II AKa 277/99
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny umorzył postępowanie w sprawie o odszkodowanie za deportację ojca wnioskodawczyni, powołując się na powagę rzeczy osądzonej.
Sąd Apelacyjny w Katowicach uchylił wyrok Sądu Okręgowego w Częstochowie i umorzył postępowanie w sprawie o odszkodowanie za deportację ojca wnioskodawczyni do ZSRR. Sąd uznał, że sprawa objęta jest powagą rzeczy osądzonej ze względu na wcześniejsze orzeczenia w podobnych sprawach dotyczących tej samej osoby i tych samych podstaw faktycznych. Dodatkowo, sąd stwierdził brak podstaw prawnych do rozpatrywania represji po 1947 roku w ramach obowiązującej ustawy.
Sąd Apelacyjny w Katowicach rozpoznał apelację pełnomocnika wnioskodawczyni od wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie, który oddalił wniosek o odszkodowanie za deportację ojca wnioskodawczyni do ZSRR w latach 1941-1942. Sąd Apelacyjny uchylił zaskarżony wyrok i umorzył postępowanie na mocy art. 17 § 1 pkt 7 kpk, wskazując na powagę rzeczy osądzonej. Uzasadnienie opiera się na fakcie, że Sąd I instancji uzyskał informacje o zapadłych orzeczeniach w sprawach II Ko 248/96 i II Ko 272/98 z wniosku tej samej osoby, opartych na tych samych podstawach faktycznych i prawnych. Sąd podkreślił, że zasada ne bis in idem wyłączała dopuszczalność kontynuowania postępowania. Ponadto, sąd odniósł się do uzupełniającego wniosku dotyczącego represji po 1947 roku, stwierdzając brak tytułu prawnego w Ustawie z dnia 23.02.1991 r. do rozpatrywania tych kwestii. Kosztami postępowania odwoławczego obciążono Skarb Państwa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, w takiej sytuacji sąd jest obowiązany umorzyć postępowanie ze względu na powagę rzeczy osądzonej (zakaz ne bis in idem).
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny powołał się na art. 17 pkt 7 kpk, wskazując, że powaga rzeczy osądzonej wyłącza dopuszczalność kontynuowania postępowania, jeśli sprawa została już prawomocnie osądzona.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie wyroku i umorzenie postępowania
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (w kontekście kosztów)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| H. K. | osoba_fizyczna | wnioskodawczyni |
| F. G. | osoba_fizyczna | ojciec wnioskodawczyni |
Przepisy (2)
Główne
k.p.k. art. 17 § § 1 pkt. 7
Kodeks postępowania karnego
Powaga rzeczy osądzonej wyłącza dopuszczalność kontynuowania postępowania.
Dz. U. Nr 34 poz. 149 z późn. zmianami art. 2 § ust. 2"a" i 2"b"
Ustawa o odszkodowaniu za krzywdę wyrządzoną przez naruszenie prawa
Przepisy te określają podstawy do dochodzenia odszkodowania, jednak sąd stwierdził brak tytułu prawnego do rozpatrywania represji po 1947 roku.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Istnienie wcześniejszych orzeczeń w podobnych sprawach dotyczących tej samej osoby i tych samych podstaw faktycznych i prawnych. Brak tytułu prawnego w obowiązującej ustawie do rozpatrywania represji po 1947 roku.
Godne uwagi sformułowania
powaga rzeczy osądzonej (zakaz Ne bis In idem) wyłączała dopuszczalność kontynuowania w niej postępowania do ich rozważania brak tytułu prawnego w Ustawie z dnia 23.02.1991r.
Skład orzekający
Grażyna Chart
przewodniczący-sprawozdawca
Barbara Suchowska
sędzia
Ryszard Brygier
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Stosowanie zasady ne bis in idem w sprawach o odszkodowanie, ograniczenia zakresu zastosowania ustawy o odszkodowaniu za krzywdę wyrządzoną przez naruszenie prawa."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej i faktycznej, gdzie kluczowe jest istnienie wcześniejszych orzeczeń.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnej zasady procesowej ne bis in idem oraz interpretacji przepisów dotyczących odszkodowań za krzywdy historyczne, co jest interesujące dla prawników specjalizujących się w prawie karnym i odszkodowaniach.
“Powaga rzeczy osądzonej kluczem do umorzenia sprawy o odszkodowanie za deportację.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt: II AKa 277/99 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 marca 2013 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSA Grażyna Chart (spr.) Sędziowie SSA Barbara Suchowska SSO del. Ryszard Brygier Protokolant Barbara Gawor przy udziale Prokuratora Prok. Apel. Wandy Barańskiej po rozpoznaniu w dniu 21 października 1999r. sprawy z wniosku H. K. o odszkodowanie w trybie art. 8 ust. 2"a" i 2"b" Ustawy z dnia 23 lutego 1991r. (Dz. U. Nr 34 poz. 149 z późn. zmianami) z powodu apelacji, wniesionej przez pełnomocnika wnioskodawczyni od wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 25 czerwca 1999r. sygn. akt II Ko 102/99 1) uchyla zaskarżony wyrok i na mocy art. 17§1 pkt. 7 kpk postępowanie w sprawie umarza; 2) kosztami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa. II AKa 277/99 UZASADNIENIE Powołanym wyżej postanowieniem Sąd Okręgowy w Częstochowie oddalił wniosek H. K. o odszkodowanie za bezzasadną deportację na teren byłego Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich w okresie od 18 czerwca 1941r. do sierpnia 1942r. jej ojca F. G. . Na to postanowienie złożył zażalenie pełnomocnik wnioskodawczyni, który nie zgadzając się z argumentacją tego postanowienia domagał się jego uchylenia i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Kolejną kwestią, która zdaniem skarżącego nie została zupełnie wyjaśniona jest represjonowanie ojca wnioskodawczyni przez organa bezpieczeństwa publicznego w C. po jego powrocie do kraju w 1947r. Sąd Apelacyjny zważył co następuje: Skoro Sąd I instancji uzyskał informacje o zapadłych orzeczeniach w sprawach II Ko 248/96 i II Ko 272/98 z wniosku H. K. o odszkodowanie, opartych na tych samych podstawach faktycznych i prawnych, to w takiej sytuacji obowiązany był – zgodnie z normą art. 17 pkt. 7 kpk umorzyć postępowanie w sprawie. Oczywiste jest bowiem, że powaga rzeczy osądzonej (zakaz Ne bis In idem) wyłączała dopuszczalność kontynuowania w niej postępowania. Dodać trzeba, iż odnosząc się nadto do treści pisma wnioskodawczyni uzupełniającego wniosek o represje, które dotknęły jej ojca po roku 1947 – to do ich rozważania brak tytułu prawnego w Ustawie z dnia 23.02.1991r. Z tych zatem względów wobec wystąpienia w sprawie ujemnej przesłanki procesowej Sąd Apelacyjny orzekł jak w wyroku.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI