II AKa 278/13

WYROK W PRAWIDŁOWYM BRZMIENIU PO SPROSTOWANIU Sygn. akt : II AKa 278/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 stycznia 2014 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący SSA Mirosław Ziaja (spr.) Sędziowie SSA Małgorzata Niementowska SSA Iwona Hyła Protokolant Oktawian Mikołajczyk przy udziale Prokuratora Prok. Apel. Małgorzaty Bednarek po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2014 roku sprawy 1. M. B. , s. H. i G. , ur. (...) w K. oskarżonego z art. 258 § 1 kk , art. 299 § 1 i 5 kk w zw. z art.12 kk i art. 65 § 1 kk i inne; 2. R. B. , s. T. i W. , ur. (...) w T. , oskarżonego z art. 258 § 1 kk i inne; 3. J. D. , c. C. i T. , ur. (...) w B. , oskarżonej z art. 54 § 1 kks w zw. z art. 37 § 1 pkt. 1, 2, 5 kks w zw. z art. 7 § 1 kks i inne; 4. T. G. , s. M. i D. , ur. (...) w T. , oskarżonego z art. 258 § 1 kk , art. 299 § 1, 5 kk w zw. z art. 12 kk i inne; 5. A. G. , s. J. i H. , ur. (...) w B. , oskarżonego z art. 258 § 1 kk , art. 299 § 1, 5 kk w zw. z art. 12 kk i inne; 6. S. J. , s. Z. i A. , ur. (...) w S. ; oskarżonego z art. 258 § 1 kk , art. 299 § 1, 5 kk w zw. z art. 12 kk i inne; 7. D. J. , c. P. i I. , ur. (...) w B. , oskarżonej z art. 258 § 1 kk , art. 299 § 1, 5 kk w zw. z art. 12 kk i inne; 8. R. J. , s. C. i J. , ur. (...) w K. , oskarżonego z art. 54 § 1 kk w zw. z art. 37 § 1 pkt. 1, 2, 5 kks w zw. z art. 7 § 1 kks i inne; 9. M. K. , s. E. i A. , ur. (...) w Z. , oskarżonego z art. 258 § 1 kk , art. 299 § 1 i 5 kk w zw. z art. 12 kk i inne; 10. J. L. , s. J. i J. , ur. (...) w S. , oskarżonego z art. 258 § 1 kk i inne; 11. S. M. , s. J. i U. , ur. (...) w R. , oskarżonego z art. 258 § 1 kk , art. 299 § 1, 5 kk w zw. z art.12 kk i inne; 12. R. N. , s. M. i I. , ur. (...) w S. , oskarżonego z art. 258 § 1 kk , art. 299 § 1, 5 kk w zw. z art. 12 kk i inne; 13. M. S. , s. Z. i E. , ur. (...) w S. , oskarżonego z art. 258 § 1 kk i inne; 14. J. S. , s. L. i I. , ur. (...) w K. , oskarżonego z art. 258 § 3 kk , art. 271 § 1 i 3 kk i inne na skutek apelacji prokuratora co do wszystkich oskarżonych i obrońców oskarżonych: M. B. , R. B. , J. D. , T. G. , A. G. , M. K. , R. N. i J. S. od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 22 listopada 2012 r., sygn. akt (...) uchyla zaskarżony wyrok w całości, w tym również, w oparciu o przepis art. 435 kpk co do oskarżonych S. J. , D. J. , R. J. , J. L. , S. M. i M. S. , którzy nie wnieśli apelacji i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w Katowicach do ponownego rozpoznania. Sygn. II AKa 278/13 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 22 listopada 2012 roku w sprawie o sygn. akt XXI K 18/10 Sądu Okręgowego w Katowicach: 1. oskarżonego M. B. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt I aktu oskarżenia, tj. występku z art. 258 § 1 k.k. i za to na mocy art. 258 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 2. oskarżonego M. B. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego w pkt II aktu oskarżenia, tj. występku z art. 299 § 1 i 5 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k. i za to na mocy art. 299 § 5 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności; 3. oskarżonego M. B. uznał za winnego popełnienia czynów zarzucanych w pkt III, IV i V aktu oskarżenia przy czym przyjął, że stanową one ciąg przestępstw w rozumieniu art. 37 § 1 pkt 3 k.k. s oraz że wyczerpują one znamiona występków z art. 62 § 2 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku i art. 76 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku w zw. z art. 7 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku i za to na mocy art. 76 § 1 k.k. s w zw. z art. 7 § 2 k.k.s. w brzmieniu sprzed nowelizacji z 17.12.2005 roku przy zast. art. 37 § 1 pkt 3 i 5 k.k. s i 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierzył mu jedną karę 1 (jednego) roku i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności oraz jedną karę grzywny 500 (pięćset) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 500 (pięćset) zł; 4. oskarżonego M. B. uznał za winnego popełnienia czynów zarzucanych w pkt VI, VII, VIII i IX aktu oskarżenia przy czym przyjął, że stanową one ciąg przestępstw w rozumieniu art. 37 § 1 pkt 3 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku oraz że wyczerpują one znamiona występków z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 62 § 2 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z 17.12.2005 roku i art. 76 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku w zw. z art. 7 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z 17.12.2005 roku i za to na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 76 § 1 k.k. s w zw. z art. 7 § 2 k.k.s. w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku przy zast. art. 37 § 1 pkt 3 i 5 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z 17.12.2005 roku i 23 § 1 i 3 k.k.s. w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę 200 (dwieście) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 500 (pięćset) zł; 5. oskarżonego M. B. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego w pkt X aktu oskarżenia z tym, że przyjął datę początkową zachowania opisanego w pkt CCCCC na dzień 21.09.2004 roku, datę początkową zachowania opisanego w pkt DDDDD na dzień 22.09.2004 roku, tj. przestępstwa z art. 271 § 1 i 3 k.k. i art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. oraz 12 k.k. i 65 § 1 k.k. i za to na mocy art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. przy zast. art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę 300 (trzysta) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 500 (pięćset) zł; 6. oskarżonego M. B. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego w pkt XI aktu oskarżenia, tj. przestępstwa z art. 54 § 1 k.k. s i za to na mocy art. 54 § 1 k.k.s. w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku w zw. z art. 37 § 1 pkt 2 i 5 k.k. s i 23 § 1 i 3 k.k.s. w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku wymierzył mu karę 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę 100 (sto) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 500 (pięćset) zł; 7. na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k. s oraz 85 k.k. i 86 § 1 i 2 k.k. połączył oskarżonemu orzeczone kary jednostkowe i wymierzył oskarżonemu M. B. karę łączną 3 (trzech) lat pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny 800 (osiemset) stawek dziennych grzywny ustalając wartość stawki na kwotę 500 (pięćset) zł; 8. na mocy art. 41 § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego M. B. środek karny w postaci zakazu prowadzenia działalności gospodarczej związanej z produkcją i obrotem paliwami na okres 8 (ośmiu) lat; 9. oskarżonego R. B. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego w pkt XII aktu oskarżenia, tj. przestępstwa z art. 258 § 1 k.k. i za to na mocy art. 258 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 10. oskarżonego R. B. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego w pkt XIII aktu oskarżenia, z tym że przyjął datę początkową zachowania na szkodę (...) J. J. na dzień 22.09.2004 roku, tj. przestępstwa 271 § 1 i 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. przy zast. art. 11 § 2 k.k. i art. 12 k.k. oraz 65 § 1 k.k. i za to na mocy art. 286 § 1 k.k. w zw. art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. przy zast. art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę 200 (dwieście) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 200 (dwieście) zł; 11. oskarżonego R. B. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego w pkt XIV aktu oskarżenia, tj. przestępstwa z art. 54 § 1 k.k. s i za to na mocy art. 54 § 1 k.k.s. w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku przy zast. art. 37 § 1 pkt 2 i 5 k.k. s i 23 § 1 i 3 k.k.s. w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku wymierzył mu karę 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę 100 (sto) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 200 (dwieście) zł; 12. na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k. s oraz 85 k.k. i 86 § 1 i 2 k.k. połączył oskarżonemu orzeczone kary jednostkowe i wymierzył oskarżonemu R. B. karę łączną 1 (jednego) roku i 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny 250 (dwieście pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny ustalając wartość stawki na kwotę 200 (dwieście) zł; 13. na mocy art. 69 § 1, 2 i 3 k.k. oraz 70 § 2 k.k. zawiesił oskarżonemu R. B. wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata; 14. oskarżoną J. D. uznał za winną popełnienia czynu zarzucanego jej w pkt XV aktu oskarżenia, tj. przestępstwa z art. 54 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku i za to na mocy art. 54 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z 17.12.2005 roku przy zast. art. 37 § 1 pkt 2 i 5 k.k. s i 23 § 1 i 3 k.k.s. w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku wymierzył jej karę 8 (osiem) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę 100 (sto) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 50 (pięćdziesiąt) zł; 15. oskarżoną J. D. uznał za winną popełnienia czynu zarzucanego jej w pkt XVI aktu oskarżenia, tj. występku z art. 258 § 1 k.k. i za to na mocy art. 258 § 1 k.k. wymierzył jej karę 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności; 16. na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k. s oraz 85 k.k. i 86 § 1 k.k. wymierzył oskarżonej J. D. karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 17. na mocy art. 69 § 1 i 2 k.k. oraz 70 § 1 pkt 1 k.k. zawiesił oskarżonej J. D. wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata; 18. oskarżonego T. G. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XVII aktu oskarżenia, tj. występku z art. 258 § 1 k.k. i za to na mocy art. 258 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 19. oskarżonego T. G. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XVIII aktu oskarżenia, tj. przestępstwa z art. 299 § 1 i 5 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k. i za to na mocy art. 299 § 5 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 20. oskarżonego T. G. uznał za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu w pkt XIX i XXI aktu oskarżenia, przyjmując, że stanowią one ciąg przestępstw w rozumieniu art. 37 § 1 pkt 3 k.k.s. w brzmieniu sprzed nowelizacji z 17.12.2005 roku i że działał w ramach zorganizowanej grupy przestępczej i z popełniania przestępstw uczynił sobie stałe źródło dochodu oraz uznając, że wyczerpał on znamiona występków z art. 18 § 3 k.k. w zw. 62 § 2 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z 17.12.2005 roku w zw. z art. 76 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku w zw. z art. 7 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z 17.12.2005 roku i za to na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 76 § 1 k.k. s w zw. z art. 7 § 2 k.k.s. w brzmieniu sprzed nowelizacji z 17.12.2005 roku przy zast. art. 37 § 1 pkt 2, 3 i 5 k.k.s. i art. 23 § 1 i 3 k.k.s. w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku wymierzył mu jedną karę 1 (jednego) roku i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności oraz jedną karę grzywny 500 (pięćset) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 200 (dwieście) zł; 21. oskarżonego T. G. uznał za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu w pkt XX, XXII i XXIII aktu oskarżenia uznając, że stanowią one ciąg przestępstw w rozumieniu art. 91 § 1 k.k. oraz że działał w ramach zorganizowanej grupy przestępczej i z popełnienia przestępstw uczynił sobie stałe źródło dochodu, przy czym z opisu czynu zarzucanego mu wyżej w pkt XXII popełnianego na szkodę Kopalni (...) eliminuje faktury VAT wskazane pod poz. 1 i 2, tj. występków z art. 271 § 1 i 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. oraz 12 k.k. i za to na mocy art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. przy zast. art. 33 § 1 i 3 k.k. oraz art. 91 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę 400 (czterysta) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 200 (dwieście) zł; 22. oskarżonego T. G. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XXIV aktu oskarżenia, tj. przestępstwa z art. 54 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku i za to na mocy art. 54 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z 17.12.2005 roku przy zast. art. 37 § 1 pkt 2 i 5 k.k. s i 23 § 1 i 3 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz grzywnę 100 (sto) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 200 (dwieście) zł; 23. na mocy art. na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k. s oraz 85 k.k. i 86 § 1i 2 k.k. wymierzył oskarżonemu T. G. karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny 400 (czterysta) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 200 (dwieście) zł; 24. na mocy art. 69 § 1, 2 i 3 k.k. oraz 70 § 2 k.k. zawiesił T. G. wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 5 (pięć) lat; 25. na mocy art. 41 § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego T. G. środek karny w postaci zakazu prowadzenia działalności gospodarczej związanej z produkcją i obrotem paliwami na okres 5 (pięciu) lat; 26. oskarżonego A. G. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XXV, aktu oskarżenia tj. przestępstwa z art. 258 § 1 k.k. i za to na mocy art. 258 § 1 k.k. wymierzył mu karę 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności; 27. oskarżonego A. G. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XXVI, aktu oskarżenia tj. przestępstwa z art. 299 § 1 i 5 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to na mocy art. 299 § 5 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 28. oskarżonego A. G. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego w pkt XXVII aktu oskarżenia, przyjmując datę początkową zachowania na szkodę podmiotu (...) S. O. na dzień 13.07.2004 roku i uznając że popełnił go w ramach grupy zorganizowanej grupy przestępczej, tj. przestępstwa 271 § 1 i 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. przy zast. art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. oraz 65 § 1 k.k. i za to na mocy art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. przy zast. art. 33 § 1 i 3 k.k. oraz 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę 100 (sto) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 100 (sto) zł; 29. oskarżonego A. G. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XXVIII aktu oskarżenia, tj. przestępstwa z art. 54 § 1 k.k.s. w brzmieniu w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku i za to na mocy art. 54 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z 17.12.2005 roku przy zast. art. 37 § 1 pkt 2 i 5 k.k. s i 23 § 1 i 3 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku wymierzył mu karę 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 100 (sto) zł; 30. na mocy art. na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k. s oraz 85 k.k. i 86 § 1i 2 k.k. wymierzył oskarżonemu A. G. karę łączną 1 (jednego) roku i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny 100 (sto) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 100 (sto) zł; 31. na mocy art. 69 § 1, 2 i 3 k.k. oraz 70 § 2 k.k. zawiesił oskarżonemu A. G. wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata; 32. oskarżonego S. J. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XXIX aktu oskarżenia, tj. występku z art. 258 § 1 k.k. i za to na mocy art. 258 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 33. oskarżonego S. J. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XXX, aktu oskarżenia tj. występku z art. 299 § 1 i 5 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k. i za to na mocy art. 299 § 5 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 34. oskarżonego S. J. uznał za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu w pkt XXXI, XXXII, XXXIII, XXXIV, XXXV, XXXVII, XXXVIII, XL, XLI, XLIV, XLVI aktu oskarżenia uznając, że stanowią one ciąg przestępstw w rozumieniu art. 37 § 1 pkt 3 k.k.s. w brzmieniu sprzed nowelizacji z 17.12.2005 roku oraz że działał w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, tj. występków z art. 18 § 3 k.k. w zw. 62 § 2 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z 17.12.2005 roku w zw. z art. 76 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku w zw. z art. 7 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z 17.12.2005 roku i za to na mocy art. 76 § 1 k.k. s w zw. z art. 7 § 2 k.k.s. w brzmieniu sprzed nowelizacji z 17.12.2005 roku przy zast. art. 37 § 1 pkt 2, 3 i 5 k.k.s. i 23 § 1 i 3 k.k.s. w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku wymierzył mu jedną karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz jedną karę grzywny 500 (pięćset) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 100 (sto) zł; 35. oskarżonego S. J. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XXXVI aktu oskarżenia, tj. występku z art. 62 § 2 k.k.s. i art. 76 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku w zw. z art. 7 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z 17.12.2005 roku i za to na mocy art. 76 § 1 k.k. s w zw. z art. 7 § 2 k.k.s. w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku przy zast. art. 37 § 1 pkt 2, 3 i 5 k.k.s. i 23 § 1 i 3 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku wymierzył mu karę 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny 100 (sto) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 100 (sto) zł; 36. oskarżonego S. J. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XXXIX aktu oskarżenia tj. występku z art. 62 § 2 k.k.s. i art. 76 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku w zw. z art. 7 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z 17.12.2005 roku w zw. z art. 37 § 1 pkt 1, 2 i 5 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku i za to na mocy art. 76 § 1 k.k. s w zw. z art. 7 § 2 k.k.s. w brzmieniu sprzed nowelizacji z 17.12.2005 roku przy zast. art. 37 § 1 pkt 1, 2 i 5 k.k.s. i art. 23 § 1 i 3 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz karę grzywny 100 (sto) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 100 (sto) zł; 37. oskarżonego S. J. uznał za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu w pkt XLII i XLIII aktu oskarżenia przyjmując odnośnie tego ostatniego datę początkową zachowania opisanego w pkt 20 na dzień 24.09.2003 roku i uznając, że stanowią one ciąg przestępstw w rozumieniu art. 91 § 1 k.k. , tj. występków z art. 271 § 1 i 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k. i za to na mocy art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. przy zast. art. 33 § 1 i 3 k.k. i 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę 400 (czterysta) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 100 (sto) zł; 38. oskarżonego S. J. uznał za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu w pkt XLV i XLVII aktu oskarżenia uznając, że stanowią one ciąg przestępstw w rozumieniu art. 37 § 1 pkt 3 k.k.s. w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku oraz że działał w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, tj. występków z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 62 § 2 k.k.s. i art. 76 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku w zw. z art. 7 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z 17.12.2005 roku i za to na mocy art. 76 § 1 k.k. s w zw. z art. 7 § 2 k.k.s. w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku przy zast. art. 37 § 1 pkt 2, 3 i 5 k.k. s i 23 § 1 i 3 k.k.s. w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny 100 (sto) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 100 (sto) zł; 39. oskarżonego S. J. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XLVIII aktu oskarżenia, tj. występku z art. 54 § 1 k.k.s. w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku i za to na mocy art. 54 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z 17.12.2005 roku przy zast. art. 37 § 1 pkt 1, 2 i 5 k.k. s i art. 23 § 1 i 3 k.k.s. w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz grzywnę 100 (sto) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 100 (sto) zł; 40. na mocy art. na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k. s oraz 85 k.k. i 86 § 1i 2 k.k. połączył S. J. orzeczone kary jednostkowe i wymierzył mu karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny 500 (pięćset) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 100 (sto) zł; 41. na mocy art. 69 § 1, 2 i 3 k.k. oraz 70 § 2 k.k. zawiesił S. J. wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 5 (pięć) lat; 42. na mocy art. 41 § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego S. J. środek karny w postaci zakazu prowadzenia działalności gospodarczej związanej z produkcją i obrotem paliwami na okres 5 (pięciu) lat; 43. oskarżoną D. J. uznał za winną popełnienia czynu zarzucanego jej w pkt XLIX, aktu oskarżenia tj. występku z art. 258 § 1 k.k. i za to na mocy art. 258 § 1 k.k. wymierzył jej karę 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności; 44. oskarżoną D. J. uznał za winną popełnienia czynu zarzucanego jej w pkt L aktu oskarżenia, tj. przestępstwa z art. 299 § 1 i 5 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to na mocy art. 299 § 5 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył jej karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 45. oskarżoną D. J. uznał za winną popełnienia czynu zarzucanego jej w pkt LI aktu oskarżenia, przyjmując, że wyczerpała nim znamiona występku z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 62 § 2 k.k.s. i art. 76 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku w zw. z art. 7 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z 17.12.2005 roku i za to na mocy art. 76 § 1 k.k. s w zw. z art. 7 § 2 k.k.s. w brzmieniu sprzed nowelizacji z 17.12.2005 roku przy zast. art. 37 § 1 pkt 2 i 5 k.k.s. i 23 § 1 i 3 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku wymierzył jej karę 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę 100 (sto) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 50 (pięćdziesiąt) zł; 46. oskarżoną D. J. uznał za winną popełnienia czynu zarzucanego jej w pkt LII aktu oskarżenia, przyjmując, że wyczerpała nim znamiona występku z art. 62 § 2 k.k.s. i art. 76 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku w zw. z art. 7 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z 17.12.2005 roku i za to na mocy art. 76 § 1 k.k. s w zw. z art. 7 § 2 k.k.s. w brzmieniu sprzed nowelizacji z 17.12.2005 roku przy zast. art. 37 § 1 pkt 1, 2 i 5 k.k.s. i 23 § 1 i 3 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku wymierzył jej karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz grzywnę 100 (sto) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 50 (pięćdziesiąt) zł; 47. oskarżoną D. J. uznał za winną popełnienia czynu zarzucanego jej w pkt LIII aktu oskarżenia, tj. przestępstwa z art. 54 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku i za to na mocy art. 54 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z 17.12.2005 roku przy zast. art. 37 § 1 pkt 1, 2 i 5 k.k. s i 23 § 1i 3 k.k.s. w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku wymierzył jej karę 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę 100 (sto) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 50 (pięćdziesiąt) zł; 48. na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k. s oraz 85 k.k. i 86 § 1 k.k. połączy oskarżonej D. J. orzeczone kary jednostkowe pozbawienia wolności i grzywny i wymierzył oskarżonej karę łączną 1 (jednego) roku i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę 200 (dwieście) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 50 (pięćdziesiąt) zł; 49. na mocy art. 69 § 1, 2 i 3 k.k. oraz 70 § 2 k.k. zawiesił oskarżonej D. J. wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata; 50. oskarżonego R. J. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt LIV aktu oskarżenia, tj. przestępstwa z art. 54 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku i za to na mocy art. 54 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z 17.12.2005 roku przy zast. art. 37 § 1 pkt 1, 2 i 5 k.k. s wymierzył mu karę 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę 100 (sto) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 50 (pięćdziesiąt) zł; 51. w ramach zarzutu opisanego w pkt LV aktu oskarżenia oskarżonego R. J. uznał za winnego tego, że w okresie od listopada 2004 roku do września 2005 roku w S. i innych miejscowościach brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw karnoskarbowych, tj. występku z art. 258 § 1 k.k. i za to na mocy art. 258 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 52. na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k. s oraz 85 k.k. i 86 § 1 k.k. połączy oskarżonemu R. J. orzeczone kary jednostkowe pozbawienia wolności i wymierzył mu karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 53. na mocy art. 69 § 1 i 2 k.k. oraz 70 § 1 pkt 1 k.k. zawiesił oskarżonemu R. J. wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata; 54. oskarżonego M. K. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt LVI , tj. występku z art. 258 § 1 k.k. i za to na mocy art. 258 § 1 k.k. wymierzył mu karę 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności; 55. oskarżonego M. K. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt LVII aktu oskarżenia, tj. występku z art. 299 § 1 i 5 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i 65 § 1 k.k , i za to na mocy art. 299 § 5 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 56. oskarżonego M. K. uznał za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu w pkt LVIII, LIX, LX, LXI, LXII, LXIII, LXIV, LXVIII aktu oskarżenia uznając że stanowią one ciąg przestępstw w rozumieniu art. 37 § 1 pkt 3 k.k.s. w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku, tj. występków z art. 18 § 3 k.k. w zw. 62 § 2 k.k.s. i art. 76 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku w zw. z art. 7 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z 17.12.2005 roku i za to na mocy art. 76 § 1 k.k. s w zw. z art. 7 § 2 k.k.s. w brzmieniu sprzed nowelizacji z 17.12.2005 roku przy zast. art. 37 § 1 pkt 2 i 5 k.k.s. i 23 § 1 i 3 k.k.s. w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz grzywnę 100 (sto) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 100 (sto) zł; 57. oskarżonego M. K. uznał za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu w pkt LXV, LXVII aktu oskarżenia ustalając, że stanowią one ciąg przestępstw w rozumieniu art. 37 § 1 pkt 3 k.k.s. w brzemieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku, tj. występków z art.62 § 2 k.k.s. i art. 76 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku w zw. z art. 7 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z 17.12.2005 roku i za to na mocy art. 76 § 1 k.k. s w zw. z art. 7 § 2 k.k.s. w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku przy zast. art. 37 § 1 pkt 1, 2 i 5 k.k.s. i 23 § 1 i 3 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz grzywnę 100 (sto) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 100 (sto) zł; 58. oskarżonego M. K. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt LXIX aktu oskarżenia, tj. występku z art. 18 § 3 k.k. w zw. art. 62 § 2 k.k.s. i art. 76 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku w zw. z art. 7 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku i za to na mocy art. 76 § 1 k.k. s w zw. z art. 7 § 2 k.k.s. w brzmieniu sprzed nowelizacji z 17.12.2005 roku przy zast. art. 37 § 1 pkt 1, 2 i 5 k.k. s i 23 § 1 i 3 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku wymierzył mu karę 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę 100 (sto) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 100 (sto) zł 59. oskarżonego M. K. uznał za winnego popełnienia mu zarzucanych w pkt LXX, LXXI, LXXII aktu oskarżenia uznając, że stanowią one ciąg przestępstw w rozumieniu art. 91 § 1 k.k. , tj. występków z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 271 § 1 i 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z z art. 294 § 1 k.k. i art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k. i za to na mocy art.19 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. i art. 65 § 1 k.k. oraz 33 § 1 i 3 k.k. wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę 200 (dwieście) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 100 (sto) zł; 60. oskarżonego M. K. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt LXXIII aktu oskarżenia, tj. występku z art. 54 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku i za to na mocy art. 54 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z 17.12.2005 roku przy zast. art. 37 § 1 pkt 1, 2 i 5 k.k. s wymierzył mu karę 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę 100 (sto) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 100 (sto) zł; 61. na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k. s oraz 85 k.k. i 86 § 1 k.k. połączył oskarżonemu M. K. orzeczone kary jednostkowe pozbawienia wolności i grzywny i wymierzył oskarżonemu karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę 400 (czterysta) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 100 (sto) zł; 62. na mocy art. 69 § 1, 2 i 3 k.k. oraz 70 § 2 k.k. zawiesił oskarżonemu M. K. wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 5 (pięć) lat; 63. na mocy art. 41 § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego M. K. środek karny w postaci zakazu prowadzenia działalności gospodarczej związanej z produkcją i obrotem paliwami na okres 5 (pięciu) lat; 64. oskarżonego J. L. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt LXXIV aktu oskarżenia, tj. występku z art. 258 § 1 k.k. i za to na mocy art. 258 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 65. oskarżonego J. L. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt LXXV aktu oskarżenia, tj. występku z art. 299 § 1 i 5 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i 65 § 1 k.k. i za to na mocy art. 299 § 5 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 66. oskarżonego J. L. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt LXXVI aktu oskarżenia, tj. występku z art. 54 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku i za to na mocy art. 54 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z 17.12.2005 roku w zw. art. 37 § 1 pkt 1, 2 i 5 k.k. s wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz grzywnę 100 (sto) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 100 (sto) zł; 67. oskarżonego J. L. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego w pkt LXXVII aktu oskarżenia, uznając, że wyczerpał on znamiona występku z art. 18 § 3 k.k. w zw. 62 § 2 k.k.s. i art. 76 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku w zw. z art. 7 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z 17.12.2005 roku i za to na mocy art. 76 § 1 k.k. s w zw. z art. 7 § 2 k.k.s. w brzmieniu sprzed nowelizacji z 17.12.2005 roku przy zast. art. 37 § 1 pkt 1, 2 i 5 k.k.s. i 23 § 1 i 3 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę 200 (dwieście) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 100 (sto) zł; 68. oskarżonego J. L. uznał za winnego popełnienia czynów zarzucanych w pkt LXXVIII, LXXIX aktu oskarżenia uznając, że stanowią one ciąg przestępstw w rozumieniu art. 37 § 1 pkt 3 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z 17.12.2005 roku i przyjmując, że wyczerpał on znamiona występków z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 62 § 2 k.k.s. i art. 76 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku w zw. z art. 7 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z 17.12.2005 roku i za to na mocy art. 76 § 1 k.k. s w zw. z art. 7 § 2 k.k.s. w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku przy zast. art. 37 § 1 pkt 1, 2 i 5 k.k. s i 23 § 1 i 3 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę 200 (dwieście) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 100 (sto) zł; 69. oskarżonego J. L. uznał za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu w pkt LXXX, LXXXI aktu oskarżenia uznając, że stanowią one ciąg przestępstw w rozumieniu art. 37 § 1 pkt 3 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku i że wyczerpują one znamiona występku z art. 62 § 2 k.k.s. w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku i za to na mocy art. 62 § 2 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s. i 23 § 1 i 3 k.k.s. w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku wymierzył mu jedną karę 200 (dwieście) stawek dziennych grzywny ustalając wartość stawki na kwotę 100 (sto) zł; 70. na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k. s oraz 85 k.k. i 86 § 1 k.k. połączył oskarżonemu J. L. orzeczone kary jednostkowe pozbawienia wolności i grzywny i wymierzył oskarżonemu karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę 500 (pięćset) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 100 (sto) zł; 71. na mocy art. 69 § 1, 2 i 3 k.k. oraz 70 § 2 zawiesił oskarżonemu J. L. wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 5 (pięć) lat; 72. na mocy art. 41 § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego J. L. środek karny w postaci zakazu prowadzenia działalności gospodarczej związanej z produkcją i obrotem paliwami na okres 5 (pięciu) lat; 73. oskarżonego S. M. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt LXXXII aktu oskarżenia, tj. występku z art. 258 § 1 k.k. i za to na mocy art. 258 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 74. oskarżonego S. M. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt LXXXIII aktu oskarżenia, tj. występku z art. 299 § 1 i 5 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i 65 § 1 k.k. i za to na mocy art. 299 § 5 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 75. oskarżonego S. M. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt LXXXIV aktu oskarżenia uznając, że wyczerpał on znamiona występku z art. 62 § 2 k.k.s. w brzmieniu nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku i za to na mocy art. 62 § 2 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s. w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku wymierzył mu karę 200 (dwieście) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 50 (pięćdziesiąt) zł; 76. oskarżonego S. M. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt LXXXV aktu oskarżenia uznając, że wyczerpał on znamiona występku z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 62 § 2 k.k.s. w brzmieniu nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku i za to na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 62 § 2 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s. w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku wymierzył mu karę 200 (dwieście) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 50 (pięćdziesiąt) zł; 77. oskarżonego S. M. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt LXXXVI aktu oskarżenia, tj. występku z art. 62 § 2 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s. w brzmieniu nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku i za to na mocy art. 62 § 2 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s. w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku wymierzył mu karę 200 (dwieście) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 50 (pięćdziesiąt) zł; 78. w ramach zarzutu opisanego w pkt LXXXVII aktu oskarżenia uznał oskarżonego S. M. za winnego tego, że: a) w okresie od 6 maja 2004 roku do 29 października 2004 roku w Ś. , K. i innych miejscowościach na terenie kraju, działając czynem ciągłym, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowych, wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami, będąc właścicielem firmy (...) S. M. z siedzibą w Ś. upoważnionym do przyjmowania i wystawiania faktur VAT, poświadczył nieprawdę na 70 opisanych wyżej w zarzucie LXXXVII fakturach VAT wystawianych dla firmy (...) z siedzibą w D. na sprzedaż oleju napędowego, a następnie przekazał do firmy PHU (...) jako autentyczne, podczas gdy w rzeczywistości transakcje wymienione w fakturach nie miały miejsca, pomagając w ten sposób do doprowadzania do niekorzystnego rozporządzenia mieniem nabywców paliwa dystrybuowanego za pośrednictwem PHU (...) na kwotę 3 372 978,91 zł, poprzez wprowadzenie ich w błąd co do zakupionego przez nich towaru nie będącego olejem napędowym, przy czym z popełniania tego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodów a przypisanego mu czynu dopuścił się będąc uprzednio skazany wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w K. z dnia 3 października 2002 sygn. akt (...) m. in. za przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. na karę pozbawienia wolności w wymiarze 4 lat i 6 miesięcy, którą odbył w okresie od 7-12-1999 roku do 11-08-2003 roku, tj. przestępstwa z art. 271 § 1 i 3 k.k. przy zast. z art. 12 k.k. i art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. , przy zast. art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. oraz w zw. z art. 65 § 1 k.k. oraz 64 § 1 k.k. i za to na mocy art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę 200 (dwieście) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 50 (pięćdziesiąt) zł; b) w okresie od 06 maja 2004 roku do 29 października 2004 roku w Ś. , K. i innych miejscowościach na terenie kraju, będąc właścicielem firmy (...) S. M. z siedzibą w Ś. upoważnionym do przyjmowania i wystawiania faktur VAT, poświadczył nieprawdę na opisanych wyżej a wskazanych w zarzucie 70 fakturach VAT wystawianych dla firmy PHU (...) z siedzibą w D. , w ten sposób, że jako przedmiot transakcji wskazał olej napędowy podczas gry w rzeczywistości było nim paliwo nie spełniające wymogów jakościowych, i tym samym pomógł M. B. we wprowadzeniu w błąd Urzędu Skarbowego w D. , co do zaliczenia na poczet należnego do zapłaty podatku VAT przez PHU (...) wykazanego na tych fakturach w łącznej kwocie 608404,40 zł i doprowadził tym samym Urząd Skarbowy w D. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w wyżej wymienionej kwocie, przy czym z popełniania tego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, tj. występku z art. 62 § 2 k.k.s. w zw. z art. 76 § 1 k.k.s. w zw. 7 § 1 k.k.s. w brzmieniu nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku i za to na mocy art. 76 § 1 k.k. s w zw. z art. 7 § 2 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s. i 23 § 1 i 3 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz grzywnę 200 (dwieście) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 50 (pięćdziesiąt) zł; 2. oskarżonego S. M. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt LXXXVIII aktu oskarżenia, tj. występku z art. 54 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku i za to na mocy art. 54 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z 17.12.2005 roku przy zast. art. 37 § 1 pkt 1, 2 i 5 k.k. s i 23 § 1 i 3 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz grzywnę 100 (sto) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 50 (pięćdziesiąt) zł; 3. na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k. s oraz 85 k.k. i 86 § 1 k.k. połączył oskarżonemu S. M. orzeczone kary jednostkowe pozbawienia wolności i grzywny i wymierzył oskarżonemu karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz karę grzywnę 400 (czterysta) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 50 (pięćdziesiąt) zł; 4. na mocy art. 69 § 1, 2 i 3 k.k. oraz 70 § 2 k.k. zawiesił oskarżonemu S. M. wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 5 (pięć) lat; 5. oskarżonego R. N. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt LXXXIX aktu oskarżenia, tj. występku z art. 258 § 1 k.k. i za to na mocy art. 258 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 6. oskarżonego R. N. uznał za winnego popełniania czynu zarzucanego mu w pkt XC aktu oskarżenia, tj. występku z art. 299 § 1 i 5 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i 65 § 1 k.k. i za to na mocy art. 299 § 5 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 7. oskarżonego R. N. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XCI aktu oskarżenia, a błędnie określonego jako LCI, tj. występku z art. 271 § 1 i 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i 65 § 1 k.k. i za to na mocy art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. i art. 65 § 1 k.k. oraz 33 § 1 i 3 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę 200 (dwieście) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 100 (sto) zł; 8. oskarżonego R. N. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XCII aktu oskarżenia, a określonego błędnie jako CXII, tj. występku z art. 54 § 1 k.k. s w w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku i za to na mocy art. 54 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku przy zast. art. 37 § 1 pkt 1, 2 i 5 k.k. s wymierzył mu karę 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę 100 (sto) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 100 (sto) zł; 9. na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k. s oraz 85 k.k. i 86 § 1 k.k. połączył R. N. orzeczone kary jednostkowe pozbawienia wolności i grzywny wymierzył mu karę łączną 1 (jednego) roku i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę 100 (sto) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 100 (sto) zł; 10. na mocy art. 69 § 1, 2 i 3 k.k. oraz 70 § 2 k.k. zawiesił oskarżonemu R. N. wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata; 11. oskarżonego M. S. uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt XCIII aktu oskarżenia, a wskazanego błędnie jako CXIII, tj. przestępstwa z art. 54 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku i za to na mocy art. 54 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku przy zast. art. 37 § 1 pkt 2 i 5 k.k. s wymierzył mu karę 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę 100 (sto) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 50 (pięćdziesiąt) zł; 12. w ramach zarzutu opisanego wyżej w pkt XCIV (a wskazanego błędnie w akcie oskarżenia jako CXIV) uznał oskarżonego M. S. za winnego tego, że w okresie od listopada 2004 roku do września 2005 roku w S. i innych miejscowościach brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełniania przestępstw karnoskarbowych, tj. występku z art. 258 § 1 k.k. i za to na mocy art. 258 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 13. na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k. s oraz 85 k.k. i 86 § 1 k.k. połączył oskarżonemu M. S. orzeczone kary jednostkowe pozbawienia wolności i wymierzył mu karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 14. na mocy art. 69 § 1 i 2 k.k. i 70 § 1 pkt 1 k.k. zawiesił oskarżonemu M. S. wykonanie orzeczonej kary na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata; 15. oskarżonego J. S. uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt XCV aktu oskarżenia (a wskazanego błędnie w akcie oskarżenia jako CXV), tj. występku z art. 258 § 1 k.k. i za to na mocy art. 258 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 16. oskarżonego J. S. uznał za winnego popełnienia czynów opisanych w pkt XCVI, XCVII aktu oskarżenia (a wskazanych błędnie w akcie oskarżenia jako CXVI, CXVII), uznając, że stanowią one ciąg przestępstw w rozumieniu art. 37 § 1 pkt 3 k.k.s. w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku, tj. występków z art. 62 § 2 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku w zw. z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 76 § 1 k.k. s i art. 37 § 1 pkt 2 i 5 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku i za to na mocy art. 76 § 1 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 2 i 5 k.k. s i 23 § 1 i 3 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę 500 (pięćset) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę (500) pięćset) zł; 17. oskarżonego J. S. uznał za winnego popełnienia czynów opisanych w pkt XCVIII (w wskazanego błędnie jako CXVIII w akcie oskarżenia) i CI aktu oskarżenia uznając, że stanowią one ciąg przestępstw w rozumieniu art. 91 § 1 k.k. , tj. występków z art. 299 § 1 i 5 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i 65 § 1 k.k. i za to na mocy art. 299 § 5 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; 18. oskarżonego J. S. uznał za winnego popełnienia czynów opisanych w pkt XCIX (a wskazanego błędnie jako CIX w akcie oskarżenia) i C aktu oskarżenia z tą różnica odnośnie czynu opisanego w pkt C, że ustala, iż doszło do wystawiania 155 faktur VAT i uznając, że stanowią one ciąg przestępstw w rozumieniu art. 91 § 1 k.k. , tj. występków z art. 271 § 1i 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. przy zast. art. 11 § 2 k.k. i art. 12 k.k. oraz 65 § 1 k.k. i za to na mocy art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. oraz 65 § 1 k.k. przy zast. art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę 500 (pięćset) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 500 (pięćset) zł; 19. oskarżonego J. S. uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt CII aktu oskarżenia, tj. występku z art. 54 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku i za to na mocy art. 54 § 1 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z 17.12.2005 roku w zw. art. 37 § 1 pkt 1, 2 i 5 k.k. s i art. 23 § 1 i 3 k.k. s w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 17.12.2005 roku wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz grzywnę 100 (sto) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 500 (pięćset) zł; 20. na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k. s oraz 85 k.k. i 86 § 1 k.k. połączył oskarżonemu J. S. orzeczone kary jednostkowe pozbawienia wolności i grzywny i wymierzył oskarżonemu karę łączną 3 (trzech) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę 800 (osiemset) stawek dziennych ustalając wartość stawki na kwotę 500 (pięćset) zł; 21. na mocy art. 41 § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego J. S. środek karny w postaci zakazu prowadzenia działalności gospodarczej związanej z produkcją i obrotem paliwami a także zajmowania stanowisk w organach spółek, których przedmiotem działalności jest w szczególności produkcja i obrót paliwami na okres 8 (ośmiu) lat; 22. na mocy art. 73 § 2 k.k. oddał oskarżonych: R. B. , T. G. , A. G. , S. J. , D. J. , M. K. , J. L. , S. M. , R. N. w okresie próby pod dozór kuratora; 23. na mocy art. 29 ustawy Prawo o adwokaturze zasądził od Skarbu Państwa na rzecz: a) adw. A. P. kwotę 5.166,00 (pięć tysięcy sto sześćdziesiąt sześć 00/100) zł w tym podatek VAT 966 (dziewięćset sześćdziesiąt sześć) zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu J. S. przez obrońcę ustanowionego z urzędu; b) adw. B. W. kwotę 2509,20 (dwa tysiące pięćset dziewięć 20/100) w tym VAT 579,60 (pięćset siedemdziesiąt dziewięć 60/100) zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu A. G. przez obrońcę ustanowionego z urzędu; 24. na mocy art. 626 § 1 k.p.k. i art. 627 k.p.k. , art. 2 ust. 1 i art. 3 ustawy z dnia 23.06.1973 roku o opłatach w sprawach karnych zasądził na rzecz Skarbu Państwa: - od oskarżonego M. B. kwotę 80400,00 (osiemdziesiąt tysięcy czterysta) zł tytułem opłaty; - od oskarżonego R. B. kwotę 10300 (dziesięć tysięcy trzysta) zł tytułem opłaty; - od oskarżonej J. D. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) zł tytułem opłaty; - od oskarżonego T. G. kwotę 16300 (szesnaście tysięcy trzysta) zł tytułem opłaty; - od oskarżonego A. G. kwotę 2300 (dwa tysiące trzysta) zł tytułem opłaty oraz kwotę 2000 (dwa tysiące) zł tytułem części wydatków; - od oskarżonego S. J. kwotę 10300 (dziesięć tysięcy trzysta) zł tytułem opłaty; - od oskarżonej D. J. kwotę 1300 (tysiąc trzysta) zł tytułem opłaty; - od oskarżonego R. J. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) zł tytułem opłaty; - od oskarżonego M. K. kwotę 8300 (osiem tysięcy trzysta) zł tytułem opłaty; - od oskarżonego J. L. kwotę 5300 (pięć tysięcy trzysta) zł tytułem opłaty; - od oskarżonego S. M. kwotę 4300 (cztery tysiące trzysta) zł tytułem opłaty; - od oskarżonego R. N. kwotę 2300 (dwa tysiące trzysta) zł tytułem opłaty; - od oskarżonego M. S. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) zł tytułem opłaty; - od oskarżonego J. S. kwotę 80400,00 (osiemdziesiąt tysięcy czterysta) zł tytułem opłaty oraz kwotę 5000 (pięć tysięcy) zł tytułem części wydatków. zaś w pozostałym zakresie w części obejmującej wydatki obciążył nimi – stosownie do treści art. 624 § 1 k.p.k. – Skarb Państwa. Apelacje od powyższego wyroku w całości na niekorzyść oskarżonych M. B. , R. B. , J. D. , T. G. , A. G. , S. J. , D. J. , R. J. , M. K. , J. L. , S. M. , R. N. , M. S. , J. S. wniósł prokurator Prokuratury Okręgowej w Katowicach. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił: I. I. obrazę przepisów prawa materialnego, a to art. 6 § 2 k.k. s przez nie wskazanie tego przepisu w kwalifikacji prawnej przestępstwa przypisanego: - M. B. w punkcie 3 i 4 wyroku, - T. G. w punkcie 20 wyroku, - S. J. w punkcie 34, 35, 36, 38 wyroku. - D. J. w punkcie 45 i 46 wyroku, - M. K. w punkcie 56, 57, 58 wyroku, - J. L. w punkcie 67, 68, 69 wyroku, - S. M. w punkcie 75, 76, 77, 78b wyroku, - J. S. w punkcie 93 wyroku, podczas gdy z opisu czynów przypisanych oskarżonym wynika, że działali oni w krótkich odstępach czasu w wykonaniu tego samego zamiaru, a treść tego przepisu wskazuje, że powinien on być uwzględniony w kwalifikacji prawnej przestępstwa popełnionego w warunkach czynu ciągłego; II. II. obrazę prawa materialnego, a to art. 65 § 1 k.k. przez nie wskazanie tego przepisu w kwalifikacji prawnej przestępstwa przypisanego T. G. w punkcie 21 wyroku, podczas gdy z opisy czynu przypisanego oskarżonemu w wyroku wynika, że uczynił on sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, a treść tego przepisu wskazuje, że powinien on być uwzględniony w kwalifikacji prawnej przestępstwa przypisanego oskarżonemu, III. obrazę prawa materialnego, a to art. 12 k.k. przez nie wskazanie tego przepisu w kwalifikacji prawnej przestępstwa przypisanego A. G. w punkcie 27 wyroku, podczas gdy z opisu przestępstwa wynika, że oskarżony działał z góry powziętym zamiarem w krótkich odstępach czasu, a treść tego przepisu wskazuje, że powinien on być uwzględniony w kwalifikacji prawnej przestępstwa przypisanego oskarżonemu. IV. obrazę prawa materialnego, a to art. 19 § X k.k. w zw. z art. 20 § 2 k.k. s przez niewskazanie tych przepisów w podstawie wymiaru kary oskarżonym: - S. J. w punkcie 34, 38 wyroku, - D. J. w punkcie 45 wyroku, - M. K. w punkcie 56, 58 wyroku, - J. L. w punkcie 67, 68 wyroku, - J. S. w punkcie 93 wyroku, podczas gdy oskarżonym w tych punktach wyroku przypisano przestępstwa popełnione w formie zjawiskowej pomocnictwa, a treść art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 20 § 2 k.k. s wskazuje, że powinny one być wymienione w podstawie wymiaru kary oskarżonym. V. V. obrazę prawa materialnego, a to art. 23 § 1 i 3 k.k. s przez nie wskazanie tych przepisów w podstawie wymiaru kary grzywny oskarżonym: - R. J. w punkcie 50 wyroku, - M. K. w punkcie 60 wyroku, - J. L. w punkcie 66 wyroku, - S. M. w punkcie 75, 76, 77 wyroku, - R. N. w punkcie 85 wyroku, - M. S. w punkcie 88 wyroku, podczas gdy oskarżonym w tych punktach wyroku wymierzono kary grzywny, treść wymienionego przepisu wskazuje, że stanowi on podstawę wymiaru ilości stawek dziennych grzywny oraz wysokości stawki dziennej. VI. VI. obrazę prawa materialnego, a to art. 37 § 4 k.k. s przez nie wskazanie tego przepisu jako podstawy wymiaru kary za ciąg przestępstw przypisanych oskarżonym: - M. B. w punkcie 3, 4 wyroku, - T. G. w punkcie 20 wyroku, - S. J. w punkcie 34, 38 wyroku, - M. K. w punkcie 56, 57 wyroku, - J. L. w punkcie 68, 69 wyroku, - J. S. w punkcie 93 wyroku, podczas gdy prawidłowa wykładania przepisu tego przepisu wskazuje, że powinien on być podstawą wymiaru kary przy przypisaniu oskarżonym czynów w formie ciągu przestępstw. VII. VII. obrazę prawa materialnego, a to art. 86 § 1 k.k. przez wskazanie go jako podstawy wymiaru kary łącznej wymierzonej oskarżonym: - M. B. w punkcie 7 wyroku, - R. B. w punkcie 12 wyroku, - J. D. w punkcie 16 wyroku, - T. G. w punkcie 23 wyroku, - A. G. w punkcie 30 wyroku, - S. J. w punkcie 40 wyroku, - D. J. w punkcie 48 wyroku, - R. J. w punkcie 52 wyroku, - M. K. w punkcie 61 wyroku, - J. L. w punkcie 70 wyroku, - S. M. w punkcie 80 wyroku, - R. N. w punkcie 86 wyroku, - M. S. w punkcie 90 wyroku, - J. S. w punkcie 97 wyroku, podczas gdy prawidłowa wykładnia wskazuje, że podstawą wymiaru kary łącznej za zbiegające się przestępstwa i przestępstwa skarbowe powinien być jedynie art. 39 § 2 k.k.s. VIII. VIII. obrazę prawa materialnego, a to art. 65 § 1 k.k. przez nie wskazanie tego przepisu jako podstawy wymiaru kary wymierzonej za przypisane oskarżonym przestępstwa R. B. w punkcie 10 wyroku, podczas gdy w kwalifikacji prawnej przestępstwa uwzględniono wyżej wymieniony przepis. IX. obrazę prawa materialnego, a to art. 65 § 1 k.k. przez wymierzenie oskarżonym: - T. G. w punkcie 19 wyroku, - A. G. w punkcie 27 wyroku, - S. J. w punkcie 33 wyroku, - D. J. w punkcie 44 wyroku, - M. K. w punkcie 55 wyroku, - J. L. w punkcie 65 wyroku, - S. M. w punkcie 74 wyroku, - R. N. w punkcie 83 wyroku, za przestępstwa z art. 299 § 1 i 5 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k. kary pozbawienia wolności w wymiarze dolnego ustawowego zagrożenia przewidzianego w art. 299 § 5 k.k. , podczas gdy oskarżonym przypisano działanie w ramach zorganizowanej grupy przestępczej i uczynienie sobie z przestępstwa stałego źródła dochodu, a art. 65 § 1 k.k. w takiej sytuacji przewiduje wymierzenie kary powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia. X. X. obrazę prawa materialnego, a to art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s. w brzmieniu przed dniem 17.12.2005 roku przez wskazanie tego przepisu jako podstawy wymiaru kary oskarżonemu S. M. w punktach 75, 76 i 77 wyroku podczas gdy kara wymierzona za przypisane oskarżonemu czyny mieściła się w ustawowym zagrożeniu przewidzianym w art. 62 § 2 k.k. s, a zgodnie z art. 37 § 1 pkt 2 k.k. s w brzmieniu przed dniem 17.12.2005 roku sąd mógł zastosować nadzwyczajne obostrzenie kary fakultatywnie i podstawą wymiaru kary powinien być jedynie art. 62 § 2 k.k.s. XI. obrazę prawa materialnego, a to art. 69 § 3 k.k. i art. 70 § 2 k.k. w zw. z art. 20 § 2 k.k. s w brzmieniu przed dniem 17.12.2005 roku przez nie wskazanie ich jako podstawy zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności wobec oskarżonych: - J. D. w punkcie 17 wyroku, - R. J. w punkcie 53 wyroku, - M. S. w punkcie 91 wyroku, podczas gdy zgodnie z brzmieniem wskazanych powyżej przepisów powinny one mieć zastosowanie, ponieważ oskarżonym przypisano popełnienie przestępstw w ramach zorganizowanej grupy przestępczej i jednocześnie w przypadku oskarżonej J. D. okres próby powinien wynosić 3 lata zgodnie z art. 70 § 2 k.k. XII. XII. obrazę prawa materialnego, a to art. 37 § 1 pkt 2 k.k. s przez wskazanie tego przepisu jako podstawy wymiaru kary oskarżonym: - J. D. w punkcie 14 wyroku, - R. J. w punkcie 50 wyroku, - M. S. w punkcie 88 wyroku, podczas gdy oskarżeni zostali uznani winnymi popełnienia jedynie jednego przestępstwa skarbowego z art. 54 § 1 k.k. s w brzmieniu przed dniem 17.12.2005 roku, a zgodnie z art. 37 § 1 pkt 2 k.k. s nadzwyczajne obostrzenie kary może mieć miejsce w przypadku uczynienia sobie przez sprawcę z popełniania przestępstw skarbowych stałego źródła dochodu. XIII. XIII. obrazę prawa materialnego, a to art. 73 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. przez nie orzeczenie wobec oskarżonych J. D. , R. J. , M. S. dozoru kuratora, podczas gdy powołane przepisy wskazują, że dozór kuratora jest obligatoryjny w stosunku do oskarżonych uznanych winnymi popełnienia przestępstw w ramach zorganizowanej grupy przestępczej. XIV. obrazę prawa procesowego, a to art. 413 § 2 pkt 2 k.p.k. polegającą na nie wskazaniu wobec oskarżonych M. B. , T. G. , S. J. , M. K. , J. L. , J. S. , za które czyny sąd wymierzył im środek karny zakazu prowadzenia działalności gospodarczej związanej z produkcją i obrotem paliwami, a w przypadku J. S. także zakazu zajmowania stanowisk w organach spółek, których przedmiotem działalności jest produkcja i obrót paliwami, podczas gdy wskazany przepis nakazuje określenie, za które czyny orzeczony został środek kamy, co miało wpływ na treść orzeczenia. Stawiając powyższe zarzuty skarżący wniósł o: 1) zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie 3, 4, 20, 34, 35, 36, 38, 45, 46, 56, 57, 58, 67, 68, 69, 75, 76, 77, 78b, 93 przez uzupełnienie kwalifikacji prawnej czynów o art. 6 § 2 k.k. s, 2) zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie 21 przez uzupełnienie kwalifikacji prawnej czynu o art. 65 § 1 k.k. , 3) zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie 27 przez uzupełnienie kwalifikacji prawnej czynu o art. 12 k.k. , 4) zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie 34, 38, 45, 56, 58, 67, 68, 93 przez uzupełnienie podstawy prawnej wymiaru kary o art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 20 § 2 k.k. s, 5) zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie 50, 60, 66, 75, 76, 77, 85, 88 przez uzupełnienie podstawy wymiaru kary grzywny o art. 23 § 1 i 3 k.k. s, 6) zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie 3, 4, 20, 34,38, 56, 57, 68, 69, 93 przez uzupełnienie podstawy wymiaru kary o art. 37 § 4 k.k. s, 7) zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie 7, 12, 16, 23, 30, 40, 48, 52, 61, 70, 80, 86, 90, 97 przez wyeliminowanie z podstawy wymiary kary łącznej art. 86 § 1 k.k. , 8) zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie 10 przez uzupełnienie podstawy wymiaru kary o art. 65 § 1 k.k. , 9) zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie 19, 27, 33, 44, 55, 65, 74, 83 przez wymierzenie oskarżonym T. G. , A. G. , S. J. , D. J. , M. K. , J. L. , S. M. , R. N. kary po 1 rok i 10 miesięcy pozbawienia wolności na zasadzie art. 299 § 5 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. , 10) zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie 75, 76, 77 przez wyeliminowanie z podstawy wymiaru kary art. 37 § 1 pkt 2 kies w brzmieniu przed dniem 17.12.2005 roku, 11) zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie 17, 53, 91 przez wskazanie jako podstawy zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności art. 69 § 3 k.k. i art. 70 § 2 k.k. w zw. z art. 20 § 2 k.k. s w brzmieniu przed dniem 17.12.2005 roku i określenie okresu próby wobec oskarżonej J. D. na 3 lata, 12) zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie 14, 50, 88 przez wyeliminowanie z podstawy wymiaru kary art. 37 § 1 pkt 2 k.k. s, 13) zmianę zaskarżonego wyroku wobec oskarżonych J. D. , R. J. , M. S. przez orzeczenie wobec nich dozoru kuratora w okresie próby na zasadzie art. 73 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. , 14) uchylenie zaskarżonego wyroku dotyczącego oskarżonych M. B. , T. G. , S. J. , M. K. , J. L. , J. S. w zakresie wymierzenia środka karnego zakazu prowadzenia działalności gospodarczej związanej z produkcją i obrotem paliwami, a w przypadku J. S. także zakazu zajmowania stanowisk w organach spółek, których przedmiotem działalności jest produkcja i obrót paliwami i przekazanie sprawy sądowi I instancji w tym zakresie do ponownego rozpoznania. Powyższy wyrok zaskarżył obrońca oskarżonej J. D. w całości, zarzucając mu błędy w ustaleniach faktycznych, będące wynikiem mającej wpływ na treść orzeczenia obrazy przepisów postępowania (zwłaszcza art. 4, art. 5 § 2 i art. 7 k.p.k. ), które to błędy wyrażają się w przyjęciu, że: 1) oskarżona prowadziła księgi rachunkowe w firmach (...) S. M. i (...) G. G. , podczas gdy jedynie wypełniała deklaracje podatkowe na podstawie danych przekazanych przez inne osoby i nie miała wglądu w dokumentację źródłowe tych firm, co nie wypełnia definicji prowadzenia ksiąg rachunkowych wprowadzonej przez ustawę z dnia 29.09.1994 roku o rachunkowości , 2) oskarżona prowadziła księgi finansowe w spółce (...) w okresie handlu paliwami przez tą firmę, podczas gdy w rzeczywistości księgi te prowadziła M. R. a oskarżona współpracę z tą firmą nawiązała w późniejszym okresie w związku z jej nową działalnością, 3) oskarżona miała świadomość przestępczej działalności w zakresie handlu paliwami oraz wzajemnych powiązań firm (...) , (...) i (...) , podczas gdy nie miała wglądu w dokumentacje źródłową tych firm a osoby związane ze spółką (...) tj. J. L. i J. S. poznała dopiero w 2005 roku, 4) w konsekwencji przyjęciu tezy, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwala na uznanie, że oskarżona dopuściła się zarzucanych jej czynów, kiedy prawidłowa ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do odmiennych wniosków. Ponadto obrońca oskarżonej zarzucił, iż nawet w stosunku do poczynionych w zaskarżonym wyroku ustaleń faktycznych sąd I instancji dopuścił się obrazy prawa materialnego, a to art. 9 § 3 k.k.s. poprzez przyjęcie, że za osobę, która „zajmuje się sprawami gospodarczymi” w rozumieniu tego przepisu może być uważana osoba wypełniająca deklaracje podatkowe na podstawie danych przekazanych przez inne osoby, tj. wykonująca jedynie czynności o charakterze technicznym i pozbawiona samodzielności decyzyjnej. W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodu z umowy zlecenia z dnia 01.06.2004 roku zawartej pomiędzy (...) Sp. z o.o. a M. R. na okoliczność prowadzenia przez M. R. ksiąg rachunkowych tej spółki w 2004 roku. Reasumując skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia i uniewinnienie oskarżonej, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Obrońca oskarżonego M. K. , zaskarżył na korzyść oskarżonego wyrok Sądu Okręgowego w K. Wydział (...) Karny z dnia 22 listopada 2012 roku wydany w sprawie o sygnaturze ( (...) ) w zakresie dotyczącym rozstrzygnięć odnoszących się do oskarżonego M. K. tj. w zakresie punktów 54-63 skarżonego wyroku. Wyżej wymienionemu wyrokowi skarżący zarzucił: 1) na podstawie art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę skarżonego orzeczenia, mający wpływ na treść skarżonego rozstrzygnięcia, polegający na przyjęciu, że: a) oskarżony popełnił czyny opisane w akcie oskarżenia działając w ramach struktur zorganizowanej grupy przestępczej w rozumieniu art. 258 § 1 k.k. , podczas gdy ustalenia sądu I instancji nie pozwalają na stwierdzenie istnienia powiązań organizacyjnych i hierarchicznych pomiędzy oskarżonymi, jak też nie ustalono kierownictwa rzekomej grupy przestępczej i innych cech pozwalających na określenie struktur organizacyjnych grupy przestępczej, grupy przestępczej i innych cech pozwalających na określenie struktur organizacyjnych grupy przestępczej, b) oskarżony M. K. miał świadomość istnienia grupy przestępczej o charakterze zorganizowanym, akceptował jej cele i działania oraz godził się na funkcjonowanie w jej strukturach, podczas gdy wniosek taki nie znajduje oparcie w zebranym w sprawie materiale dowodowym, c) oskarżony podejmował czynności opisane w art. 299 § 1 i § 5 k.k. zmierzające do udaremnienia stwierdzenia przestępczego pochodzenia korzyści pochodzących z przestępstw opisanych w akcie oskarżenia, podczas gdy przepływ środków na rachunku bankowym oskarżonego O stanowiły płatności dokonywane w ramach bieżącej działalności gospodarczej związanej z obrotem paliwem a oskarżony nie podejmował żadnych czynności, mających na celu ukrycie pochodzenia środków pieniężnych, d) środki majątkowe wpłacane na rachunek oskarżonego stanowiły korzyści „pośrednio” pochodzące z przestępstwa, podczas gdy wyniki postępowania przed sądem I instancji wskazują, iż środki znajdujące się na rachunku bankowym oskarżonego pochodziły bezpośrednio z dokonywanej przez niego sprzedaży paliwa, e) oskarżony dopuścił się czynów polegających na pomocnictwie w wystawianiu nierzetelnych faktur VAT przez M. B. i S. J. , w celu wprowadzenia w błąd właściwych organów skarbowych co do okoliczności uzasadniających istnienie podstaw do zaliczenia wykazanego w fakturach naliczonego podatku VAT na poczet podatku należnego do zapłaty, podczas gdy oskarżony w ogóle nie współpracował z firmą (...) , a współpraca oskarżonego z podmiotami gospodarczymi prowadzonymi przez S. J. ograniczała się wyłącznie do pomocy w znalezieniu firm transportowych zainteresowanych zakupem paliwa, a tym samym M. K. nie uczestniczył w przekazywaniu jakichkolwiek faktur dotyczących nabycia paliwa i nie zajmował się żadnymi kwestiami związanymi z fakturami czy też z rozliczaniem podatków, f) oskarżony dopuścił się przestępstw polegających na poświadczeniu nieprawdy na fakturach VAT wystawianych dla prowadzonej przez niego firmy „P.H.U. (...) przez firmy (...) S. M. ” i (...) sp. z o.o. na sprzedaż oleju napędowego i wprowadził je do księgowości swojej firmy jako autentyczne w celu wprowadzenia w błąd właściwych organów skarbowych co do okoliczności uzasadniających istnienie podstaw do zaliczenia wykazanego w fakturach naliczonego podatku VAT na poczet podatku należnego do zapłaty, g) oskarżony dopuścił się czynów polegających na pomocnictwie oskarżonym S. J. i M. B. w popełnieniu przestępstw polegających na wprowadzeniu w błąd indywidualnych odbiorców paliwa co do rodzaju i jakości sprzedawanego paliwa, co w konsekwencji skutkowało doprowadzeniem indywidualnych odbiorców paliwa do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, podczas gdy z zebranego materiału dowodowego wynika, że oskarżony nie Współpracował z M. B. a jedynie nawiązywał kontakty z osobami zainteresowanymi zakupem paliwa od S. J. i nie uczestniczył w szczegółowych ustaleniach dotyczących sprzedaży paliwa, h) oskarżony popełnił czyny polegające na wprowadzeniu w błąd indywidualnych odbiorców paliwa co do rodzaju i jakości sprzedawanego paliwa w ramach prowadzonej działalności gospodarczej „ P.H.U. (...) ”, co w konsekwencji skutkowało doprowadzeniem indywidualnych odbiorców paliwa do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, podczas gdy w aktach sprawy nie istnieją żadne dowody wskazujące na świadome wprowadzanie klientów w błąd co do jakości sprzedawanego paliwa przez M. K. , i) oskarżony popełnił umyślnie czyny polegające na nieujawnieniu prawdziwej podstawy opodatkowania paliwa uzyskanego z oleju F. , oleju FL, oleju nachtochron RT oraz oleju opałowego, sprzedawanego jako paliwo do silników samochodowych, podatkiem akcyzowym, uszczuplając tym samym należność Skarbu Państwa w postaci podatku akcyzowego, 2) na podstawie art. 438 pkt 2 k.p.k. skarżonemu wyrokowi zarzucam obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj.: a) art. 7 k.p.k. w zw. z art. 2 k.p.k. : - przez dokonanie ustaleń niepełnych i nie odniesienie się do wszystkich istotnych faktów oraz zgromadzonych w sprawie dowodów mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, co w konsekwencji doprowadziło do oceny materiału dowodowego z naruszeniem zasady wyrażonej w powołanym przepisie i w konsekwencji przyjęcia błędnych wniosków co do popełnienia przez oskarżonego czynów objętych aktem oskarżenia, - brak dokonywania ustaleń w zakresie oceny okoliczności, które stanowiły podstawę przypisania oskarżonemu odpowiedzialności za pomocnictwo w wystawianiu i wprowadzaniu do księgowości firm S. J. i M. B. nierzetelnych faktur VAT oraz za pomocnictwo w popełnieniu przestępstw oszustwa na szkodę indywidualnych odbiorców paliwa, - brak dokonywania ustaleń w zakresie oceny świadomości oskarżonego co do wprowadzania w błąd organów skarbowych przez S. J. i M. B. poprzez posługiwanie się nierzetelnymi fakturami, - przez nieuwzględnienie przy ocenie odpowiedzialności oskarżonego jego wyjaśnień, w których oskarżony tłumaczył, iż prowadzona przez niego działalność gospodarcza nie mieściła w ramach jakiejkolwiek zorganizowanej grupy przestępczej a sam nie miał wiedzy na temat funkcjonowania zorganizowanych struktur przestępczych związanych z obrotem paliwami, a poza tym wskazał, iż nie miał wiedzy na temat szczegółowego składu paliwa kupowanego i sprzedawanego w ramach jego firmy jak też firm pozostałych podmiotów gospodarczych wymienionych w akcie oskarżenia oraz nie znał szczegółów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej przez S. J. i M. B. , a tym samym nie wiedział o wystawianych przez nich nierzetelnych fakturach VAT ani nie uczestniczył w wystaniu czy przekazywaniu takich faktur, - przez nieuwzględnienie przy ocenie odpowiedzialności oskarżonego wyjaśnień oskarżonego M. B. oraz R. J. , którzy wyjaśnili, iż M. K. nie był wprowadzony w szczegóły działalności gospodarczej prowadzonej przez S. J. i M. B. ani nie wiedział o pochodzeniu i rodzaju paliwa sprzedawanego przez wskazanych przedsiębiorców, - oparcie wyroku skazującego wyłącznie na obciążających M. K. wyjaśnieniach oskarżonego S. J. , który z uwagi stawiane mu zarzuty i zakres prowadzenia działalności związanej z obrotem paliwami, ma osobisty interes by umniejszać swoją rolę w popełnianiu przestępstw objętych aktem oskarżenia i przerzucaniu odpowiedzialności na osoby z nim współpracujące w tym na M. K. , - wyciągnięcie z zebranego materiału dowodowego nieprawidłowych wniosków w zakresie przypisania M. K. odpowiedzialności za przestępstwa polegające na poświadczeniu nieprawdy i wprowadzeniu do księgowości nierzetelnych faktur VAT wystawianych dla firmy „P.H.U. (...) ” przez firmy (...) S. M. ” i (...) sp. z o.o. na sprzedaż oleju napędowego, w cel wprowadzenia w błąd właściwych organów skarbowych co do okoliczności uzasadniających istnienie podstaw do zaliczenia wykazanego w fakturach naliczonego podatku VAT na poczet podatku należnego do zapłaty, wyciągnięcie z zebranego materiału dowodowego nieprawidłowych wniosków w zakresie przypisania M. K. odpowiedzialności za czyny polegające na pomocnictwie oskarżonym S. J. i M. B. w popełnieniu przestępstw oszustwa na szkodę indywidualnych odbiorców paliwa, podczas gdy z zebranego materiału dowodowego wynika, że oskarżony w ogóle nie współpracował z M. B. a jedynie nawiązywał kontakty z osobami zainteresowanymi zakupem paliwa od S. J. i nie uczestniczył w szczegółowych ustaleniach dotyczących sprzedaży paliwa, - wyciągnięcie z zebranego materiału dowodowego nieprawidłowych wniosków w zakresie przypisania M. K. odpowiedzialności za czyny polegające na wprowadzeniu w błąd indywidualnych odbiorców paliwa co do rodzaju i jakości sprzedawanego paliwa w ramach prowadzonej działalności gospodarczej „ P.H.U. (...) ”, co w konsekwencji skutkowało doprowadzeniem indywidualnych odbiorców paliwa do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, podczas gdy w aktach sprawy nie istnieją żadne dowody wskazujące na świadome wprowadzanie klientów w błąd co do jakości sprzedawanego paliwa przez M. K. , b) art. 92 k.p.k. i 410 k.p.k. poprzez nierozważnie i nieuwzględnienie przy wyrokowaniu całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy, w tym w szczególności wyjaśnień oskarżonego oraz wyjaśnień osób, które kupowały paliwo od oskarżonego i przesłuchane w charakterze świadka potwierdziły, iż nie zgłaszały oskarżonemu żadnych zastrzeżeń co do jakości nabywanego paliwa, c) art. 5 § 2 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k. poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych wątpliwości pojawiających się w sprawie i w konsekwencji rozstrzyganie nie dających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego M. K. , a wręcz stosowanie swoistych domniemań na jego niekorzyść, w szczególności w zakresie ustalenia roli jaką oskarżony pełnił w ramach podmiotów gospodarczych tworzonych przez S. J. i M. B. a także w zakresie wiedzy i świadomości oskarżonego dotyczącej istnienia zorganizowanej grupy przestępczej w rozumieniu art. 258 § 1 k.k. oraz wiedzy oskarżonego dotyczącej rodzaju sprzedawanego paliwa w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez oskarżonego oraz przez przedsiębiorców z nim współpracujących, czego wynikiem są istotne błędy w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę wyroku, d) art. 9 k.p.k. , art. 167 k.p.k. art. 366 k.p.k. i 410 k.p.k. przeprowadzenie rozprawy w sposób nie prowadzący do ustalenia wszystkich okoliczności sprawy, co w konsekwencji skutkowało brakiem dokonania ustaleń w zakresie zbadania składu jakościowego i rodzaju paliwa sprzedawanego przez oskarżonego, określenia roli jaką oskarżony pełnił w ramach podmiotów gospodarczych tworzonych przez S. J. i M. B. a także w zakresie wiedzy i świadomości oskarżonego dotyczącej istnienia zorganizowanej grupy przestępczej w rozumieniu art. 258 § 1 k.k. oraz wiedzy oskarżonego dotyczącej rodzaju sprzedawanego paliwa w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez oskarżonego oraz przez przedsiębiorców z nim współpracujących, e) art. 193 § 1 k.p.k. w zw. z art. 9 k.p.k. w zw. z art. 167 k.p.k. w zw. z art. 201 k.p.k. , poprzez odstąpienie od powołania biegłych na rozprawie, w sytuacji gdy stwierdzenie okoliczności mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy wymaga wiadomości specjalnych w zakresie pozwalającym na określenie składu jakościowego i rodzaju paliwa sprzedawanego w ramach działalności gospodarczej oskarżonego, f) art. 4 k.p.k. i art. 424 § 1 k.p.k. , poprzez sporządzenie uzasadnienia skarżonego wyroku w sposób nie dający możliwości dokonania pełnej kontroli kasacyjnej orzeczenia, a w szczególności: - brak wskazania w uzasadnieniu skarżonego wyroku, jakie konkretnie ustalenia w odniesieniu do oskarżonego M. K. stanowiły podstawę przyjęcia przez sąd I instancji świadomego działania oskarżonego w ramach zorganizowanej grupy przestępczej w rozumieniu art. 258 § 1 k.k. , - brak wskazania w uzasadnieniu skarżonego wyroku - w zakresie zarzutu dotyczącego popełnienia przestępstwa opisanego w art. 299 § 1 i § 5 k.k. - czynów zabronionych, z jakich miałyby pochodzić korzyści majątkowe, które oskarżony miał wpłacać na rachunki bankowe, aby udaremnić stwierdzenie ich pochodzenia, - brak wskazania w uzasadnieniu skarżonego wyroku, jakie ustalenia w odniesieniu do oskarżonego stanowiły podstawę przyjęcia działania M. K. z zamiarem bezpośrednim w zakresie dotyczącym przestępstw opisanych w art. 62 § 2 k.k.s. , art. 76 § 1 k.k.s. oraz art. 286 § 1 k.k. , - brak wskazania w uzasadnieniu skarżonego wyroku, jakie ustalenia stanowiły podstawę przypisania oskarżonemu odpowiedzialności za pomocnictwo w wystawianiu i wprowadzaniu do księgowości firm S. J. i M. B. nierzetelnych faktur oraz za pomocnictwo w popełnieniu przestępstwa oszustwa na szkodę indywidualnych odbiorców paliwa. 3) na podstawie art. 438 pkt 1 k.p.k. obrazę przepisów prawa materialnego: a) art. 258 § 1 k.k. przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie powołanego przepisu polegające na przyjęciu, iż oskarżony działał w ramach zorganizowanej grupy przestępczej w rozumieniu powołanego przepisu, podczas gdy w postępowaniu przed sądem I instancji nie zostały stwierdzone powiązania organizacyjne i hierarchiczne pomiędzy oskarżonymi, jak tez nie ustalono kierownictwa rzekomej grupy przestępczej, b) art. 9 § 1 k.k. w zw. z art. art. 258 § 1 k.k. poprzez błędną wykładnię powołanego przepisu, prowadzącą do przyjęcia, że oskarżony uczestniczył w zorganizowanej grupie przestępczej działając z zamiarem bezpośrednim, podczas gdy w postępowaniu nie wykazano, aby oskarżony M. K. miał świadomość istnienia grupy przestępczej o charakterze zorganizowanym, że akceptował jej cele i działania, i co najmniej godził się na funkcjonowanie w jej strukturach. c) art. 299 § 1 i § 5 k.k. przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie powołanego przepisu polegające na przyjęciu, że: - sprawcą przestępstwa z art. 299 § 1 k.k. może być ta sama osoba, która dopuściła się przestępstwa, z którego pochodzą korzyści majątkowe, - środki pieniężne będące przedmiotem przestępstwa z art. 299 k.k. mogą pochodzić bezpośrednio z czynu zabronionego, - przyjęcie na rachunek bankowy środków stanowiących zapłatę za sprzedawane paliwo oraz dokonywanie płatności na rzecz dostawców paliwa stanowi wypełnienie znamion powołanego przepisu, d) art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. art. 76 § 1 k.k.s. i art. 62 § 2 k.k.s. przez niewłaściwe zastosowanie powołanego przepisu i przyj ecie pomocnictwa w popełnieniu przestępstw przez M. B. i S. J. , w sytuacji gdy w postępowaniu nie wykazano, aby oskarżony rzeczywiście pomagał w wystawianiu i wprowadzaniu do księgowości powyższych przedsiębiorców fikcyjnych faktur VAT na zakup oleju napędowego ani nie wykazano aby oskarżony wiedział, że faktury na zakup paliwa są fikcyjne i dokumentują nieistniejące transakcje a w rezultacie dochodzi do narażenia na uszczuplenie publicznoprawnej należności podatkowej, e) art. 286 § 1 k.k. przez niewłaściwe zastosowanie powołanego przepisu w sytuacji, gdy oskarżony nie miał świadomości wprowadzania w błąd indywidualnych odbiorców paliwa co do rodzaju paliwa sprzedawanego w ramach działalności gospodarczej oskarżonego jak również w ramach działalności prowadzonej przez inne podmioty gospodarcze, 4) na podstawie art. 438 pkt 4 k.p.k. skarżonemu wyrokowi zarzucam rażącą niewspółmierność orzeczonej względem oskarżonego kary łącznej grzywny w wysokości 400 stawek dziennych przy przyjęciu jednej stawki dziennej za równoważną kwocie 100 zł wobec braku weryfikacji na dzień wydawania wyroku, a tym samym prawidłowej oceny, aktualnej sytuacji majątkowej oskarżonego, osiąganego dochodu, warunków osobistych i rodzinnych oskarżonego oraz jego możliwości zarobkowych. W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o: 1) zmianę zaskarżonego wyroku w zaskarżonym zakresie i uznanie oskarżonego za niewinnego czynów opisanych w akcie oskarżenia, 2) ewentualnie wnoszę o uchylenie wyroku w zaskarżonym zakresie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji. Obrońca oskarżonego A. G. zaskarżył w całości w/w wyrok. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: 1. na podstawie art. 438 pkt 2 k.p.k. obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, a w szczególności art. 4, art. 5 § 2, art. 7, art. 92 oraz art. 410 k.p.k , poprzez nie rozważenie wszystkich okoliczności sprawy a szczególnie tych, które przemawiały na korzyść oskarżonego oraz rozstrzygnięcie nie dających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego a w szczególności oparcie ustaleń faktycznych w oparciu o wyjaśnienia współoskarżonych oparte na domniemaniach, które to wyjaśnienia nie mogły zostać uznane za wiarygodne, z pominięciem wyjaśnień oskarżonego, 2. na podstawie art. 438 pkt 3 k.p.k. , błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, mający wpływ na treść orzeczenia, wyrażający się w dokonaniu błędnej oceny przeprowadzonych w toku postępowania dowodów, w szczególności w zakresie oceny dowodów z wyjaśnień współoskarżonych oraz wyjaśnień oskarżonego A. G. , co skutkowało przyjęciem, że oskarżony dopuścił się przestępstwu z art. 258 § 1 k.k. , art. 299 § 1 i 5 k.k. , art. 271 § 1 i 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. , 294 § 1 k.k. oraz art. 54 § 1 k.k.s. , podczas gdy prawidłowa ocena zebranego tu sprawie materiału dowodowego w odniesieniu do okoliczności i przesłanek, które przy ocenie sąd orzekający winien wziąć pod rozwagę, wskazuje, że zatrudniony przez współoskarżonego M. B. oskarżony A. G. (2) nie miał świadomości co do nielegalności procederu handlu paliwem oraz funkcjonowania zorganizowanej grupy przestępczej, a co zatem idzie nie zostały wyczerpane znamiona zarzucanych mu czynów. Podnosząc wskazane wyżej zarzuty skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego A. G. , ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji. Ponadto skarżący wniósł o zasądzenie na rzecz obrońcy oskarżonego zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu apelacyjnym, oświadczając jednocześni, iż koszty te nie zostały pokryte w jakiejkolwiek części. Obrońca oskarżonego J. S. zaskarżył powyższy wyrok w zakresie dotyczącym uznania winy w/w oskarżonego. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił obrazę przepisów postępowania mającą istotny wpływ na treść wyroku, a mianowicie: 1. naruszenie art. 5 § 2 k.p.k. poprzez przyjęcie, iż w sprawie nie wystąpiły wątpliwości uzasadniające konieczność ich rozstrzygnięcia na korzyść oskarżonego, mimo iż tylko niektórzy oskarżeni częściowo potwierdzili zarzuty sformułowane w akcie oskarżenia z obawy przed grożącą wysoką karą, a ponadto większość z ustaleń została poczyniona na podstawie poszlak; 2. naruszenie art. 4 k.p.k. , art. 7 k.p.k. oraz art. 410 k.p.k. poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, a to jednostronną ocenę wyjaśnień oskarżonych w sposób sprzeczny z zasadami logiki i doświadczenia życiowego w szczególności poprzez uznanie, iż relacja oskarżonego była niewiarygodna i stanowiła jedynie przyjętą przez niego linię obrony, podczas gdy jego wyjaśnienia były spójne i konsekwentne, a także korespondowały z wyjaśnieniami niektórych oskarżonych i zeznaniami świadków oraz wystawioną przez jego spółkę (...) dokumentacją; 3. naruszenie art. 193 § 1 k.p.k. w zw. z art. 170 § 3 k.p.k. poprzez bezzasadne oddalenie wniosku dowodowego obrońcy oskarżonego J. S. z dnia 17.08.2011 roku (k. 1004) o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu rachunkowości na okoliczność rzetelności dokumentów księgowych firmy (...) , podczas gdy dowód ten miał znaczenie dla wyjaśnienia okoliczności handlu paliwami na każdym z jego etapów, a spółka ta była jedynym podmiotem należącym do oskarżonego J. S. ; 4. naruszenie art. 193 § 1 k.p.k. poprzez brak przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego: a) z zakresu rachunkowości i księgowości na okoliczność rzetelności i prawidłowości wystawionych rzekomo przez osk. J. S. faktur wskazanych na str. 411-425 i innych uzasadnienia zaskarżonego wyroku i bezpodstawne przyjęcie, iż faktury te zostały wystawione przez osk. J. S. a zdarzenia gospodarcze wymienione w tych fakturach nie miały miejsca, podczas gdy oskarżeni zaprzeczali tym zarzutom, natomiast do stwierdzenia sformułowanych w akcie oskarżenia okoliczności konieczna jest znajomość wiadomości specjalnych, analiza dokumentacji, przepływów na rachunkach bankowych, rozliczeń podatkowych i transakcji gospodarczych; b) z zakresu rachunkowości i księgowości na okoliczność ustalenia wysokości rzekomych należności podatkowych oraz wielkości kwot, które zdaniem oskarżenia nie zostały uiszczone na rzecz Skarbu Państwa; c) z zakresu rachunkowości i księgowości na okoliczność popełnienia przestępstwa „prania brudnych pieniędzy” opisanego w art. 299 k.k. , podczas gdy wykazanie mechanizmu „prania brudnych pieniędzy” wymaga posiadania wiadomości specjalnych i szczegółowej analizy przeprowadzanych transakcji gotówkowych i bezgotówkowych; 5. na zasadzie art. 427 § 2 i 438 pkt 3 k.p.k. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający istotny wpływ na jego treść poprzez: a) bezpodstawne przyjęcie, iż oskarżony J. S. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, podczas gdy materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie wykazał istnienia takiej grupy, a skazanie za udział w zorganizowanej grupie przestępczej wymaga ustalenia najpierw, że taka grupa w ogóle istniała, miała swoją określoną strukturę i kierownictwo, co stanowi warunek konieczny; b) niesłuszne przyjęcie, iż oskarżony J. S. rzeczywiście kierował także innymi podmiotami gospodarczymi objętymi treścią zarzutów, podczas gdy w rzeczywistości posiadał on 99% udziałów jedynie w (...) sp. z o.o. , której prezesem był J. L. , a z pozostałymi podmiotami łączyły go tylko stosunki handlowe polegające na sprzedaży oleju, w tym związku wskazać też należy, iż sąd I instancji nie przesłuchał R. C. - właściciela firmy (...) , oraz G. G. właściciela firmy (...) przyjmując bezpodstawnie, iż to osk. S. zarządzał tymi podmiotami; c) bezpodstawne przyjęcie, iż oskarżony J. S. miał wiedzę na temat „papierowej zamiany” sprzedawanego przez niego oleju w olej napędowy przez inne spółki, podczas gdy działalność oskarżonego w famach spółki (...) sprowadzała się do kupna oleju z rafinerii i odsprzedaży tego oleju z zyskiem, do innych podmiotów gospodarczych, które rzekomo dopiero na późniejszym etapie sprzedawały olej technologiczny jako napędowy, czego J. S. nie mógł obejmować swoją świadomością i za co nie może ponosić odpowiedzialności; d) bezpodstawne przyjęcie, iż sprzedaż oleju przez podmioty gospodarcze objęte oskarżeniem doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem ostatecznych odbiorców paliwa, poprzez wprowadzenie ich w błąd co do jakości paliwa, podczas gdy w całym postępowaniu nie ustalono, aby sprzedawane paliwo spowodowało u jakiegokolwiek odbiorcy awarię samochodu, ani też nie wykazano (np. za pomocą dowodu z opinii biegłego) aby sprzedawany olej był złej jakości; e) bezpodstawne przyjęcie, iż wystawione rzekomo przez osk. J. S. faktury VAT poświadczały nieprawdę, a zdarzenia gospodarcze w nich wymienione nie miały miejsca, podczas gdy dokumentacja spółki (...) była prowadzona rzetelnie, spółka przechodziła wszystkie kontrole skarbowe i księgowo-rachunkowe, a w materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie brak jest dowodów świadczących o pozorności dokumentowanych za pomocą faktur transakcji. Wskazując na powyższe zarzuty, autor apelacji wniósł o: 1. o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Katowicach do ponownego rozpoznania i przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z zakresu rachunkowości i księgowości na okoliczność rzetelności dokumentacji finansowej prowadzonej przez podmioty gospodarcze objęte oskarżeniem, pozorności zdarzeń gospodarczych wskazanych w fakturach VAT, „prania brudnych pieniędzy”, prawidłowości rozliczeń podatkowych i wysokości rzekomo nieuiszczonych należności podatkowych oraz dowodu z zeznań R. C. i G. G. na okoliczność prowadzonej przez nich działalności gospodarczej; ewentualnie wniósł o: 2. zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego J. S. od popełnienia zarzucanych mu czynów; ponadto wniósł o: 3. zasądzenie na rzecz obrońcy oskarżonego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w wysokości 150% stawki minimalnej za postępowanie odwoławcze, gdyż koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części. Obrońca oskarżonego T. G. zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił: 1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia w zaskarżonym zakresie dotyczącym kosztów postępowania, który miał wpływ na jego treść polegający na niewłaściwym przyjęciu, że oskarżony T. G. będzie miał możliwość uiszczenia kosztów i opłat związanych z postępowaniem w niniejszej sprawie w kwocie 16.300,00 zł podczas gdy właściwa ocena okoliczności osobistych, zdrowotnych i stosunków majątkowych oraz wysokość dochodu oskarżonego wskazuje na to, iż uiszczenie kosztów postępowania byłoby zbyt uciążliwe dla oskarżonego; 2. obrazę przepisów postępowania art. 424 § 2 k.p.k. , która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, polegającą na orzeczeniu wobec oskarżonego kar oraz w przedmiocie kosztów ź pominięciem przytoczenia okoliczności jakie brał pod uwagę sąd I instancji w szczególności przy ustalaniu okresu próby oraz wymierzaniu wysokości kar grzywny, w tym wymiaru stawki grzywny; 3. rażącą niewspółmierność orzeczonych wobec oskarżonego T. G. kar jednostkowych pozbawienia wolności oraz kary łącznej pozbawienia wolności jak również kar jednostkowych grzywny oraz kary łącznej grzywny wynikającą z niedostatecznego uwzględnienia okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego w szczególności postawy oskarżonego T. G. w toku postępowania, dotychczasowego sposobu życia oskarżonego, jego zachowania po popełnieniu przestępstwa, roli oskarżonego w popełnionych czynach oraz okresu jego udziału w czynach, jak również z pominięciem okoliczności wskazanych w przepisie art. 23 § 3 k.k. s i art. 33 § 3 k.k. , w szczególności w postaci wysokości dochodów oskarżonego, jego stosunków majątkowych i możliwości zarobkowych – w tym w szczególności związanych ze stanem zdrowia oskarżonego – oraz warunków rodzinnych i osobistych, co skutkowało nieuzasadnionym przyjęciem, że właściwą współmierną do zawinienia oskarżonego reakcją karną jest orzeczenie kary łącznej pozbawienia wolności w wymiarze 2 lat pozbawienia wolności przy ustaleniu okresu próby na 5 lat oraz, iż orzeczenie kary grzywny w wymiarze wskazanym w punktach 20, 21, 22 oraz łącznej kary grzywny określonej w punkcie 23 kwestionowanego orzeczenia przy przyjęciu wysokości jednej stawki grzywny w każdym przypadku na kwotę 200 zł, podczas gdy analiza okoliczności wymienionych wyżej winna prowadzić do wniosków przeciwnych; W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o zmianę wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 22 listopada 2012 roku sygn. akt XXI K 18/10 w przeciwko T. G. ( G. ) w części dotyczącej orzeczenia o karze oraz kosztach w kierunku znacznego obniżenia oskarżonemu wymierzonych kar jednostkowych grzywny tak co do ilości stawek jak i wysokości jednej stawki, oraz konsekwentnie w zakresie kary łącznej grzywny, jak również orzeczenie okresu próby w wymiarze 3 lat oraz odstąpienia od obciążania oskarżonego kosztami i opłatami związanymi z postępowaniem karnym, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Nadto skarżący wniósł dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z karty informacyjnej leczenia szpitalnego dotyczącej oskarżonego T. G. na okoliczność stanu zdrowia i możliwości zarobkowych w/w oskarżonego. Obrońca oskarżonego R. B. powyższemu wyrokowi zarzucił: 1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść, polegający na niesłusznym uznaniu przez sąd I instancji, iż oskarżony R. B. dopuścił się szczegółowo opisanego w punkcie XII aktu oskarżenia oraz przypisanego oskarżonemu w punkcie 9 sentencji zaskarżonego wyroku czynu stanowiącego występek penalizowany w treści przepisu art. 258 § 1 k.k. , podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, a w szczególności wyjaśnienia samego oskarżonego złożone w dniu 15 października 2009 roku w prokuraturze Okręgowej w Katowicach, nie pozwala na przyjęcie tezy, jakoby oskarżony: a) miał w okresie od dnia 17 marca 2004 roku do dnia 8 czerwca 2005 roku w D. , K. i innych miejscowościach na terenie kraju - działając wspólnie i w porozumieniu z współoskarżonymi S. J. , M. B. , A. G. i innymi ustalonymi osobami - brać udział w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie następujących przestępstw tzw. „prania brudnych pieniędzy”: -. - wyłudzanie nienależnego zwrotu podatku VAT z Urzędów Skarbowych w oparciu o fikcyjne faktury VAT dotyczące handlu olejem napędowym, - poświadczanie nieprawy przez osoby upoważnione do wystawiania dokumentów biorące udział tejże grupie, poprzez wystawianie fikcyjnych faktur VAT mających pozorować obrót paliwami płynnymi, - uchylanie się od opodatkowania w zakresie podatku akcyzowego, b) posiadał wiedzę w przedmiocie: - rzeczywistego charakteru (olej techniczny zamiast oleju napędowego) i pochodzenia paliwa, w którego rozprowadzaniu miał pośredniczyć w imieniu przedsiębiorstwa P.H.U. M. B. z siedzibą w D. , - istnienia zorganizowanej grupy przestępczej, w której miał brać udział, a także mechanizmu jej działania i generowania zysków z tegoż procederu, - fikcyjnego charakteru transakcji paliwowych udokumentowanych w fakturach VAT, którymi oskarżony miał się posługiwać; 2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść, polegający na niesłusznym uznaniu przez sąd I instancji, iż oskarżony R. B. dopuścił się szczegółowo opisanego w punkcie XIII aktu oskarżenia oraz przepisanego oskarżonemu w punkcie 10 sentencji zaskarżonego wyroku czynu stanowiącego występek penalizowany w treści przepisu art. 271 § 1 i § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. przy zast. art. 11 § 2 k.k. i art. 12 k.k. oraz art. 65 § 1 k.k. , podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, a w szczególności wyjaśnienia samego oskarżonego złożone w dniu 15 października 2009 roku w prokuraturze Okręgowej w Katowicach, nie pozwala na przyjęcie tezy, jakoby oskarżony: a) był osobą uprawnioną do wystawiania faktur VAT w imieniu przedsiębiorstwa P.H.U. M. B. z siedzibą w D. w rozumieniu przepisu art. 271 § 1 k.k. , b) obejmował swoją świadomością i zamiarem bezpośrednim (kierunkowym): -. - okoliczność wprowadzenia kontrahentów przedsiębiorstwa P.H.U. M. B. z siedzibą w D. w błąd co do charakteru olej techniczny zamiast oleju napędowego) i pochodzenia paliwa, w którego sprzedaży miał pośredniczyć, - okoliczność doprowadzenia w ten sposób kontrahentów tegoż przedsiębiorstwa do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, - chęć wypełnienia wskazywanych znamion występku penalizowanego w treści przepisu art. 286 § 1 k.k. ; b) uczynił sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu; 3. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść, polegający na niesłusznym uznaniu przez sąd I instancji, iż oskarżony R. B. dopuścił się szczegółowo opisanego w punkcie XIV aktu oskarżenia oraz przypisanego oskarżonemu w punkcie 11 sentencji zaskarżonego wyroku przestępstwa skarbowego penalizowanego w treści przepisu art. 54 § 1 k.k.s. , podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do uznania, że oskarżony miał na podstawie stosownej umowy (albo faktycznie) zajmować się sprawami gospodarczymi przedsiębiorstwa P.H.U. M. B. z siedzibą w D. , a w konsekwencji oskarżony nie może ponosić odpowiedzialności karnoskarbowej za wskazywane przestępstwo skarbowe na podstawie regulacji usankcjonowanej w treści przepisu art. 9 § 3 k.k.s. Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu punktami XII, XIII, XIV aktu oskarżenia (punkty 9, 10 oraz 11 zaskarżonego wyroku) czynów ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji. Obrońca oskarżonego M. B. zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: 1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia polegający na przyjęciu, iż: a) oskarżony M. B. działał w zorganizowanej grupie przestępczej, podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do takiego przyjęcia, a działanie oskarżonego należało zakwalifikować jako działanie podejmowane wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami, b) oskarżony M. B. dopuścił się czynów opisanych w pkt III, IV, V, VI, VII, VIII, IX poprzez przyjęcie, iż oskarżony wprowadził w błąd przedstawicieli Urzędu Skarbowego co do zaistnienia transakcji dotyczących zakupu oleju napędowego, a tym samym co do okoliczności uzasadniających istnienie podstaw do zaliczenia wykazanego jako zapłaconego, w tych fakturach podatku VAT, na poczet należnego do zapłaty podatku VAT, doprowadzając ich do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, a nadto, że wszystkie transakcje opisane w wyżej wymienionych pkt zaskarżonego wyroku nie miały miejsca, podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do przyjęcia, że wszystkie transakcje opisane w pkt III-IX zaskarżonego wyroku były transakcjami fikcyjnymi a nadto aby oskarżony doprowadził swoim zachowaniem do niekorzystnego rozporządzenia mieniem Skarb Państwa, albowiem na rzecz oskarżonego nie były dokonywane żadne zwroty podatku VAT lub też zaliczenia wynikającego z opisanych w w/w pkt zaskarżonego wyroku podatku VAT na poczet zaległości podatkowych lub przyszłych zobowiązań podatkowych, a tym samym nie doszło do uszczuplenia należności Skarbu Państwa; c) oskarżony M. B. dopuścił się przestępstwa oszustwa wobec wszystkich kontrahentów, na rzecz których wystawione zostały faktury VAT dotyczące sprzedaży na ich rzecz z firmy PHU (...) oleju napędowego, podczas gdy z zebranego w sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wynika, iż z większością kontrahentów na rzecz których firma PHU (...) wystawiła faktury VAT poświadczające dokonanie transakcji sprzedaży oleju napędowego oskarżony nie miał bezpośredniego kontaktu, a tym samym oskarżony M. B. nie mógł wprowadzić ich w błąd co do jakości sprzedawanego na ich rzecz paliwa; nadto jak wynika z materiału dowodowego sprzedaż ta odbywała się poprzez inne osoby, w tym oskarżonego M. K. i S. J. , którzy to oskarżeni mieli bezpośredni kontakt z osobami prowadzącymi firmy lub ich przedstawicielami, na rzecz których (w następstwie działania innych osób) zostały wystawiane faktury VAT przez firmę PHU (...) d) kontrahenci, którzy kupowali paliwo sprzedawane przez firmę PHU (...) nie wiedzieli jakiej jakości paliwo kupują a także, że paliwo to nie spełnia norm jakościowych, podczas gdy z zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym z wyjaśnień oskarżonych wynika, iż osoby te mogły mieć świadomość co do jakości zakupionego paliwa o czym świadczą okoliczności dotyczące dostarczania paliwa w ilości wyższej niż zostało to wskazane na fakturach VAT, a także niskiej ceny kupowanego paliwa; e) oskarżony M. B. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, prowadząc działalność gospodarczą pod firmą PHU (...) nie ujawnił właściwemu Urzędowi Skarbowemu prawdziwej podstawy opodatkowania tj. 7 742 482 litrów paliwa, w postaci oleju F. , oleju FL, oleju naftochron RT, oleju opałowego, który został przez tą firmę sprzedany jako olej, uszczuplając tym samym należność Skarbu Państwa w postaci podatku akcyzowego na kwotę 18 511 697 zł, podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do przyjęcia, iż oskarżony swoim działaniem doprowadził do uszczuplenia należności akcyzowych w kwocie 18.511.697 zł. 2. obrazę przepisów prawa procesowego mającą istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, a w szczególności: a) art. 424 § 1 i 2 k.p.k. poprzez brak pełnej i spójnej analizy zebranych w sprawie dowodów, w szczególności: - poprzez odstąpienie w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia od wskazania podstawy dowodowej poczynionych ustaleń faktycznych, ograniczenie się w tym zakresie do zacytowania treści poszczególnych zarzutów; - brak wskazania w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia szczegółowej analizy wysokości uszczupleń należności publicznoprawnych, które miały zostać wyrządzone na rzecz Skarbu Państwa działaniem oskarżonego M. B. i oparcie się w tym zakresie jedynie na wyliczeniach oskarżyciela publicznego, które nie uwzględniało wysokości faktycznie uiszczonego na rzecz Skarbu Państwa podatku VAT przez firmę PHU (...) , a nadto nie uwzględniało okoliczności, iż oskarżony nigdy nie występował o zwrot lub zaliczenie na zaległości podatkowe podatku wynikającego z faktur zakupu oleju napędowego; - pominięcie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wyjaśnienia okoliczności z powodu których sąd I instancji nie uwzględnił wniosku dowodowego złożonego przez obrońcę wniosku o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego sądowego z zakresu księgowości i rachunkowości na okoliczność źródła pochodzenia kwot wyszczególnionych w zarzutach II-IX i XI aktu oskarżenia, jaka konkretnie działalność gospodarcza ze wskazaniem nazw firm składała się na te kwoty; - brak jakiejkolwiek szczegółowej analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności zeznań świadków oraz zgromadzonej dokumentacji księgowej oraz zbiorcze zestawienie zebranych w sprawie materiałów dowodowych; - brak wskazania motywów jakimi kierował się sąd I instancji przy pominięciu okoliczności dla oskarżonego korzystnych mogących mieć wpływ na wymiar orzeczonej wobec niego kary, a to wniosku prokuratora o wymierzenie kary pozbawienia wolności z warunkowym jej zawieszeniem, niekaralności oskarżonego, zachowania się oskarżonego zarówno pr

[... tekst skrócony ...]