II AKa 106/21
Podsumowanie
Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego, oddalając apelację obrońcy oskarżonego dotyczącą obrazy prawa materialnego i rażącej niewspółmierności kary.
Sąd Apelacyjny w Warszawie rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego B. B. od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa-Praga, który skazał go za czyny z art. 258 § 1 k.k., 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i inne. Obrońca zarzucił obrazę prawa materialnego (niezastosowanie art. 60 § 3 k.k. - nadzwyczajne złagodzenie kary) oraz rażącą niewspółmierność kary łącznej. Sąd Apelacyjny uznał oba zarzuty za niezasadne, stwierdzając brak podstaw do nadzwyczajnego złagodzenia kary i prawidłowe orzeczenie kary łącznej przez sąd pierwszej instancji.
Sąd Apelacyjny w Warszawie, rozpoznając sprawę z apelacji obrońcy oskarżonego B. B., utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie. Oskarżony został skazany za szereg przestępstw, w tym udział w zorganizowanej grupie przestępczej, oszustwo oraz pranie pieniędzy. Obrońca w apelacji podniósł dwa główne zarzuty: pierwszy dotyczył obrazy prawa materialnego, a konkretnie niezastosowania przez sąd pierwszej instancji przepisu art. 60 § 3 k.k. (nadzwyczajne złagodzenie kary) pomimo współpracy oskarżonego z organami ścigania. Drugi zarzut dotyczył rażącej niewspółmierności orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny uznał oba zarzuty za niezasadne. W odniesieniu do pierwszego zarzutu, sąd stwierdził, że materiał dowodowy nie wykazał istnienia szczególnych okoliczności uzasadniających nadzwyczajne złagodzenie kary, a wyjaśnienia oskarżonego nastąpiły pod koniec śledztwa, po ujawnieniu dowodów obciążających, i nie wynikały z jego inicjatywy ujawnienia istotnych informacji. Sąd podkreślił, że organy ścigania wiedzę tę uzyskały głównie z kontroli operacyjnej i wyjaśnień innych współsprawców. Odnosząc się do zarzutu rażącej niewspółmierności kary, sąd apelacyjny stwierdził, że kara łączna orzeczona przez sąd okręgowy mieści się w granicach ustawowych i została ukształtowana z uwzględnieniem dyrektyw wymiaru kary, w tym zasady częściowego pochłaniania, co jest dopuszczalne. Sąd nie znalazł podstaw do zmiany orzeczonej kary łącznej 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. W konsekwencji, sąd utrzymał zaskarżony wyrok w mocy i zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze, w tym opłatę w wysokości 400 zł.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, brak jest podstaw do zastosowania nadzwyczajnego złagodzenia kary, ponieważ brak jest okoliczności szczególnych uzasadniających taką możliwość, a współpraca oskarżonego nastąpiła pod koniec śledztwa po ujawnieniu dowodów obciążających.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny uznał, że materiał dowodowy nie wykazał istnienia szczególnych okoliczności, które uzasadniałyby nadzwyczajne złagodzenie kary. Współpraca oskarżonego nastąpiła po ujawnieniu mu dowodów obciążających i nie była inicjatywą ujawnienia kluczowych informacji, które organy ścigania uzyskały z innych źródeł.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| B. B. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (11)
Główne
k.k. art. 258 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 18 § 3
Kodeks karny
k.k. art. 286 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 65 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 91 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 299 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 299 § 5
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 60 § 3
Kodeks karny
Sąd uznał, że brak jest podstaw do zastosowania nadzwyczajnego złagodzenia kary, gdyż współpraca oskarżonego nie była inicjatywą ujawnienia kluczowych informacji i nastąpiła po ujawnieniu dowodów obciążających.
k.p.k. art. 438 § 1
Kodeks postępowania karnego
Zarzut obrazy prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu.
k.p.k. art. 438 § 4
Kodeks postępowania karnego
Zarzut rażącej niewspółmierności kary.
k.k. art. 53
Kodeks karny
Dyrektywy wymiaru kary.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak podstaw do nadzwyczajnego złagodzenia kary na podstawie art. 60 § 3 k.k. Kara łączna orzeczona przez sąd pierwszej instancji nie jest rażąco niewspółmierna. Prawidłowe zastosowanie dyrektyw wymiaru kary przez sąd pierwszej instancji. Możliwość zastosowania zasady częściowego pochłaniania przy orzekaniu kary łącznej.
Odrzucone argumenty
Obraza prawa materialnego przez niezastosowanie art. 60 § 3 k.k. Rażąca niewspółmierność kary łącznej pozbawienia wolności.
Godne uwagi sformułowania
brak jest okoliczności szczególnych, stanowiących znamiona czynów przypisanych oskarżonemu a uzasadniających możliwość nadzwyczajnego złagodzenia kary postawa oskarżonego, przyznanie się do winy i złożenie wyjaśnień pozostawały w ścisłym związku z ujawnieniem mu obciążających go dowodów niewspółmierność o jakiej mowa w art. 438 pkt 4 k.p.k. zachodzić może tylko wówczas gdy na podstawie ujawnionych okoliczności, które powinny mieć zasadniczy wpływ na wymiar kary można było przyjąć, że zachodziłaby wyraźna różnica pomiędzy karą wymierzoną przez Sąd I instancji, a karą jaką należałoby wymierzyć w instancji odwoławczej nie jest to zwykła nieproporcjonalność orzeczonej kary, ale dysproporcja rażąca posłużenie się zasadą częściowego pochłaniania nie może stanowić jakiegokolwiek naruszenia prawa materialnego
Skład orzekający
Katarzyna Capałowska
przewodniczący
Izabela Szumniak
sprawozdawca
Zbigniew Kapiński
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek nadzwyczajnego złagodzenia kary (art. 60 § 3 k.k.) oraz kryteriów oceny rażącej niewspółmierności kary łącznej."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i zastosowanych przepisów kodeksu karnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnych kwestii w prawie karnym, takich jak nadzwyczajne złagodzenie kary i wymiar kary łącznej, co jest interesujące dla prawników procesowych i karnistów.
“Czy współpraca z organami ścigania zawsze oznacza łagodniejszą karę? Sąd Apelacyjny wyjaśnia.”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt II AKa 106/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 października 2021 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie, II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SA Katarzyna Capałowska Sędziowie: SA Izabela Szumniak (spr.) SA Zbigniew Kapiński Protokolant : starszy sekretarz sądowy Marta Kamińska przy udziale Prokuratora Anny Adamiak po rozpoznaniu w dniu 13 października 2021 roku sprawy: B. B. , syna K. i M. z domu Ż. , urodzonego (...) w W. , oskarżonego o czyny z art. 258 § 1 k.k. , 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. i art. 299 § 1 i 5 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 18 grudnia 2020 r. sygn. akt V K 158/20 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok ; II. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za instancję odwoławczą, w tym kwotę 400 zł. (czterysta złotych) tytułem opłaty. Izabela Szumniak Katarzyna Capałowska Zbigniew Kapiński UZASADNIENIE UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 106/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 18 grudnia 2020 r., sygnatura akt V K 158/20 Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji. ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy Sąd odwoławczy nie przeprowadzał postępowania dowodowego 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Wskazać oskarżonego. Wskazać fakt. Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód. --------------------- ------------------------------------------------------------- -------------------------------- 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Wskazać oskarżonego. Wskazać fakt. Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód. --------------------- -------------------------------------------------------------- ------------------------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Wskazać fakt Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu. ------------------ ------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Wskazać fakt Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu. --------------- ------------------------------------ ------------------------------------------------------------------------ 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzuty apelacji obrońcy oskarżonego 1. obraza prawa materialnego, art. 60 § 3 kk , poprzez jego niezastosowanie i brak rozważenia przez Sąd meriti możliwości nadzwyczajnego złagodzenia kary wobec oskarżonego B. B. ze względu na jego współpracę z organami ścigania i ujawnieniu podczas tej współpracy szeregu istotnych okoliczności dotyczących osób uczestniczących w przestępczym procederze; 2. rażąca surowość i niewspółmierność orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej bezwzględnej 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, wobec przyjętej przez Sąd meriti kwalifikacji prawnej. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ oba zarzuty niezasadne Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny. 1. Nie jest zasadny podniesiony przez obrońcę oskarżonego zarzut obrazy przez Sąd I instancji prawa materialnego, art. 60 § 3 kk , wobec niezastosowania instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary. Analiza materiału dowodowego w przedmiotowej sprawie pozwala na uznanie, że brak jest okoliczności szczególnych, stanowiących znamiona czynów przypisanych oskarżonemu a uzasadniających możliwość nadzwyczajnego złagodzenia kary. Jakkolwiek wydaje się, że kwestia dotycząca ewentualnego nadzwyczajnego złagodzenia bądź obostrzenia kary winna być omówiona w sekcji 6 uzasadnienia to Sąd meriti odniósł się do niej zwięźle w sekcji 4 , dotyczącej wymiaru kary. Prawidłowo wskazał, że postawa oskarżonego, przyznanie się do winy i złożenie wyjaśnień pozostawały w ścisłym związku z ujawnieniem mu obciążających go dowodów i w znacznej części nastąpiło pod koniec prowadzonego śledztwa. Stan dowodów w sprawie i chronologia zdarzeń nie pozwala również na przyjęcie, że to oskarżony B. B. ujawnił wobec organu powołanego do ścigania przestępstw informacje dotyczące osób uczestniczących w popełnieniu przestępstw oraz istotne okoliczności ich popełnienia ( art. 60 § 3 kk ). Organy ścigania wiedzę taką uzyskały bowiem w pierwszym rzędzie na podstawie materiałów kontroli operacyjnej i częściowo wyjaśnień poszczególnych współsprawców. 2. Zgłoszony przez obrońcę zarzut wymierzenia oskarżonemu B. B. rażąco niewspółmiernej kary łącznej pozbawienia wolności jest chybiony i nie zasługuje na uwzględnienie. Dodatkowo, właściwie nie zawiera żadnego uzasadnienia. Niewspółmierność o jakiej mowa w art. 438 pkt 4 k.p.k. zachodzić może tylko wówczas gdy na podstawie ujawnionych okoliczności, które powinny mieć zasadniczy wpływ na wymiar kary można było przyjąć, że zachodziłaby wyraźna różnica pomiędzy karą wymierzoną przez Sąd I instancji, a karą jaką należałoby wymierzyć w instancji odwoławczej w następstwie prawidłowego zastosowania w sprawie dyrektyw wymiaru kary przewidzianych w art. 53 k.k. oraz zasad ukształtowanych przez orzecznictwo. Chodzi bowiem nie o zwykłą nieproporcjonalność orzeczonej kary, ale o dysproporcję rażącą. O taką karę, której nie da się akceptować z powodu różnicy pomiędzy nią a karą sprawiedliwą, różnicy o randze zasadniczej. W ocenie Sądu Apelacyjnego rozstrzygając w zakresie wymiaru orzeczonej w zaskarżonym wyroku łącznej kary pozbawienia wolności, Sąd Okręgowy miał na względzie okoliczności mające znaczenie dla orzekania w tym przedmiocie, prawidłowo je ocenił a z oceny tej wywiódł słuszny wniosek, że kara ta wobec skazanego powinna zostać ukształtowana według zasady asperacji, mniej więcej w połowie jej przedziału. Sąd pierwszej instancji uwzględnił całokształt okoliczności sprawy i na ich podstawie zastosował właściwe kryteria kształtowania kary. Jak wskazano, odnosząc się do zarzutu z pkt 1 apelacji brak było podstaw do zastosowania nadzwyczajnego złagodzenia kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa, a zatem Sąd meriti wymierzając karę łączną pozbawienia wolności oscylował w widełkach od kary 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności do 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Wymierzając karę łączną w wymiarze 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności Sąd I instancji omówił, z jakich względów nie znalazł warunków do korzystniejszego ukształtowania kary łącznej wobec skazanego. Argumentacja sądu w tym przedmiocie jest przekonywująca a skarżący nie wskazał takich okoliczności, które mogłyby ją skutecznie podważyć. Normy prawa karnego materialnego określają w sposób ogólny zasady orzekania kary łącznej. Nie zawierają one nakazu kierowania się wyłącznie dyrektywą pełnej absorpcji. Skoro z przepisów nie wynika obowiązek kształtowania wymiaru kary łącznej przy zastosowaniu tylko jednej dyrektywy, najbardziej korzystnej dla skazanego, to posłużenie się zasadą częściowego pochłaniania nie może stanowić jakiegokolwiek naruszenia prawa materialnego (por. wyrok SN z dnia 17.05.2000 r., IV KKN 39/99, Lex nr 51104). Wniosek 1. o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez złagodzenie kary i wymierzenie oskarżonemu B. B. kary łącznej 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, przy rozważeniu zastosowania instytucji z art. 60 § 3 kk , ewentualnie 2. o uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ oba wnioski niezasadne Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny. Wobec braku potwierdzenia zarzutów apelacji oba wnioski są niezasadne. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU Wskazać wszystkie okoliczności, które sąd uwzględnił z urzędu, niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów ( art. 439 k.p.k. , art. 440 k.p.k. ). --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności. --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1 Przedmiot utrzymania w mocy Całość rozstrzygnięcia Sądu I instancji Zwięźle o powodach utrzymania w mocy. Podniesione w apelacji zarzuty nie zostały potwierdzone w postępowaniu apelacyjnym, a nadto sąd odwoławczy nie stwierdził także okoliczności prowadzących do zmiany bądź uchylenia zaskarżonego orzeczenia poza granicami środków odwoławczych. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany -------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany. ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia. ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia. -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia. ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 4. Konieczność warunkowego umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i warunkowego umorzenia ze wskazaniem podstawy prawnej warunkowego umorzenia postępowania. ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5. ------------------------------------------------------------------------------------ ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia. ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia z wyroku Lp. Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku. Przytoczyć okoliczności. ---------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Wskazać oskarżonego. Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku. Przytoczyć okoliczności. II Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw do zwolnienia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za instancję odwoławczą i obciążył go tymi kosztami, w tym opłatą w wysokości 400 zł. 7. PODPIS Katarzyna Capałowska Izabela Szumniak Zbigniew Kapiński 1.3 Granice zaskarżenia Wpisać kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca oskarżonego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Całość rozstrzygnięcia 1.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☒ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2 Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji. ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę