II AKA 270/12

Sygn. akt II AKa 270/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 października 2012 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Wiesław Pędziwiatr Sędziowie: SSA Edward Stelmasik (spr.) SSA Bogusław Tocicki Protokolant: Anna Turek przy udziale prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Ludwika Uciurkiewicza po rozpoznaniu w dniach 25 października 2012 r. i 29 października 2012 r. sprawy M. W. (1) oskarżonej z art. 286 § 1 k.k. , art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 k.k. , art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. , art. 284 § 2 k.k. w zw. z art. 65 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. , art. 230 § 1 k.k. i art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 k.k. , art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 k.k. , art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. , art. 230 § 1 k.k. , art. 270 § 3 k.k. I. P. (1) oskarżonej z art. 230 § 1 k.k. i art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. J. H. (1) oskarżonego z art. 230 § 1 k.k. , art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. z powodu apelacji wniesionej przez oskarżycieli posiłkowych A. B. (1) , J. D. (1) i oskarżonych od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 21 marca 2012 r. sygn. akt III K 229/10 I. zmienia zaskarżony wyrok co do oskarżonej M. W. (1) w ten sposób, że: 1. orzeczeniu z punktu II części dyspozytywnej nadaje brzmienie: na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. umarza postępowanie przeciwko oskarżonej M. W. (1) odnośnie czynów opisanych w punktach II, III, IV, V, VI, VII części wstępnej tego wyroku, ustalając równocześnie, że nie wiązały się one z wprowadzeniem w błąd osób udzielających jej korzyści majątkowej i w konsekwencji stwierdza, że umorzenia te odnoszą się do czynów z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 65 k.k. w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2003 r., a kosztami procesu z tą częścią sprawy związanymi obciąża Skarb Państwa, 2. z rozstrzygnięcia zawartego w punkcie IV części dyspozytywnej eliminuje zawarte na wstępie sformułowania: „w okresie od lipca 2003 roku do kwietnia 2004 roku we W. i innych miejscowościach” oraz „w łącznej kwocie 294 000 złotych” a nadto powołany w tym punkcie, w podstawie prawnej wymiaru kary przepis „ art. 65 k.k. ” uzupełnia o „ § 1 ”, 3. z orzeczenia zawartego w punkcie V części dyspozytywnej eliminuje zwarte na wstępie sformułowania: „w okresie od kwietnia 2004 roku do marca 2005 roku” oraz „w łącznej kwocie 276.954,17 złotych”, a nadto powołany w tym punkcie, w podstawie prawnej wymiaru kary „ art. 65 k.k. ” uzupełnia o „ § 1 ”, 4. z rozstrzygnięcia zawartego w punkcie VIII części dyspozytywnej eliminuje zawarte na wstępie sformułowania: „w okresie od czerwca 2005 roku do marca 2006 roku we W. , w U. województwo (...) ” oraz „w kwocie łącznej 1 460 000 złotych”, a nadto powołany w tym punkcie podstawy prawnej wymiaru kary „ art. 65 k.k. ” uzupełnia o „ § 1 ”, 5. orzeczoną w punkcie XXV części dyspozytywnej wysokość kwoty przepadku określa na 264 000 złotych (dwieście sześćdziesiąt cztery tysiące)” i precyzuje, że odnosi się ona do korzyści uzyskanych z przestępstw przypisanych tej oskarżonej w punktach IV, VII, IX części dyspozytywnej, 6. precyzuje, że środki karne orzeczone w punkcie XXVI części dyspozytywnej wiążą się ze skazaniami: - w punktach V, VI, VIII co do zobowiązania naprawienia szkody na rzecz T. G. (1) , - w punkcie VIII co do zobowiązania naprawienia szkody na rzecz E. O. , 7. zawarty w punkcie IV lit.b wyraz „dotacji” zastępuje wyrazem „pomocy finansowej”, II. na podstawie art. 435 k.p.k. zmienia zaskarżony wyrok co do oskarżonej E. J. (1) w ten sposób, że wydanemu wobec niej orzeczeniu zawartemu w punkcie XI nadaje brzmienie: „na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. umarza postępowanie przeciwko oskarżonej E. J. (2) odnośnie czynów opisanych w punktach XXVII i XXIX części wstępnej tego wyroku, przy równoczesnym ustaleniu, że nie wiązały się one z osiągnięciem korzyści majątkowych w następstwie wykorzystania błędu osób wskazanych w tych punktach i w konsekwencji stwierdza, że umorzenia te odnoszą się do czynów z art. 230 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2003 roku”, III. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonej I. P. (1) w ten sposób, że zawarty w punkcie XIX wyraz „dotacji” zastępuje wyrazem „pomocy finansowej”, IV. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok co oskarżonych M. W. (1) i I. P. (1) oraz tenże wyrok co do oskarżonego J. H. (1) utrzymuje w mocy, V. obciąża oskarżonych M. W. (1) , I. P. (1) i J. H. (1) oraz oskarżycieli posiłkowych: A. B. (1) i J. D. (1) wydatkami poniesionymi przez Skarb Państwa w postępowaniu apelacyjnym w częściach równych i wymierza tytułem opłaty za drugą instancję: - oskarżonej M. W. (1) - 7600 zł - oskarżonym J. H. (2) i I. P. (1) po 1180 zł - oskarżycielom posiłkowym A. B. (1) i J. D. (1) po 200 zł UZASADNIENIE W sprawie III K 229/10 Sąd Okręgowy we Wrocławiu osądził 6 oskarżonych, a mianowicie: M. W. (1) , E. J. (1) , G. B. , I. P. (1) , G. N. i J. H. (1) . Postępowanie apelacyjne dotyczy natomiast jedynie 3 z tych osób a mianowicie: M. W. (1) , I. P. (1) i J. H. (1) , stąd też w niniejszym uzasadnieniu przedstawiona zostanie treść wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 21.03.2012 r. co do tych 3 oskarżonych. Prokurator Okręgowy we Wrocławiu oskarżył: a) M. W. (1) o popełnienie 26 przestępstw, a konkretnie o to, że: I. w okresie od 8 marca 2001 roku do 16 sierpnia 2001 roku we W. , działając w warunkach czynu ciągłego, wspólnie i w porozumieniu z E. J. (1) , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie stale źródło dochodów, wprowadziła Prezesa Zarządu spółki T. G. (1) w błąd co do faktycznego wykonania usług prawnych na rzecz (...) sp. z o.o. przez Kancelarię (...) radcy prawnego J. M. (1) , a następnie przedłożyła wymienionemu pięć uprzednio podrobionych przez E. J. (1) faktur VAT o nr (...) z dnia 08.03.2001r., nr (...) z dnia 14.03.2001r., nr (...) z dnia 3.04.2001r., nr (...) z dnia 16.08.2001r. oraz o nr (...) z dnia 16.08.2001r. na podstawie których to dokumentów wyłudziła od T. G. (1) łączną kwotę 100.040 zł, czym działała na szkodę (...) sp. z o.o. tj. o czyn z art. 286 § 1 kk i art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 kk II. w okresie od czerwca 2001 roku do lipca 2001 roku we W. oraz Ł. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowych, czyniąc sobie stale źródło dochodów, powołując się przed T. G. (1) , działającym wspólnie z I. P. (2) , na wpływy w Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa we W. , podjęła się zawarcia na rzecz wymienionych umowy kupna pałacu w miejscowości S. należącego do Zasobu Agencji w zamian za korzyść majątkową w wysokości 100.000 zł otrzymaną uprzednio od I. P. (2) , którą mimo odstąpienia zainteresowanych nie zwróciła tj. o czyn z art. 230 § 1 kk i art. 286 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 65 kk III. w okresie od czerwca 2001 roku do lipca 2001 roku we W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie stale źródło dochodów, powołując się na wpływy w Agencji Własności Rolnej Skarb Państwa we W. podjęła się pośrednictwa w zakupie przez M. P. (1) i W. P. (1) pałacu w miejscowości B. wprowadzając wymienionych w błąd co do faktycznych możliwości odsprzedania nabytej nieruchomości z zyskiem nieustalonemu kontrahentowi z zagranicy, otrzymując w zamian za pośrednictwo korzyść majątkową w wysokości 130.000 z której to kwoty w zamian za doprowadzenie do zawarcia umowy przekazała kwoty po 20.000 złotych B. K. oraz G. B. pełniącym funkcje publiczne specjalisty oraz kierownika w Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa Sekcja w L. czym działała na szkodę M. P. (1) i W. P. (1) tj. o czyn z art. 230 § 1 kk i art. 229 § 1 kk i art. 286 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 65 kk IV. we wrześniu 2001 roku we W. , czyniąc sobie stałe źródło dochodów, powołując się przed T. G. (1) oraz A. i D. P. (1) na wpływy w Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa, podjęła się pośrednictwa w nabyciu działki nr (...) o powierzchni 1ha 90a 02m 2 w P. , wprowadzając wymienionych w błąd co do faktycznych możliwości odsprzedania następnie nabytych gruntów z zyskiem nieustalonemu kontrahentowi z zagranicy w zamian za otrzymaną od wymienionych korzyść majątkową w wysokości 120.000 zł, z której to kwoty w zamian za doprowadzenie do zawarcia umowy przekazała kwotę po 30.000 złotych tytułem korzyści majątkowej B. K. oraz G. B. , pełniącym funkcje publiczne specjalisty oraz kierownika w Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa Sekcja w L. czym działała na szkodę A. i D. P. (1) i T. G. (1) , tj. o czyn z art. 230 § 1 kk i art. 229 § 1 kk i art. 286 § 1 kk w zw. z art. 11§2 kk V. w okresie od października do listopada 2001 roku we W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie stale źródło dochodów, powołując się na wpływy w Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa we W. oraz w Oddziale w L. , podjęła się pośrednictwa w nabyciu przez A. B. (1) , M. O. (1) , J. D. (1) oraz W. i M. D. (1) , działek nr (...) na terenie P. , wprowadzając wymienionych w błąd co do faktycznych możliwości odsprzedania następnie nabytych gruntów z zyskiem nieustalonemu kontrahentowi z zagranicy, w zamian za otrzymaną od wymienionych korzyść majątkową w wysokości 260.000 złotych, z której to kwoty w zamian za doprowadzenie do zawarcia umowy przekazała kwotę 100.000 zł tytułem korzyści majątkowej B. K. oraz G. B. , pełniącym funkcje publiczne specjalisty i kierownika w Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa Sekcja w L. , czym działała na szkodę A. B. (1) , M. O. (1) , J. D. (1) oraz W. i M. D. (1) tj. o czyn z art. 230 § 1 kk i art. 229 § 1 kk i art. 286 § 1 kk i art. 294 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 65 kk VI. w okresie od listopada 2001 roku do grudnia 2001 roku we W. , czyniąc sobie stałe źródło dochodów, powołując się przed T. G. (1) oraz A. i D. P. (1) na wpływy w Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa podjęła się pośrednictwa w nabyciu zespołu pałacowo folwarcznego z parkiem w K. gm. G. , należącego do zasobu Agencji otrzymując w zamian za załatwienie sprawy korzyść majątkową w wysokości 120.000zł działając na szkodę A. i D. P. (1) oraz T. G. (1) tj. o czyn z art. 230 § 1 kk i art. 286 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 65 kk VII. w okresie od listopada 2001 roku do grudnia 2001 roku we W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowych, wspólnie i w porozumieniu z E. J. (1) , czyniąc sobie stale źródło dochodów, powołując się na wpływy w Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa we W. oraz w Oddziale w L. , podjęła się pośrednictwa w nabyciu przez J. K. (1) od Agencji działki o nr (...) o powierzchni 28 ha 16 a 40 m 2 w obrębie P. gm. L. wprowadzając wymienionego w błąd co do faktycznych możliwości odsprzedania nabytych gruntów z zyskiem nieustalonemu kontrahentowi z zagranicy, otrzymując w zamian za pośrednictwo korzyść majątkową w wysokości 210.000 zł z której to kwoty w zamian za doprowadzenie do zawarcia umowy przekazała kwotę 20.000 zł tytułem korzyści majątkowej B. K. oraz G. B. , pełniącym funkcje publiczne specjalisty oraz kierownika w Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa Sekcja w L. , tj. o czyn z art. 230 § 1 kk i art. 229 § 1 kk i art. 286 § 1 kk i art. 294 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 65 kk VIII. w styczniu 2002 roku w L. , w związku z publicznym przetargiem którego przedmiotem była sprzedaż nieruchomości położonej w granicach działki (...) obręb O. , gmina L. pozostającej w zasobach Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa w L. , w zamian za korzystne dla siebie rozstrzygniecie przetargu weszła w porozumienie z B. K. , pełniącą funkcję publiczną specjalisty Administracji Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa w L. oraz Przewodniczącej Komisji Przetargowej, wręczając wymienionej korzyść majątkową w wysokości 50.000 złotych czym działała na szkodę instytucji organizującej przetarg, tj. o czyn z art. 229 § 1 kk i art. 305 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk IX. w dniu 20 listopada 2002 roku we W. , czyniąc sobie stale źródło dochodów, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem J. i T. G. (1) w ten sposób, że działając z góry powziętym zamiarem wyłudzenia mienia pożyczyła od wymienionych tytułem pożyczki gotówkowej kwotę 12.000 zł, nie mając przy tym zamiaru wywiązania się ze zwrotu wskazanej kwoty czym też działała na szkodę J. i T. G. (1) , tj. o czyn z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 kk X. w styczniu 2003 roku we W. , czyniąc sobie stale źródło dochodów, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem T. G. (1) w ten sposób, że działając z góry powziętym zamiarem wyłudzenia mienia z dniem 17 stycznia 2003r. zawarła z wymienionym notarialną umowę przedwstępną sprzedaży dwóch działek położonych we wsi G. P. gm. J. oraz w obrębie R. gm. L. , na podstawie której to umowy otrzymała tytułem zaliczki łączną kwotę 80.000 zł, nie mając przy tym zamiaru zawarcia końcowego aktu przeniesienia prawa własności jak również zwrotu pobranej zaliczki czym działała na szkodę T. G. (1) , tj. o czyn z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 kk XI. w okresie od lipca do października 2003 roku we W. , czyniąc sobie stałe źródło dochodów, powołując się przed J. J. (1) i R. K. (1) na wpływy w Agencji Nieruchomości Rolnych odział we W. i w L. podjęła się załatwienia sprawy wykupu działki nr (...) w P. w Agencji, polegającej na bezprawnym wywarciu wpływu na decyzje i działanie urzędników (...) we W. oddział w L. , w zamian za otrzymanie korzyści majątkowej, czym działa na szkodę Skarbu Państwa tj. o czyn z art. 230 § 1 kk w zw. z art. 65 kk XII. w okresie od 19 stycznia 2004 roku do maja 2004 roku we W. , czyniąc sobie stałe źródło dochodów , w celu osiągnięcia korzyści majątkowych, przywłaszczyła powierzone mienie T. G. (1) w postaci pieniędzy w kwocie nie mniejszej niż 181.826,86 złotych pochodzących ze sprzedaży wkładu na zakup lokalu mieszkalnego nr (...) w budynku przy ul. (...) we W. , który faktycznie dokonał wpłaty niniejszej kwoty na konto dewelopera (...) ” SA, czym działała na szkodę T. G. (1) w wysokości 181.826,86 złotych, tj. o czyn z art. 284 § 2 kk w zw. z art. 65 kk XIII. w okresie od stycznia 2004 roku do kwietnia 2004 roku we W. , działając wspólnie i w porozumieniu z I. P. (1) , w celu osiągnięcia korzyści majątkowych, czyniąc sobie stale źródło dochodów, powołując się na wpływy w Zarządach oraz Wydziałach Kredytowych Central Banków, w Agencji Nieruchomości Rolnych, w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, oraz na znajomości z osobami pełniącymi funkcje publiczne, podjęła się pośrednictwa w uzyskaniu dla J. i W. D. (1) kredytu konsolidacyjnego w wysokości 200.000.000 zł wprowadzając wymienionych w błąd co do faktycznej możliwości uzyskania kredytu, w zamian za otrzymaną od wymienionych korzyść majątkową w wysokości 94.000 złotych, czym działała na szkodę J. i W. D. (1) tj. o czyn z art. 230 § 1 kk i art. 286 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 65 kk XIV. w okresie od marca 2004 roku do kwietnia 2004 roku we W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowych, czyniąc sobie stale źródło dochodów, powołując się na wpływy w Urzędzie Miasta we W. , w zamian za otrzymaną korzyść majątkową w wysokości 200.000 zł, podjęła się pośrednictwa w nabyciu nieruchomości przy ul. (...) we W. , wprowadzając Z. G. (1) w błąd co do faktycznej możliwości nabycia przez wymienionego przedmiotowej nieruchomości, czym działała na szkodę Z. G. (1) , tj. o czyn z art. 230 § 1 kk i art. 286 § 1 kk i art. 294 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 65 kk XV. w kwietniu 2004 roku we W. , czyniąc sobie stałe źródło dochodów, działając z góry powziętym zamiarem wyłudzenia mienia, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem T. G. (1) w ten sposób, że bez zgody i wiedzy T. G. (1) korzystając z przekazanego jej wcześniej pełnomocnictwa do czynności prawnych nie obejmującego zgody na dokonanie opisanych transakcji, na podstawie aktu notarialnego z dnia 22 kwietnia 2004r. zbyła na rzecz E. J. (1) dwie działki o nr (...) położone w M. o rzeczywistej wartości wynoszącej kwotę nie mniejszą niż 90.000 zł za kwotę 15.000 zł. tj. o czyn z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 kk XVI. w okresie od 1 października 2004 roku do 6 października 2004 roku we W. , działając w warunkach czynu ciągłego, wspólnie i w porozumieniu z E. J. (1) , poprzez dokonanie szeregu wypłat z bankomatów przy pomocy karty V. E. o nr (...) wystawionej przez (...) Bank S.A. , dokonała zaboru w celu przywłaszczenia kwoty 18.000 zł działając tym samym na szkodę (...) sp. z o.o. tj. o czyn z art. 278 § 1,5 kk w zw. z art. 12 kk XVII. w dniu 24 listopada 2004 roku we W. , czyniąc sobie stale źródło dochodów, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem T. R. i A. S. w ten sposób, że działając z góry powziętym zamiarem wyłudzenia mienia z dniem 24 listopada 2004 roku zawarła z T. R. notarialną umowę przedwstępną sprzedaży działki nr (...) położonej we wsi G. P. gm. J. na podstawie której to umowy otrzymała tytułem zaliczki i rat łączną kwotę 86.000 zł, nie mając przy tym zamiaru zawarcia końcowego aktu przeniesienia prawa własności jak również zwrotu pobranej zaliczki czym działała na szkodę T. R. i A. S. tj. o czyn z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 kk XVIII. w okresie od lutego 2005 roku do marca 2005 roku we W. , czyniąc sobie stale źródło dochodów, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowych, powołując się na wpływy w Agencji Nieruchomości Rolnych we W. , podjęła się pośrednictwa w utrzymania dzierżawy obiektu zorganizowanego w N. i M. prowadzonych przez dzierżawców S. i J. Z. (1) jak również gwarantując wymienionym cofnięcie powództwa przez Agencję Nieruchomości Rolnych we W. , w zamian za co przyjęła od wymienionych korzyść majątkową w wysokości 20.000 zł, którą to kwotę przekazała jako korzyść majątkową G. B. pełniącej funkcję kierownika w Agencji Nieruchomości Rolnych Sekcja w L. tj. o czyn z art. 230 § 1 kk i art. 229 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 65 kk XIX. w okresie od czerwca 2005 roku do 2 października 2005 roku we W. , czyniąc sobie stale źródło dochodów, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem T. G. (1) w ten sposób, że posługując się uprzednio podrobioną przez inna osobę deklarację wekslową datowaną na dzień 15 czerwca 2005r. z którego to dokumentu wynikało, iż stanowi on zabezpieczenie wierzytelności w wysokości 500.000 zł, posłużyła się następnie uprzednio podrobionym w opisany sposób dokumentem, w sierpniu 2005 roku wezwała wymienionego do wykupu przedmiotowego weksla w terminie do 19 sierpnia 2005 roku, a następnie po uzyskaniu w oparciu o wskazaną deklarację wekslową nakazu zapłaty, doprowadziła do zawarcia z dniem 2 października 2005 roku ugody z T. G. (1) , wyłudzając tym samym od wymienionego wskazaną kwotę, czym też działała na szkodę T. G. (1) , tj. o czyn z art. 286 § 1 kk i art. 270 § 1 kk i art. 294 § 1 kk zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 65 kk XX. w okresie od czerwca 2005 roku do 2006 roku we W. , czyniąc sobie stale źródło dochodów, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłowała doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem T. G. (1) w ten sposób, że wykorzystując czystą kartkę papieru zawierającą wyłącznie nieczytelny podpis in blanco złożony uprzednio przez T. G. (1) , sporządziła nieautentyczną deklarację wekslową datowaną na dzień 15 czerwca 2005r. z którego to dokumentu wynikało, iż stanowi on zabezpieczenie wierzytelności w wysokości 600.000 zł, który to dokument jako autentyczny zbyła za kwotę nie mniejszą niż 360.000 zł wraz z wekslem na rzecz E. O. , w oparciu o które to dokumenty wymieniony uzyskał wobec T. G. (1) nakaz zapłaty wskazanej kwoty, lecz zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na bezskuteczną egzekucję z majątku dłużnika, czym działała na szkodę T. G. (1) , tj. o czyn z art. 13 § 1 kk w zw. z art.286 § 1 kk i art. 270 § 2 kk i art. 294 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 65 kk XXI. w okresie od lutego do marca 2006 roku w U. województwo (...) , czyniąc sobie stale źródło dochodów, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowych, wspólnie i w porozumieniu z E. J. (1) doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem E. O. o znacznej wartości w wysokości 360.000 złotych w ten sposób, że zbyła na jego rzecz weksel in blanco wystawiony przez T. G. (1) z wypisaną kwotą 613.232,88 złotych wraz z podrobioną deklaracją wekslową na kwotę 600.000 zł wiedząc, że roszczenie to jest bezpodstawne, czym działała na szkodę E. O. , tj. o czyn z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 294 § 1 kk i art. 270 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 65 kk XXII. w marcu 2006 roku w L. , w związku z publicznym ustnym przetargiem, który odbył się w dniu 10 marca 2006 roku na sprzedaż nieruchomości nie rolnej zabudowanej położonej w K. gmina L. w granicach działki (...) o powierzchni 3,1500 ha pozostającej w zasobach Agencji Nieruchomości Rolnych we W. , w zamian za korzystne dla siebie rozstrzygniecie przetargu w przedmiotowym przetargu, weszła w porozumienie z B. K. oraz G. B. pełniącymi funkcje publiczne specjalisty oraz administratora Administracji Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa w L. , wręczając wymienionym osobom korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 10.000 złotych, czym działała na szkodę instytucji organizującej przetarg, tj. o czyn z art. 229 § 1 kk i art. 305 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk XXIII. w maju 2006 roku w L. , w związku z publicznymi ustnymi przetargami, których przedmiotem była sprzedaż nieruchomości rolnych położonych w obrębie B. K. gmina K. w granicach działki (...) o powierzchni 1,49 ha, w obrębie W. gmina K. w granicach działki (...) o powierzchni 13,1800 ha, w obrębie W. gmina K. w granicach działki (...) o powierzchni 7,0100 ha oraz położonej w obrębie W. gmina K. w granicach działki (...) o powierzchni 37,2000 ha pozostających w zasobach Agencji Nieruchomości Rolnych w zamian za korzystne dla siebie rozstrzygniecie przetargu w przedmiotowym przetargu, weszła w porozumienie z B. K. oraz G. B. pełniącymi funkcje publiczne specjalisty oraz administratora Administracji Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa w L. , wręczając wymienionym osobom korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 210.000 złotych, czym działała na szkodę instytucji organizującej przetargi, tj. o czyn z art. 229 § 1 kk i art. 305 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk XXIV. wiosną 2006 roku we W. , czyniąc sobie stale źródło dochodów, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowych, wspólnie i w porozumieniu z E. J. (1) powołując się na wpływy w Agencji Nieruchomości Rolnych we W. , w zamian za otrzymaną korzyść majątkową w wysokości nie mniejszej niż 150.000 zł, podjęła się pośrednictwa w załatwieniu sprawy związanej z zakupem zespołu pałacowo-dworskiego z areałem gruntów położonego w miejscowości R. gm. R. powiat (...) województwo (...) , wchodzącego w skład z zasobu Agencji Nieruchomości Rolnych Oddział we W. , polegające na bezprawnym wywarciu wpływu na decyzje i działanie urzędników (...) we W. odpowiedzialnych za przeprowadzenie przetargu licytacyjnego na sprzedaż przedmiotowej nieruchomości, czym dział na szkodę Skarbu Państwa tj. o czyn z art. 230 § 1 kk w zw. z art. 65 kk XXV. w maju 2008 roku w U. , powiat (...) województwo (...) , działając z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, działając wspólnie i w porozumieniu z J. H. (1) , przedstawiając go jako Urzędnika Ministerstwa Rolnictwa oraz Agencji Nieruchomości Rolnych w W. i powołując się na wpływy w tych instytucjach, podjęła się pośrednictwa załatwienia sprawy wykupu przez E. O. dzierżawionego zespołu pałacowo-parkowego w U. , w zamian za otrzymanie korzyści majątkowej w wysokości nie mniejszej niż 20.000 złotych, czym działała na szkodę E. O. tj. o czyn z art. 230 § 1 kk i art. 286 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk XXVI. w sierpniu 2008 roku w M. , powiat (...) , województwo (...) , posiadała podrobione dokumenty w postaci dyplomu i odpisu dyplomu ukończenia studiów magisterskich na Wydziale Prawa (...) imienia B. B. (1) we W. czyniąc tym przygotowanie do ich użycia jako autentycznych, tj. o czyn z art. 270 § 3 kk b) I. P. (1) o to, że: XLVIII. w okresie od dnia 4 marca 2003 roku do dnia 31 października 2003 roku we W. , działając z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowych doprowadziła do niekorzystnego rozporządzeniem mieniem J. i W. D. (1) w ten sposób, że zawarła z J. D. (2) pozostającą we wspólnocie majątkowej ze swoim mężem W. dwie umowy pożyczki na łączną kwotę 105.000 złotych nie mając zamiaru wywiązania się z nich, czym działała na szkodę J. i W. D. (1) , a w tym w dniu 04 marca 2003 roku pobrała kwotę 100.000,-zł, w dniu 31 października 2003 roku pobrała kwotę 5.000,-zł tj. o czyn z art. 286§1 kk w zw. z art. 12 kk XLIX. w okresie od stycznia 2004 roku do kwietnia 2004 roku we W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowych, działając wspólnie i w porozumieniu z M. W. (1) , powołując się na wpływy w Zarządach oraz Wydziałach Kredytowych Central Banków, w Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa, w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, powołując się na znajomości z osobami pełniącymi funkcje publiczne, podjęła się pośrednictwa w uzyskaniu dla J. i W. D. (1) kredytu konsolidacyjnego w wysokości 200.000.000 zł wprowadzając wymienionych w błąd co do faktycznej możliwości uzyskania kredytu, w zamian za otrzymaną od wymienionych korzyść majątkową w wysokości 94.000 złotych, czym działała na szkodę J. i W. D. (1) tj. o czyn z art. 230 § 1 kk i art. 286 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk c) J. H. (1) oskarżonego o to, że: LI. w maju 2008 roku w U. , powiat (...) województwo (...) , działając z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, działając wspólnie i w porozumieniu z M. W. (1) , przedstawiając się jako Urzędnik Ministerstwa Rolnictwa oraz Agencji Nieruchomości Rolnych w W. i powołując się na wpływy w tych instytucjach, podjął się pośrednictwa załatwienia sprawy wykupu przez E. O. dzierżawionego zespołu pałacowo-parkowego w U. , w zamian za otrzymanie korzyści majątkowej w wysokości nie mniejszej niż 20.000 złotych, ale pieniędzy nie otrzymał, czym działał na szkodę E. O. tj. o czyn z art. 230 § 1 kk i 13 § 1 kk w zw. art. 286 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk Sąd Okręgowy we Wrocławiu wyrokiem z dnia 21.03.2012 r. orzekł (sygn. akt III K 22 9/10): A. co do osk. M. W. (1) w ten sposób, że: I. uniewinnił ją od 7 zarzucanych w p. VIII, IX, X, XVII, XXII, XXIII i XXIV ; II. umorzył na podstawie art. 17 § 1 pkt. 6 kpk postępowanie odnośnie 6 czynów zarzuconych w p. II-VII części modyfikując ich opis przez przyjęcie, że polegały na tym, iż w okresie od czerwca 2001 roku do grudnia 2001 roku we W. i innych miejscowościach, działając w warunkach ciągu przestępstw, w celu osiągnięcia korzyści majątkowych, czyniąc sobie stałe źródło dochodów, powoływała się wobec różnych osób na wpływy w Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa Oddział we W. oraz w Sekcji Terenowej w L. , podjęła się zawarcia na rzecz tych osób umów sprzedaży nieruchomości wywierając bezprawny wpływ na decyzje i działania urzędników Agencji Własności Rolnej, w zamian za korzyść majątkową w łącznej kwocie 940.000 złotych, a w tym: a) w okresie od czerwca 2001 roku do lipca 2001 roku we W. oraz Ł. , powołując się przed T. G. (1) , działającym wspólnie z I. P. (2) , na wpływy w Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa Oddział we W. oraz Sekcji Terenowej w L. podjęła się zawarcia na rzecz wymienionych umowy sprzedaży pałacu w miejscowości S. należącego do Zasobu Agencji w zamian za korzyść majątkową w wysokości 100.000 zł otrzymaną uprzednio od I. P. (2) , którą mimo odstąpienia zainteresowanych nie zwróciła; b) w okresie od czerwca 2001 roku do lipca 2001 roku we W. , powołując się na wpływy w Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa Oddział we W. podjęła się pośrednictwa w zakupie przez M. P. (1) pałacu w miejscowości B. , otrzymując za pośrednictwo w doprowadzeniu do zawarcia umowy sprzedaży korzyść majątkową w wysokości 130.000 złotych; c) we wrześniu 2001 roku we W. , powołując się przed T. G. (1) oraz A. i D. P. (1) na wpływy w Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa Oddział we W. i w Sekcji Terenowej w L. , podjęła się pośrednictwa w nabyciu działki nr (...) o powierzchni 1ha 90a 02m 2 w P. , otrzymując od wymienionych korzyść majątkową w wysokości 120.000 zł, d) w okresie od października do listopada 2001 roku we W. , powołując się na wpływy w Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa Oddział we W. i w Sekcji Terenowej w L. , podjęła się pośrednictwa w nabyciu przez A. B. (1) , M. O. (1) , J. D. (1) oraz W. i M. D. (1) , działek nr (...) na terenie P. , otrzymując od A. B. (1) , M. O. (1) , J. D. (1) korzyść majątkową w wysokości 260.000 złotych, e) w okresie od listopada 2001 roku do grudnia 2001 roku we W. , powołując się przed T. G. (1) oraz A. i D. P. (1) na wpływy w Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa Oddział we W. i w Sekcji Terenowej w L. , podjęła się pośrednictwa w nabyciu zespołu pałacowo - folwarcznego z parkiem w K. gm. G. , należącego do zasobu Agencji otrzymując w zamian za załatwienie sprawy korzyść majątkową w wysokości 120.000 zł; f) w okresie od listopada 2001 roku do grudnia 2001 roku we W. , wspólnie i w porozumieniu z E. J. (1) , powołując się na wpływy w Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa Oddział we W. i Sekcji Terenowej w L. , podjęła się pośrednictwa w nabyciu przez J. K. (1) od Agencji działki o nr (...) o powierzchni 28 ha 16 a 40 m 2 w obrębie P. gm. L. , otrzymując w zamian za pośrednictwo korzyść majątkową w wysokości 210.000 zł tj. czynów z art. 230 § 1 kk w zw. z art. 65 kk w zw. z art. 91 § 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk III. uznał tę oskarżoną za winną popełnienia pozostałych 13 zarzucanych przestępstw i za to skazał: 1) za czyn zarzucony w pkt. I – na podstawie art. 286 § 1 kk w zw. z art. 11 § 3 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 kk oraz art. 33 § 2 i 3 kk na kary: - roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności; - oraz 100 stawek dziennych grzywny po 100 złotych każda; 2) za czyny zarzucane w pkt. XI, XIII i XIV , przy ustaleniu, że polegały na tym, że w okresie od lipca 2003 roku do kwietnia 2004 roku we W. i innych miejscowościach, działając w warunkach ciągu przestępstw, w celu osiągnięcia korzyści majątkowych, czyniąc sobie stałe źródło dochodów, powoływała się wobec różnych osób na wpływy w instytucjach państwowych i samorządowych, podjęła się zawarcia na rzecz różnych osób umów sprzedaży nieruchomości oraz kredytów i dotacji wywierając bezprawny wpływ na decyzje i działania urzędników tych instytucji, w zamian za korzyść majątkową w łącznej kwocie nie mniejszej niż 294.000,00 złotych, czym działała na szkodę Skarbu Państwa a w tym: a) w okresie od lipca do października 2003 roku we W. , powołując się przed J. J. (1) i R. K. (1) na wpływy w Agencji Nieruchomości Rolnych Odział we W. i w Sekcji Terenowej w L. podjęła się załatwienia sprawy wykupu działki nr (...) w P. w Agencji, w zamian za otrzymanie korzyści majątkowej, b) w okresie od stycznia 2004 roku do kwietnia 2004 roku we W. , działając wspólnie i w porozumieniu z I. P. (1) , powołując się na wpływy w instytucjach państwowych: Agencji Nieruchomości Rolnych i w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, podjęła się pośrednictwa w uzyskaniu dla W. D. (1) kredytu konsolidacyjnego oraz dotacji w wysokości 200.000.000 zł, w zamian za otrzymaną od J. D. (2) korzyści majątkowej w wysokości 94.000 złotych, c) w okresie od marca 2004 roku do kwietnia 2004 roku we W. , powołując się na wpływy w Urzędzie Miasta we W. , podjęła się pośrednictwa w nabyciu przez Z. G. (1) nieruchomości przy ul. (...) we W. , w zamian za otrzymaną korzyść majątkową w wysokości 200.000 zł tj. czynów z art. 230 § 1 kk w zw. z art. 65 kk w zw. z art. 91 § 1 kk i za to na podstawie tych przepisów oraz art. 33 § 2 i 3 kk wymierzył jej kary: - 3 lat pozbawienia wolności, - oraz 200 stawek dziennych grzywny po 100 złotych każda, 3) w ramach zarzutów postawionych w pkt. XII i XV, przy ustaleniu, że przestępstwa te polegały na tym, że w okresie od kwietnia 2004 roku do 4 marca 2005 roku, działając w warunkach ciągu przestępstw, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie stałe źródło dochodu, przywłaszczyła sobie powierzone jej mienie T. G. (1) w postaci pieniędzy w łącznej kwocie 276.954,17 złotych pochodzące ze sprzedaży praw majątkowych, a w tym: a) w okresie od kwietnia 2004 roku do 9 listopada 2004 roku we W. , przywłaszczyła sobie powierzone jej mienie w postaci pieniędzy w kwocie 102.400 złotych uzyskane ze sprzedaży nieruchomości, w ten sposób, że działając na podstawie udzielonego jej przez T. G. (1) pełnomocnictwa do czynności prawnych zbyła po zaniżonej cenie na rzecz E. J. (1) dwie działki o nr (...) , położone w M. a następnie ta, działając na jej zlecenie, zbyła przedmiotowe nieruchomości na rzecz K. B. oraz D. C. i K. K. (1) , b) w dniu 4 marca 2005 roku we W. , przywłaszczyła sobie powierzone jej mienie T. G. (1) w postaci pieniędzy w kwocie nie mniejszej niż 174.554,17 zł pochodzące ze sprzedaży M. T. prawa do lokalu mieszkalnego nr (...) w budynku przy ul. (...) we W. realizowanego przez dewelopera (...) S.A. we W. , tj. czynów z art. 284 § 2 kk w zw. z art. 65 kk w zw. z art. 91 § 1 kk i za to na podstawie tych przepisów oraz art. 33 § 2 i 3 kk wymierzył jej kary: - 2 lat pozbawienia wolności; - 200 stawek dziennych grzywny po 100 złotych każda; 4) za czyn zarzucony w p. XVI, przy ustaleniu, że wyczerpuje znamiona występku z art. 278 § 1 kk na podstawie tego przepisu oraz art. 33 § 2 i 3 kk na kary: - 8 miesięcy pozbawienia wolności; - oraz 50 stawek dziennych grzywny po 100 zł. każda; 5) za czyn zarzucony w p. XVIII, przy ustaleniu, że polegał na tym, że : w okresie od lutego 2005 roku do marca 2005 roku we W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie stałe źródło dochodów, powołując się na wpływy w Agencji Nieruchomości Rolnych Oddział we W. oraz Sekcji Terenowej w L. , podjęła się pośrednictwa w utrzymania dzierżawy obiektu zorganizowanego w N. i M. prowadzonych przez dzierżawców S. i J. Z. (1) jak również gwarantując wymienionym cofnięcie powództwa przez Agencję Nieruchomości Rolnych we W. , w zamian za co przyjęła od wymienionych korzyść majątkową w wysokości 20.000 zł, i za to na podstawie art. 230 § 1 kk w zw. z art. 65 kk oraz art. 33 § 2 i § 3 kk wymierzył jej: - rok i 6 miesięcy pozbawienia wolności; - 80 stawek dziennych grzywny po 100 złotych każda; 6) za czyny zarzucone w p. XIX, XX i XXI, przy zmodyfikowaniu ich opisu, iż polegały na tym, że : w okresie od czerwca 2005 roku do marca 2006 roku we W. i U. województwo (...) , działając w warunkach ciągu przestępstw, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz czyniąc sobie stałe źródło dochodów, w stosunku do mienia znacznej wartości, doprowadziła oraz usiłowała doprowadzić T. G. (1) i E. O. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie łącznej 1.460.000 złotych a w tym: a) w okresie od czerwca 2005 roku do 2 października 2005 roku we W. , doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem T. G. (1) w ten sposób, że posługując się uprzednio podrobioną przez inna osobę deklaracją wekslową datowaną na dzień 15 czerwca 2005r., z którego to dokumentu wynikało, iż stanowi on zabezpieczenie wierzytelności w wysokości 500.000 zł, posłużyła się następnie uprzednio podrobionym w opisany sposób dokumentem, w sierpniu 2005 roku wezwała wymienionego do wykupu przedmiotowego weksla w terminie do 19 sierpnia 2005 roku, a następnie po uzyskaniu w oparciu o wskazaną deklarację wekslową nakazu zapłaty, doprowadziła do zawarcia z dniem 2 października 2005 roku ugody z T. G. (1) , skutkującej pokryciem przez pokrzywdzonego kwoty wierzytelności, czym działała na szkodę T. G. (1) ; b) w okresie od czerwca 2005 roku do 2006 roku we W. , usiłowała doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem T. G. (1) w ten sposób, że posługując się uprzednio podrobioną przez inna osobę deklaracją wekslową datowaną na dzień 15 czerwca 2005r., z którego to dokumentu wynikało, iż stanowi on zabezpieczenie wierzytelności w wysokości 600.000 zł, który to dokument, jako autentyczny zbyła za kwotę nie mniejszą niż 360.000 zł wraz z wekslem na rzecz E. O. , w oparciu o które to dokumenty wymieniony uzyskał wobec T. G. (1) nakaz zapłaty wskazanej kwoty, lecz zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na bezskuteczną egzekucję z majątku dłużnika, czym działała na szkodę T. G. (1) , c) w okresie od lutego do marca 2006 roku w U. województwo (...) , czyniąc sobie stale źródło dochodów, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowych, wspólnie i w porozumieniu z E. J. (1) doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem E. O. o znacznej wartości w wysokości 360.000 złotych w ten sposób, że zbyła na jego rzecz weksel wystawiony przez T. G. (1) z wypisaną kwotą 613.232,88 złotych wraz z podrobioną deklaracją wekslową na kwotę 600.000 zł wiedząc, że roszczenie to jest bezpodstawne, czym działała na szkodę E. O. , i za przestępstwa te na podstawie art. 294 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 65 kk oraz 33 § 2 i § 3 kk wymierzył jej kary: - 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności; - oraz 300 stawek dziennych grzywny po 100 zł. każda; 7) za czyn z p. XXV, przy ustaleniu, że polegał na tym, że: w maju 2008 roku w U. , powiat (...) województwo (...) , w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, działając wspólnie i w porozumieniu z J. H. (1) , przedstawiając go jako Urzędnika Ministerstwa Rolnictwa oraz Agencji Nieruchomości Rolnych w W. i powołując się na wpływy w tych instytucjach, podjęła się pośrednictwa załatwienia sprawy wykupu przez E. O. dzierżawionego zespołu pałacowo-parkowego w U. , w zamian za otrzymanie korzyści majątkowej w wysokości nie mniejszej niż 20.000 złotych, czym działała na szkodę Skarbu Państwa i za to na podstawie art. 230 § 1 kk oraz art. 33 § 2 i § 3 kk wymierzył jej kary: - roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności; - oraz 60 stawek dziennych grzywny po 100 złotych każda; 8) za czyn zarzucony w p. XXVI na podstawie art. 270 § 3 kk wymierzył jej karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; 9) na podstawie art.91 § 2 kk oraz art. 63 § 1 kk wymierzył jej kary łączne: - 5 lat pozbawienia wolności z zaliczeniem tymczasowego aresztowania od 6 sierpnia 2008 r. do 13 stycznia 2009 r. 360 stawek dziennych grzywny po 100 zł. każda; 10) orzekł nadto względem tej oskarżonej środki karne: a) na podstawie art. 45 § 1 kk przepadku 274.000 zł. korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa, b) na podstawie art. 46 § 1 kk obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem przez zapłatę: - T. G. (1) - 780.954, 17 zł. - E. O. - 360.000 zł. 11) obciążył tę oskarżoną kosztami procesu zasądzając od niej na rzecz: - Skarbu Państwa wydatki poniesione w sprawie i opłatę w kwocie 7600 zł. - E. O. – 960 zł. - J. D. (2) – 1680 zł. - T. G. (1) – 2760 zł. B. co do osk. I. P. (1) w ten sposób, że: 1) uniewinnił ją od czynu zarzuconego w p. XLVIII, a kosztami procesu z tą częścią sprawy związanymi obciążył Skarb Państwa; 2) uznał za winną czynu zarzuconego w p. XLIX tj. tego, że: w okresie od stycznia 2004 roku do kwietnia 2004 roku we W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z M. W. (1) , która powołując się na wpływy w instytucjach państwowych: Agencji Nieruchomości Rolnych i w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, podjęła się pośrednictwa w uzyskaniu dla W. D. (1) kredytu konsolidacyjnego oraz dotacji w wysokości 200.000.000 zł, w zamian za otrzymaną od J. D. (2) korzyści majątkowej w wysokości 94.000 złotych, i za to na podstawie art. 230 § 1 kk oraz art. 33 § 2 i § 3 kk wymierzył jej kary: - roku pozbawienia wolności, której wykonanie zawiesił warunkowo na 3 lata ( art. 69 i 70 § 1 p. 1 kk ), - 100 stawek dziennych grzywny po 50 złotych każda, z zaliczeniem zatrzymania w dniu 23.10.2008 r. 3) obciążył tę oskarżoną kosztami procesu związanymi z tą częścią sprawy, która wiąże się ze skazaniem i zasądził od niej: - na rzecz Skarbu Państwa zwrot wydatków oraz 1180 zł. opłaty, - na rzecz J. D. (2) – 1680 zł. C. co do osk. J. H. (1) w ten sposób, że: 1) uznał go za winnego czynu zarzuconego w p. LI polegającego na tym, że: w maju 2008 roku w U. , powiat (...) województwo (...) , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z M. W. (1) , przedstawiając się jako Urzędnik Ministerstwa Rolnictwa oraz Agencji Nieruchomości Rolnych w W. i powołując się na wpływy w tych instytucjach, podjął się pośrednictwa załatwienia sprawy wykupu przez E. O. dzierżawionego zespołu pałacowo-parkowego w U. , w zamian za otrzymanie korzyści majątkowej w wysokości nie mniejszej niż 20.000 złotych, i za to na podstawie art. 230 § 1 kk i art. 33 § 2 i 3 kk wymierzył mu kary: - roku pozbawienia wolności, której wykonanie zawiesił warunkowo na 4 lata ( art. 69 § 1, 70 § 1 p. 1 kk ); - 100 stawek dziennych grzywny po 50 złotych każda. 2) obciążył go kosztami procesu, zasądzając wydatki poniesione w sprawie przez Skarb Państwa oraz wymierzając 1180 zł. opłaty (sygn. akt III K 229/10). Wyrok ten zaskarżyli obrońcy oskarżonych: M. W. (1) , I. P. (1) i J. H. (1) oraz pełnomocnicy oskarżycieli posiłkowych: J. D. (1) i A. B. (1) . 1. 1. Obrońcy osk. M. W. (1) zaskarżonemu wyrokowi zarzucili: (k. 7140 i n. Tom XXXIX): 1. obrazę przepisów prawa materialnego, a to a) w części dotyczącej p. IV b – art. 230 § 1 kk , polegającą na jego niewłaściwym zastosowaniu i przypisaniu oskarżonej sprawstwa powoływania się na wpływy w instytucjach państwowych: Agencji Nieruchomości Rolnych i Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa i podjęcia się pośrednictwa w uzyskaniu dla W. D. (1) kredytu konsolidacyjnego oraz dotacji w wysokości 200 tyś. zł. w zamian za otrzymaną od J. D. (2) korzyść majątkową w wysokości 94 tyś. zł. w sytuacji gdy brak było ku temu podstaw faktycznych i prawnych, b) w części dotyczącej p. VIII – art. 11 § 1 kk , polegającą na przyjęciu, że czyny stanowiące rzekomo przestępstwa, opisane w p. XIX, XX, XXI części wstępnej (p. VIII lit. a, b i c części skazującej), stanowią 3 czyny, podczas gdy część opisowa zachowania oskarżonej, rzekomy zamiar, elementy strony przedmiotowej, okres działania, wskazują, że ewentualnie można rozważać w sprawie popełnienia wyłącznie jednego czynu zabronionego, czego konsekwencją jest współukaranie pozostałych dwóch wyodrębnionych czynów i konsekwencja w wymiarze kary, c) w części dotyczącej p. X – art. 270 § 3 kk , polegającą na przyjęciu, że posiadanie w miejscu zamieszkania, przez znaczny okres, podrobionego dyplomu i jego odpisu ukończenia Wydziału Prawa (...) im. B. B. , który miał wg. oskarżonej być okazany wyłącznie matce, stanowi o wypełnieniu znamienia tego przepisu, stanowiącego formę stadialną przygotowania do użycia go jako autentycznego, podczas gdy brak podstaw do rozważenia komu i w jakiej sytuacji miałby zostać przedłożony jako autentyczny, kierując się ustabilizowaną sytuacją zawodową i materialną oskarżonej, w szczególności jej wiekiem, co wyklucza ubieganie się o zatrudnienie w korporacjach prawniczych, zwłaszcza z uwagi na brak możliwości aplikacji i potrzeby okazywania dyplomu ewentualnym pracodawcom, co stanowi o nieprawdopodobieństwie subsumcji opisanego zachowania pod tę normę prawną, a z ostrożności procesowej w tym zakresie nadto obrazę art. 1 § 2 kk w zw. z art. 115 § 2 kk przez ich niezastosowanie pomimo, że czyn oskarżonej charakteryzuje się znikomym stopniem społecznej szkodliwości, d) w części dotyczącej p. XXV – art. 45 § 1 kk przez niewłaściwe zastosowanie i orzeczenie przepadku od M. W. (1) kwoty 274.000 zł. tytułem rzekomej korzyści uzyskanej z przestępstwa, w sytuacji, gdy brak było ku temu podstaw, e) w części dotyczącej p. XXVI – art. 46 § 1 kk przez jego niewłaściwe zastosowanie i orzeczenie wobec M. W. (1) obowiązku naprawienia szkody, rzekomo wyrządzonej przestępstwem przez zapłatę na rzecz T. G. (1) 780.954, 17 zł. oraz 360.000 zł. na rzecz E. O. , w sytuacji gdy brak ku temu podstaw, 2. obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść wyroku, a to: a) w części dotyczącej p. II , związanej ze skazaniem za czyny z art. 230 § 1 kk w zw. z art. 65 kk w zw. z art. 91 § 1 kk - art. 414 § 1 kpk w zw. z art. 17 § 1 p. 1 kpk , polegającą na umorzeniu postępowania z uwagi na przedawnienie karalności czynów zarzuconych oskarżonej, pomimo, że wszechstronna ocena dowodów, zgromadzonych w toku postępowania, dokonana zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, wskazuje, że oskarżona nie popełniła zarzucanych jej czynów, co powinno skutkować wydaniem wyroku uniewinniającego, b) w części dotyczącej p.IV lit. b) wyroku: - naruszenie art. 6, 16 § 1, 367 § 1 i 398 kpk przez rozszerzenie opisu czynu przypisanego oskarżonej o podjęcie się uzyskania dla W. D. (1) nie tylko kredytu konsolidacyjnego, ale także dotacji w wysokości 200 tyś. zł. o czym prowadząc obronę w śledztwie i w postępowaniu sądowym nie wiedziała oskarżona, zaś oskarżyciel nie rozszerzył zarzutu w tej części, stosownie do art. 398 kpk , co skutkuje naruszeniem art. 6 kpk , poprzez ograniczenie prawa do obrony i zasady skargowości, - art. 7 kpk , wyrażającą się w wadliwej ocenie dowodów w tym wyjaśnień M. W. (1) i I. P. (1) , zeznań świadków L. S. , T. G. (1) , T. Ż. , W. i J. D. (2) , która była sprzeczna z zasadami wiedzy oraz wskazaniami prawidłowego rozumowania i w konsekwencji skutkowała bezpodstawnym przyjęciem, że oskarżona podjęła się pośrednictwa w załatwieniu dla W. J. dotacji w Agencji Nieruchomości Rolnych i w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, podczas gdy intencją W. D. (1) było wyłącznie uzyskanie kredytu konsolidacyjnego, tym bardziej, że podmioty, na wpływy u których miała się rzekomo oskarżona powoływać nie tylko nie zajmują się udzielaniem jakichkolwiek kredytów, a także nie udzielają dotacji, c) w części dotyczącej p. VIII – obrazę art. 8 § 2 kpk , polegającą na pominięciu zasady związania sądu karnego orzeczeniem sądu cywilnego kształtującymi prawo i stosunek prawny, w odniesieniu do T. G. (1) nakazem zapłaty Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 16.05.2006 r. sygn. I Nc 148/06 w odniesieniu do E. O. , d) w zakresie czynów przypisanych w p: III, IV, V, VII, VIII, i IX – obrazę art. 7 kpk w zw. z art. 4 kpk , art. 5 § 2 kpk , art. 92 kpk , art. 410 kpk i art. 424 § 1 i 2 kpk , polegającą na dowolnej, sprzecznej z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego oraz nieobiektywnej ocenie dowodów, dokonanej z uwzględnieniem tylko dowodów niekorzystnych dla oskarżonej i nieuwzględnieniem dowodów dla niej korzystnych, co w konsekwencji doprowadziło do rozstrzygnięcia, pomimo istnienia niedających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonej, a także oparcie orzeczenia jedynie na części materiału dowodowego, ujawnionego na rozprawie, w tym przede wszystkim przyznanie przymiotu wiarygodności, pomawiających oskarżoną zeznań T. G. (1) , bez uwzględnienia sytuacji osobistej tego świadka i oskarżonej i oczywistego motywu treści zeznań, a także przy uznaniu za wiarygodne wyjaśnień E. J. (1) , częściowo I. P. (1) i J. H. (1) , zeznań świadków: T. G. (1) , M. D. (2) , J. D. (3) , J. J. (1) , R. K. (1) . W. D. (1) , J. D. (2) , Z. G. (1) , S. Z. (1) , J. Z. (1) i E. D. O. , co w konsekwencji doprowadziło do błędów w ustaleniach, polegających na przypisaniu oskarżonej sprawstwa i winy, e) w części dotyczącej p. VIII – naruszenie zasad wskazanych w art. 167, 163 § 2 i 366 § 1 kpk w zw. z art. 2 § 2 kpk , co utrudniło dokonanie poprawnych ustaleń faktycznych w tej części, przez przeprowadzenie postępowania dowodowego w sposób, który uniemożliwia wyjaśnienie istotnej okoliczności w sprawie przez zaniechanie dopuszczenia dowodu z kompleksowej opinii biegłych z zakresu ekspertyzy graficznej pisma celem ustalenia, czy treść naniesiona na deklaracjach wekslowych miała miejsce w tym samym czasie, co widniejące na tych dokumentach podpisy, co umożliwiłoby prawidłową ocenę dowodów w tej sprawie, w tym w szczególności wiarygodności zeznań T. G. (1) oraz wyjaśnień M. W. (1) . 3. błędy w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia: a) w zakresie czynu z p. VII – polegający na przyjęciu, że oskarżona powoływała się na wpływy w Agencji Nieruchomości Rolnych O. we W. i Sekcji w L. , czemu przeczą poza oskarżoną świadkowie M. Z. i rzekomo pokrzywdzony S. Z. (2) , a nadto, w oparciu o opis czynu i wynik postępowania dowodowego, możliwe jest ustalenie w sprawie jedynie, że kancelaria (...) , w imieniu której działała oskarżona, przyjęła 20.000 zł. wynagrodzenia za udział w postępowaniu administracyjnym, zmierzającym do utrzymania dzierżawy obiektów w N. i M. i prowadziła rokowania z urzędnikami realizując umowę zlecenia, co wskazuje, że traktowała wpłaconą kwotę, jako wynagrodzenie za usługi prawne, zaś wynik postępowania sądowego nie daje podstaw do zmiany takiego właśnie traktowania sprawy, co nakazuje przyjąć, że oskarżona nie wypełniła znamion występku z art. 230 kk . b) w zakresie czynów przypisanych w p. VIII, polegający na przyjęciu sprawstwa i winy oskarżonej w zakresie doprowadzenia i usiłowania doprowadzenia pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie łącznej 1460.000 zł. w okolicznościach opisanych we wskazanej sentencji oraz uzasadnieniu wyroku, podczas gdy: - oskarżona miała prawo zbyć weksel za kwotę 360 tyś. zł. zaś w praktyce zbycie weksla za kwotę niższą niż suma wystawienia jest dopuszczalną transakcją handlową, - Sąd pominął, że zgodnie z prawem wekslowym istotą zobowiązania abstrakcyjnego (z weksla) jest sam weksel, którego autentyczność nie kwestionuje prokurator, sąd i wystawca weksla T. G. , zaś deklaracja wekslowa jest niezbędna jako procesowy dowód na zasadność wypełnienia weksla i skoro sąd powszechny wydał nakaz zapłaty, zaś pokrzywdzony nie zdołał zmienić w toku instancji odwoławczej swojej sytuacji prawnej i zawarł ugodę, mocą której wypłacił 500 tyś. to prawomocne orzeczenie sądu w tej spawie wiąże sąd meriti, co skutkuje nieprawdopodobieństwem uznania, że wypełnione zostało w tym zakresie znamiona przestępstwa, c) w zakresie orzeczeń zawartych w p. II, III, IV, V, VII i VIII, polegający na przyjęciu w opisach przypisanych czynów znamion czynu zabronionego, wskazanego w pkt. 65 kk tj. działania w celu osiągnięcia korzyści i uczynienia sobie stałego źródła dochodu, podczas gdy specyfikacja działalności pośrednika w obrocie nieruchomościami zasadza się właśnie na uzyskiwanie „zysku” z transakcji własnych lub dokonywanych na zlecenie osób trzecich, przy czym podobnie jak pośrednicy w obrocie mieszkaniami, którzy zastrzegają sobie w umowach od 3 % do 5% ceny kupna, kancelaria (...) miała prawo do negocjowania wynagrodzenia od obrotu, co wyklucza, że którekolwiek ze zleceń z okresu 1994 – 2006 podjęte zostało bez woli uzyskania dochodu, zaś powtarzalność zleceń sama przez się stanowiła „ źródło dochodu”, stała, ale nie w rozumieniu działalności przestępczej. 4. rażąco niewspółmierny wymiar kary: a) w zakresie czynu przypisanego w p. VI wyroku (czyn z art. 278 § 1 kk ) z powodu wymierzenia jej w rozmiarze 8 m-cy pozbawienia wolności i 50 stawek dziennych grzywny po 100 zł. każda; b) rażąco niewspółmierny wymiar kar jednostkowych orzeczonych w p. III, IV, V, VI, VII, VIII, IX i X, c) rażąco surowy wymiar kary łącznej z p. XXII a) Powołując się na powyższe zarzuty sformułowali apelujący obrońcy osk. M. W. szereg wniosków, które sprowadzają się do żądania: 1) przede wszystkim zmiany zaskarżonego wyroku przez: a) uniewinnienie tej oskarżonej od czynów przypisanych w p. II, IV, V, VII, VIII, IX i X, b) uznaniu, że czyn przypisany w p. III polegał na przedłożeniu przez oskarżoną w okresie od 8 marca do 16 sierpnia 2001 r. we W. prezesowi zarządu M. M. T. G. (3) pięć uprzednio podrobionych przez E. J. (1) faktur VAT o nr (...) . (...) , (...) i (...) i wymierzenie za to na podstawie art. 270 § 1 kk w zw. z art. 18 § 3 kk kary z zastosowaniem nadzwyczajnego jej złagodzenia, 2) względnie – uchylenie tego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania, 3) alternatywnie z tzw. „ostrożności procesowej” – zmianę tego wyroku przez wymierzenie oskarżonej znacznie łagodnych kar jednostkowych oraz kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. 2. 2. Obrońca osk. J. H. (1) zaskarżonemu wyrokowi zarzucił (Tom XXXVIII k. 7089-7092): 1. obrazę prawa procesowego, a konkretnie art. 7 kpk , wyrażającą się w wadliwej ocenie dowodów, odnoszących się do przestępstwa przypisanego temu oskarżonemu w p. XXI części dyspozytywnej, a ściśle wyjaśnień oskarżonych M. W. (1) , E. J. (1) i J. H. (1) oraz zeznań E. O. , K. F. (1) , S. W. (1) i J. P. , która to ocena była sprzeczna z zasadami wiedzy oraz wskazaniami prawidłowego rozumowania; 2. błąd w ustaleniach faktycznych, będący konsekwencją wyżej opisanej wadliwej oceny dowodów, polegający na uznaniu, że J. H. (1) jest sprawcą przypisanego mu przestępstwa, gdy tymczasem wnikliwa analiza zgromadzonych dowodów, wskazuje na to, że nie był on jego sprawcą. W konsekwencji wniósł on o zmianę tego wyroku przez uniewinnienie osk. J. H. od zarzuconego mu czynu. 3. 3. Obrońca osk. I. P. (1) zaskarżonemu wyrokowi zarzucił (Tom XXXVIII k. 7093-71108): 1. obrazę prawa materialnego, a konkretnie art. 230 § 1 kk , wyrażającą się w przypisaniu I. P. (1) tego przestępstwa in concreto mającego polegać na aprobowaniu dokonanego przez M. W. (1) powoływania się na wpływy w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz Agencji Nieruchomości Rolnych i podjęciu się pośrednictwa w załatwieniu dla W. D. (1) kredytu konsolidacyjnego oraz dotacji, gdy tymczasem, przy tego rodzaju ustalenia faktycznych Sądu Okręgowego, ma miejsce dekompletacja ustawowych znamion strony przedmiotowej wskazanego typu czynu zabronionego. 2. alternatywnie - na wypadek nie uwzględnienia w/w zarzutu – obrazę prawa procesowego, która mogła mieć wpływ na treść wyroku, a mianowicie: a) art. 367 § 1 kpk w zw. z art. 6 kpk w zw. z art. 16 § 1 kpk , wyrażającą się w dokonaniu przez Sąd I Instancji zmiany opisu przestępstwa przypisanego oskarżonej w p. XIX części dyspozytywnej, polegającej na wskazaniu, że w warunkach współsprawstwa z M. W. (1) , podjęła się ona pośrednictwa w uzyskaniu dla W. D. (1) kredytu konsolidacyjnego i dotacji, gdy tymczasem konkluzja aktu oskarżenia powiada wyłącznie o kredycie konsolidacyjnym, bez dokonania uprzedzenia o zmianie opisu tego czynu, co naruszyło materialne i formalne prawo do obrony oskarżonej, uniemożliwiając jej należyte przygotowanie się do możliwości dokonania takiej zmiany, zwłaszcza w ramach złożenia uzupełniających wyjaśnień oraz w ramach głosu stron, b) art. 413 § 1 p. 4 kpk w zw. z art. 424 § 1 p. 2 kpk polegającą na przypisaniu I. P. (1) przestępstwa z art. 230 § 1 kk w warunkach współsprawstwa z M. W. (1) oraz przedstawieniu okoliczności uzasadniających przyjęcie tej sprawczej formy współdziałania na stronie 155 pisemnego uzasadnienia wyroku i przy jednoczesnym wskazaniu na stronie 125 tego samego uzasadnienia, że I. P. (1) jedynie „udzieliła pomocy” M. W. (1) w powoływaniu się na wpływy w agencjach państwowych, co znamionuje działanie w warunkach pomocnictwa a nie współsprawstwa, a zatem zachodzi sprzeczność między częścią dyspozytywną wyroku a jego pisemnym uzasadnieniem, c) art. 7 kpk , wyrażającą się w wadliwej ocenie dowodów, odnoszących się do przypisanego tej oskarżonej przestępstwa, a konkretnie wyjaśnień M. W. (1) i I. P. (1) oraz zeznań L. S. , T. G. (1) , D. Ż. (1) , W. i J. D. (2) , która to ocena była sprzeczna z zasadami wiedzy i wskazaniami prawidłowego rozumowania, a w konsekwencji skutkowała bezpodstawnym uznaniem, że: - oskarżona podjęła się pośrednictwa w załatwieniu dla W. D. (1) dotacji w Agencji, gdy tymczasem intencją samego W. D. (1) było wyłącznie uzyskanie kredytu konsolidacyjnego, tym bardziej, że podmioty, na wpływy u których miała się powoływać M. W. , przy aprobacie I. – D. P. nie tylko nie zajmują się udzielaniem jakichkolwiek kredytów, a także nie udzielają dotacji, - oskarżona bynajmniej nie ograniczyła się do poznania M. W. (1) z małżonkami D. , lecz aktywnie uczestniczyła zarówno w powoływaniu się przez M. W. (1) na określone wpływy (w znaczeniu takim, że nie czyniąc tego osobiście, swoim zamiarem obejmowała to powoływanie się na wpływy, jak i w podjęciu się przez M. W. (1) pośrednictwa w załatwieniu sprawy. Powołując się na powyższe zarzuty wniósł ten apelujący: 1) o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie osk. I. P. (1) od czynu przypisanego w p. XIX, 2) względnie – o uchylenie tego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. 4. 4. Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego J. D. (1) zaskarżonemu wyrokowi zarzucił (Tom XXXVIII k. 7118-7122) obrazę prawa materialnego, a konkretnie: 1) art. 11 § 1 kk oraz art. 286 § 1 kk przez ich niezastosowanie, w sytuacji, gdy istniał obowiązek ich zastosowania do czynu zarzuconego osk. M. W. (1) w p. V części wstępnej wyroku, co w konsekwencji uzasadniałoby zakwalifikowanie czynu zarzuconego tej oskarżonej nie tylko z art. 230 § 1 kk lecz nadto z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk ; 2) art. 91 § 1 kk przez jego zastosowanie, mim o braku ku temu podstaw; 3) art. 101 § 1 p. 4 kk i art. 102 kk przez ich zastosowanie, mimo braku ku temu podstaw. W konsekwencji wniósł ten apelujący o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. 5. 5. Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego A. B. (1) zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła (Tom XXXVIII k. 7125-7128): 1. obrazę przepisów postępowania, mającą istotny wpływ na treść orzeczenia, a to art. 17 § 1 pkt. 6 kpk , poprzez umorzenie postępowania w stosunku do M. W. (1) w ramach czynów opisanych w części wstępnej wyroku w pkt. II-VII, gdy tymczasem w treści aktu oskarżenia z dnia 30 czerwca 2010 r. również znalazł się zarzut dopuszczenia się przez oskarżoną czynów w zakresie objętym umorzeniem, na skutek przedawnienia karalności, które już w dacie wniesienia aktu oskarżenia powinny być w ślad za rozumowaniem Sądu przedawnione, 2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, polegający na uznaniu, iż pokrzywdzeni nie ponieśli straty w rozumieniu szkody w majątku (damnum emergens), a jedynie nie uzyskali większych zysków z transakcji obrotu nieruchomościami, które zamierzali osiągnąć, co nie stanowiło niekorzystnego rozporządzenia swoim mieniem, gdy tymczasem pokrzywdzeni ponieśli realne straty w postaci nierozliczonych środków finansowych przeznaczonych na zakup nieruchomości. Wniosła w konsekwencji o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. Sąd Apelacyjny zważył co następuje. I. I. Uwagi wstępne co do zasadności wniesionych apelacji. Na wstępie podnieść należy, że wszystkie apelacje uznano za niezasadne. Stwierdzenie powyższe nie oznacza jednak, że zaskarżony wyrok mógł zostać bezkrytycznie zaakceptowany. Dostrzeżono mianowicie, że Sąd Okręgowy miał problemy z redagowaniem orzeczeń o umorzeniu postępowania a także skazujących za ciągi przestępstw. M.in. w treści rozstrzygnięć umarzających postępowanie zamieszono sformułowania sugerujące przypisanie winy oskarżonym oraz typowe dla orzeczeń skazujących (np. powołano art. 91 § 1 kk ). Z kolei w rozstrzygnięciach skazujących za ciągi przestępstw nie dość, że bezpodstawnie określono ramy czasowej tej działalności, będącej przedmiotem kilku przestępstw (co samo w sobie nie byłoby jeszcze poważnym uchybieniem), to nadto wskazywano łączną wielkość przedmiotu tych kilku przestępstw. Przykładowo przy opisie ciągu przywłaszczeń przypisanych M. W. w p. V zaskarżonego wyroku, wskazano, że dotyczyły one mienia o łącznej wartości 276.954, 17 zł. Wskazanie takiej kwoty może sugerować, że przypisano tej oskarżonej przywłaszczenie mienia znacznej wartości w rozumieniu art. 284 § 2 kk w zw. z art. 294 § 1 kk . W innych wypadkach, gdy sumowano wartość korzyści majątkowej, osiągniętej przez M. W. z ciągu przestępstw, wyczerpujących znamiona art. 230 § 1 kk , albo oszustw, to fakt wskazywania w wyroku takich wysokich kwot, nie ma merytorycznego uzasadnienia, gdyż nie należy to do znamion ciągu przestępstw. Ponadto eksponowanie takich wysokich kwot w wyroku, może wpływać subiektywnie nieuzasadnione wyobrażenie o wyjątkowo wielkich rozmiarach przestępczej działalności tej oskarżonej (np. gdy w p. VIII wskazano kwotę 1 mln. 460 tyś. jako, przedmiot 3 oszust popełnionych w ciągu przestępstw i to na szkodę dwóch osób). Te bezpodstawne wprowadzone do rozstrzygnięć sformułowania zostały wobec tego w postępowaniu apelacyjnym skorygowane przez: a) ich wyeliminowanie z orzeczeń odnoszących się do przypisanych M. W. (1) ciągów przestępstw, b) nadanie rozstrzygnięciom umarzającym postępowanie takiej treści, aby nie sugerowały one, że zawierają one elementy wyroku skazującego (takie orzeczenie zapadło nie tylko co do osk. M. W. , lecz na podstawie art. 435 kpk co do E. J. (1) , która apelacji nie wniosła). Nie sposób także bezkrytycznie zaakceptować orzeczeń dotyczących środków karnych z art. 45 i 46 kk Sąd Apelacyjny pomija kwestię oczywistej omyłki rachunkowej zaistniałej przy wyliczeniu kwoty orzeczonego przepadku mienia będącego przedmiotem kilku przestępstw (orzeczono przepadek kwoty 274 tyś. zł. zamiast 264 tyś. zł. ). Podstawowe uwagi kieruje się natomiast do sposobu redagowania orzeczeń o środkach karnych. Przecież środki karne orzeka się tak jak i kary za konkretny czyn przypisany sprawcy a nie w oderwaniu od tego skazania. Dopiero uzasadnienie zaskarżonego wyroku pozwala zrozumieć za co środki z art. 45 i 46 kk zostały orzeczone. Powyższe korekty były więc jedynymi, albowiem uznano, że w apelacjach nie przedstawiono takich argumentów, które zasługiwałyby na uwzględnienie. Na uzasadnienie swego stanowiska przedstawia Sąd Odwoławczy następujące motywy. Przed ich podaniem zwrócić należy uwagę, że w apelacjach sformułowano szereg zarzutów pod adresem zaskarżonego wyroku. M.in. obrońcy osk. M. W. kwestionują ustalenia co do 20 czynów, w tym i w zakresie 6 czynów, co do których Sąd Okręgowy umorzył postępowanie na podstawie art. 17 § 2 p. 6 kpk (domagają się wydania i w tym względzie wyroku uniewinniającego). Kwestionując zasadność tych zarzutów, ma Sąd Apelacyjny na względzie niejednokrotnie te same przesłanki, jakie dotyczyły wcześniej przedstawionych czynów. Dla uniknięcia więc zbędnych powtórzeń będzie odwoływał się Sąd Apelacyjny do swych wcześniejszych argumentów. Aby ułatwić sobie a także stronom sposób posługiwania się tym uzasadnieniem sporządza się jego plan. Oto kolejność oceny poszczególnych apelacji, a także kolejność rozważań nad podniesionymi w nich zarzutami. I. I. Uwagi wstępne co do zasadności wniesionych apelacji. II. Ocena apelacji obrońców osk. M. W. (1) . 1. Przedstawianie zasad odnoszących się do oceny zarzutów zawartych w apelacji obrońców osk. M. W. . 2. Ocena zarzutów skierowanych przeciwko rozstrzygnięciu zawartemu w p. II wyroku (dotyczy umorzenia postępowania na podstawie art. 17 § 1 p. 6 kpk co do 6 czynów zarzuconych w p.II-VII części wstępnej zaskarżonego wyroku) a także ocena argumentów podniesionych przez obrońców przeciwko uznaniu za wiarygodne tych wyjaśnień M. W. ze śledztwa, w trakcie których przyznała się do większości zarzuconych czynów. a) ocena trafności ustaleń o roli, jaką odegrała w czerwcu i lipcu 2001 r. M. W. przy działaniach zmierzających do nabycia przez I. P. i T. G. pałacu w S. , a także ocena zasadności zarzutów skierowanych przez apelujących obrońców przeciwko wiarygodności wyjaśnień tej oskarżonej z postępowania przygotowawczego, gdy przyznała się do winy. b) ocena trafności ustaleń o roli osk.M. W. w nabyciu w drodze przetargu pałacu w B. (p. II lit. b wyroku) c) ocena zasadności zarzutów skierowanych przeciwko ustaleniom o roli M. W. przy nabyciu dla T. G. oraz M. i W. P. działki nr (...) w P. (czyn z p. II lit. c wyroku), d) ocena zasadności zarzutu obrońców osk. M. W. przy nabyciu w drodze przetargu 2 działek o nr (...) w P. przez M. i W. D. , M. O. , J. D. i A. B. , c) ocena zasadności apelacji obrońców M. W. , skierowanej przeciwko rozstrzygnięciu zawartemu w p. II lit. e. wyroku – dotyczy przedsięwzięć podjętych przez tę oskarżoną w związku z podjęciem się pośrednictwa w nabyciu dla T. G. oraz A. i D. P. zespołu pałacowo – folwarcznego w K. , f) ocena zasadności apelacji obrońców osk. M. W. domagającej się zmiany p. II lit. f wyroku przez uniewinnienie tej oskarżonej od popełnienia tego czynu – dotyczy uznania, że oskarżona ta, powołując się na wpływy w A.W.R.S.P. podjęła się pośrednictwa w nabyciu działki o powierzchni ponad 28 ha w P. dla J. K. w zamian za korzyść majątkową w wysokości 210 tyś. złotych, g) ocena zasadności decyzji Sądu Okręgowego w przedmiocie umorzenia postępowania na podstawie art. 17 § 1 p. 6 kpk o czyny z p. II – VII części wstępnej, których opis skorygowano w p. II lit. a – f wyroku, a także wskazanie powodu skorygowania p. XI wyroku na podstawie art. 435 kpk co do E. J. . 3. Ocena zasadności apelacji obrońców osk. M. W. (1) , skierowanej przeciwko rozstrzygnięciu zawartemu w p. III części rozstrzygającej. 4. Ocena zarzutów, skierowanych przez obrońców osk. M. W. (1) przeciwko orzeczeniu zawartemu w p. IV zaskarżonego wyroku. A. Ocena zarzutów skierowanych przeciwko ustaleniom o winie M. W. w zakresie przestępstw przypisanych w p. IV a) ocena trafności ustaleń co do czynu z p. IV lit. a wyroku b) ocena trafności ustaleń co do czynu z p. IV lit. b wyroku c) ocena trafności ustaleń co do czynu z p. IV c wyrku. B. Ocena zarzutu, jakoby kary wymierzone M. W. za ciąg przestępstw z p. IV raziły surowością a także przedstawienie krytycznych uwag pod adresem sposobu zredagowania tego punktu wyroku, a także p. XXV dotyczącego orzeczenia opartego na ( art. 45 kk ). 5. Ocena zarzutów skierowanych przez obrońców osk. M. W. przeciwko rozstrzygnięciu zawartemu w p. V zaskarżonego wyroku. A. Ocena zarzutów skierowanych przeciwko ustaleniom o winie M. W. co do czynu przypisanego w p. V a. wyroku dot. przywłaszczenia 102.400 zł. za sprzedaż 2 działek należących do T. G. . B. Ocena zarzutów, skierowanych przeciwko ustaleniom o winie M. W. w zakresie przestępstwa przypisanego w p. V lit. b – dotyczy przywłaszczenia 4 marca 2005 r. kwoty 177.554, 17 zł. pochodzącej ze sprzedaży mieszkania należącego do T. G. . C. Rozważania dotyczące oceny prawnej przestępstw przypisanych M. W. w p. V. D. Ocena zarzutów obrońców skierowanych przeciwko karom i środkowi karnemu orzeczonym za ciąg przestępstw z p. V, a także uzasadnienie powodu dokonania korekty opisu obu tych przestępstw oraz korekty orzeczenia z art. 46 § 1 kk . 6. Ocena zasadności zarzutu skierowanego przeciwko karze, wymierzonej za przestępstwo przypisane M. W. w p. VI wyroku. 7. Rozważania nad zarzutami, skierowanymi przeciwko rozstrzygnięciu zawartemu w p. VII zaskarżonego wyroku – dot. przyjęcia przez M. W. 20 tyś. zł. korzyści majątkowej od S. i J. Z. . A. Ocena zarzutów skierowanych przeciwko ustaleniom o winie M. W. w zakresie przypisanego jej powoływania się na wpływy A.N.R. i przyjęcia w zamian za podejmowane interwencji 20 tyś. złotych od S. Z. (1) . B. Ocena kary i środka karnego wymierzonych M. W. za czyn z p. VII. 8. Ocena zasadności zarzutów skierowanych pod adresem rozstrzygnięcia, zawartego w p.VIII zaskarżonego wyroku oszustwa popełnione na szkodę T. G. i E.D. O. w związku z podrobieniem weksli i deklaracji wekslowych. A. Ocena trafności zarzutów skierowanych przeciwko ustaleniom o winie M. W. w zakresie wszystkich 3 przestępstw przypisanych jej w p. VIII. B. Ocena zarzutów procesowych skierowanych przeciwko rozstrzygnięciu zawartemu w p. VIII ( zarzut obrazy art. 8 § 2 kpk oraz 167, 169, 366 kpk a także art. 2 § 2 kpk ). C. Ocena zarzutu skierowanego przeciwko karom wymierzonym M. W. za ciąg 3 przestępstw przypisanych w p. VIII. D. Ocena zasadności orzeczenia zawartego w p. XXVI wyroku, a także podanie przyczyn zmiany wyroku w tym zakresie oraz co do opisu przestępstw przypisanych w p. VIII. 9. Ocena zasadności zarzutów skierowanych przez obrońcę osk. M. W. przeciwko rozstrzygnięciu zawartemu w p. IX wyroku. A. Ocena zarzutu, skierowanego przeciwko ustaleniom o winie M. W. w zakresie powoływania się przez nią i J. H. w maju 2008 r. na wpływy w Ministerstwie Rolnictwa i Agencji Nieruchomości Rolnej w W. w zamian za przyjęcie od E.D. O. korzyści majątkowej w wysokości 20.tyś. zł. B. Ocena zarzutu, że kara wymierzona M. W. w p. IX razi surowością, a także ocena zarzutu skierowanego przeciwko środkowi karnemu z art. 45 § 1 kk orzeczonemu w p. XXV a czyn z p. IX. 10. Ocena zarzutów skierowanych przeciwko rozstrzygnięciu z p. X zaskarżonego wyroku – dotyczy przygotowań M. W. do posłużenia się podrobionym dyplomem ukończenia Wydziału Prawa (...) . 11. Ocena zarzutu, że kary łączne wymierzone M. W. rażą surowością. III. Ocena zarzutów zawartych w apelacji obrońcy J. H. (T. 38 k. 7089-7092). IV. Rozważania nad zarzutami zawartymi w apelacji obrońcy osk. I. P. (1) (T. 38 k. 7093 in.). A. Ocena zarzutów skierowanych przeciwko ustaleniom o winie I. D. P. , a także ocena kary wymierzonej tej oskarżonej. B. Ocena zarzutu, skierowanego przez obrońcę osk. I. D. - P. przeciwko sposobowi procedowania Sądu Okręgowego. V. Ocena apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego J. D. (1) (T. 38 k. 7118 i n.). VI. Ocena apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego A. B. (1) (T. 38 k. 7125 i n.). VII. Uzasadnienie rozstrzygnięcia o kosztach procesu za postępowanie apelacyjne. II. II. Ocena apelacji obrońców oskarżonej M. W. (1) . 1. Przedstawienie zasad odnoszących się do oceny zarzutów zawartych w apelacji obrońców osk. M. W. . Podnieść na wstępie należy, że obrońcy osk. M. W. sporządzili wyjątkowo obszerną apelację (liczy 60 stron). Podnieśli w niej pod adresem zaskarżonego wyroku wszystkie zarzuty przewidziane w art. 438 kpk . Zauważono jednak, że w gruncie rzeczy sprowadzają się one do: 1) po pierwsze – kwestionowania trafności ustaleń o sprawstwie osk. M. W. w zakresie przypisanych jej przestępstw, w tym i co do czynów odnośnie, których umorzono postępowanie art. 17 § 1 p. 6 kpk , przy czym u podstaw tych błędnych ustaleń legła wadliwa, zdaniem skarżących, ocena materiału dowodowego i okolicznościami sprawy, 2) po drugie – alternatywnie z tzw. „ ostrożności procesowej” skierowano zarzuty pod adresem kar wymierzonych tej oskarżonej. W apelacji podniesiono także zarzuty obrazy przepisów prawa materialnego i procesowego. Zauważono przy tym, że zarzuty te stanowiły swego rodzaju uzupełnienie podstawowego zarzutu jakim był zarzut błędu w ustaleniach faktycznych. W konsekwencji, dla usystematyzowania rozważań przyjęto, że przedmiotem poszczególnych fragmentów niniejszego uzasadnienia, będzie ocena trafności ustaleń o sprawstwie oskarżonej M. W. w zakresie wszystkich przypisanych jej czynów, w tym i co do czynów, odnośnie których umorzono postępowanie na podstawie art. 17 § 1 p. 2 kpk (w tym zakresie złożono wniosek o zmianę wyroku przez uniewinnienie oskarżonej – strona 10 apelacji). Oceniając zasadność zarzutów, skierowanych pod adresem tych ustaleń, odniesie się Sąd Apelacyjny do zarzutów obrazy prawa materialnego, a także zarzutów procesowych skierowanych głównie pod adresem oceny dowodów oraz co do zarzutu rażącej surowości kar, wymierzonych tej oskarżonej. 2. Ocena zarzutów skierowanych przeciwko rozstrzygnięciu zawartemu w p.II wyroku (dotyczy umorzenia postępowania na podstawie art. 17 § 1 p. 6 kpk , co do 6 czynów zarzuconych w p. II – VII części wstępnej zaskarżonego wyroku), a także ocena argumentów podniesionych przez obrońców przeciwko uznaniu za wiarygodne tych wyjaśnień osk. M. W. (1) , w trakcie których przyznała się do zarzucanych przestępstw. Jak to już zasygnalizowano w początkowych fragmentach niniejszego uzasadnienia, Sąd Okręgowy, powołując się na przepis art. 17 § 1 p.6 kpk , umorzył postępowanie karne przeciwko M. W. (1) w zakresie 6 czynów, zarzuconych jej w p. IV – VII aktu oskarżenia. Sąd ten ustalił przy tym, że zachowania wymienionej oskarżonej polegały na osiąganiu korzyści majątkowych w związku z powoływaniem się na wpływy w Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa we W. i L. a przy tym nie wiązały się z oszukiwaniem osób udzielających tych korzyści ani z korumpowaniem osób pełniących funkcje publiczne. Apelujący obrońcy nie godzą się jednak nawet z tak skorygowanymi ustaleniami. Ich zdaniem, w sprawie nie było bowiem wiarygodnych dowodów, świadczących o powoływaniu się oskarżonej na wpływy w/w Agencjach i uzyskiwanych w ten sposób korzyściach majątkowych (patrz: zarzut 2 lit. a) – k. 4 apelacji oraz k. 15 – 17 uzasadnienia apelacji). Stanowiska powyższego Sąd Apelacyjny nie podzielił. Uznano bowiem, że zasadne są argumenty, przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, odnoszące się do wszystkich ustaleń o zachowaniach M. W. (1) w zakresie czynów, będących przedmiotem rozstrzygnięcia z p. II. Stwierdzenie powyższe nie jest jednak równoznaczne z całkowitą akceptacją wyroku wydanego w tym zakresie przez Sąd Okręgowy. Już w początkowych fragmentach swego uzasadnienia zasygnalizował Sąd Apelacyjny swe zastrzeżenia do sposobu zredagowania orzeczenia umarzającego postępowanie co do 6 zarzuconych czynów. Mianowicie dostrzeżono w tym rozstrzygnięciu sformułowania, które mogą sugerować, że de facto doszło do wydania orzeczenia o cechach wyroku skazującego, przesądzającego winę oskarżonej, a więc niezgodnego ze wskazaniami, zawartymi w art. 414 § 1 kpk . Koniecznym więc stało się częściowe skorygowanie tego rozstrzygnięcia. Na uzasadnienie swego stanowiska przedstawia Sąd Apelacyjny następujące motywy: a) Ocena trafności ustaleń o roli jaką odegrała w czerwcu i lipcu 2001 r. M. W. (1) przy działaniach zmierzających do nabycia przez I. P. (2) i T. G. pałacu w S. , a także ocena zasadności zarzutów, skierowanych przez apelujących obrońców przeciwko wiarygodności wyjaśnień tej oskarżonej z postępowania przygotowawczego, gdy przyznała się do zarzucanych czynów. 1. Pod adresem rozstrzygnięcia, zawartego w p. II, podniesiono w apelacji relatywnie niewiele zarzutów. Wydaje się to być konsekwencją faktu wydania orzeczenia o umorzeniu postępowania w zakresie 6 czynów zarzuconych w p. II – VII części wstępnej zaskarżonego wyroku. Mianowicie skarżący obrońcy zarzucają „cyt: - obrazę przepisów postępowania – art. 414 § 1 kpk w zw. z art. 17 § 1 p. 1 kpk , polegającą na umorzeniu postępowania z uwagi na przedawnienie karalności czynów zarzuconych oskarżonej, pomimo, że wszechstronna ocena dowodów zgromadzonych w toku postępowania, dokonana zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego wskazuje, że oskarżona nie popełniła zarzuconych jej czynów, co powinno skutkować wydaniem wyroku uniewinniającego (k. 4 i 17 apelacji), - błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na przyjęciu w p. II wyroku, w opisach przypisanych oskarżonej czynów znamienia czynu zabronionego, wskazanego w art. 65 kk tj. działania w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i uczynienia sobie stałego źródła dochodu, podczas gdy specyfika działalności pośrednika w obrocie nieruchomościami zasadza się właśnie na uzyskiwaniu „zysku” z transakcji własnych lub dokonywanych na zlecenie osób trzecich, przy czym podobnie jak pośrednicy w obrocie mieszkaniami, którzy zastrzegają sobie w umowach od 3 – 5 % ceny kupna, kancelaria (...) miała prawo do negocjowania wynagrodzenia od obrotu, co wyklucza, że którekolwiek ze zleceń z okresu lat 1994 – 2006 r. podjęte zostało z woli uzyskania dochodu, zaś powtarzalność zleceń sama przez się stanowiła „źródło dochodu” stałe, ale nie w rozumieniu działalności przestępczej (stron 8 apelacji). Z powyższego wynika więc, że obrońcy nie precyzują jakie konkretnie mają zastrzeżenia do ustaleń odnośnie roli M. W. w przedsięwzięciach podjętych na rzecz nabycia pałacu w S. , ale ograniczają się do ogólnikowego stwierdzenia, że wszystkie ustalenia dotyczące 6 czynów, co do których umorzono postępowanie, w tym i co do zarzuconego w p. II aktu oskarżenia są błędne. Obliguje to Sąd Apelacyjny do oceny czy argumenty, przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, a odnoszące się do każdego z tych czynów, w tym i związanego z przedsięwzięciami, zmierzającymi do zakupu pałacu w S. , są trafne. Na tak postawione pytanie udzielić należy odpowiedzi twierdzącej. Sąd Okręgowy powołał się w tym względzie przede wszystkim na zeznania I. P. (2) i T. G. (4) (patrz: strony 6 i 7 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Są to istotne dowody, lecz jeszcze istotniejsze znaczenie w tym względzie mają wyjaśnienia samej osk. M. W. (1) . W trakcie śledztwa, podczas przesłuchań w dniach 12 sierpnia 2008 r. i 11 września 2008 r. przyznała, ona, że informowała T. G. oraz I. P. (2) o możliwości korzystnego nabycia pałacu w S. z uwagi na posiadane przez nią znajomości w Agencji Własności Rolnych Skarbu Państwa we W. . Wprost miała zapewnić I. P. , że „ załatwi ten przetarg w Agencji” (cytat z Tomu 24 k. 4290 oraz wyjaśnienia z k. 4163 Tom 23). W związku z takimi zapewnieniami I. P. (2) przekazała tej oskarżonej 100 tyś. zł. Jest więc oczywistym, że zachowaniem swym wyczerpała osk. M. W. znamiona występku z art. 230 k.k. w zw. z art. 65 kk w brzmieniu obowiązującym do 30.06.2003 r. 2. W apelacji zarzuca się, jakoby Sąd Okręgowy bezpodstawnie przyjął za podstawę ustaleń wyjaśnienia, jakie złożyła osk. M. W. w okresie od 12 sierpnia 2008 r. do 9 stycznia 2009 r. a w zakresie czynu związanego z zakupem pałacu w S. nawet do 9.02.2010 r. (Tom 23 k. 4163, Tom 24 k. 44290 i Tom 25 k. 4483). Na uzasadnienie swego stanowiska powołują się obrońcy na twierdzenia tej oskarżonej, jakoby wyjaśnienia składane zwłaszcza w okresie od 12 sierpnia 2008 r. do 9 stycznia 2009 r. były wynikiem: - negatywnych przeżyć związanych z pobytem w warunkach więziennych, - oddziaływaniami przedstawicieli (...) , nakłaniającymi ją do obciążania różnych osób (urzędników, adwokatów), - sugestiami policjanta P. B. , że w wypadku obciążania innych osób dojdzie do uchylenia aresztu tymczasowego, - stosowania przez prowadzących śledztwo niekonwencjonalnych metod w postaci umożliwiania bliskich kontaktów z synem, dostarczania przez bliskie osoby domowego jedzenia i kosmetyków a także umożliwianie umycia się w łazience policyjnej, - przeniesienie tej oskarżonej oraz M. B. do innej celi. Zważyć należy, że okoliczności te były przedmiotem rozważań w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku (patrz: strony 107-111 uzasadnienia). Należy podzielić argumenty Sądu Okręgowego, że przedstawione przez oskarżoną a w ślad za nią i przez obrońców argumenty nie przekonują. W szczególności nie sposób zgodzić się z twierdzeniami, jakoby zimno panujące w celi miało negatywnie wpłynąć na jej samopoczucie, albowiem te szczegółowe zeznania składane były głównie w sierpniu i wrześniu 2008 r., a więc w czasie gdy była jeszcze pora letnia. Nie sposób wyolbrzymiać także znaczenia faktu przeniesienia oskarżonej oraz innej aresztowanej przedstawicielki tzw. biznesu do dwuosobowej celi, albowiem z treści zeznań M. B. wynika niedwuznacznie, że odbyło się to na ich życzenie. (Tom 36 k. 6615-6616). W każdym bądź razie M. B. zeznała, iż nie protestowały przeciwko tej decyzji administracji aresztu, bo wolały być razem w dwie osoby niż w celi wieloosobowej ze zdemoralizowanymi osadzonymi. Podobnie ocenić należy opisywane przez oskarżoną przejawy zachowania osób przesłuchujących. Są oni bowiem nie tylko uprawnieni, lecz wręcz zobowiązani do informowania osób przesłuchiwanych, że postawa w procesie nie jest obojętna, dla oceny sylwetki moralnej oskarżonego i ma wpływ zarówno na wymiar kary jak i na ocenę, czy istnieje potrzebna stosowania środków zapobiegawczych. W konsekwencji nie podzielono sugestii, wyrażonych przez apelujących, jakoby wyjaśnienia M. W. zostały złożone w warunkach uniemożliwiających swobodę wypowiedzi. Są one zatem pełnoprawnym dowodem w sprawie. Stanowiska tego nie zmienia fakt, że Sąd Okręgowy nie dał wiarę tym fragmentom wyjaśnień M. W. , w których pomawia ona niektórych adwokatów o zachowanie stanowiące naruszenie prawa a także o fakty korumpowania urzędników zwłaszcza Agencji Własności Rolnych Skarbu Państwa. Wydaje się, że u podstaw takich pomówień leżą cechy charakteru tej oskarżonej. Jest ona osobą wysoce zdemoralizowaną. Oszustwa były metodą jej funkcjonowania od wielu lat. Z zeznań pokrzywdzonej J. M. wynika, że zna M. W. jeszcze z okresu, gdy razem rozpoczęły studia na Wydziale Prawa. Osoba tej oskarżonej została jednak zapamiętana z tego powodu, że podobno skreślono ją z listy studentów, gdyż sfałszowała wpis w indeksie ( Tom 36 k. 6614-6615). Fakt zaliczenia jedynie pierwszego roku studiów nie przeszkadzał jej jednak w przestępczym zdobyciu podrobionego dyplomu ukończenia studiów magisterskich. Nastąpiło to wg. jej twierdzeń przed ok. 30 laty, po to aby oszukiwać matkę. W tym miejscu jedynie zauważyć należy, że zapewne na skutek oczywistej omyłki pisarskiej, w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku sugeruje się, jakoby M. W. była studentką jedynie przez 7 dni tj. od 1 października 1977 r. do 7 października 1997 r. Faktycznie rozpoczęła ona studia 1 października 1975 r. (Tom VII k. 1322). Przedstawioną wyżej ocenę wartości dowodowej wyjaśnień tej oskarżonej z okresu, gdy przyznawała się do zarzucanych czynów, nie traci Sąd Apelacyjny z pola widzenia i tych fragmentów zeznań osób, mających z nią styczność, w których przedstawiają oni tę oskarżoną jako osobę wyjątkowo zachłanną na majątek, manipulującą otoczeniem, traktującą inne osoby w sposób instrumentalny. W konsekwencji uznano, że ocena dowodów, dokonana przez Sąd Okręgowy, odnośnie roli jaką odegrała M. W. przy przedsięwzięciach, zmierzających do nabycia przez I. P. i T. G. pałacu w S. , nie narusza sugerowanych przez apelujących obrońców, przepisów procesowych. 3. Nie budzi zastrzeżeń także ocena prawna tego czynu, dokonana przez Sąd Pierwszej Instancji w tym i ustalenie, że czynu tego dopuściła się wymieniona oskarżona w warunkach określonych w art. 65 kk tj. w związku z uczynieniem przez nią z działalności przestępczej, polegającej na czerpaniu korzyści z powoływania się na wpływy w instytucjach państwowych, z dokonywania oszustw oraz przywłaszczeń mienia stałego źródła dochodu. Z relacji wielu osób wynika, że swoim niekonwencjonalnym ubiorem manifestowania bogactwa (biżuteria, futra, drogie samochody), a także informowaniem o znajomościach z osobami, które mają wpływ na podejmowanie rozmaitych decyzji, wywoływała przeświadczenie o możliwości załatwienia praktycznie każdej sprawy. Jest znamiennym, że w aktach niniejszej sprawy nie natrafiono na żaden ślad takiego przejawu zarobkowej działalności tej oskarżonej, który miałby legalny charakter. Przecież nawet u źródeł tzw. „ legalnego” świadczenia doradztwa prawniczego przez M. W. legło kłamliwe zapewnienie o ukończeniu studiów prawniczych, a także o rzekomej pracy w przeszłości w charakterze prokuratora. Trafnie więc uznał Sąd Okręgowy, że z działalności przestępczej uczyniła to oskarżona metodę funkcjonowania w społeczeństwie. Fakt zakwalifikowania więc czynu będącego przedmiotem niniejszego fragmentu uzasadnienia, jak i pięciu pozostałych opisanych w p. II zaskarżonego wyroku, a także i innych przypisanych w tym wyroku jako popełnionych w warunkach uczynienia z działalności przestępczej, stałego źródła dochodu w rozumieniu art. 65 kk , nie budzi zastrzeżeń Sądu Apelacyjnego. Odmienne zapatrywania, prezentowane w tym zakresie przez apelujących obrońców, uznano więc za niezasadne. Przecież w tych wszystkich przypisanych sytuacjach nie chodzi o legalne świadczenie usług prawniczych w zakresie pośredniczenia w transakcjach handlowych. Podstawą tych transakcji były bowiem albo fakt powoływania się na wpływy w instytucjach, bądź też rozmaite oszukańcze przedsięwzięcia. Jest przy tym wysoce prawdopodobne, że cały i to niemały majątek, który zgromadziła osk. M. W. pochodzi z przestępstw. Trudno bowiem racjonalnie wytłumaczyć, aby osoba o średnim ogólnym wykształceniu, nie posiadająca zawodu, który przynosiłby znaczne dochody była w stanie z legalnej pracy dorobić się: - domu w M. o pow. 146 m 2 z działką (...) ara (Tom 31 k. 5681), - domu w M. , sprzedanego w trakcie niniejszego procesu za 2, 5 mln. zł. (T. 31 k. 5789), - gruntu budowlanego o pow. 20, 4 ara w M. (Tom 31 k. 5681) - gruntu w B. K. (T. 31 k. 5750), - 3 działek przekazanych synowi M. (T. 11 k. 2104), - nowego M. nabytego w salonie – wyjaśnienia (T. 31 k. 5681), - biżuterii o wartości 74.081 zł. (T. 21 k. 3717 – 3718). Zwrócić przy tym należy uwagę, że wymienione mienie to aktualny stan posiadania osk. M. W. , a także ostatnie podjęte przez nią transakcje majątkowe. Analiza akt sprawy wskazuje bowiem, że oprócz tzw. „ pośredniczenia” w transakcjach zakupu nieruchomości oskarżona ta również nabywała takie grunty z Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa i wkrótce je sprzedawała. Jest przy tym znamiennym, że nabycie niektórych nieruchomości poprzedzone było uzyskaniem fikcyjnego meldunku w miejscowościach gdzie grunt był położony (patrz: zeznania S. G. ). W konsekwencji jeszcze raz powtórzyć należy stanowisko, że niezasadne okazały się także zastrzeżenia obrońców skierowane przeciwko ustaleniom o uczynieniu przez M. W. z działalności przestępczej, w tym i polegającej na powoływanie się na wpływy w instytucjach państwowych, stałego źródła dochodu. Kończąc ten fragment rozważań, zasygnalizować równocześnie należy, że powyższe argumenty będą odnosiły się także do następnych fragmentów uzasadnienia, gdy oceniane zostaną zarzuty obrońców osk. M. W. , skierowane przeciwko pozostałym rozstrzygnięciom zaskarżonego wyroku. W tym miejscu stwierdza się, że na temat zasadności orzeczenia o umorzeniu postępowania, odnośnie czynu, będącego przedmiotem niniejszego fragmentu rozważań tj. co do roli M. W. przy działaniach związanych z nabyciem pałacu w S. dla I. P. i T. G. , wypowie się Sąd Apelacyjny w końcowym fragmencie, po ocenie zarzutów skierowanych przez obrońców przeciwko pozostałym 5 czynom tej oskarżonej opisanych w p. II zaskarżonego wyroku (tj. w p. II ust. 2 lit. g). b) O cena trafności ustaleń o roli osk. M. W. w nabyciu w drodze przetargu pałacu w B. (czyn z p. II lit. b wyroku). 1. Przypomnieć na wstępie należy, iż Sąd Okręgowy ustalił, iż M. W. (1) , powołując się na wpływy w A.W.R.S.P we W. , podjęła się, za przyjęcie od M. P. 130 tyś. złotych, pośrednictwa w nabyciu dla niego od w/w Agencji pałacu B. . Wg oskarżonej kwota ta miała być przeznaczona na „ łapówki” dla pracowników Agencji. W drodze przetargu M. P. (1) nabył wspomniany wyżej pałac (patrz: strony 7-9 uzasadnienie zaskarżonego wyroku). W apelacji swej obrońcy oskarżonej nie przedstawiają konkretnych zarzutów pod adresem tego rozstrzygnięcia ograniczają się, tak jak to miało miejsce do 6 stanów faktycznych, będących przedmiotem rozstrzygnięcia z p. II, do stwierdzenia, że ustalenia te są błędne i oskarżona winna być uniewinniona. W kwestii tej przedstawiono ich stanowisko w poprzednim fragmencie uzasadnienia, gdy oceniano ustalenia dotyczące przetargu na nabycie pałacu w S. (patrz: p. II ust.2 list.a). Sąd Apelacyjny sugestii skarżących obrońców nie podziela i w tej części. Zważyć przecież należy, że wymieniona oskarżona w trakcie śledztwa potwierdziła okoliczności wynikające z zeznań braci W.i M. P. a pośrednio także i zeznań świadków W. i M. D. . Przyznała się bowiem do tego, że na poczet tzw. „ ustawienia przetargu” przyjęła od M. P. 130 tyś. złotych. To prawda, że w trakcie rozprawy wyjaśnień tych nie podtrzymała. Jej postawa nie uszła jednak uwadze Sądu Okręgowego. W pisemnych motywach zaskarżonego wyroku podano powody, dla których uznano za prawdziwą tę wersję ze śledztwa, gdy przyznała się do winy. Także Sąd Apelacyjny w poprzednich fragmentach swego uzasadnienia podał powody, dla których nie podzielił zarzutu obrońców skierowanego przeciwko wiarygodności przyznania się M. W. do zarzuconych czynów, w tym i do okoliczności związanych z jej udziałem przy nabyciu dla M. P. pałacu w B. . 2. Sąd Apelacyjny nie widzi także podstaw do kwestionowania oceny prawnej tego czynu jako występku z art. 230 § 1 kk w zw. z art. 65 kk w brzmieniu obowiązującym do 30.06.2003 r. Podnieść w tym miejscu należy, że w pełni zachowują swą aktualność argumenty przedstawione w poprzednim fragmencie (tj. dotyczącym udziału M. W. w przedsięwzięciach zmierzających do nabycia dla I. P. pałacu w S. ) a odnoszące się do zarzutów skierowanych przez apelujących obrońców pod adresem uznania, że z działalności przestępczej uczyniła M. W. stałe źródło dochodu w rozumieniu art. 65 kk (patrz: p. II ust. 2 lit. a) . 3. Ocenę orzeczenia o umorzeniu postępowania o ten czyn jak i co do pozostałych 5 czynów, przedstawi Sąd Apelacyjny w końcowych fragmentach niniejszej części uzasadnienia (p. II ust. 2 lit. g). c) ocena zasadności zarzutów skierowanych przeciwko ustaleniom o roli M. W. przy nabyciu dla T. G. oraz M. i W. P. działki nr (...) w P. (czyn z p. II lit. c wyroku). 1. Sąd Apelacyjny uznał, że nie ma także podstaw do kwestionowania ustaleń o działaniach podjętych we wrześniu 2001 r. przez osk. M. W. (1) przy nabyciu w drodze przetargu działki nr (...) w P. dla T. G. oraz małżonków A. i D. P. (1) . Powoływała się ona przed tymi nabywcami na znajomości w A.W. R.S.P w L. sugerując, że może nabyć atrakcyjną działkę, którą zainteresowany jest V. . Za pomyślne przeprowadzenie tej transakcji zażądała od wymienionych nabywców łącznie 120 tyś. złotych, sugerując, że 100 tyś. złotych przeznaczy na łapówkę dla pracowników Agencji Własności Rolnej. Istotnie w drodze przetargu nabyła dla tych nabywców wspomnianą działkę, z tym, że w praktyce transakcja ta nie okazała się tak opłacalna jak to przedstawiała oskarżona. Jak to już w poprzednich fragmentach uzasadnienia sygnalizowano, apelujący obrońcy ograniczyli się do stwierdzenia, że powyższe ustalenia tak i 5 pozostałych dotyczących rozstrzygnięcia z p. II wyroku, są wadliwe. Można dorozumiewać, że kierują się postawą oskarżonej, która w trakcie rozprawy zaprzeczyła, aby przy przetargu dotyczącym tej działki, przyjęła jakąkolwiek korzyść majątkową, a także aby powoływała się na wpływy w Agencji Własności Rolnej. Dla uniknięcia zbędnych powtórzeń odwołuje się Sąd Apelacyjny do swych wcześniejszych rozważań, gdy przedstawiono argumenty odnoszące się do wiarygodności wyjaśnień M. W. a także w przedmiocie oceny prawnej zachowań dotyczących przetargu na sprzedaż pałacu w S. . Argumenty te zachowują bowiem swą aktualność i w zakresie oceny dowodów dotyczących przetargu na sprzedaż działki nr (...) w P. dla małżonków M.i W. P. oraz T. G. . W konsekwencji, Sąd Apelacyjny akceptuje ocenę dowodów dokonaną w tym zakresie w zaskarżonym wyroku, podkreślając, że wyjaśnienia oskarżonej stanowią jedynie uzupełnienie danych wynikających z zeznań M. i W. P. oraz T. G. . 2. Z przyczyn w/w, zaakceptowano także ocenę prawną czynu, będącego przedmiotem rozstrzygnięcia zawartego w p. II lit. c zaskarżonego wyroku. Odwołuje się Sąd Apelacyjny w tym względzie zwłaszcza do rozważań zawartych w p. II ust. 2 lit. a niniejszego uzasadnienia. 3. Ponownie przy tym przypomnieć należy, że ocena prawna rozstrzygnięcia z p. II zaskarżonego wyroku przedstawiona zostanie na zakończenie tej części rozważań po dokonaniu oceny zasadności ustaleń dotyczących wszystkich 6 czynów, będących przedmiotem rozstrzygnięcia z p. II (patrz: p. II ust. 2 lit. g). d) ocena zasadności zarzutu obrońców oskarżonej M. W. skierowanego przeciwko rozstrzygnięciu zawartemu w p. II d) zaskarżonego wyroku tj. związanego z rolą M. W. przy nabyciu w drodze przetargu 2 działek o nr (...) w P. przez M. i W. D. , M. O. , J. D. i A. B. . 1. Na wstępie zauważyć należy, że orzeczenie, zawarte w tytule niniejszego fragmentu uzasadnienia, kwestionowane jest nie tylko przez obrońców oskarżonej M. W. , lecz także przez dwóch oskarżycieli posiłkowych – konkretnie J. D. i A. B. . Apelacje oskarżycieli posiłkowych ocenione zostaną w dalszej części uzasadnienia. W tym fragmencie rozważony zostanie wniosek obrońców M. W. o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie tej oskarżonej od czynu zarzuconego w p. V części wstępnej a będącego przedmiotem rozstrzygnięcia wskazanego w tytule tj. p. II lit. d) części rozstrzygającej. Przypomnieć wobec tego należy, że Sąd Okręgowy ustalił, iż M. W. w okresie od października do listopada 2001 r.. powołując się na znajomości z pracownikami Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa w L. i wpływy w tej instytucji, podjęła się zakupu, początkowo jednej a następnie 2 działek dla osób wymienionych w tytule niniejszego fragmentu uzasadnienia w zamian za korzyść majątkową w łącznej wysokości 260 tyś. zł. Zastrzegła się przy tym, że 100 tyś. złotych z tej kwoty przeznaczy na „ łapówki”. Wg. jej zapewnień miały to być wyjątkowo atrakcyjne działki, na których sprzedaży osiągną nabywcy znaczny zarobek. W praktyce jednak oskarżyciele posiłkowi nie byli zadowoleni z tego zakupu ( o czym szerzej przy okazji oceny apelacji oskarżycieli). Sąd Apelacyjny nie widzi podstaw do kwestionowania tych ustaleń. Zważyć przecież należy, że ustalenia powyższe mają wsparcie nie tylko w zeznaniach pięciu nabywców działek, lecz przede wszystkim w wyjaśnieniach samej oskarżonej M. W. (k. 4297 T. 24, k. 4483 T. 25 oraz k. 4167 – 4168 T. 23). Wprawdzie w trakcie rozprawy wyjaśnień tych nie podtrzymała, lecz zarówno Sąd Okręgowy jak i Sąd Apelacyjny uznały, że nie ma żadnych podstaw do kwestionowania wiarygodności tych wyjaśnień, jakie składała i to trzykrotnie wymieniona oskarżona w trakcie śledztwa. Stosowne argumenty w tym względzie przedstawiono wcześniej, gdy oceniono rozstrzygnięcie zawarte w p. II lit. a zaskarżonego wyroku (patrz: p. II ust. 2 lit. a). 2. Także i w tym wypadku, podobnie jak w trzech poprzednio przedstawionych, dokonał Sąd Okręgowy trafnej oceny prawnej zachowania, jakiego dopuściła się przy nabywaniu tych nieruchomości osk. M. W. . W celu uniknięcia zbędnych powtórzeń, odwołuje się Sąd Apelacyjny do rozważań, przedstawionych wcześniej, gdy oceniono z karno-materialnego punktu widzenia zachowania tej oskarżonej przy przetargu na kupno pałacu w S. (p. II ust. 2 lit. a uzasadnienia). 3. Zaakceptowano, chociaż z pewnymi uwagami, także decyzję Sądu Okręgowego o umorzeniu postępowania odnośnie tego czynu na podstawie art. 17 § 1 p. 6 kpk . Stosowne argumenty w tym względzie w dalszej części uzasadnienia (patrz: p. II ust. 2 lit. g.). e) ocena zasadności apelacji obrońców M. W. , skierowanej przeciwko rozstrzygnięciu zawartemu w p. II lit. e wyroku – dotyczy przedsięwzięć podjętych przez tę oskarżoną w związku z podjęciem się pośrednictwa w nabyciu dla T. G. oraz A. i D. P. zespołu – pałacowo – folwarcznego z parkiem w K. . 1. Nie podzielono także zastrzeżeń obrońców, skierowanych ustaleniom odnoszącym się do roli jaką odegrała M. W. przy nabyciu w drodze przetargu zespołu pałacowo-folwarcznego o łącznej powierzchni ponad 11 ha w K. . Nabywcami były te same osoby co wymienione wcześniej pod lit. c, a mianowicie T. G. oraz A. i D. P. . Oskarżona powoływała się na wpływy w Agencji Własności Rolnej we W. , a konkretnie u W. S. (1) . Za swój udział otrzymała od tych nabywców łącznie 120 tyś. złotych, sugerując, jakoby 100 tyś,. miało być „łapówką” dla W. S. . Sąd Apelacyjny nie widzi podstaw, aby ustalenia te kwestionować. Mają one bowiem nie tylko wsparcie w zeznaniach wymienionych nabywców, lecz nadto w wyjaśnieniach, jakie składała M. W. w sierpniu i wrześniu 2001 r. (T. 23 k. 4168 – 4270 i Tom 24 k. 4297). W początkowych fragmentach niniejszego uzasadnienia ocenił Sąd Apelacyjny zasadność zarzutów obrońców tej oskarżonej, skierowanych przeciwko wiarygodności jej wyjaśnień ze śledztwa. Rozważanie te zachowują swą aktualność i w tym fragmencie uzasadnienia (patrz: p. II ust. 2 lit. a). 2. Brak także podstaw by kwestionować karno-materialną ocenę czynu tej oskarżonej w tym i fakt uznania, że czyn ten wiązał się z uczynieniem przez nią z działalności przestępczej stałego źródła dochodu. Stosowne argumenty w tym względzie przedstawiono wcześniej, gdy rozważano zarzuty obrońców skierowane przeciwko ustaleniom o roli M. W. przy zakupie pałacu w S. (p. II ust. 2 lit. A). 3. Podobnie ocenić należy decyzję Sądu Okręgowego w przedmiocie umorzenia postępowania przeciwko tej oskarżonej o wymieniony czyn na podstawie art. 17 § 1 p. 6 kpk . Kwestii tej poświęcone zostaną szersze rozważania w dalszej części uzasadnienia (patrz: p. II ust. 2 lit. g). f) ocena zasadności apelacji obrońców osk. M. W. , domagających zmiany p. II lit. f wyroku, przez uniewinnienie oskarżonej od popełnienia tego czynu - dotyczy uznania, że wymieniona oskarżona, powołując się na wpływy w (...) , podjęła się pośrednictwa w nabyciu działki o powierzchni ponad 28 ha w P. dla J. K. w zamian za korzyść majątkową w kwocie 210 tyś. zł. 1. Także i ustalenia o sprawstwie M. W. w zakresie czynu, wymienionego w tytule niniejszego fragmentu uzasadnienia, nie budzą zastrzeżeń Sądu Apelacyjnego. Kolejny raz powtórzyć należy stwierdzenie, ze apelujący obrońcy ograniczają się do złożenia wniosku o uniewinnienie oskarżonej od tego zarzutu, chociaż stanowiska tego bliżej nie uzasadniają. Stwierdzają jedynie, że cyt. „ wszechstronna ocena dowodów zgromadzonych w toku postępowania, dokonana zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, wskazuje, że oskarżona nie popełniła zarzuconych jej czynów, co powinno skutkować wydanie wyroku uniewinniającego” – cytat z k. 4 apelacji i uzasadnienia apelacji k. 17). Sąd Apelacyjny prezentuje jednak pogląd, że ocena dowodów, dokonana przez Sąd Okręgowy w pełni odpowiada wskazaniom wyżej wymienionym. Jest znamiennym, że okoliczności związane z nabywcami w drodze przetargu od Agencji Własności Rolnej nieruchomości o powierzchni ponad 28 ha w P. przez J. K. wynikają nie tylko z zeznań tego świadka, lecz i wyjaśnień M. W. . W trakcie śledztwa przyznała ona przecież, że powoływała się przed J. K. na wpływy w/w Agencji i w związku z tym wyceniła swoją rolę w udziale w przetargu na 210 tyś. złotych, wyjaśniając przy tym wymienionemu nabywcy, że część tej kwoty stanowi łapówkę – konkretnie sugerowała, że dla pracownicy Agencji z L. o nazwisku B. K. miała przekazać 100 tyś. złotych (k. 4170 Tom 23). W poprzednich fragmentach swego uzasadnienia Sąd Apelacyjny podał powody, dla których nie uwzględnił zastrzeżeń obrońców skierowanych pod adresem wiarygodności tych przesłuchań, gdy M. W. przyznawała się do winy. Te wywody, zwłaszcza zawarte w p. II ust. 2 lit. a, zachowują swą aktualność i w odniesieniu do czynu opisanego w p. II lit. f zaskarżonego wyroku. 2. Nie budzi zastrzeżeń Sądu Apelacyjnego także ocena prawna przedmiotowego zachowania wymienionej oskarżonej. Stosowne argumenty na poparcie tego stanowiska przedstawiono we wcześniejszych fragmentach uzasadnienia, zwłaszcza w p. II ust. 2 lit. a. 3. Co do zasadności decyzji Sądu Okręgowego o umorzeniu postępowania na podstawie art. 17 § 1 p. 6 kpk o ten czyn wypowie się Sąd Apelacyjny w następnym fragmencie uzasadnienia. g) ocena zasadności decyzji Sądu Okręgowego w przedmiocie umorzenia postępowania na podstawie art. 17 § 1 p. 6 kpk odnośnie czynów zarzuconych M. W. w p. II – VII części wstępnej, których opis skorygowano w p. II lit. a – f części rozstrzygającej wyroku, a także wskazanie powodu skorygowania wyroku z p. XI na podstawie art. 435 kpk co do 

[... tekst skrócony ...]