na uwadze kontekst sytuacyjny niniejszej sprawy, podkreślić też należy, iż jeśli w trakcie dłużej trwającej współpracy dojdzie do istotnej zmiany sytuacji finansowej sprawcy (jego działalności gospodarczej, zarządzanej spółki itp.), w tym w szczególności – istotnego pogorszenia lub utraty płynności finansowej, niepoinformowanie o tej okoliczności oraz kontynuowanie współpracy może stanowić realizację znamion oszustwa (patrz: Wróbel Włodzimierz (red.), Zoll Andrzej (red.), „ Kodeks karny . Część szczególna. Tom III. Komentarz do art. 278-363 k.k. ”, wyd. V, WKP 2022, teza 42 do art. 286 ; także: wyrok Sądu Apel. w Katowicach z dnia 20 (...) 2000 r., II AKa 71/00, LEX nr 48344). Przy czym, co w tej sprawie istotne a czego apelujący obrońcy, jak i sam oskarżony nie starają się dostrzec, istotą oszustwa nie jest wcale doprowadzenie pokrzywdzonego do poniesienia szkody majątkowej a więc, w realiach niniejszej sprawy, do braku uzyskania kiedykolwiek zapłaty za dostarczony podmiotom oskarżonego towar. Jak to wynika z treści art. 286 § 1 k.k. działanie sprawcy, ukierunkowane na osiągnięcie korzyści majątkowej, związane jest z doprowadzeniem innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą metod, o których mowa w tym przepisie. Co do zasady więc niekorzystne rozporządzenie mieniem to takie, które powoduje uszczerbek w istniejącym majątku pokrzywdzonego lub umniejszenie przyszłych zysków. Jednak za niekorzystne można uznać też takie rozporządzenie mieniem, które nie powoduje bezpośrednio rzeczywistego uszczerbku lub nieuzyskania spodziewanych korzyści, ale rozporządzenie powodujące powstanie lub zwiększenie niebezpieczeństwa zaistnienia takich negatywnych konsekwencji. Znamię skutku przestępstwa w postaci niekorzystnego rozporządzenia mieniem nie jest bowiem tożsame ze szkodą i może być spełnione również bez jej powstania a więc tym bardziej z jej częściowym powstaniem (por. wyrok SN z dnia 29 października 2020 r., V CSK 69/19, LEX nr 3077079; wyrok Sądu Apel. w K. z dnia 21 stycznia (...) r., II AKa 419/14, LEX nr 1665554). Trzeba wreszcie na koniec tych rozważań dodać, mając również na uwadze przypisane oskarżonemu oszustwa związane z zaciągnięciem pożyczek czy uzyskaniem kredytów bankowych bądź leasingowego, iż według powszechnie przyjmowanego stanowiska „niekorzystnym rozporządzeniem mieniem przy zawarciu umowy kredytowej nie musi być rzeczywista strata w sensie materialnym, lecz już sam fakt przyznania kredytu bez odpowiedniego zabezpieczenia, bądź obarczonego większym ryzykiem banku” (patrz: wyrok Sądu Apel. w S. z dnia (...) (...) (...) r., II AKa 65/14, LEX nr 1499031; także wyrok Sądu Apel. w L. z dnia 18 (...) 2002 r., II AKa 343/01, OSA 2003/2/7). Wreszcie na koniec tych rozważań, mając na uwadze postawiony w apelacji obrońcy oskarżonego (adw. T. Z. ) zarzut obrazy art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k. (zarzut z pkt 3) należy podnieść, iż pociągnięcie do odpowiedzialności karnej uwarunkowane jest nie tylko udowodnieniem, że konkretne zachowanie wyczerpuje znamiona przestępstwa stypizowanego w danym przepisie ustawy karnej, ale i prawidłowym przypisaniem tego czynu w wyroku skazującym. Z zawartego w wyroku opisu przypisanego czynu musi zaś jednoznacznie wynikać, że oskarżony wyczerpał swoim zachowaniem wszystkie znamiona czynu zabronionego określonego w przepisie wskazanym w kwalifikacji prawnej (por. postanowienie SN z dnia 6 lutego 2019 r., II KK 179/18, OSNKW 2019/5/26; wyrok SN z dnia 19 maja (...) r., V KK 53/15, OSNKW (...) /10/84). Mając na uwadze to, iż zarzuty stawiane w apelacjach przez obrońców są dalej idące, bowiem dotyczą one całości wyroku skazującego oskarżonego D. R. (1) , zostaną one omówione w pierwszej kolejności. CZYNY PRZYPISANE OSKARŻONEMU W PKT 1 ZASKARŻONEGO WYROKU A OPISANE W PUNKTACH I i II CZĘŚCI WSTĘPNEJ WYROKU II. APELACJA OBROŃCY – adw. T. Z. Ad. 1 do ad. 9 III. APELACJA OBROŃCY – adw. R. K. (1) Ad. 1a, b, c, d, e Ad. 2a, b Skarżący poprzez te zarzuty próbują wykazać, iż oskarżony D. R. (1) (występujący w czasie inkryminowanych zdarzeń pod nazwiskiem J. ) miał pełen zamiar wywiązać się z umów zawartych z pokrzywdzonymi i gdyby nie pożar ubojni, to wszyscy jego wierzyciele zostaliby w pełni zaspokojeni poprzez uiszczenie należności wynikających z wystawionych przez nich faktur tytułem dostawy surowca (kurczaków) do spółki z o.o. o nazwie Ubojnia (...) z siedzibą w W. oraz tytułem dostaw gotowego towaru, nadającego się wprost do sprzedaży detalicznej, do podmiotu gospodarczego występującego pod nazwą D. J. Skup, (...) i Handel (...) , także z siedzibą w tym samym miejscu, co w/w spółka z o.o. (...) bowiem nadmienić wyraźnie, co wynika zresztą z niekwestionowanych ustaleń Sądu I instancji, iż osobą łączącą oba podmioty jest nie kto inny, jak oskarżony D. R. (1) . Oskarżony bowiem już od (...) r. prowadził własną działalność gospodarczą pod nazwą D. J. (...) Skup, (...) i Handel (...) z siedzibą w W. . Od końca (...) r. oskarżony postanowił jednak rozdzielić na dwa podmioty swoją dotychczasową działalność, bowiem 31. (...) . (...) r. pod tym samym adresem zarejestrował spółkę – Ubojnię (...) Sp. z o.o. , w której został prezesem Zarządu i równolegle, pod tym samym adresem, prowadził własną działalność pod nazwą D. J. (...) Skup, (...) i Handel (...) . Spółka z o.o. poza tym wynajmowała wszystkie urządzenia do uboju drobiu od firmy prowadzonej przez oskarżonego. Oskarżony przy tym w działalności obu podmiotów realizował własne pomysły, wedle których spółka z o.o. skupowała od hodowców żywiec drobiowy a po jego ubiciu sprzedawała go firmie oskarżonego a ta odsprzedawała ubity drób dalszym nabywcom. Sąd I instancji przy tym na działalność oskarżonego słusznie spojrzał znacznie szerzej, bowiem stosowne wnioski wyciągnął nie tylko na podstawie jego kontraktów z poszczególnymi pokrzywdzonymi podmiotami, ale i jego zachowań, opisanych w zarzutach z punktów V, VI-XII i XIII przytoczonych w części wstępnej zaskarżonego wyroku (sekcja 1 uzasadnienia formularzowego na str. 1-14). Trzeba jednak od razu wskazać na pewną sprzeczność między treścią samego wyroku a jego uzasadnieniem. W uzasadnieniu bowiem Sąd I instancji wprost stwierdził, iż oskarżony, opóźniając się z zapłatą za dostawy drobiu przekonywał dostawców drobiu, iż zaległe należności ureguluje, gdy tymczasem, cyt.: „ tak naprawdę nie miał zamiaru ich uregulować, nie tylko w terminie, ale w ogóle i zebrany materiał dowodowy (również ten związany z zarzutem V, VI-XII i XIII) przekonuje, iż jego celem było wyprowadzenie jak największej ilości środków finansowych z obu firm ” (str. 2 uzasadnienia). Spoglądając na całość zachowania się oskarżonego w okresie kilku pierwszych miesięcy (...) r., która to całość wynika ze wskazanych wyżej zarzucanych mu czynów, nie sposób, mając na uwadze zasady doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania, nie podzielić zapatrywania Sądu I instancji. Jednak w realiach obu omawianych tu przestępstw, jakie Sąd I instancji przypisał oskarżonemu w pkt 1 zaskarżonego wyroku a więc przestępstw opisanych w punktach I i II części wstępnej zaskarżonego wyroku należy zauważyć, iż istotą tych oszustw z art. 286 § 1 k.k. nie był wcale brak zamiaru kiedykolwiek zapłaty dostawcom towaru należności, wynikających z wystawionych faktur. Jak bowiem to wynika z opisu czynu z pkt I, oskarżony, w ramach spółki z o.o. doprowadził właścicieli, pełnomocników lub upoważnionych pracowników podmiotów gospodarczych (wymienionych w treści opisu tego czynu podmiotów pokrzywdzonych) do niekorzystnego rozporządzenia mienia w postaci sprzedaży spółce z o.o. z odroczonym terminem płatności żywca drobiowego i innych towarów oraz wykonania zleconych firmom usług za pomocą wprowadzenia ich w błąd, co do swojego zamiaru, cyt.: „ zapłacenia w całości i w terminie za wynikające z umowy zobowiązania finansowe oraz co do swoich faktycznych możliwości płatniczych zarządzanej przez niego spółki ”, zaś w dalszej części tego opisu czynu wskazał na konkretne podmioty oraz konkretne czynności cywilnoprawne wykonywane przez poszczególnych pokrzywdzonych kontrahentów (w zakresie sprzedaży drobiu bądź w zakresie wykonania określonych usług), które są przedmiotem tego oszustwa. Trzeba zwrócić uwagę na to, iż z pozoru cała działalność gospodarcza prowadzona przez oskarżonego (zarówno w ramach spółki z o.o., jak i własnej działalności) wyglądała normalnie i z punktu widzenia postronnego obserwatora nie mogła wzbudzać jakichkolwiek wątpliwości co do rzetelności tych działalności. Okoliczności te wynikają jasno z zeznań W. O. , który pracował u oskarżonego jako kierownik Ubojni (k. 208-210, 2015-2018) a także szeregu innych pracowników bądź osób z nim współpracujących, wykonywujących różne czynności pracownicze (w tym jako kierowcy czy bezpośrednio przy produkcji), tj. B. P. (1) (k. 594-595, (...) ), A. B. (k. 732-733, (...) ), S. G. (k. 607-609, 1353-1354, (...) ), B. M. (k. 558-560, 2174), E. N. (k. 561-565), B. Z. (k. 566-568 ), P. W. (1) (k. 569-572), M. S. (1) (k. 573-575), E. R. (k. 576-579), M. S. (2) (k 580-582), M. R. (3) (k. 5883-586), G. M. (k. 587-589), P. M. (1) (k. 590-593), H. Z. (k. 597-599 ), B. C. (k. 600-603), M. B. (1) (k. 604-606), U. R. (k. 610-613), M. W. (2) (k. 614-618), M. B. (2) (k 619-622), B. A. (k. 728-731 ), R. J. (k. 735-738), P. M. (2) (k. 739-741), A. M. (1) (k. 742-745), L. P. (k. 746-748), K. K. (1) (k. 749-752), G. K. (k. 753-755), Y. K. (k. 756-759), H. J. (k. 760-762), H. S. (k. 763-766). Z zeznań tych świadków jasno bowiem wynika, iż działalność wyglądała „normalnie” do samego końca, tj. pożaru budynku ubojni w dniu (...) r. Dostawcy drobiu bowiem dostarczali spółce surowiec, który praktycznie od ręki, po dostawie podlegał ubojowi a następnie w krótkim czasie, praktycznie też od ręki był dalej sprzedawany (ubity drób nie mógł być długo przechowywany na terenie ubojni i praktycznie od razu, jako świeży towar winien być dostarczany do sprzedaży). Z zeznań tych świadków jasno przy tym wynika, iż w ich przypadku nie było żadnych problemów z płatnościami wynagrodzeń i innych świadczeń, jak również zostali w pełni rozliczeni po rozwiązaniu z nimi umów po pożarze. Również żadnych zastrzeżeń co do współpracy z oskarżonym nie mieli odbiorcy jego towaru, którzy otrzymywali gotowy towar, za który też od ręki płacili, co wynika choćby z zeznań J. W. (1) (k. 1019-1021, 2030) czy M. M. (2) (k. 2020-2021). Tożsame okoliczności wynikają także z zeznań B. M. , który współpracował z oskarżonym od 18 lat. Świadek ten podczas rozmowy z oskarżonym po pożarze słyszał, że zakład zostanie odbudowany i że nadal będzie chciał z nim współpracować, choć oskarżony nie deklarował żadnych konkretów i nie wspominał w jakim czasie chciałby to uczynić. Jednocześnie jednak świadek, jako przewożący żywca od hodowców do Ubojni oskarżonego orientował się, iż hodowcy od (...) r. już nie mieli płacone za dostarczany żywiec (k. 558-560, 2174). Powyższe także zresztą dotyczy działalności gospodarczej prowadzonej przez oskarżonego w ramach podmiotu D. J. (...) Skup, (...) i Handel (...) , czemu przecież nie przeczy oskarżony w swoich wyjaśnieniach. W przypadku tej jednoosobowej działalności Sąd I instancji również w opisie czynu (opis z pkt II części wstępnej aktu oskarżenia) przyjął, iż oskarżony w ramach tej działalności doprowadził właścicieli i upoważnionych pracowników podmiotów gospodarczych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci sprzedaży firmie oskarżonego określonych towarów za pomocą wprowadzenia ich w błąd, cyt.: „ co do swojego zamiaru zapłacenia w całości i w terminie za wynikające z umowy zobowiązania finansowe oraz co do swoich faktycznych możliwości płatniczych ”, zaś w dalszej części tego opisu czynu wskazał na konkretne podmioty oraz konkretne czynności cywilnoprawne wykonywane przez poszczególnych pokrzywdzonych kontrahentów (w zakresie sprzedaży wyrobów drobiowych czy usług wynajmu pojazdów), które są przedmiotem tego oszustwa. Za Sądem I instancji należy zauważyć, iż w (...) r. sytuacja oskarżonego uległa drastycznej zmianie w stosunku do okresu sprzed tego roku. Trzeba bowiem zauważyć, iż wszyscy pokrzywdzeni bądź ich przedstawiciele, którzy zeznawali w niniejszej sprawie byli bowiem zadowoleni ze współpracy z oskarżonym w latach (...) i wcześniejszych, wskazując, iż oskarżony regulował za sprzedany towar czy wykonane usługi (niezależnie, czy działo się to w ramach zarządzanej przez niego spółki z o.o. czy prowadzonej działalności jednoosobowej, w tym także w okresie wcześniejszym, tj. przed utworzeniem spółki z o.o.), zaś jego opóźnienia w płatnościach faktur były akceptowalne i wynikały ze specyfiki rynku drobiarskiego. W (...) r. oskarżony jednak już zmienił swoje nastawienie w stosunku do klientów, z którymi współpracował w ramach spółki i swojej działalności gospodarczej. Trzeba bowiem za Sądem I instancji podnieść, iż z wiarygodnych zeznań głównej księgowej w Ubojni (...) sp. z o.o. J. W. (2) , która pracowała w obu podmiotach gospodarczych prowadzonych przez oskarżonego wynika jasno, iż działalność gospodarcza jednoosobowa oskarżonego była na plusie, bowiem za sprzedawany a wcześniej nabywany od spółki (...) towar (ubity drób) podmiot oskarżonego otrzymywał zapłatę od firm, z którymi współpracował, zaś podmiot ten z przyczyn zależnych od oskarżonego wstrzymywał się z płatnościami na rzecz spółki z o.o. (k. 127-129, 551-553, 2006-2010). Z zeznań tych jasno wynika, iż oskarżony doskonale znał sytuację finansową prowadzonych przez siebie podmiotów, wiedział, komu i ile zalegał z płatnościami, bowiem prowadził skrupulatnie zapiski, przy czym to on decydował konkretnie którym kontrahentom i za jaką fakturę należy w danym momencie zapłacić. Mimo więc, że pieniądze w firmie były oskarżony wedle własnego uznania płacił pewne faktury, zaś za inne znów wstrzymywał się z płatnościami. Natomiast oskarżony dbał, by na bieżąco były dokonywane płatności za media, ZUS, podatki, wynagrodzenia pracownicze i oni to jako księgowość czynili samodzielnie. Świadek przy tym wskazała, iż oskarżony starał się nie trzymać na kontach swoich podmiotów pieniędzy, tylko je wypłacał w gotówce, natomiast pieniądze na nich pojawiały się, gdy należało dokonać stosownych płatności przelewami. Podobnie zeznała J. S. (1) , która jako księgowa była zatrudniona w działalności gospodarczej oskarżonego i zauważyła, że od (...) r. oskarżony przestał wpłacać na konto firmy uzyskane gotówką należności, zaś środki, jakie były na rachunkach zaczęły się kurczyć (k. 130-138, 1373-1379, 2010-2012). Co znamienne, świadek zauważyła, iż z biegiem (...) r. sytuacja finansowa prowadzonej działalności przez oskarżonego diametralnie się pogarszała. Wiązało się to z coraz częstszym brakiem regulowania płatności za faktury hodowcom, z wzięciem kredytu z (...) w kwocie 4 mln zł, który został w całości przeznaczony na spłatę hodowców. Na kredyt ten także zwróciła uwagę J. W. (2) , która także wskazała, iż na płatności dla hodowców została przeznaczone środki pieniężne uzyskane z kredytu z BS w M. . Trzeba przy tym w tym miejscu wskazać, iż z zeznań księgowych jasno wynika, iż oskarżony, w ramach swojej działalności gospodarczej, dysponował płatnościami od kontrahentów za sprzedany przez siebie towar, który, poza bezpośrednimi dostawcami, „nabył” od zarządzanej przez siebie spółki z o.o., jednak już środków tych w całości nie przeznaczał na zapłaty na hodowców drobiu i dostawców innych towarów i usług, dysponując nimi wedle własnego uznania. Natomiast posiłkował się środkami z uzyskanych kredytów, by częściowo spłacić zaległe zobowiązania. Powyższe więc już wskazuje jasno na to, że oskarżony, przynajmniej w (...) r. stał się kontrahentem niesolidnym, który coraz bardziej popadał w długi względem kontrahentów spółki, jak i zarządzanej przez siebie spółki z o.o., nie wywiązując się w ogóle z zawieranych umów, bądź realizując je tylko częściowo, w tym także z dużymi opóźnieniami w stosunku do umówionego terminu płatności. Te zaś okoliczności jasno znów wynikają z treści zeznań pokrzywdzonych bądź przedstawicieli podmiotów pokrzywdzonych. Sąd I instancji zwrócił uwagę na istotne elementy wynikające z treści zeznań tych świadków, które świadczą o wprowadzaniu ich w błąd przez oskarżonego co do rzetelności swoich firm w zakresie realizacji kontraktów, jak i co do rzeczywistej ich sytuacji finansowej. Poza tym Sąd I instancji zwrócił też słusznie uwagę na te okoliczności, które przeczą lansowanej przez obronę tezie, iż brak płatności za faktury ze strony oskarżonego miał związek z okolicznościami leżącymi po stronie pokrzywdzonych, tj. dotyczących kwestionowania jakości dostarczanego towaru (sekcja 2 uzasadnienia formularzowego na str. 29-30). Dodać przy tym trzeba, iż co do zasady prowadzone wobec oskarżonego (jego podmiotom) wskutek wydanych nakazów zapłaty (wyroków zasądzających) postępowania egzekucyjne okazały się bezskuteczne, bowiem brak było majątku, pozwalającego na zaspokojenie wierzycieli, przy czym konta bankowe prowadzone zarówno dla spółki z o.o., jak i jednoosobowej działalności gospodarczej oskarżonego nie posiadały żadnych środków pieniężnych. Celem jednak uzupełnienia tych rozważań należy też wskazać na inne okoliczności, wynikające z tych zeznań, które wspierają tylko ustalenia Sądu I instancji co do rzeczywistego zamiaru oskarżonego. Ponadto analiza tych zeznań wskazuje, iż Sąd I instancji dopuścił się pewnych uchybień, także pisarskich, wymagających pewnych zmian czy to w ramach art. 105 § 1 – 2 k.p.k. , czy też w ramach art. 440 k.p.k. w zw. z art. 438 pkt 3 k.p.k. w zw. z art. 437 k.p.k. na korzyść oskarżonego, co także dotyczy orzeczenia wydanego na podstawie art. 46 § 1 k.k. Trzeba przy tym dodać, iż Sąd I instancji nie popada w sprzeczność co do daty popełnienia przestępstwa, na co wskazuje apelujący obrońca (adw. T. Z. ) na str. 11-12 apelacji. Trzeba bowiem nadmienić, iż zaprzestanie przez oskarżonego płatności od (...) r. za faktury dotyczy wprost przestępstwa opisanego w pkt I części wstępnej i wyznacza niejako początek takiego właśnie postępowania oskarżonego wobec wszystkich jego (spółki i jego osobistej działalności) wierzycieli w postaci kontrahentów, z którymi współpracował. Dotyczy więc to również czynu opisanego w pkt II części wstępnej zaskarżonego wyroku, do którego przecież odnosi się stwierdzenie, że „ od (...) r. zaprzestał ich płacenia ”. Pokrzywdzeni czynem opisanym w pkt I części wstępnej wyroku: I. F. wskazała na faktury VAT z dnia (...) (...) r. na kwotę 50.958,90 zł z terminem płatności do (...) (...) r., z dnia (...) r. na kwotę 55.989,68 zł z terminem płatności do (...) (...) r. oraz z dnia (...) (...) r. na kwotę 38.723,68 zł z terminem płatności do (...) (...) r. (faktury na k. 9-11 t.t. dot. Ubojni (...) , zeznania na k. 1v—2, 5-6 w/w t.t., k. 2183-2184). I. F. wskazała, iż już przy pierwszej transakcji z dnia (...) r. za kwotę 57.265,37 zł musiała się prosić oskarżonego o zapłatę, która, właśnie dzięki jej ponagleniom została uregulowana długo po terminie. Faktura z dnia (...) r. została uregulowana tylko częściowo, bo zapłacił kwotę 45.989,68 zł a więc do zapłaty z niej zostało 10.000,00 zł. Pozostałych faktur nie zapłacił. Jak wynika zresztą z zeznań pokrzywdzonej, mimo aż 40-dniowego terminu zapłaty narzuconego przez spółkę oskarżonego, ten nie uregulował tych należności, mimo początkowych zapewnień, że te należności ureguluje, ale potem już oskarżony nie odbierał telefonów, był utrudniony kontakt z jego spółką. Co przy tym istotne, pokrzywdzona nie miała pojęcia o jakichkolwiek trudnościach finansowych tej spółki a poza tym w kwietniu, mimo braku uregulowania zapłaty za w/w faktury to otrzymała od tej spółki propozycję kolejnej sprzedaży kurczaków, ale odmówiła dostawy z uwagi na brak płatności za wcześniejsze faktury (k. (...) ). Powyższe pokrzywdzona potwierdziła w toku rozprawy (k. 2183-2184). Trzeba podkreślić, iż oskarżony (w tym obrońcy w apelacjach) próbowali tłumaczyć brak płatności pożarem ubojni z (...) r. Jednak w tych przypadkach termin płatności upływał znacznie wcześniej, bo w dniach (...) (...) r. oraz (...) (...) r. Oskarżony więc w rzeczywistości wprowadził w błąd pokrzywdzoną co do swoich zamiarów uregulowania za tę dostawę kurczaków należności z faktury w całości i w terminie, wiedząc, że po prostu tego nie uczyni. Ta okoliczność zaś znów wynika z w/w zeznań księgowej obu podmiotów oskarżonego, z których wynika, iż oskarżony wybiórczo traktował swoich kontrahentów i płacił im za dostawy według własnego uznania. Oskarżony miał więc w tym przypadku wyjątkowo dużo czasu (licząc do pożaru) na uregulowanie całości należności. Nie ulega więc wątpliwości, iż skoro już wtedy, tj. w chwili zaciągania tych zobowiązań nie chciał uregulować całości należności, to tłumaczenie się tym pożarem, by usprawiedliwić brak zapłaty za znacznie wcześniej dostarczony towar nie może przekonywać. Ta znów okoliczność jest w przypadku odpowiedzialności karnej oskarżonego o tyle istotna, że również późniejsze zamawiane i przyjmowane przez niego dostawy towarów od kontrahentów, gdy termin płatności upływał po (...) r., nie mogły być traktowane inaczej, jak tylko chęć wprowadzenia tych kontrahentów w błąd co do swoich zamiarów i sytuacji majątkowej, by doprowadzić ich do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem. Mając jednocześnie na uwadze pokrzywdzoną I. F. należy zauważyć, iż z jej jasnych, popartych dokumentami (k. 9-16 w/w t.t.) zeznań złożonych w toku śledztwa wynika, iż oskarżony zalegał jej z płatnością główną na kwotę 99.682,58 zł. Taka też kwota winna zostać wskazana w treści opisu czynu Tymczasem w treści tej wskazano kwotę „99.82,58

[... tekst skrócony ...]