Orzeczenie · 2013-09-18

II AKA 271/13

Sąd
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu
Miejsce
Wrocław
Data
2013-09-18
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko życiu i zdrowiuŚredniaapelacyjny
pobicieudział w bójceobrażenia ciałaodpowiedzialność karnapostępowanie apelacyjneocena dowodówkodeks karny

Sąd Apelacyjny we Wrocławiu rozpoznał apelację oskarżonych P. B. i M. B. (1) od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu, który skazał ich za przestępstwa z art. 158 § 3 k.k. (udział w pobiciu ze skutkiem ciężkiego uszczerbku na zdrowiu lub śmierci) oraz art. 158 § 1 k.k. i art. 157 § 1 k.k. (udział w pobiciu skutkującym naruszeniem czynności narządów ciała na czas powyżej 7 dni). Oskarżeni zarzucali m.in. naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 7 k.p.k. (zasada swobodnej oceny dowodów) oraz art. 410 i 424 § 1 k.p.k. (naruszenie obowiązków związanych z uzasadnieniem wyroku). Kwestionowali ocenę dowodów, w tym zeznań świadków i opinii biegłych, a także ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji. Sąd Apelacyjny szczegółowo przeanalizował zarzuty apelacji, uznając je za niezasadne. Wskazał, że Sąd Okręgowy prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe, dokonał wszechstronnej analizy zebranego materiału dowodowego i wydał wyrok zgodny z przepisami prawa i zasadami logiki. Odnosząc się do zarzutów dotyczących braku śladów biologicznych, sąd apelacyjny wyjaśnił, że odzież oskarżonego M. B. (1) została wyprana przed zabezpieczeniem, co mogło spowodować utratę śladów. Podkreślono również, że obrażenia pokrzywdzonego P. K. powstały w wyniku pobicia w nocy z 11 na 12 czerwca 2011 r., co potwierdził biegły z zakresu medycyny sądowej. Sąd Apelacyjny w pełni aprobowalnie ocenił ustalenia faktyczne Sądu Okręgowego, uznając sprawstwo i winę oskarżonych za udowodnione. Kara łączna w wymiarze 4 lat pozbawienia wolności została uznana za sprawiedliwą i współmierną do popełnionych czynów. W konsekwencji apelacja została oddalona, a oskarżeni zostali obciążeni kosztami postępowania odwoławczego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów w procesie karnym, w szczególności zasady swobodnej oceny dowodów (art. 7 k.p.k.) oraz wymogów stawianych uzasadnieniu wyroku (art. 410, 424 k.p.k.). Potwierdzenie prawidłowości oceny dowodów przez sąd pierwszej instancji w kontekście zarzutów apelacyjnych.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznego stanu faktycznego sprawy karnej. Wartość precedensowa ograniczona do kwestii proceduralnych i oceny dowodów.

Zagadnienia prawne (4)

Czy naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 7 k.p.k. (swobodna ocena dowodów) i art. 410, 424 § 1 k.p.k. (uzasadnienie wyroku), przez sąd pierwszej instancji mogło mieć wpływ na treść orzeczenia?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zarzuty te są niezasadne. Sąd pierwszej instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe, dokonał wszechstronnej analizy zebranego materiału dowodowego i wydał wyrok zgodny z przepisami prawa i zasadami logiki.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny szczegółowo przeanalizował zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania, w tym oceny dowodów i uzasadnienia wyroku. Stwierdził, że sąd pierwszej instancji nie dopuścił się obrazy przepisów, a jego ustalenia faktyczne i ocena dowodów są prawidłowe i zgodne z zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego.

Czy brak śladów biologicznych na odzieży pokrzywdzonego lub oskarżonych wyklucza ich udział w pobiciu?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, brak śladów biologicznych nie wyklucza udziału w pobiciu, zwłaszcza gdy odzież mogła zostać wyprana lub ślady mogły nie powstać.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny wyjaśnił, że brak śladów biologicznych na odzieży oskarżonego M. B. (1) mógł wynikać z faktu jej wyprania przed zabezpieczeniem. Podobnie, brak śladów na odzieży pokrzywdzonych nie jest zaskakujący, jeśli oskarżeni nie odnieśli obrażeń.

Czy obrażenia ciała pokrzywdzonego P. K. mogły powstać w innym czasie niż w nocy z 11 na 12 czerwca 2011 r.?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, obrażenia te powstały w wyniku pobicia w nocy z 11 na 12 czerwca 2011 r.

Uzasadnienie

Biegły z zakresu medycyny sądowej, analizując dokumentację medyczną i zeznania świadków, kategorycznie stwierdził, że obrażenia ciała P. K. powstały w dniu 11 czerwca 2011 r. w następstwie jego pobicia, wykluczając możliwość ich powstania w innym czasie.

Czy kara wymierzona oskarżonym jest rażąco niewspółmierna?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, kara wymierzona oskarżonym jest sprawiedliwa i współmierna do popełnionych czynów.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny uznał, że kara wymierzona oskarżonym, zarówno jednostkowa, jak i łączna, jest prawidłową oceną stopnia ich winy, społecznej szkodliwości czynów oraz pozostałych okoliczności obciążających i łagodzących. Kara jest zasłużona i sprawiedliwa.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku
Strona wygrywająca
Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
P. B.osoba_fizycznaoskarżony
M. B. (1)osoba_fizycznaoskarżony
P. K.osoba_fizycznapokrzywdzony
M. K. (1)osoba_fizycznapokrzywdzony
Marek Szczęsnyosoba_fizycznaprokurator

Przepisy (22)

Główne

k.k. art. 158 § 3

Kodeks karny

k.k. art. 158 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 157 § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.k. art. 11 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 85

Kodeks karny

k.k. art. 86 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 63 § 1

Kodeks karny

k.p.k. art. 230 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 410

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 424 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 192 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 5 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 2 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 4

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 366 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 115 § 10

Kodeks karny

k.k. art. 54 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 60 § 1

Kodeks karny

k.p.k. art. 636 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 53 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 53 § 2

Kodeks karny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Prawidłowość oceny dowodów przez Sąd Okręgowy. • Zgodność ustaleń faktycznych z zebranym materiałem dowodowym. • Brak obrazy przepisów postępowania przez Sąd Okręgowy. • Prawidłowość zastosowania przepisów prawa materialnego. • Współmierność orzeczonej kary.

Odrzucone argumenty

Naruszenie art. 410 i 424 § 1 k.p.k. poprzez niesporządzenie uzasadnienia pozwalającego ocenić całokształt okoliczności. • Naruszenie art. 7 k.p.k. poprzez błędną ocenę wyjaśnień oskarżonego P. B. • Naruszenie art. 7 k.p.k. i art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k. poprzez brak wskazania motywów odmowy wiarygodności zeznaniom świadków K. G., M. T. i A. T. • Naruszenie art. 7 k.p.k. poprzez niezgodną z zasadami prawidłowego rozumowania ocenę zeznań świadka M. K. (2). • Naruszenie art. 7 k.p.k. i art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k. poprzez niewskazanie motywów odmowy wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonych. • Naruszenie art. 7 k.p.k. poprzez niezrozumiałą ocenę zeznań świadków M. K., J. P. i M. J. • Naruszenie art. 7 k.p.k. poprzez brak uzasadnienia uznania za wiarygodne zeznań B. O. i K. K. • Naruszenie art. 410 i art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k. poprzez niesporządzenie uzasadnienia pozwalającego ocenić całokształt okoliczności w odniesieniu do dokumentów z interwencji pogotowia i relacji świadków. • Naruszenie art. 7 k.p.k. poprzez wykraczającą poza swobodę ocenę zeznań świadków J. B., S. K., B. O. i K. K. • Błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że oskarżeni dopuścili się przypisanych im czynów. • Rażąca niewspółmierność kary wymierzonej oskarżonemu M. B. (1).

Godne uwagi sformułowania

Apelacja obrońcy oskarżonych P. B. i M. B. (1) jest niezasadna i dlatego nie może być uwzględniona. • Sąd ma prawo oprzeć się na jednych dowodach, a pominąć inne, jeśli ich treść jest rozbieżna. • Ocena dowodów dokonana z zachowaniem wymienionych kryteriów pozostaje pod ochroną art. 7 k.p.k. • Wnioski ocenne Sądu wyprowadzone zostały z całokształtu okoliczności ujawnionych podczas przewodu sądowego (art. 410 k.p.k.), zgodnie z dyrektywami prawdy (art. 2 § 2 k.p.k.) i bezstronności (art. 4 k.p.k.) • Kara wymierzona w zaskarżonym wyroku każdemu z oskarżonych (tak za poszczególne przestępstwa, jak i kara łączna) jest karą zasłużoną i sprawiedliwą.

Skład orzekający

Robert Wróblewski

przewodniczący-sprawozdawca

Wiesław Pędziwiatr

sędzia

Andrzej Kot

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów w procesie karnym, w szczególności zasady swobodnej oceny dowodów (art. 7 k.p.k.) oraz wymogów stawianych uzasadnieniu wyroku (art. 410, 424 k.p.k.). Potwierdzenie prawidłowości oceny dowodów przez sąd pierwszej instancji w kontekście zarzutów apelacyjnych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego sprawy karnej. Wartość precedensowa ograniczona do kwestii proceduralnych i oceny dowodów.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy poważnego przestępstwa pobicia, ale jej wartość contentowa leży głównie w analizie błędów procesowych i ocenie dowodów, co jest bardziej interesujące dla prawników niż dla szerokiej publiczności.

Sąd Apelacyjny rozstrzyga kluczowe zarzuty procesowe w sprawie o pobicie: czy ocena dowodów była prawidłowa?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst